3268 resultaten.
Herinneringen zingen, kind
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.869 Thans, o mijn kind, en leeft geen lied om ons, en leven
geen vrede-dage' als stille tuinen om ons heen;
geen scheemring bleef om ons veréende droom geweven,
en dróeve schaduwen schuive' om ons gescheíden leên...
En in de nacht zie 'k, laatste troost, alleen nog beven
de matheid van uw wit gelaat, in stil geween.…
Elianne Ardts : celliste
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
780 rust
in schouder en arm
beademt zij met haar stok
het snarenquartet
dat zich tussen
hals en staart uitstrekt
is zij op zoek
als begaafde ziel
in een voortdurende
ontdekkingsreis
naar innige afstemming
met haar gezel
die zij haast omarmt,
met genegenheid blijkt wel
als ik de ogen sluit en luister
naar Bruchs Kol Nidrei
een lied…
Kerstmis
hartenkreet
1.6 met 7 stemmen
1.842 er zijn ook arme lieden
't feest is niet voor iedereen
er zijn dak- en werkelozen
veel mensen zijn alleen
de honger is nog niet gestild
de oorlog is nog steeds dichtbij
er zijn nog vreemdelingen
veel mensen zijn niet vrij
mogen wij dan vrolijk zijn
kan het ons wat schelen
we kunnen wat gaan doen
we moeten samen delen
'k wens je…
vertel mij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
511 van het blad dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken nacht,
banend een weg in het veld
dat fluistering bergt
vertel van de maan en haar kosmische zilver
dat het spel der verliefden streelt
vertel van het kind
dat bloemen droomde
en elke voetstap een streling
in een tuin die zij kleedde met kleuren
en het lied…
inspiratiebron
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
521 schoon en klaar
die maakt me blijde ja heus waar
De droefenis die andren treft
maakt dat mijn geest zich in mij heft
tot steun en troost en andre gaven
waaraan de droeve zich mag laven
O inspiratiebron ga door
en droog niet op
maar leg uw oor
te luistren daar waar diepte is
Ja laat uw ogen speuren naar
datgeen wat vaak verborgen is
Het lied…
Nachtmerrie.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Voor zo'n lied ontbreken mij de woorden,
want je bent m'n allergrootste stuk verdriet.
Je bent zo lelijk als de nacht.
Je ogen heb ik nooit gezien.
Ze zijn verstopt achter min-tien
en je oksels stinken als de gracht.
Je haar is steil en piekt aan alle kanten.
Je hebt een snor en zelfs een baard.…
HET SPIEGELBEELD.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.228 dwaalt,
Zingend Uzelf in 't groen vergetend,
Zingend Uzelf in 't groen vergetend,
Dat mederuisend rijst en daalt
Die broederblijheid welkom hetend,
En gij Uw ziel verliest, verdeelt
In 't duizendvoud gelede leven
Zo gans, dat zelfs de dood een beeld
Uit dromen lijkt, met loof omgeven,
Mocht dan de zon, of 't rustloos lied…
DE WERELD IS EEN ZEE
poëzie
4.6 met 7 stemmen
5.302 Gij lieden zijt, getweên
in ‘t Sacrament gebonden;
zij heeft de bruidegom
en gij de bruid gevonden.
Ons Heere wilde ‘t zo,
gelukkig zijt gij, beiden:
en die u heeft gescheept,
zal zelve uw reis geleiden.
Voorspoedig zij de reis
het weder en de winden;
en moge uw vrouwe, en gij,
de goede haven vinden!…
de witte verslaving
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
597 blijven wilde, maar toch het was sterker dat witte poeder, vergif
eerst is het koel het voelt lekker, een geestige wekker
dwalend zonder nadenken niet te weerstaan
het houdt mij vast die witte gast, kleurloos hard
het haalt me weg, weg uit wat, de wijsheid
ik wil het haten maar kan het niet laten
jij dacht dat je het wist
een spel, een lied…
ALLEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
931 Liefste, ik heb alleen van zeven
't Lied der laatste hoop doen schallen,
Maar één vers blijft ongeschreven:
Het gebed der duizendtallen.…
Zwanenzang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
673 houden
tijdens het ijlen in de koorts-tocht van zijn ziekte
op zijn vlucht langs de levens-rivier
vergezellen witte vogels zijn zwarte paard
dat adem hapt in diepste dromen
van dood en leegte, onzin en verderf
in cirkels van eenzaamheid slaat dat donkere paard
op hol en vertrapt de laatste grijze zwanen
nog voor zij werkelijk een doden-lied…
Ben ik een dwaas...
