5661 resultaten.
Droog op droog
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 Ik kijk graag naar je
wil nog steeds
de handdoek wegtrekken
nat op nat in jou opgaan
Vroeger kon het vaker
altijd wel, het is bijna alles
wat we nodig hebben
Nu strelen mijn gedachten
jouw lichaam in het gouden
midden tussen verlangen
en ontvangen, tam
liggen we tegen elkaar
tot het te warm of
ongemakkelijk wordt
Mijn hand strijkt…
Schoonheid van het woord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
714 Doop je pen in de schoonheid van woorden
omring ze met een laagje goud
koester ze stuk voor stuk
omdat mooie woorden troost brengen en geluk
laat ze schitteren op het wereld wijde web
of draag ze hardop voor uit de mooiste bundels
met witte bladzijden en woorden
gedrukt in zwart
zo blijft de schoonheid van gedichten en poezië
een verrijking…
Het zwarte ijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 ik wist
dat je ging
schaatsen
in je wit
kristallen pak
strak aan
je lijf om
nergens aan te
haken en toch
snelheid te maken
als een flits
voorlangs het riet
dat zo zijn eigen
tonen zwiept in
een krakend lied
in jouw cadans
langs deze rij
het kleurgezang
met wuiven van
de gouden kant
voor je uit
op het zwarte ijs
jouw…
Zomerdag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 Terwijl je bijna afscheid neemt
verblind je mij, verblijd je mij nog even
straks ben je voorbij
zolang de wolken voor jou opzij gaan
de glooiende velden rood gekleurd
het landschap laat rusten
weet ik dat het goed was
dag mooie dag
wek me morgenvroeg als goud
om met roodgekleurde wangen
de zwoele avond in verlangen
naar meer, te beleven…
.In loop der dagen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
499 En verder trekt een rij
dagen geregen tot jaren
ontsproten in nieuwe ochtendzon
uit warmte van talrijke kleuren
vormen en klanken
sierraad om schone vrouwenhals
de dagen die groeiden
in lichtend gloren als smaragden snoer
een gordel om smalle taille gedragen
zwierend in warme dans
tot gouden kroon bezegelt de uren
voor het nijgen van de…
knotten en beknotten
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
436 ik hou van zilverwitte, ranke
berken wuivend op de gouden heuveltoppen
van de kalmthoutse hei,
maar afgeknotte berken
in de residentiële tuinen
daar kan ik toch echt niet bij.
maar nog erger zijn die bazen,
die hun werkvolk , omwille van den brode,
nu nog beknotten,
onderdanig laten buigen,
ja en amen doen zeggen,
monddood maken...…
Skin deep elime
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
367 Wat zou ik toch graag
dat boek willen zijn
maar dan moet je
goed zoeken Elime
het ligt diep verstopt
verder weg dan toen jij
Mamatova, je liefde
voor mij deed ontkiemen
skin deep zat je in me
maar onder de omslag
van mijn huid, goud op snee
kon ik jou terug verdienen
mijn onyxogen
zien jouw diamanten
van kaft tot kaft lezen…
De stille beuk
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
258 Omringd door stammen die fluisteren,
Groen van hoop, goud van tijd.
Mijn wortels raken anderen,
Zoekend naar warmte in de grond,
Maar als het stormt,
Stop ik met praten,
En houd ik mijn mond.
Ik ben een kale beuk,
Die haar bladeren,
Vol warme tinten,
Heeft losgelaten.…
De Onzichtbare Tredmolen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
123 Ik jaag door straten, dag na dag,
naar goud dat telkens verder wijkt —
een vrije man in volle stad,
wiens hart aan eigen tredmolen slijt.
Misschien is wie zijn keten ziet
al minder arm dan wie haar draagt.…
Nog niet te laat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
13 Ik verlies mij in de schoonheid,
Waarmee de wereld ons verblijdt,
D'aarde ons allen biedt om niet,
En de zon 't van goud licht voorziet.
De flora en de fauna hier ontloken,
Zo verscheiden en subliem,
Laat ons hun wonderen zien.
