3808 resultaten.
en als zijn blik ontdooit
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
2.153 en als zijn blik ontdooit
novemberwind dompelt gezichten
in ‘t water van de zee
in haar gaan zij onder
blikken die vasthouden
groeien later in ’t ijs
de boten liggen aan de ketting
en de man in ’t bloed
gaat ruggelings een eenzaam pad
dat hij onder gevallen loof vermoedt
de as van het vuur is nu nat
en hij zwijgt de zomer
zo licht…
treurwilgen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
597 als edele ridders staan zij
langs de waterkant in een rij
jarenlang staan zij daar te treuren
zijn door niemand op te beuren
echter de lente kleurt hun hout
met fijn groen en fonkelend goud
in deze groengouden sluier glinsteren
de tranen die de wilgen al zolang hinderen
verdriet omdat zij alleen naar beneden kunnen groeien
niet in staat…
De laatste uren van dit jaar
netgedicht
4.7 met 24 stemmen
726 De kleine dingen, die blijven belangrijk
want zoveel dat niet de kranten haalde
heeft mensen geraakt en veranderd,
heeft kinderen doen groeien.
Laat ons maar danken en elkander dragen,
want kort is het leven en soms hevig de haat.
Veel gaat voorbij, alles eigenlijk, maar
dat weten we soms pas te laat.…
Valse liefde in de Ziel gegrift
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.091 tot valse liefde gedwongen
Onbegrepen pijn naar het kind verricht
Oh, dader, is dat wat jij kunt geven
Besef eens, hoe kan dit kind vergeven
-----------------------------------------
UItleg/ bron www.sire.nl
Kinderen in de kou
We zijn het er allemaal over eens dat kinderen het recht hebben om gezond, veilig en evenwichtig op te groeien…
Kiemkracht
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
803 torens voor de vorsten en
torens voor het geld
en de bomen - jouw bomen
worden één voor één geveld
wanneer de dagen donkeren gaan
volg dan het viltspoor van de schapen
de zwerfdraden van de nog jonge spin
en als je noten op gaat rapen
laat daar dan de krachten in
plant ze bij de graven langs de wegen
ze zullen kiemen door de regen
groeien…
stadsontwikkeling
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.369 onschuld niet verloren
nog rusteloos, zoals het altijd was
met stuivend zand en vrolijk wuivend gras
de ideale bouwplaats voor kantoren
dat landgoed, nog zo groen, verstild en puur
met rozentuin en perken vol margrieten
een lustoord waar de stadsmens kan genieten
ik denk aan hoge flats (te koop, te huur)
natuur is wreed, de sterksten zullen groeien…
Zij die de oorlog willen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
2.138 Nog ieder voorjaar vloog verloren
wijd, overal
de kersenbloesem, 't licht bekoren
van bloesemval
wij zagen 't aan en wachtten 't groeien
tot vruchten rood
uit kwistige overvloed van bloeien,
onverschillig voor leven of dood.…
zingen nu luidkeels de mussen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.033 storm heeft eindelijk een blauwe lucht geklaard
in bossen is het ziek en zwak geveld
door het verwoestende natuurgeweld
de rooiende winden zijn langzaam bedaard
weer staan vele bomen scheef in het gelid
struiken die snel uit de kluiten groeien
een soort dat kort na het eerste bloeien
wordt gekapt omdat de stam op dikte zit
ik zag je vallen…
Love is in the air
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.045 Love is in the air
Het ruikt zoet om mij heen
Ik voel het kriebelen in mijn buik
Ik schreeuw het uit, tegen iedereen
Love is in the air
Ik zie de lente geel bloeien
Ik zie de diepe, erotische blikken van de heren
Ik wil een nieuwe liefde laten groeien
Love is in the air
Ik heb hem nog niet gezien
Ik wil hem zoeken, overal
Of is het die…
Herkansing?
