3457 resultaten.
lofdicht ter ere
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
761 liggen, hoe je gezicht in
puin is veranderd, in een breekbaar
uitzicht op het zilte land, kermend
tussen de sabelheften en de meeuw
die strandde tegen de wind in, zijn
kaalgevreten karkas in de coulissen
van de golven smeulend verstijfd
de dagen komen steeds dichterbij de
dichter, bij het vergelen van je groen
stiltes tegen een witte muur…
Vrouw Lot
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.887 Angst beroofde de vrouw van haar verstand:
het is niet te laat, je kunt nog terug
naar Sodoms muren van jouw kindergrond,
naar waar jij zong en eens gelukkig was,
naar open vensters in de ochtendstond,
waar jij je kinderen ooit de les las.
En ze keek - de dood kwam zonder respijt -
met witte zoute blik haar oogopslag.…
vurige liefde
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.510 De vlam uit de pit deint en wuift mij toe
slechts het ik donker op de muur projecterend.
Het licht lacht irriterend en in woede ontstoken,
smijt ik het geheel door mijn gesloten raam;
"ik haat je!"
Een regen van vonken en was sputteren tegen
en doen de vloer uit wraak oplaaien,
niet langer vlam maar vrouw.…
Zyprexa
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.483 Twee jaar geleden geclassificeerd als een persoon
met een rapid cycling bi-polar type 1 syndroom
vond ik mezelf hulpbehoevend en uitgeput
lichamelijk en geestelijk, één grote prut
Plafonds, vloeren en muren konden lopen
in een voortdurende staat van bezopen
waarvoor geen einde mogelijk leek en was
dan het einde van geluk in brekend glas…
brief aan Anne
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.074 ging ik vaak
naar jou op zoek
op jouw zolder
heb ik stil gezeten
keek naar
het vuile spinnerag
of daar misschien
een heel klein stukje
van je droom
gevangen lag
ook ik keek uit
over de daken
en zag de meeuwen
in hun vlucht
heb jij toen ook
wel willen ruilen
om vrij te zweven
in de lucht
ik zocht jouw schaduw
op de muren…
dan doden ogen in een eerste blik
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
906 woorden schreeuwen stilte
ogen die geen blikken geven
echo's dwalen rond, kaatsen
tot herhaling gaat vervagen
glimmend spoken schaduwen
langs licht, raken aan het ronde
zicht onder de lantaarnpalen dat
regen vangt in striemend dalen
muren kijken uit de hoogte neer
met grauwe steen van lang geleden
donkere ramen weten weer hun
binnenkant…
de maat die u past
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
828 en wrong zich steunend door het mangat heen
de wieg in die de grote man omvat
het diep dat leeg en vol atomen scheen
verknocht aan domme machtssymbolen
speelt hij met pistolen telt het geld
nog maanden kan hij hokken in zijn holen
en zich verdichten tot beproefde held
in hem herleeft nebukadnezars ziel
hun gesten pronken op betonnen muren…
eenakter
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
966 ik schuif langzaam de gordijnen toe
en sluit de wereld buiten
zie nog even het licht van een lantaarn
dat zacht schijnt door mijn ruiten
de eenzame schemerlamp in de hoek
werpt schaduwen op de muren
als decor van mijn eenakter
waarvan ik nog niet weet
hoelang mijn monoloog zal duren
ik fluister woorden
op dit wazig toneel
verbeeld…
een beschilderde droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
742 in de muren van mijn tuin
zijn zichtbare penanten
als waren zij de lijsten
van stenen beelden
uitpuilend aan weerskanten
tussen deze staande pilaren
uit bakstenen opgetrokken
zie ik strakke ogen staren
uit groen verweerde
betonnen koppen
elk hun eigen wereld verklaren
het verre oosten en mijn westen
zijn er te vinden
bezinning…
een appelgedicht
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.034 te begroeten en te zeggen
wat het hart je vorige week zei
toen we elkaar nog negeerden
met ons stedelijk vertoon van fantsoen
van heb ik jou toch net niet gezien
ja, misschien kunnen we het
hebben over frisse appels
nu jij zo naast me zit
je handen zedig afzijdig
als was ik een vreemde
een melaatse aidslijder
en mocht je kunnen die
muur…
MAART
poëzie
3.0 met 19 stemmen
8.976 Wit scheen de maan uit donker-blauwe nachten
Over de stad, die lag met wijde grachten,
Waar noorden-wind kwam over-heen geblazen,
Dat ’t zilver krinkelde over ’t water blauw
Tussen de huizen-blokken in donkere schauw
En witte muur met glinsterende glazen.