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
656 vele keren
ga ik vroeg uit de veren
om te wandelen langs
weelderige bospaden
daar ben ik kind
met een verborgen spel
ik leef dan in fantasie
ongelofelijk wat ik zie
een boom wordt mens
met ogen, neus en haren
in dit sprookjesparadijs
met zijn hemelse geuren
een specht oefent subiet
op een kloppend lied
het mos sprankelt sterretjes…
Even
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
456 Dan naast mij op je rug gekeerd,
mijn hoofd op jouw arm gevlijd,
dreef jij terug naar een realiteit,
vertellend van een kort gesprek
aan de voordeur met een vriend
die schreef aan zijn persoonlijke lied,
en de overtuiging dat jouw song
dat met felheid overtreffen zou, als jij
de tijd had om het echt te schrijven.…
vetel mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 van het blad
dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken nacht
banend een weg in het veld
dat fluistering bergt
vertel van de maan en haar kosmische zilver
dat het spel der verliefden streelt
vertel van het kind
dat bloemen droomde
en elke voetstap een streling
in een tuin die zij kleedde met kleuren
en het lied…
Telefoongesprek met zoon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
567 Zocht en zette me daarna
op een eetkamerstoel,
luisterde naar meer
van zijn verhaal
Zag de kringloop van mijn leven
in ‘t zijne
Toen ik het lied horen liet aan vriend
zei hij dat het
ook om een spiraal ging
die omhoog leidde.…
In de schaduw van verlangen
netgedicht
2.5 met 139 stemmen
1.907 Je kwam als een lied dat ik eerder had gehoord, alsof je wist waar ik was geweest.
Wij liepen samen zonder doel,
verloren in straten, twee schaduwen in een wereld
die niets vroeg. De liefde was geen begin en geen eind, alleen een
zachte omhelzing, een moment tussen verlangen en vergeten, niet meer en niet minder.…
de kunstenaar van zijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
504 zijn handen vol verf, zijn ziel vol muziek
een uniek kunstenaar, raadslid en hart
hij schilderde dromen op muren van steen
bracht licht in straten, bracht schoonheid
strijd tegen graffiti werd ruimte voor kunst
dat jong talent vrij en bewust ademen liet
met trillende snaren en krachtige woorden
bracht hij de stad warme gedachten
een lied…
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 Misschien is dit genoeg: geen kaart,
geen thuiskomst, maar bewogen zijn door iets
groters dan ikzelf, zoals regen vanzelf de zee vindt, of een
lied dat de stilte zoekt, en dat ik, ergens onderweg, de rivier vond — en mijzelf.…
Zwanenzang
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
76 Luister liever naar het holle hout, waarin het verval
zijn monotone lied zingt zonder valse hoop.
Er schuilt een vreemde waardigheid in dit einde.
Geen drama, geen verzet.
Alleen de tederheid van wat ooit heeft geleefd,
en een verre gloed die de slapen nog heel even verwarmt.…
lijdend perspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.332 kladderaar
met zijn gladgelikte penseeltje
en vele geportretteerden incluis
verwachten erkenning
een geleerde onderbouwing
voor het vertrouwen dat zij
in handen van
de goden hebben gelegd
Het object dat
op zichzelf
in de omgeving is geplaatst
zingt (soms vals)
los van eventueel
zuivere intenties
van de maker
een ijdel lied…
schreeuwen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
130 wezen
de aarde als waardevolste
kon ik nog maar op zo’n manier
met kracht en uit het hart spreken
dat mensen dit diep zou raken
en gedrag zich zal aanpassen
kon ik maar met schone handen
een held zien in de spiegel
als vogel naar dat oord vliegen
waar natuur nog een leven heeft
kon maar eens wat inzicht landen
in de kop van al die lieden…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.140 Het zonnelicht is neergedaald
en ‘t gaat bij andere lieden,
verwacht en welkom-weer onthaald,
de dag hun doen geschieden.
