5374 resultaten.
Verfijnen in contrast
netgedicht
3.0 met 45 stemmen
397 zacht warm en
roze is de huid
van je gezicht
die zich voegt
naar de vingers
van mijn hand
altijd al een
vruchtbaar
deel van de
speciale
verzorging
van de vrouw
het zijn de lessen
die zij erven
van hun moeders
tekenen met licht
en schaduw
aanzetten met
kleur en
verfijnen in
contrast dus
zoeken naar
karakter dat
in schoonheid…
Als luisteren wegkijken werd
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
474 De stoel in de hoek
kijkt me niet weg,
de schaduw op de vloer
blijft bij me zitten
zonder vragen te stellen.
Dat is genoeg.…
Ons achter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
226 Ons achter is een bos zonder paden
betovergrootvaders zestig eiken
geplant op zijn trouwdag toen
het huis af was, het huis
waarin de plannen zijn gemaakt
om het af te breken
en de bomen
kunnen dat betalen
Alles nieuw, geen verleden meer
dat we aan kunnen raken, maar
jonge aanplant zonder schaduw
over de achtste generatie
Ons achter…
Doodstil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
364 lopend over smalle of brede paden
zie ik je nooit gaan, slechts schaduw
van een verleden zonder toekomst.
Luisterend naar 'n stem zonder geluid.
Starend naar een verte zonder eind.
Vergetend gekomen was, is geweest,
zonder hoop, zonder te weten nog komt.
De stilte aan de einder is hoorbaar,
jouw stem klinkt in mij luid en klaar.…
Niobe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
319 Ontwakend uit een palindroom
lag hij daar ziende blind van woede
in een uithoek van de melkweg
wacht hij nog steeds op keer ten goede
op het verkeerde paard gewed
trekt kwade trouw door merg en been
als listig spoor van vuig bedrog
vliegt zij als schaduw van hem heen
aan gene zijde van de zon
tot zij, ten prooi aan d'elementen
gelijk…
echo van een nimf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
382 Wat ik zeggen wil,
als ik spreken zou,
los van de waarheid
en die saaie eerlijkheid;
hoe ik mijn bessen,
bedrieglijke killers,
door lauwerkransen
breed verspreiden liet;
of wat mijn schaduw,
met gespleten tong,
opzettelijk buiten
het zicht hield van jou."…
Verre horizon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
123 De wandelaar vertraagt zijn pas
zoekt in doffe schaduw van het gister
naar zware letters die hij bijna las
toen het onzegbare vermiste
geen noodzaak tot een laat vergelijk
het spoor ligt open in de verloren tijd
Amsterdam bleef stil in tweeënzestig
maar de taal herstelt de tederheid
een brief die destijds bleef steken
vindt in de luwte…
Licht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
5 Uw gang is licht, gelijk de wind die strijkt, toch wijkt het licht waar schaduw ademhaalt. O lieve, onverwachte lichte paren, gij zijt het vuur dat door de nacht heen dwaalt.…
IN VEILIG VERKEER NEDERLAND
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
10 In de schaduw van het licht
Word ik nog hevig verblind
Ik kijk de dood in de ogen
Een tunnel van licht schijnt
Ik wenk met mijn linkerarm
Niet om te sterven maar om te dimmen
De nieuwe zo koud en kil lichtende koplampen
Van auto's, motoren, fatbikes, fietsen, steps
Kenmerken de felheid van de hel
Of toch de hemel, het hemelse licht…
voel koele kleur van groene schaduw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
901 ik ging weer even terug
waar korte beentjes
eindeloze wegen liepen
in een zomershete zon
de weg naar zee
was recht nog krom
omzoomd met
kilometers vergezichten
dat wat wij wisten
lonkte aan de horizon
duinen en het golvend koele
water waar je eindelijk in zwom
weer ruik ik dennengeur
voel koele kleur
van groene schaduw
langs…
TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Door het station
weerklinkt slechts dof gemurmel
in vale schemer;
ergens branden -stekend rood-
twee locomotieflampen.
De schouwburgzalen
zijn zonder enig leven,
duister, drukkend, stil;
gangen en hallen dreunen
van krioelende mensen.
Hangt daar helemaal
achterin de winkelstraat
een oranje maan?
Het Antwerpse station
heeft een hel…
Veicolo dell anima
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 In de schaduw van gebroken willen
bevindt zich mijn zelf-stenigend huis
waarvan de zwaarte wordt gewogen
in ‘t chemisch rood erboven.
