3973 resultaten.
Slapend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
656 Ik draag de lichtstralen dwars door ervaren duisternis heen
ter bescherming van elk levenslicht.
Ik wek steeds het geweten in de spiegel naar een ander toe,
tot vermoeienis en ergernis...
de pijlen van deze Boogschutter zijn niet mis!
Welterusten. Goede nacht. Slaap lekker.…
verdichtlingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 deur op een kier
het licht gedimd tot het weerzien
[hoe waarom het zo gaat hoort]
sluit de haakjes
wikkel het af de handen gevouwen
als om de woorden nadrukkelijk
[als een toegift het brood uit je zakken gespaard]
onderstreep
met perceptie vul je geen buiken
[niet alles van waarde gaat de mond rond]
tot het eb wordt en de kering gaat gaan teren…
BEZOEK AAN DE HEMEL
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 hoe kan u in Godsnaam aan iedereen aandacht schenken
het is een rollende, tollende en stotende wereld
voor U is het de verantwoordelijkheid die telt
ik snap wel, U doet dit niet allemaal alleen
U wordt omringd door energieën, dat zijn er velen plus één
U merkt zeker alle zaken niet, die de aardbewoners raken
eigenlijk doet dat alles niets ter…
IK VOEL MIJN LEVEN ...
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.449 Kalm bewegen
in teer genegen zijn en zacht genieten!
0 droom van hoge schoonheid, die mijn schreden
voorlichtte, - tot uw puurste glans gerezen
vervliet ge allengs . . .…
Lentegroet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Als ik naar buiten ga
raakt een zacht briesje me teer aan.
En alle bloesems met hun honinggeuren
openen in mij zomaar
vastgeklonken en vergeten deuren.
Het held’re water bij ‘t kanaal,
dat wiegelt,
kabbelt zachtjes haar verhaal,
beschermd door ‘t riet,
dat zich roerloos spiegelt.…
Lila aster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
465 Jij stond daarin
zo sterk en teer,
zo zwak en puur.
Voor je iets zei,
hoorde ik jou,
mijn lief,
het woord van eeuwen
uitademen
en je adem raakte even
mijn nekvel,
zo zwoel en licht,
zo fris en loom.
Ik dacht:
ik neem je in mijn armen,
ik kus je, ik streel je.
Ik wist:
jij bent verdwenen
en toch aanwezig.…
Voorhang
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
473 Gordijnen kun je lang op doorborduren:
Je schuift ze ‘s morgens open ‘s avonds dicht,
dit ter voorkoming dat een vreemd gezicht
je in je eigen huis staat te begluren.
Ook wil je zeer beslist niet dat de buren,
terwijl je snurkend op de sofa ligt
-want zeg nu zelf dat is toch geen gezicht-
je zo vanaf de straat staan te begluren.…
Kampioen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Toewerken naar een ultiem iets
die uitdaging aan gaan
beter zijn dan de rest
op een hoger niveau voortaan
Een hecht team zijn
werken voor en met elkaar
vriendschap hoog in het vaandel
zonder begeleiding er niet voor klaar
Een individu in een groep
een groep binnen een club presteren
een ongekend succes
daar kunnen ze weer jaren op teren…
Volheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 Het rook er zo naar bloem en gras en nat
en bloesem in de bomen
een slingerpad van scherm in berm
het koolzaad geel in 't groen als felle fijne franjes
daarin het fluitenkruid als tere kant
de kaarsen klaar van de kastanjes
het water met bosschages aan de overkant.…
Septictank Sepp
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
505 De elf seconden ter ere van Nelson Mandela, wat
een minuut had moeten zijn, hebben hem verraden,
hij heeft zijn gevoel voor timing zwaar overschat,
binnenkort zal hij terecht in gierwater baden.…
Olterterper wapen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
678 Dit vredige schild mag stemmen krijgen,
waarin stil klinkend bosverrassen gebeurt:
tere bloei wint steeds blijmoedig, schoon zij treurt
bij harde regen en 's onweers dreigen.
Het landgoed ademt uit luchtige dreven
onder zware kruinen vol geheim verhaal.
Paadjes door struweel willen dwaalzin geven.…
Dertien Manen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
556 Om het wonder te verrichten
En ons duister te verlichten
Dertien maal verdwijnt Zij weer
Langzaamaan, niet in één keer
Maar in veertien kleine beetjes
Weggeveegd door vlinderfeetjes
Is Zij dan geheel verscholen
Als uit 't hemels' rijk gestolen
Is het tijd te laten gaan
En uit 't duister op te staan
Zelf die verfkwast ter…
NIJMEGEN.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 Hoog rijst de hemelwelving, blauwig-teer,
Die wolk'loos toont haar ganse sterrenschat,
En 't water kaatst hen alle lief'lijk weer.…
Jaren later
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.500 ter wille van één rilling en wat dringende driften,
om wat ik niet vermocht, vermogenloze danser,
maar om verdwenen zwier die óns bewonen bleef
zoals een nachtelijke balzaal, al verlaten,
geheel vervuld nog van de trieste walsen,
om alles wat niet blijft, blijf jij mij over,
want alles gaat voorbij, maar niets gaat over.
-----------------…
Eik
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.565 En blijf ook af van al dat tere schemerweefsel
ondergronds, het treurt nog om Dodona
waar ik op rotsen stond en ruisend met mijn
doorwaaid blad uw god het woord gaf.