Helaas door ons wordt afgebroken.…
Liefdes uur
poëzie
4.5 met 19 stemmen
3.074 't Is de avond: in zijn rosse goud
wordt schoon en oud
der wereld dagehel gezicht;
snel aan de hemel valt het water van het licht;
en al de windestemmen komen vrij;
de laatste wagen wankelt naar de schuur;
de doden wenken aan de duistre oostermuur;
en boven glansbelopen
westerse schans in groene hemelwei
straalt Venus' gouden aster open…
Magnus Maximus tegen Woutertje Bos
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
1.229 de winnaar in de polls
had de wiebel
in de benen
bleek in debat
zag zijn pensioenplan
kundig in de pan gehakt
door heer Verhagen
alleen de rijken plukken
iedereen zou
er beter van worden
de bakker op de hoek
zelfs ietsiepietsie nog beter
wat zeg je wat
sprak keizer Maximus
voor niets zeker dus
ons de markt afprijzen
wij die allang…
Nieuwe Rembrandt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Eeuwenoud mansportret
Lijkt op een Rembrandt, toch
Jammer alleen
Van die lelijke hand
Toch is Jan Six hiermee
Hieperdehyperblij
Dadelijk was er
Een schatrijke band…
Hoe Rijk Ben Je
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
484 drinkwater
van arme lokale bewoners
word je rijk
als je vrouwen in Bangladesh
in illegale brandgevaarlijke panden
jouw kleren laat naaien
word je rijk
als zij dat tegen een hongerloon doen
en jij dat hier voor
een habbekrats kunt kopen
word je rijk
als je een groep Roemenen
onder erbarmelijke omstandigheden huisvest
en ze jouw witte goud…
honderdduizend leugens
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
981 honderd duizend leugens
regenen zonder waarschuwing
over paraplu loze hoofden
hun vervuilde vergiftigde water
slaat stinkend de naakte waarheid
in bodemloze putten
en nooit genoeg hebbend
luisteren lichamen naar loze beloften
over zielloze gouden kalveren
honderd duizend lege leugens
kunnen putten niet dempen
zelfs niet als het levenloze…
Met tranen blijf ik je danken.
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
3.100 Een hart van goud,
een stem zacht als fluweel.
Je bent een droom,
maar toch besta je echt.
Ik hou zoveel van je,
een liefde zo open en oprecht.
Je bent een engel,
je bracht mijn hart tot leven.
Met tranen blijf ik je danken,
voor alles wat je hebt gegeven.
Je bent helemaal het einde,
maar voor mij een nieuw begin.…
Onweer
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
890 gouden strepen
in een donkere nacht
luid gedonder
mijlenver
het alles betekenende gevecht is weer begonnen
tussen het geluid en het licht
het licht flitst er op los
laat zien wat voor moois het kan
het geluid is jaloers
en dondert er dwars doorheen
urenlang gaat dit zo door
maar dan...…
je hoort bij mij
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.904 ik druk de wekker uit
voordat hij af zal lopen
voorzichtig sta ik op
schuif de gordijnen open
de eerste zonnestraal
valt zacht op je gezicht
jij weet nog van niets
je ogen zijn nog dicht
ik kijk nog even voordat ik
de koffie zal gaan halen
je bent zo mooi zo lief
met goud niet te betalen
het maakt me dankbaar
en het maakt me blij
een…
IK GROET DE STERREN...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.652 Achter de horizon
verdwenen
Een gouden zon,
mochten we
vandaag
weer even lenen...
De maan komt op
schijnt over't
donker van de aarde...
Ik schat de zon
en ook de maan
op juiste waarde...
Sterren, overdag
niet te ontwaren
De hemel bezaait,
ik kan het niet
verklaren...…
Groenbeheer
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.170 Niet zomaar een boom,
een vriend, die bloesemde,
aan wie ik ieder voorjaar weer
een witte hemelvaart beleefde,
die ruisend schaduw gaf
en duizend gouden appeltjes
ging maken, als wintervoer
voor zwarte vogels.
De motorzaag heeft gierend
hem vermoord,
vandaag.
Een zwarte dag.