----------------------------------------------…
de hengelaar
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.405 ik praat vandaag met jou,
ja jij, hier die dit leest
had je het goed vandaag
ben je omringd geweest
met goedgezinden
of trof je weer het beest
in hen die je beminde
brak je hart opnieuw
vluchtte je weer in
nietszeggende woorden
waarbij je gevoel
een betonnen muur optrok
zodat de pijn jou niet doorboorde
of trof je het wervelend geluk…
Mijn mond zwijgt
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.814 Geen muur met goudomlijste schilderijen
of paleisdeuren met koperen beslag
het was een dakloos wezentje
dat ik in gedachten voor me zag.
Rondom haar lagen dode mensen
geraakt door het mortiergevecht
de huizen verbrand, met de grond gelijk
en het kindje heeft totaal geen recht.…
Dorps-idylle
gedicht
3.3 met 15 stemmen
10.069 De wingerd, rood op witgekalkten muur,
Laat op het fruit scharlaken blaadjes vallen.
Verlegen blozend, staat de boer te mallen,
knipoogt, verblind door meisjes oogazuur.
- "Roodkapje, zeg! kon trouwen jou bevallen,
Blij werd mijn huisje en warmer 't wintervuur!"…
Kale plekken in de kast
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.323 De hoed afgezet
En dan ineens kale plekken
Tussen het behang en resten verf op de muur
Van pakjes Marlboro die verdwenen,
Rituele slachtingen op de tegelvloer.
Het echoot scheldwoorden
Met wortels in de stamppot gesmolten.
Dan rest de achterstallige huur.
Gekken
Onder melancholie geplet.…
het gewicht van water
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 De regen roffelt
mijn bestaan wat samen
op een hoopje onbestemd lawaai
en opeens word ik naar de rand
gezogen van velerlei stemmingen
oorden waar alles zomaar in elkaar kan vloeien
genadeloos
het rammelt met beetjes aan mijn hoofd
alsof de muren me scheef voorover duwen
het huis de folterpaal naar me doorschuift
en me tot de marginaliteit…
Nachtvlinder
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.372 met het duister
het is geen vlucht in de nacht
dat tasten naar wat licht verhult
scherpe schoonheid
snijdt mijn blikken af
van een weg in de verte
het is geen kwaad
dat schuilgaat in de dag
wat ik ontsluiten wil
mijn nacht is de ongeziene bodem
van mijn werkelijkheid
om die te betreden daal ik af
naar onbekende diepten
kan geen muur…
Bezichtiging
gedicht
2.0 met 166 stemmen
19.597 Sleept u maar aan
wat u al heeft en meet het mogelijke op
tussen de muren.
---------------------------------
uit: 'Wuif de mussen uit', 2000.…
Lieve pop
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
804 Soms zit de hoogte in je sokken,
de lage tonen in je keel
bijvoorbeeld als ik op mijn handen sta,
mijn voeten hoog tegen de muur van blokken,
soms duikel ik van mokkend zwart
naar blij licht roze of andersom
zo speel ik op de blokfluit stukjes mij.…
MUSEUM SMALLINGERLAND
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 Peinzende muren omsluiten behoedzaam
trotse rijkdom van Drachtens omstreken.
Vrije taal spreekt uit het wenkende raam:
"Wat hierbinnen nog meer mag bekeken?