Nieuw inzicht: het lichaam blijkt hinderlaag
noch graf, het zwijn in mij blijkt gulzig,
honger tiert, de schaduw blaft.…
Boezemkamer.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
489 Een tocht door de verveloze
vensters van mijn wereld, ik ging
op stap door een duistere nacht,
jouw schaduw ontsnapte op z’n lemen
voeten, was ik benieuwd voor welke
dwangmatig macht ik moest boeten,
in welk nieuw gesponnen web ik strand.…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 In de herfst schuilt de vrouwelijkheid,
winters heersen oude mannen, in de
lentes lonken vlinders onbevangen,
ik ben in de zomer tot alles weer bereid,
als schaduw en het licht elkaar weer
ontvangen, het levensbit verlost van
het opgekropt verlangen, verenigd
uit silhouetten vanuit het verleden,
want er bestaat geen verlies aan tijd.…
Bekende toestanden, gemengde gevoelens
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
603 De huiskamer laat alle hoeken zien
woorden vallen geluidloos op de grond
er hangt een schaduw over de wereld
trage lichtpuntjes aan de horizon.…
Nachthemel
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
484 Eender welke donkerte of schaduw stante
pede weggeveegd doordat open uitgestrekt firmament
wordt bekleed met de verschillende tinten blauw en tonen van stilte
die stuk voor stuk schitteren zodat een ongekend verlangen klimt naar kruishoogte.…
Vox nihili
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 Genakend uit het niets
verdoolde zadeloze
sirenisch parvenu
van klankillusies
obscuur verborgen
boventonen
eucalyptisch
zonder clair
onbespiede zelfexpressie
overwonnen huiver
aan nog geen korrel
graan ontstegen…
Witte rook
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
849 een progressieve paus
die strijdend voor de vrede
gruwelen niet langer weerstaat
omwille van het voortbestaan
in spanning wacht de wereld
op een witte pluim rook
waaiend over het Vaticaan
in de schaduw van de wind…
Geschenk
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.081 glooiend tussen een landschap van licht vinden wij elkaar
schaduw heeft geen vat op ons
de rivieren meanderen stilletjes
terwijl wij meestromen op zoek naar de eeuwigheid
beginnen de aarde en hemel ons te schenken
waar een generatie mee zal worden verrijkt
tederheid is niet de juiste beschrijving
want dat zou de perfectie verloochenen
driemaal…
Virtuoos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.130 zijn vleugel uit
vervolgens zette hij de toon
zwijgend, kon niet anders dan
zijn vingers late tolken,
met stomheid slaand
die hem hadden gevonden
één zwarte toets te weinig
ontbreekt de sleutel nog
tot: hoe hij is geworden
of wie hij achterliet
muziek is zijn talent
zijn instrument plaatst hij
in vederlichte zeepbel
zet zwaar de schaduw…
Othello droomt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.479 Zij geniet onder mij
Maar dan buiten bereik
Een verdieping lager
Door een dunne vloer gescheiden
Ik woel me droomloos wakker
In koud linnen gewikkeld
De nooduitgang naar het hiernamaals
Is met staalplaten dichtgetimmerd
Elk teken een mes
De lachende stem
De schaduw van een gebaar
De deur die ze vergrendelt
Een gedempt gekreun…
Terwijl
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.789 Met de verdieping onder zich vandaan
geruimd spelen zij binnen verder uur
hun schaduw is een vogel op de muur
hun leven wordt een langzaam stil gaan staan.
Ik vraag heeft iemand het gezien
en zeg mijn vraag maar ja
maar iemand zegt misschien.…
Zacht........
hartenkreet
4.1 met 53 stemmen
2.780 Een vleugje ochtendzon
Warme en zwoele zucht
De dag verlicht in goud
Zacht oogt de zomerlucht
Een briesje van welbehagen
Streelt aangenaam de ziel
De geur van witte jasmijn
Zo heerlijk en toch subtiel
Een dagdroom in de nacht
Geluksgevoel teer en klein
Langzaam kom ik tot bloei
Als een duinroosje zo fijn
Iedere schaduw is verstild…
B o s s e n
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
732 bossen klotsen een riviertje over rotsen
ontvouwen houten lommer boven
waar echo's op stilten botsen
in kruinen schuilende schaduwen
fluisteren schrikverhalen
van wezens die klaarte schuwen
alsof bij het tijdloos verblijven
onder een hemel van blaren
wolven sluipend thrillers schrijven
in een mantel van fruitig kruid
loop ik de boomtunnels…
molen " de Hoop"
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.745 Blakend is je wit gezicht
of druipend van de regen
trek je aan mensen
jong en oud
zij voelen 't kraken van jouw hout
en de schaduw van jouw stenen
Je wieken reiken naar de lucht
vangen onze toekomstdromen
toch sta je stevig en rotsvast
laat je niet imponeren
door geld of macht en evenmin
de pijn van het verleden
Het gaat je niet om…
je glooit de heuvels tegen blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.217 zonnebloemt tegen
het groen van de cypressen
je glooit de heuvels
tegen blauw, verstrooit
de zon in ochtenddauw
als water lijnen raakt
de scherpte in kleur vervaagt
komt harmonie naar voren
in rijpend geel
penseel je zacht
het wuiven van het koren
wolken zijn geboren
gelijnd uit losse hand
warmte trilt in golvend land
je oogst de schaduw…
ik ben je jochie toch
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.276 herrie over straat
geraas van auto's
langs me heen
hun snelheid in
de fladder van mijn jas
ze jagen spetters
uit een diepe plas
ik zie je aan de
overkant, het blonde
haar, de lange benen
het wuiven van een hand
de dag is anders
dan de zon wil schijnen
ik zie je steeds in
tegenlicht verdwijnen
ik hol en struikel
over schaduwen…
Verloren zicht...
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.032 Onbereikbaar en verloren,
bleef ik achter met een schaduw,
gegrift in mijn geheugen,
contouren slechts in herinnering.
Hoopvol beklim ik de regenboog,
verheven boven het natuurlijke,
in stil, maar vol verlangen,
een reflectie van je ziel te aanschouwen...…
Blinde Eerlijkheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
855 Blind en struikelend over woorden
Een nutteloos geweld
Letters die uit verzonnen zinnen ontspoorden
Door het geweten gekweld
Een geheim alphabet
Gevangen in een leugen
In een vreemde taal omgezet
Zinnen die niet deugen
Muren van onzekerheid
Gebouwd in een duizeling
De liefde raakt zijn glans kwijt
Bij de schaduw van herkenning…
Lezen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
952 Schaduw kruipend gefluister,
met hoog piepende kraken.
EN NU VERDOMME SLAPEN!
Schreeuwt de deur met een klap.
En besprongen door het duister,
zal ik nog wel even waken.…