Zijn wortelwond ligt open
en bloedt...…
Kunst is een moment
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
704 je smeedde snel
de setting van
jouw diamant
kende kleur
van de facetten
een ring vast aan je hand
ze flonkerde
in goud omrand
lichtte in tevreden zijn
maar kunst is een moment
een andere lichtval
geeft soms vreemden pijn
je slijpt nog
de oneffenheden
polijst naar ieders smaak
en bent misschien vergeten
dat wat jij draagt alleen…
De jaden poort - Krommenie - het begin
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
849 chinees restaurant
de baby van hand tot hand
met zoetzure saus
in het helle licht
bordkarton rood en goud
nodig naar het toilet
achter kookpotten
mao heeft het niet zo bedoeld
voor de lange mars
de brandweermannen
met een brandbrief in de bus
einde oefening
de houten stokjes
steunden de houtindustrie
en milieudefensie
de kromme…
het dode dat de lijven kleurt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
684 ik heb goud gedroomd
het bladderde viel af
ook blauw
dat water is verdwenen
een kale vlakte nou
daar springen we
zo naakt dat ogen tranen
het witte
dat niet roze wordt
rood dat zich gaat schamen
je angsten zijn er ook
ze kruipen uit hun holen
het groene
van je is verkracht
je onschuld is gestolen
herinneringen krijsen nog…
Smeedt je eigen leven
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
839 jij smeedt
je eigen leven
blaasbalgt lucht
door antraciet
tot ijzer witheet
kleur kan geven
hamert op
het soepele metaal
plet wat rond
en zo onbuigzaam was
koelt met water
weer de vorm vast
je handen maken goud
zelfs ijzer wordt
weer staal jij chroomt
in meerdere dimensies
jouw levenskunst heeft
schoonheid als pretentie…
Als de avond zucht
gedicht
3.8 met 13 stemmen
7.981 Je zit wat onderuitgezakt
op een bankje in de duinen
waar je uitkijkt over zee
de vergane glorie straalt
van het matte in je haren
waar het goud van ooit
nu grijze strengen strooit
je hand streelt oud fluweel
dat plooit rondom je dijen
hun schoonheid lang passé
je blikken staren wrang
over het ebbende getij
en in het doffe van je ogen…
m`n dochter
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.389 Het ochtend licht komt door de gordijnen
Spelend met je gouden haar
Zoals je daar ligt zo tevreden
Je ogen dicht, maar met een glimlach om je mond
Dromend over mooie dingen
Tenminste dat hoop ik wel voor jou
Niet weten wat er gaat gebeuren
In de grote wereld om je heen
Mijn lieve kleine dochter
Een wonder elke dag weer
Meer als meer zal…
onschuldig kind
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.781 Een kind met gebloemde jurk
en dito hoedje
Op het puntje van haar neus
een sproetje
Ze dartelt over het grind,
dat blije kind
Zwaait met haar hand,
naar de mensen aan de kant
Ze heeft van hierboven een
hartje van goud gekregen
Haar glimlach is als een zonnetje
en verdringt de regen
Ze kent een tijdloos bestaan,
van geluk en vrede…
Carrousel
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
4.379 De man verslikt zijn tranen
met weer een gouden glas
en boort zijn glinsterende kin
in de wildwrede borst.
De ijzige wijzers van haar
klokkeogen draaien;
de wachtende uren slaan op hol
en de nacht draaft door:
een woeste carrousel van
teugelloos snuivende paarden.…
Een lila glimlach
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
967 netels
draag enkel
vergeet-me-liever
in mijn handen
loop langs klaver
die zich vierendeelt
ik pluk er geen
maar laat ze staan
-voor blijvende groei-
zie klokjes volop grazen
met een lila glimlach
voor me ligt de weg
die vrijheid ademt
-zonder vallen-
daar drink ik de nectar
uit volle honingbloemen
en slik de smaak
van vloeibaar goud…
Nieuwe kleuren gaan nooit stuk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
613 de straten gaan verloren
bedekken zich in kleurig goud
laten tijd in herfst verkleuren
zoveel moois en toch
vertrouwd
ik staar naar buiten
kijk in jeugd en ideaal
kijk naar morgens die nog komen
die er zijn
in waar ik sta
alles voelt naar nieuw verlangen
ademloos verstopt geluk
in een tel
ontsnapt gevangen
nieuwe kleuren gaan nooit…