Alle inzendingen over sterven

2935 resultaten.

Sorteren op:

DE MENS, DE PALESTIJNEN, HET PALESTIJNSE VOLK

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 696
ook onder de volksvertegenwoordigers, het volk van Nederland '102.000 ' Palestijnen laten gaan, vergaan wie het weet die mag het mij laten weten ik ben de wanhoop nabij ik ben toch wel heel erg blij dat mijn leven eindig is, dicht mij gerust egoïsme of rust toe maar wie het beter weet, veel beter graag laat het mij weten voor mijn sterven…

Voor altijd

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 885
weten niet hoelang we hier nog leven Elk moment kan 't einde zijn voor jou of mij Maar we weten in ons hart Liefde maakt een nieuwe start Want liefde is oneindig vrij Totdat de dagen en de nachten gelijk zijn Totdat de bomen groeien zonder zonneschijn Totdat de dag dat vier maal vier maal vier is acht Totdat de tijd dat sterren sterven…

Paasgezang over leven en dood

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.499
van hun leven verbleken Heeft hij ook veel macht en groot rijkdom verworven Elke rijkaard en vorst is uiteind’lijk gestorven Zo was het altijd en zo zal het ook blijven Een jeugdig gezicht, niet gerimpeld, geplooid Wordt door de getijden leerachtig gelooid Gebarsten dromen – gebroken scherven De nu hoopvolle erven – juist, ook zij moeten sterven…

- Kleine ongeborene sterrendroom -

hartenkreet
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.148
mocht ik je maar even houden op aarde er bestond geen waardiger manier om afscheid te kunnen nemen, ontroostbaar verloren aarde wil je zachte hemelse speelse slaap daar boven bij engelen eeuwig vastleggen, nooit meer storen baby girl ik hield onnoemelijk veel van jou was verslagen, radeloos en verdrietig diep in rouw jij moest in mij sterven…

REQUIEM-GEDICHTEN-DRIELUIK

hartenkreet
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.946
SPOREN TRACES een requiem voor deze of gene een sterk, stoer requiem wat geenszins voorbij gaat aan de rauwe, onverklaarbare, loodzware en veelal verrassende werkelijkheid van het sterven en haar blijvende doden welke we ons jaarlijks collectief praktiserend herinneren met allerzielen dan gaan we dealen met de zielen dealen met de…

De verlaten vrouw

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.525
Dan is 't of de erinnringen sterven, En ik voel, daar ik àlles verloor, In de pijn van dat hulpeloos zwerven, Dat ik niemand, niemand behoor. --------------------------------------- scheel: verouderde uitdrukking voor ooglid…

verlaten

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 598
soms is mijn aarde niet groter dan twee voeten en mijn hoofd het heelal anderen zijn de schimmen die onaantastbaar wroeten; innerlijke duivels die de schaduw in mij willen beminnen, en al doende licht doen dimmen dan heb ik weer echt weet hoe naakt ik staar naar dromen; en dat ik enkel door te sterven bij jou, de onzichtbare andere mens…

Don Quichot

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
maar in mijn poging te veranderen wat niet veranderen wil loop ik te pletter op de muur van inertie ik heb geen helm of schild noch lans en zwaard geen knol die ik Rocinante noem ik berijd de nachtmerrie van het onvatbare dat me ontglipt of verdampt waarin elk houvast op drijfzand of op losse poten stoelt moet ik driemaal sterven…

DE VADERLANDSE JONGELING.

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.376
Wen 't vaderland en Vrijheid geldt, Dan sterve ik, zo als Gij! Ach! kon mijn dood, voor 't vaderland, Een veilig leven zijn! Gewis! ik koos geen koningstroon Voor zulk een blijde dood! De dood moge iets verschriklijks zijn Voor 't laag en laf gemoed: Wen 't vaderland en Vrijheid geldt, Is hij der helden vreugd! o God!…

Dodenmaskers

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
kunstenaar uitdrukking te geven aan de ziekmakende tijd Pijnigende gedachten en overal het zwijgen om ons heen goedwillende hurken buigen op de grond van hun huis en delen uit terwijl de tranen biggelen in het vel van het lam drogen op de vruchtbare grond in het huis van de eenzamen Hoe verschrikkelijk moet het zijn alleen te sterven…

Blodeuwedd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
Ik viel voor de stralende Gronw, jager, ridder, heer van Penlynn, teder was zijn hart, zacht zijn armen, zijn kussen en woorden zoet; ik moest ontsnappen en Llew sterven.…
jack Stoop18 november 2022Lees meer >

Odysseus’ verhaal; op eigen bodem

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 727
Mijn lang uitgestelde thuiskomst, de reis was tegen mijn zin in eindeloos verlengd: men zou tranen plengen om de gestorvenen, de ware helden van dit verhaal, wijn offeren, rijkelijk vergieten, werkelijke slachtoffers de hemel in prijzen voor hun bereidheid om te sterven. Voor hun koning.…
R.E.N.S.4 oktober 2026Lees meer >

Gebed bij de harde dood

poëzie
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.633
Want, Heer, zij duchten U veel méér soms dan het sterven, zij zeggen: ''t Sterve' is kort, maar God is eindeloos!' Zij menen dat Gij veel, veel meer van hen zult vergen dan zo een triest sinjeur als zo een trage dood. Gij, Heer, Gij zijt in staat hen eeuwig te verderven! Het is geen klein verschil.…

Het leven

poëzie
4.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 9.506
Niets kan 't rustpunt raken - Sterven is ontwaken Uit een bange droom. ----------------------------------------------- span: afstand tussen de toppen van duim en pink Tempe: verrukkelijk oord smalt: koningsblauw Filomelen: nachtegalen blode: bedeesd…

Zegen deze avond, God...

