4425 resultaten.
De volmaakte zomerdag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 in speelse zomerwinden fluisteren
de bomen elkaar hun geheimen toe
de zon speelt om ons heen
als een dartel kind
vogels pikken rijpe vruchten
uit het kort gesneden gras
de waterlelie opent zich
in volle schoonheid
konijnen nestelen zich
tot aan onze voeten
bloemen bloeien alsmaar
hoger en uitbundiger
later
het maanlicht ligt al…
Femme mysterieux
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
698 Je profiel
aristocratisch geschilderd door Rembrandt en
je voeten nederig in plastic teenslippers.
Ik berust erin je wezen nooit te ervaren,
op geen enkele manier, furie, beter dat, dan
de desillusie incasseren, het paradijs uitgaan.…
Herinnering aan vader,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
712 Toen jouw stem nog was,
en klanken droeg,
En ik, met kleine meisjesbenen, op jouw grote voeten om 'Dansen?' vroeg,
En jij me tilde op sloffen met zachtgestreepte lijnen,
de kamer doorwalsend,
met mijn hoofd tegen jouw buik,
en met jouw hartlied in mijn oor.
En jij zong.
En jij zong...…
Onze tango
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
562 Met de klanken van vurige muziek,
als gloeiende kolen onder onze voeten,
dansend, al wervelend om regenbogen
en woeste tornado’s
Als slotakkoorden de ruimte vullen,
sterft mijn lichaam in jouw armen,
onze handen nog immer ineengestrengeld
in lijm van zoetgeurende karamel.…
alleen in de tuin
gedicht
3.3 met 15 stemmen
6.821 Men zit met zijn schimmen in de tuin, licht
bladert schemer, er ademen oude nalatige vragen
men zwijgt zich tezamen, is sprekend zijn naaste
het is later, onhoorbaar als tijd
men zou dit ingedikt niets willen stillen ontmaken
deze langzame cirkel, dit doodlopend loze moment
willen wissen in scheurende zijde, ontastbare
tastende voeten voorbijgaand…
Aangenaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Ook heb ik nog een duim,
waar iemand onder moet,
en met mijn lange tenen
leef ik op grote voet.
U ziet zo op het oog,
met mij is heel wat fout,
maar ik heb een geheim:
dat is mijn hart van goud.
Psalm 103:3…
De lucht was als een perzik
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.614 De voeten gingen samen,
de hand lag in de hand,
de harten opgedragen;
aarde, waar is uw band?…
De aarde is geen paradijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 Een prachtig rond gevalletje
dat, op haar eindeloze reis
door ons zó vol heelalletje,
mijn, oh zo onbeduidend leven
glans en houvast weet te geven,
door er iedere nieuwe morgen
weer te zijn, ervoor te zorgen
dat mijn voeten bodem voelen
op hun route van die dag.…
eigen beheer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 Gevraagd waar ze is
blijkt ze op weg naar betere tijden
Zere voeten in
knellende schoenen schoppen het
leven omver waar het niet wil
wijken
IJzer breekt ze met vaste, zonodig
met losse of andere handen
Een leeuw gaat ze te lijf
met blote vuist, ondertussen een
wolk met gif verjagend met een
pennestreek
Na een lange en eenzame weg…
De vrouw in de lange rok
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 De zon schijnt neer op blote voeten
van de vrouw in lange rok die wroeten
in de aarde
door een lok
van haar haren
schijnt de zon.…
Gedicht over een landschap
gedicht
3.7 met 27 stemmen
13.686 is
te wijd te leeg te wit voor de bladzij
en ook een woord als tijd is voorbij
wat mag, ook dit is te eindig en
te oneindig te wit voor papier
we mogen ze denken, welja, maar alleen
om te denken, aan wat hier wil worden
herdacht, een landschap bijvoorbeeld,
aan dat wij daar stonden hoog in de bergen
klein en kortstondig, aan onze voeten…
Ieder uur van mijmering
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.806 Zo weinig verdiende ik de wondere vreugde
Van je voeten die mijn weg verlichten,
Dat ik er nog van sidder, in tranen haast,
En voortaan nederig blijf, nabij zoveel geluk.
---------------------------------------------
Vertaling: Julien De Mey.…
Kom niet onder hoge bomen....
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.275 Zo wie loopt op losse voeten
heeft lichte last van hart en hoofd.
Taaigewrongen wortlen moeten
hem binden die in kracht gelooft.
Zie, de bomen ruisen, leven,
slaan streng hun zware schoonheid uit.
Blijf daar weg zo gij maar even
wat lispelspeelt met half geluid.…
Tegen de regen in
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 Regen kennen we, het wast
de ogen open, het reikt
naar de hals en hoofd voor
de rimpels zijn verschenen
het maakt kleiner dan het origineel
het steekt de vingers uit de handen
het vult de dorst tot lust en
legt het koudvuur aan de schenen
vervult de holten in de knieën, verzacht
en laaft de zolen, draagt de voeten waarop
men zich…
treurwilg
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 besloot toch maar naar huis te gaan
in het voorbijgaan
streelde ze de ruwe bast
hij heeft de laatste storm niet overleefd
de stam geknapt door een brutale windruk
de trotse kruin verdronken in de vijver
wordt hij verzaagd tot brandhout
een jonge vrouw
kijkt toe,
wat verderop
verzonken in herinnering
een kind speelt aan haar voeten…
DENKENDE LOOP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Kunnen gedachten met voeten meekomen?
Ledematen en geest zijn erop uit
elkaar te betwisten; strijdvuur knettert luid.