Wijde verte toont eveneens haar faam:
kleine wereldpracht is vaak neergestreken!"…
Lege lijst?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
622 Mijn geest waart rond
langs vreemde kamers,
passeer de mensen die
ik kende, hun verleden
getekend op onverlichte
muren, daar hangt nu een
leeg raamwerk,waarin een
favoriete droom werd
ingelijst, sta ik op dezelfde
vloer, alsof ik hem zelf
heb opgeborgen in een kist,
die men in de grond liet
zakken, dat moment draaide
knopen in…
Van de wereld
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
517 later wakker
werd bevond ik me in een ruimte die
ik niet eens herkende omdat het er
te duister was, alleen met een aan-
steker kon ik met moeite op de witte
muur lezen: K.A.F.K.A. En ik schrok
en viel weer weg als een uitgebrande
kaars en herinnerde me ook daarna
niks meer, zo van de wereld ik was.-…
Jij
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.240 Wanneer de sterren
in de ochtendstralen vervagen
en de schaduw van jouw lijf
in navolging van jou zelf
over onze muren gaat dwalen
aanschouw ik
je buik die onze kinderen heeft gedragen,
de rondingen van je heupen,
moederborsten die hen voeding gaven,
jouw warme liefde die alles toch
zo dragelijk kon maken.…
tot gruis geleefd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
420 Innemend ontluisterend vergiffenis verdervend
zoekt zijn gedachten af langs hoofdpijn
om puzzelcontracten die nooit komen
eeuwig vragende stukken
die passen zoals een steen het gladde water ontmaagd
het toch weer zonder rimpel laat
de tijd als was het soms de zijne
slaat in stukken op de muur
waar de klok nog steeds de dienst uitmaakt
tot…
't beestje in de mens
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
477 Door het kleinste hoekje van de kamer
kruipt een kriebelend klein beestje
misschien wel onwetend van het feit
dat zijn oude boomgaard
is vervangen door kille stalen buizen
voor ons, o, zo warme huizen
waar we eten, drinken, lachen en huilen
voor hem, vlakten zonder horizon,
kilometers lang, met daarachter
een Berlijnse snelweg
de muur…
Alles is nieuw
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.927 altijd en altijd
voor het eerst in het nu zichzelf zijn en zitten
met warme handen die een beker vasthouden
bij het vuur en ze praten en de tiktak van regen
is een cirkel geluid en het deert niet, de nacht
de onzichtbare wolken, de stilte van alles
wat buiten in slaap is of wacht op de dag
zijn het dak en de wanden om het dak en de muren…
Foto
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.432 Een foto aan de muur.
Twee lachende kinderen
uit een verleden
mijn kinderen.
Kinderen die ik niet meer herken.
Weigeren om te leven
in het heden.
Mij alleen maar confronteren
waarom ik zo'n slechte moeder ben.
Altijd alleen mijn best gedaan
om jullie alles te geven.
Ik heb daarbij fouten gemaakt.…
een fort vol mensen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
772 (kunstmarkt Fort Prins Frederik, Ooltgensplaat, 14 mei 2011)
kunst markeerde dikke muren
rond krullen licht gevonden in het aangezicht
van velen, die
de dag al warm bezongen
sculpturen speelden met hun schaduw
schilderingen kleurden vrij
met het hart op blijdschaptongen
sprak een oude naam de mensen aan
zo is het gegaan
waar…
moeder aan kind
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.082 En door al die jaren en tijden
heb ik jou, mijn kind zien lijden
en vechten,
en muren slechten.
De tijden vergleden
en nu in het heden
ben ik nog slechts een schim,
met een vage herinnering.
Kijk mijn kind, kijk in mijn ogen
zo oud en leeg en heb mededogen
met deze vrouw die je moeder is.
Ik vraag je om vergiffenis.…
"Dag Lief Huisje"
hartenkreet
2.3 met 103 stemmen
4.658 Dag lief huisje
met gebarsten muren,
dag lief huisje
met schreeuwende buren
Dag lief huisje
met krakend skelet,
dag lief huisje
waar eens stond ons bed
Dag lief huisje
waar liefde bloeide,
dag lief huisje
waar gevoelens groeiden
Dag lief huisje
waaronder eeuwig werd verbouwd,
dag lief thuis
waar ik innig van houd…