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.553
Zegen deze' avond, God: ons handen rusten; en, kenden onze leden 't kleed der vreemdste lusten en ons verlangen 't pad van de' ongewoonste waan: tháns zijn onze ogen moede als van wie sterven gaan...…

ZEGEN DEZE' AVOND, GOD

poëzie
3.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.792
Zegen deze' avond, God: ons handen rusten ; en, kenden onze leden 't kleed der vreemdste lusten en ons verlangen 't pad van de' ongewoonste waan : thàns zijn onze ogen moede als van wie sterven geen...…

DE FRIESCHE POËET I

poëzie
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.974
Uw adel ligt op sterven; Dat prachtig, koppig ras, Dat, om voor een koning te buigen, Te stijf eens van knieën was. En begraven zijn ze op een paar na Uw dochters van edel bloed Met het oorijzer om den schedel En de schaatsen onder den voet.…

Het Collectaneum van een Mens --Deel 3 Finale

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 837
mere Icke sou so gere die lefe kere As icke meuge sterfe Ende alle werumme sie Laeve mie die stille Gelieke die dode die ruste wille Waor dan bluuve die piene In haort ende lief de miene Icke groete dich sere Mien al lieve, so tere Julius: Vitanova hfdst 1 vers 5 ik wens 'n nieuwe lente dat de winter sterve…

AMOUREUS LIEDT

poëzie
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 7.264
De Minne die in mijn hertje leyt, Die sal niet eynden noch sterven, Al schijntet dat ick door teghenheyt Mijn Lief sal moeten derven. Al reys ick te Landt en over Zee En swerf in vreemde Steede, Mijn Liefs Beeltenis draach ick mee In mijn gheneeghenthede.…

Uitvaart.

poëzie
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.445
Verbitt'ring daarbinnen woedt, Doet sterven Lichtblijde erinn'ring in de vlamrode verven Van hare gloed! Gij mort, gij lijdt? Van uw lippen laat Dan vallen uw klagen, Nog eenmaal ontboezem Uw hart zijn vragen....…

Uitgedacht en uitgedicht

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
wit gewaad Zwarte haren, lief gezicht Kansloos passie nagestreefd Wel de liefde ooit bedreven Denk aan mij, al is het even De dood heeft mij zo zacht gekust Haar zoete lach waarvoor ik zwicht Niet tot leven meer verplicht Zou ik liever blijven leven En de liefde toch verwerven Zou het zinloos zijn te sterven…

Dodende liefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 644
Koud als steen is mijn hart aan het worden, mijn liefde voor jou dreigt stil te sterven. Ja, liefde kan leven wekken, liefde kan dodelijk zijn. Toch in het diepst van mijn wezen blijf ik geloven, of is het tegen beter weten in “hopen”, dat mijn liefde voor jou sterk genoeg is, en er een weg terug is, terug naar jou.…

Chrysanten

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 938
Alles heeft zijn tijd voor en najaarsbloemen veranderen van het uur verwarmen met een licht vuur Het rimpelen inkeren van de dagen op glad ijs wagen paal en perk stellen bloementapijt vol kleuren grafzerken laten zich tooien Oude herinneringen komen tot leven reîncarnatie borrelt op chrysanten Japans staatssymbool steeds meer variëteiten…
arensoog21 oktober 2025Lees meer >

de zaak alzheimer

netgedicht
4.8 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Coronamoeheid en het alleen sterven Wie kan een reddingsboei werpen Het eenzaam sterven De wreedheid in een schilderij te verven Welke mens kan daar bij helpen. De wit-zwartbeelden te bewerken. De eenzaamheid uit te stellen. Kinderliedjes op te wekken. LAAT ME NU TOCH NIET ALLEEN (D. Lacksman / J.…
arnsoog27 september 2023Lees meer >

steppegras

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.460
Pijnlijk zijn mijn stille gedachten ze overspoelen telkens weer, het beetje geluk dat ik moet ontberen en dat steekt me keer op keer, lang kan ik echt niet dromen, naast me schreeuwt alweer een kind, vliegen zwermen rond haar hoofdje alleen 't sterven die haar bemint.…

WAAROM...?

poëzie
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.447
Laat ze smullen, lachen, erven, Iedereen heeft zijn verdriet, Alle mensen moeten sterven. 't K i n d: Moeder, dat begrijp ik niet.…

stadse dame

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Het rumoer wil niet sterven, bomen worden gekaald en het ongedierte krioelt verdwaald in de goten. Het laat haar leden lachen met de kop van een naald, maar zij, zij steekt de hand op naar nieuwe loten. Het bange land hoedt zich voor de overname beraamd in het hart van de levenslieve dame.…
Miranda Mei6 februari 2008Lees meer >

Woordmagiër

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 887
Ik zet de tonen, sla akkoorden en draai de klanken met mijn handen om – toonladders van verklonken woorden laat ik stijgend sterven met omfloerste trom.…

De juffrouw van de retirade

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.564
Toen ging ik da'lijk er op uit, en pachtte 'n andere retirade Maar als het eenmaal zomer is, dan gaat het prachtig met de zaken Dan heb ik soms niet eens de tijd, om zelf gebruik d'r van te maken Dan zegen ik de groenteboer, voor al z'n vruchten en salade Dan heb je pas plezier d'r van, als juffrouw van de retirade En als ik eenmaal sterven…
Koos Speenhoff28 september 2024Lees meer >

- De woeste zee en het meisje -

hartenkreet
4.8 met 75 stemmen aantal keer bekeken 2.553
En jij mijn volle helle maan, wilde jij van sterven leven? Terwijl omringd met sterren de branding jou het vraagt het kwellen en de pijn heeft jouw emoties uitgevaagd.…