9511 resultaten.
Rouw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
268 Wel honderd dichtsels
zond ik naar de hemel
in de hoop
dat je er een leest
de tranen ziet
die ik heb gelaten
dan zijn ze niet
voor niets geweest…
Druppels honing
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
523 Mooi is muziek
geluk vinden
in een lied
van je één twee drie
hop - sa - sa -
of we dansen de
latijns - amerikaanse
cha - cha - cha -
met gestolde gedachten
bevroren tranen
scherven
van stil verdriet
dwalen
door winterwouden
in woordschalen
vergaren
poëzie
vol hoop
geurende bloesem…
Horror
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.007 hun pappa door
Het is niet te hopen
Maar stel je voor…
Gemis
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
613 Nu jij niet meer bij mij bent
wacht de nacht met vreemde stilte
ik was jouw stem zo teder gewend
omring het duister nu met kilte
ben ik alleen, o nacht zo lang
hoor ik slechts in tranenzang
hoe dwaas ochtend zal aanbreken
zonder jou in mijn vizier
eenzaam is het wachten hier
dat mijn hart niet meer zal hopen
ik het hopen zal vergeten…
Over scheurbuik.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.119 Dat valt eigenlijk reuze mee
Slik wat extra vitamine C
Is er nog wel een beetje hoop,
Bij de diagnose buikloop.
Naar ik mag hopen,
Gaat uw buik niet werkelijk lopen
Maar zitten enkel uw darmen in de knoop.…
ONZE LEVENSZEE
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
504 als wij de hoop in het leven opgeven
kan alleen het gebed ons nog troost geven
God hoort ons gebed, Hij kent onze nood
blijft op ons levensschip immer aan boord
zelfs als ons schip dreigt onder te gaan
blijft de hoop op redding met Hem bestaan
Hij zal de storm met Zijn handen bedaren
en wij kunnen onze levenszee rustig bevaren…
binnen bij de vissenkom telt een grijsaard de seconden
gedicht
2.6 met 24 stemmen
13.084 .
----------------------------------
uit: 'Simpel Heelal', 1995.…
mini sonnet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
810 Proporties
Groots is de wereld, zonder vergelijk
In het heelal krioelen sterspiralen
waarin je tijdloos glorieus kunt dwalen
Wij zweven rond in 't ruime hemelrijk
Hier in de winter, plaatselijke tijd
op onze schaal van mensen, merels, mezen
een miniscule cel van 't wereldwezen
weerklinkt de echo van oneindigheid
In poezie, het hemelstormend…
eindeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
816 ‘t kind mijmerend over vage verten
daar achter de rode zonsondergang
het einde van zijn eigen wereld
die draait in een beperkt heelal
kennis maakt de einder onbereikbaar
lichtjaren reizen door ’t universum
door sterrenstelsels zwarte gaten
oneindigheid door ons geschapen
ik droomde over mijn geliefde doden
visioenen in hemels licht en…
Licht dat Licht zijt, ongeboren...
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
882 Licht dat Licht zijt, ongeboren,
oerbegin en bron van Al,
Licht dat vreugde zijt en Liefde,
Licht dat gloeit in het heelal;
Licht dat alles hier doet leven,
Adem zijt en levenskracht,
Licht dat trilt in elk beginnen,
Licht dat denkt in elk gedacht;
Licht dat doel is van elk streven,
eindeloos verlangen wekt,
Licht dat lente doet ontwaken…
Scheppingsverhaal
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.993 De blokken vielen door een leeg heelal
En kwamen op een lege wereld, waar
Ze bleven zoals ze er heen geworpen.
De meeste sprongen stuk tot berg en dal;
En die heel bleven vormden hier en daar
De grote steden en de kleine dorpen…
ONTWAKEN
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.234 nu is er rust en een wijdheid vol nieuwe kracht;
voor mijn vertwijfeling en mijn stoutmoedigste droom
een onpeilbaar heelal:
water, zonlicht en gletschers
en ook bij nacht de kristallen
der glinsterende eeuwige sneeuw.…
op zoek naar jou
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
2.033 diep
ik wist niet dat de ruimte in mij
zo groot was
ik hoor je stem echoën
in het heelal
dat in mij geen grenzen kent
ik zoek je, weet niet waar je bent
ja, je naam
"hier rust ....."
maar hier vind ik je niet
een onzichtbaar schilderij
spiegelt jou in mijn hart
ik geef de bloemen water, liefde
was jij ook niet een bloem ?…
ongeboren
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
907 zou weten
van vruchten
die niet vruchten
in aaibaar water
dat was iets
voor oudere Goden
om het vergeten
te bedekken
*
maar het moest
nog gezegd worden
om het opgaan
in harmonie
te kunnen fluisteren
zij zal de bruid worden
van een voortrekker
aan het levensnet
en doorheen
sterrenstelsels tronen
met tijd
zullen ze het heelal…
meteen een vier
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.736 Schilder met woorden
gaat aan de gang
Voor ‘t palet in zijn hand
is hij soms doodsbang
Wordt het de maan,
is het de zon, het heelal?
Kiest hij wanhoop, de
hoogte of juist het dal?…
Adagio
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
817 De klarinet strooit zijn gecomponeerde
klanken, over bergen uit gestrekt als
groene weide, waar leven verborgen is,
in rivieren diep, door het heelal.