Het oog wil die wedijver intomen.
De hardloper ziet vol verwondering
hoe zijn bekende omgeving deze dag
speels zorgt voor verfijnde verandering.…
Waar is de mol?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
646 Een klein snuitje, zag ik eventjes verschijnen
om vervolgens heel snel weer in de grond te verdwijnen
Op zoek naar een volgende in of uitgang wellicht
en tuinman, trapte het gat, met grote voeten weer dicht
Dag mol…
Elke dag opnieuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
907 Elke dag mis ik je lach
Elke dag mis ik dat ik bij je was
en nog aan je dacht
Elke dag mis ik dat je me niet wou
en toch gaf je kracht
Feller dan de felste zon
Stralen je beide ogen
Feller dan het felste vuur
Voelt mijn liefde verborgen
Voeten glijden over hout
Blote voetjes, warm noch koud
Benen glijden door de lucht
Billen dansen…
Een mooie dag om stilte te verscheuren
gedicht
4.0 met 2 stemmen
17.393 vlak voor mijn voeten valt een hoogbejaarde
in zijn soldatenpak. hij huilt. ik kijk.
waar alles mag is ieder vogelvrij.
-----------------------------------
uit: 'Mi have een droom', 2012.…
tweeschrift
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 ik ben de weg naar niemandsland
het hete zand waar je voeten verbranden
ik ben de vloed de gesel der stranden
ik ben de gekheid de waanzin ten top
ik ben de galg de valbijl de strop
ik ben migraine de kanker en pijn
ik ben de adder het giftig venijn
ik ben de wreedheid de grijns op je lippen
ik ben het schip dat loopt op de klippen
ik ben de…
De regen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 Windvlagen als zweepslagen
tillen me bijna van mijn voeten.
Binnen zie ik welbehagen
door brillenglazen vol heldere sproeten.
Het gaat tekeer
Je slaat je er doorheen
En denkt alleen: "wat een hondenweer"
verkleumd tot op het been.
Kleine kinderen stampen in de plassen.
Ik spring, loop er omheen of maak een spagaat.…
en nu?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
527 het luchtledige laat mijn snaren trillen
ofschoon de zwaartekracht aan mijn
voeten kleeft, de nachtelijke muziek
maakt onwijze sprongen
of ik deze dans kan eerbiedigen
om mij te dragen door de poorten
van de dood laat mijn lijf onzeker
schudden in het duister dat me plooit
er is geen verlangen zonder averij
geen wal om aan te meren…
Wanneer mijn moeder zomer werd
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
809 mijn moeder bestond uit seizoenen
alleen in de zomer had ik haar lief
dan was zij lichter dan de wind
vrolijk als een kind
rennend op blote voeten
in de herfst was zij vallend blad
dan raapte ik haar op
en sloeg de aarde van haar schouders
dekte haar toe in het grote bed
tijdens winterdagen sliep zij
maan en zonlicht gingen aan haar…
Fotomodel.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.391 ze valt me plotseling op
aan de rand van 't park
staande in de avondzon
kijkt wat onwennig doch
met een glimlach op
't gelaat
er wordt kennelijk
van haar een foto gemaakt
ze is overigens zelf een plaatje
haar benen fraai en slank
voeten gestoken in schoenen met
extreem hoge hakken
jurkje valt zwierig neer
haar taille is rank…
Overvol?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
823 Als ik ooit uit een overvolle beker drink
uit een glas het vloeibaarste deel beleef
van kop tot aan de verdraaide voet
druppels de lippen doen verbleken
in het prisma van kristal zijn opsmuk kiest
weerloos in elk detail zonder inhoud
weggesneden waarin ik naast schijnbare
schoonheid een dreiging vermoed
vervalt de levenszin tot splinters…
clair-obscur (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 het schitterend licht valt overal binnen
op al die onvermoede plekken
hoe schilder ik je weidse kinderwereld
ver boven het alledaagse uit
ik kleur je trampoline-sprongen
als je handen de wolken op
ongeëvenaarde hoogte raken
je blote voeten maken zich los van de aarde
je rent lachend achter de kat aan
hij is meestal de vlugste
met zoete…
Turend over de oceaan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
564 Daar zit ze, krijgt natte voeten
golven maken haar benen nat
ze lijkt 't niet te merken
is met haar gedachten, verder dan dat.
Daar zit ze, tot opeens een man haar roept
kom nou meis, je wordt drijfnat
ze schrikt op, peinzen verdwijnt op slag
op haar gezicht een brede lach.
Ik kom!…
Sereniteit.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
725 Op die bewuste Goede Vrijdag omstreeks 15 uur stilte een uur
Vergeet dit.... dag ten voeten uit sereniteit - erg puur -.
Bon Ange, donnez-moi la main!…
Ik zie ze gaan, met de vermoeide tred
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.678 Ik zie ze gaan, met de vermoeide tred
van hen die moedeloos-ontkrachtigd leven,
die nooit op banen van manmoedig streven
een veerkrachtige voet hebben gezet.
Ik zie ze gaan, met de slepende gang
van wie niets wacht, na de doorzwoegde uren,
dan even 't kort opflikkren van de vuren
der lust, en weergalm van haar rauw gezang.…
Eindeloos ommuurde tijd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
556 Deze stad ademt de jaren
Aan voeten van de heuvelen en
aan de armen van de Adriatische Zee
De Strada van de Nieuwe Stad
Uitmondend in die heel Oude, waar
de tijd is blijven stilstaan in een bom die ge-
ruisloos verder tikt
Kantélen, oranje daken
Schietgaten.…