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.052 Maar wil je je hart voelen vonken
en laten groeien naar een vuur
Laat je hart dan naar mij lonken
net als in ons eerste uur.…
de morgenster
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
817 verlossing ik wil licht en lucht
ik sla de strak gespannen trommelwand
dwars door het water heen maar geen gerucht
geen zucht wordt hoorbaar in omringend land
een rabbi dwingt mij uit te zien op straat
hij toont in drift hoe voor en achter glas
de wereld woedt in onverloste staat
hij roept dat dit niet zijn bedoeling was
amos als gras zal groeien…
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 die wil juichen
om niet de stilte van de winter te beseffen
maar seizoenen zijn niet te verplaatsen
net zo min als ik mijn gemoed kan kleuren
mij in een gewenste vrolijkheid te haasten
om te reiken naar vergelegen lentedeuren
o, zeker, ik heb weet van de huidige dagen
waar innerlijke spiegels zijn aangeslagen
en waar zaden ongemerkt groeien…
jouw bloem verdroogt nu in de knop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
807 is leger langs de dreven
koeien staan al 's nachts op stal
alleen de schapen zijn gebleven
hun vachten voelen winter al
de zomer eindigde voortijdig
mijn dagen bloeide nog volop
zag zelfs al lente in je ogen
mijn liefde kon gewoon niet op
maar jij verstikte in mijn aandacht
de bladeren groeiden kapot
je wortels zijn gestopt met groeien…
onkruid vergaat niet
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
859 al wat dor is vergaat
het slaat wel wonden
maar nimmer laat
de ziel zich temmen
zij is door iets Groots gezonden
ook ik weet niet
waarom jij, hij, zij
het juist overkomt
dat een groeien
niet mag bloeien
het is vaak
mensenwerk
van onbewuste
machteloosheid
verkrampt tot
uiting van geweld
gevoel
dat snijdt
ogen
die niet meer…
zocht een meisjeshart
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
815 vergaten hoe
het leven was nu speel ik pas
weet je blonde haar
je ogen zo apart dat twee
keer kijken nodig was
je wereldje verdween
die koude nacht toen
je vertrouwen werd geknakt
je hield je handen op je hoofd
het water tot de lippen
in emoties kon je zomaar stikken
we zochten bloemen in het veld
het groen werd ons gegeven
groeien…
Letters en Cijfers.
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.091 Dingen die ons drijven
naar expressie, via een schat
van informatie; maar de lat
wordt hoger naar gelang
de communicatiemiddelen
blijven groeien…
Gedachten bloeien…
Ze doen onze breinen bemiddelen
tussen goed en kwaad;
Zij het impulsief of met wijs beraad.…
stak lente in je haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
693 in het zachte
groenblauw van je ogen
las ik weer eenzaamheid
hoorde woorden zonder praten
het rotgevoel dat steeds
uit vroeger overblijft
we kozen voor een
eigen wereld buiten
iedere werkelijkheid
omdat onze prille
liefde nog moest groeien
in de dagrealiteit
samen zochten we de wegen
in elkaar verstaan
kwamen we de hemel tegen…
ze speelden wat met lucht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
693 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
Verjaardag
netgedicht
2.5 met 169 stemmen
10.285 Ze groeien van ons weg.
Ze scheuren je hart
en laten een spoor achter zich
dat voor onze oude ogen
al spoedig vervaagt.