Meezwenkend, op de vleugels van een
adelaar, genietend van lucht en
licht zwevend als een los gekomen ziel
vrij van het aardse bestaan.…
lichaam
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.541 spelevaren tot in de bomen
als ik de zonnewende vier
en haal eindelijk eens de ploeg door die akkers
waarop mijn doemgedachten grazen
ze houden mijn vechtlust onder de plak
als stormen door mijn aders razen
en wieg mij
wieg mij heen en weer
wuif mij als grashalmen
in de delta’s van de zee
tot ik rimpelloos ben als een meer
dat het heelal…
papa
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.538 Jij zal er altijd zijn, papa
Je zal er altijd zijn
In alles wat mij is zo na
Zelfs in mijn levenspijn
‘k zie jou in alles, overal
Jouw werelds pad, in het heelal
In ieder, ver en mij nabij
Maar overduidelijk diep in mij
Jouw einde dat geen einde is
maar slechts een nieuw begin
jouw passie die vermogend is
die geeft me levenszin
maar…
Zo’n dag
gedicht
4.8 met 5 stemmen
14.351 .
---------------------------------------------
uit: Het heelal van jouw hart (2012)…
God hoort jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
549 God, die waakt over het gans heelal
Die hemel en aarde geschapen heeft
En niet laat varen het werk van Zijn hand
Hij die is, was en er altijd wezen zal.
God is de hoorder van jouw gebed
In alle omstandigheden van het leven
Mag je het goede van Hem verwachten
God de Heer, Hij is het die je redt.…
Verzonnen steden?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Vanuit het
zwarte ijs zaagden wij
de sterren uit het heelal,
de tijd werd herhaald in
het evenbeeld van een
half bevroren paradijs.…
Onze handen.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.044 Laat mij nu niet moeten kiezen
tussen de stippels van het heelal
of de witte leegte,
uit het turbulente van een storm
naar een winterse stilte over gegaan...
Want naakt, koud en alleen in deze eenzaamheid
is zelfs de roep van mijn stem gedoofd
en van haar kracht ontdaan...…
Op de zonnewind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 ik heb jouw
sterren niet geteld
zij stralen weergaloze pracht
jij bent mijn firmament
natuurlijk fonkel jij
minder bij het zwarte gat
verschiet je plots van kleur
als een nova de ruimte scheurt
in jouw perspectieven
kun je eindeloos dwalen
zacht vibreert het verre heelal
zijn eerste scheppingsverhalen
als jij op de zonnewind zeilt…
Schizofreende gespleten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 schroot met het
bloot van mijn handen een imperium
op te bouwen met mensen die van
macht geld en manipuleren houden
ik hallucineerde mij god
geen weg was te kort in het scheppen
van werelden zonder enig gebod
natuurlijk vergat ik de zevende dag
met rust die mij overzicht gaf heb dus details
vergeten die ik ooit wel heb geweten
mijn heelal…
Paardenbloem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 tussen de stenen op ons terras
groeide je op in de maand april
op een onooglijke plek dicht bij de muur
achteloos liet ik je er staan
Nu in mei besloot ik het onkruid te wieden
ik kwam je tegen als een steel
met een pluizige bol erop
een ronde vorm met punten en draden
Een fijn weefsel glinsterend in het licht
ik keek in dit kleine heelal…
rust
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Laat je eigen ik,
met geest en lichaam de gave aanvaarden,
die de aarde en het heelal het schenkt,
dat ook jou gemoed met vuur en water doordrenkt.
De innerlijke gewaarwording,
van warmte in je hart,
geborgen in een zee van rust.
Het verdriet laten varen over de grote golven,
want je werd te lang onder zorgen bedolven.…
De nacht weerspiegelt een tweeluik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
502 Het heelal oogde weer goudversierd
betoverde met de maan haar regels.
Ze verschenen van elders, versleept
als kleine sterren dwarrelden ze neder
nu rest de vraag of dat vandaag moest.…
stemadvies
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 jij, ferm stappend altaar van verboden honger
van schaduwlichtend haar met je zalvende hertenogen
hemelgewelf in streepjestrui
huidkleurige instappers, knipogend aan elke voet
wanneer mag ik je flanellen broek zijn
jouw huidomspannend heelal
de lengterichting van je lijf
jij daar, vleesetende plant in polderland
je bent elke tik van mijn uitgemergelde…
Zelf-loos gebied?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 De augustus-zon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter rollen paarse
schaduwen eindeloze lopers
voor ons uit, terwijl ik je spoor
nauwelijks volgen kan, wat over
het inzicht van de horizon reikt
geen woord over beide lippen,
alleen zichtbaar op de tere huid,
tinteling tot in het bot, plekje
ingeruimd in ons heelal, hemel
vol nectar…
Uitgetreden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
411 doorgesneden
het verdwijnt gewoon
daar waar ruimte
zichtbaar wordt kunnen
wij ons uitstrekken zonder
enig identiteitsverlies
vroeger focusten wij
op vastigheden nu is
vrijheid in het zijn
het hoogste goed
dat reikt naar alle
dimensies die voor onze
interesses openstaan
en aanwezig zijn delen
ik heb de grootsheid
van het heelal…