Het morgent daar, het avondt hier,
en wonderschone verven
zie ‘k wentelen in het westervier,
en stille, stille sterven.…
De Milde Keizer
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.160 Ze kronkelen tussen de lakens,
dragen een lied op aan zijn valse troon.
Waarom blijft de keizer onaantastbaar
want zijn diepe stem
lijkt niet op een geschenk van de Oppergod
eerder een verbod op het losbandig genot.…
Bruid
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.488 Je schenkt een gaaf lijf en een lied ontglipt me:
Iets over
een baai met doorzichtige visjes,
een nest in een palmkruin
Ooit zullen we dit zoeken in het Zuiden,
een koffer schokkend in onze schouders.
Voor het altaar trilt jouw hand
In de hoge, holle kerk horen wij de lokroep,
ergens tussen torenspits en tegels
Vermenigvuldig u.…
In Pacem
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.304 alwaar de Schepper mij zeker zal verwachten
en engelen vol van Geest en zo fijn besnaard
jullie aardse droefenis met verlichte vleugels zal verzachten
ik huil nog een keer mee en raak
met mijn ziel nog even aan grootse harten
terwijl de tedere rust mij al over de stilte verhaalt
en helpt bij het afleggen van aardse smarten
zing met mij het lied…
Januari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 Boomgaarden heropenen hun blad
bassen ter ere van goedertieren hoop een lied
aan hun voeten ligt de kosmos het bos leeft
op, niet meer, nog hogerop, daar
plakt het de sterren vast voor nog een jaar
en geeft zweverige zoenen aan
de rokende daken onderaan
de stad, geen kat ziet dat
er iets gebeurt, men denkt het
regent buiten, we kennen dat…
aan een kindeke
poëzie
3.3 met 34 stemmen
4.084 Ik had zo geern uw wiegeken
Met blommekens getooid;
Zo geren om uw hoofdeken
Wat verzekens gestrooid;
Maar somber zijn mijn bloemen, kind,
en triestig zingt mijn lied.
Gij in uw sneeuwen beddeken,
ge kent nog geen verdriet.
Wat zou daar om uw koppeken,
wat kàn daar anders zijn
Dan woordjes van uw moederken
En strikskens van satijn?…
De Nachtegaal en de Koekoek
poëzie
3.3 met 12 stemmen
6.087 Langoor bromt eens in de keel,
Rekt zich uit, en geeuwt en luistert
Naar het lied van Filomeel.
Wind en bos en stromen zwegen.
Eindlijk zegt hij: “Gans niet kwaad;
Maar het is te wild gezongen,
En het blijft niet in de maat.”…
Haar naam ging hier voorbij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.003 vooruit te schreeuwen
als een lofzang op de vrede
die zij steeds in stilte zond
Er stonden mensen voor het raam
die mij terecht hebben gewezen
of het stiller hier kon zijn
en ach- ik hield er toen mijn mond
want zij begrepen eens te meer
hoe loos haar naam hier soms kon wezen
en dus boog ik mij tot hen
in wie in medestanders vond
De lieden…
Als ik om zou kijken
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
789 euforie
geen oorlog, maar vrede
bloemen in je haar
een vriendenkring
om mee te discussiëren
samen naar muziek luisteren
wierrook staafjes branden
allemaal lang haar
strokenrokken dragen
die jaren vormden mij
ik heb de hippie tijd
nooit helemaal losgelaten
er kwamen wel heel veel andere
muziek genres bij, waar ik van ging houden
elk lied…