Verdwaald in de tijd
strompelen we voort.”…
dag triestheid
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
3.027 vanuit het duister
een lief stilzwijgend bericht
brengen ze in licht gefluister
het ligt er duimendik bovenop
dat die boompjes daar staan
als stille getuigen van mijn pech
ze kijken me welhaast in droefheid weg
maar de boompjes horen mij ook aan
en knikken me vriendelijk toe
kijk ons eens botten gaan
het maakt ons voorjaarsmoe
wij groeien…
Dijkbewaking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
920 Nog verder draag ik mijn verleden
het weelderige riet in
waar de mandjes groeien
bruinverpakte gorzen de wacht houden
over elke doodgeboren lentemorgen
en vroege klanken stroomopwaarts
de eerste zon ontmoeten
Een rapsodie in tegenlicht
bewaakt de ijle dijken
in de laaghangende kilte
trek ik mijn rietkraag verder op
buitendijks wachten…
de bungelaar vraagt
hartenkreet
2.9 met 32 stemmen
9.598 vrouwe sprak de man
ik bungel nu al zo lang
doe d'r 'ns wat an
nou ja
zei de vrouw
spreek niet zo vreemd
je bent toch van hier en nu
verre van ontheemd
het is ook jou bekend
niets staat vast
behalve de dood
aan het end
de rest kan beslist opgeschort
hoort bij leven in het kort
onzekerheid kan geeen kwaad
voor de innerlijke groei…
Pril geluk
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
901 het lentezonnetje van weleer
al duurde 't ditmaal wel even
begin van het nieuwe lenteleven
zie haar daar nu staan
in vol ornaat tegenover de maan
ze lacht haar zonnige stralen
vergeven is op slag het dralen
ik ben niet de enige die haar ontwaarde
nieuwsgierige kopjes steken boven de aarde
onder haar warmte laten zij zich gerieflijk groeien…
Bodypainting
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
677 krijgen kleurige linten
in de drinkbak
champagne uit 1800
zeventig kussen op het hoofd
van zwarte dons
en ga maar liggen
in een bubbelbad
met orchideeënschuim
onderwater
spelen toverfeeën
op een gouden harp met
raampjes groen en blauw
stap op
de koninklijke handdoek
voel de strelingen
van de ivoren kwast
met de beste familieharen
groei…
Kuil van de Knal
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
652 spel
Tijd is illusie
Kernfusie
Van onmacht
Mix met krachten
Bevruchting
Vanuit Iets
Geboorte van atomen
Geen vlucht
Geen ontkomen
Aan het lot
Veelal
Toegekend aan God
Doch
Gelijk de Knal
Komt ‘t nergens vandaan
Verdwijnt al
Als ’n stervende zwaan
In Niets
Ego is de val
Als ware het
Vanuit barensnood
Uit de kluit gewassen
Groeien…
Ik zal je missen
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
4.093 ik zal je missen,
hevig missen in 't begin,
maar wat ten diepste
ons verbindt zal groeien
door de dagen.
Daarom wil ik niet klagen
maar elders bloeien
waar mijn wortel wordt geplant.
Ik zal je missen,
hevig missen als het licht
dat na de winter
alles kleurt en vreugde
brengt in 't leven.…
Schrale liefde, schrale troost
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
788 kale plekken
aan de moederborst
ook moest de genegenheid
zich oprekken over te veel
gelaten met dorst
het is daarom
dat liefde met mate
en vaak als leegte
door mij wordt gevoeld
neen, nimmer zo bedoeld
maar het was een smal gazon
met gevreesde gaten
o zo menselijk in die tijd
resten van autoriteit
en kortwieken van de groei…
Bladeren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
747 Dan gaat alles weer prachtig ontbloeien
De natuur gaat ongestoord haar gang
Ook al duurt de winter nog zo lang
Het blad aan de boom zal weer groeien.
Het is steeds een wonder, ieder seizoen
De natuur slaapt om straks weer op te staan
Dan is het met de diepe winterrust gedaan
En wordt alles weer mooi, fris en groen .…
- Harder dan diamant -
netgedicht
4.1 met 52 stemmen
738 De groei van de waarde
weet de royale levensduur
van de doorzichtige behuizing
wel betekenisvol te noemen.…
profiel
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
594 de leugen van het leven
misschien ook niet
misschien zal ik het verzonnen deel
van uw waarheid worden, gelijk een vloot
van vlinders aan een denkbeeldige hemel
of een losse lijn
in een langere gedachte waar geschrei weerklinkt
om het loodbloedend vertrek
tussen dag en nacht, de leegte
langs de lettergrepen waarin zwarte vlakken groeien…