Licht was daar lavend vuur.…
IN DEN VREEMDE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.948 't Is of dat vriendlijk spraakgeruis
Me in toverdraden wart;
'k Zie beelden zweven, teer en kuis,
Voel oude vreugden, zoete smart ....
Ik denk aan zoveel liefs te huis ,
En 't wordt me week aan 't hart.
Wat gloort Vezuvoos wolkenkrans
Bij 't scheiden van de dag!…
Vader
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
726 architectuur en heemkunde
in reuzen
in monumentale glasramen
tekeningen en reliëfs
in boeken, typografie, mooie handschriften
verfijnd bestek en servies
in mode en stoffen
in design en in etnografie
in musea en in gallerijen
in beeldenparken
ik herken je
in medemenselijkheid
in fierheid en in bescheidenheid
in iedere lach,
elke armzwaai ter…
Dood en leven!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 Dus dood laat me niet lachen, wij worden geen vrienden, ik wil jou niet ontkennen maar vooral bekennen, dat ook ik jou, de dood, zal overwinnen en weet je dood, dat is zo'n troostbare gedachte en tot slot dood ter afsluiting:
wil je me nu laten...
leven!…
Als, bij moe-tanend avond-lichten...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
912 En wij, die uwe gaven eten,
wij rusten in uw blijde haard,
en zien, ons leed bijna vergeten,
uw hand die stil de kruimels gaart;
en slapen in uw tere zorgen,
en raden niet, hoe troost-gewijd,
gij, voor u zelf misschien verborgen,
van lijde' een béetre liefde zijt.…
Morsig leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
825 Ik leid een morsend leven
met als hoogtepunten
mijn levensvocht
ter aarde vallend
tot niets of iemand ontkiemend
Maar ook bij het eten
veel te veel pratend
te weinig kauwend
soms proestend van de lach
het eten natte vleugels gevend
Maar mijn levenspartner
onderkennend en invoelend
geeft mij het grootste servet
een theedoek uit de…
Het schelpenhuis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.880 wie 't oor leent aan mijn wand ontwaart armeeën
die voorwaarts ruisen met een eendre tred
en 't masker van een teer getint palet
omhult een klacht van nameloze weeën.
Ten avond kozen in een bleke maan
gelieven op mijn bank....…
Eindeloos verbonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 mond en ogen
onderga kijk ruik proef en voel
voor ons alle twee
hoop dat we haar schoonheid
als vanouds samen
ervaren mogen
ik weet ‘t is moeilijk
maar het zal gaan
steun mij in m’n pogen
om voor altijd in verbinding
met de natuur te blijven
en naast jou te willen staan*
*geïnspireerd door een naamloos gedicht van Menno ter…
Loverboy
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
485 de mens is een loverboy
z’n vriendin heet aarde
hij ontdekte al haar tere plekjes
o ze is zo mooi zo fijn
jij bent voor mij van
onschatbare waarde
zij zei ik wil de jouwe zijn
haar liefde voor hem ontaarde
en hij hij schreef haar naam bij
in z’n geheime agenda die hij
voor zulke gevallen bewaarde
arme lieve aarde
dan begint het geklooi…
Lavendelkruid
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
481 de was tijd nou toch gebleven
Toen mannen nog met speer van jacht op mammoet konden leven
Hij hunkert naar de barbecue en bier van het weleer
En waant zich met zijn dierenhuid een welbeschaafde heer
Moderne mensen snappen niet hoe goed hij het bedoelt
Die hebben niet de oerkracht van lavendelkruid gevoeld
Of hoe hij met zijn vingers teer…
het houdt niet op
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 aanlengende leegte wordt bevangen
gelukkig is de geest nog zoekende
in een ruimte die zich allengs wil beperken
en ik ook wel eens denk
met wat wil ik me nog verbinden,
met welk inzicht
wil de ziel zich verder versterken
zodat ik aan mezelf daardoor
nog een zinvol perspectief schenk
het is omgaan met het ongewisse
en ja, enigszins teren…
Bij mijn graf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 Als tiener stond ik hier ook,
toen opa ter aarde werd besteld.
Dezelfde bomen waren getuige.
Vader en moeder stonden stil,
bij eenzelfde moment als nu.
Als opa ben ik nu zo oud als opa.
Alleen zijn gebeente is gebleven,
als teken van zijn vergane leven.…
Rapsodisch
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
695 Niet al te lang, want diep in hem
worden tere momenten wreed verscheurd.
Maar variaties hebben hem te pakken.
Verwante melodieën zwepen hem op.
Polka-impulsen sturen aan op een break -
het naïeve, kinderlijk sentimentele
oorzaak wordt dat uw Hongaar
accellerando buiten zichzelve raakt...
Ziehier het trillend hart van uw Tzigane!…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Terzijde geschoven door de novemberwind,
rijpt mijn teer skelet spoedig door kille winterhand.
Breekbaar lig ik daar, doorzichtig als glas,
wachtend tot ik zal worden weggeveegd.
Want ik weet dat mijn tijd gekomen is.…
de lichtkracht van een ster
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
546 verblinde monster zich verlekkerde
Kronkelde het gruwzame lot naderbij
Toen de wanhoop bezit nam van de prinses
En alleen schaarse sieraden haar lijf bedekten
Vielen Perseus en Pegasus uit de hemel
Toen de held Andromeda redde
En Keros door hem werd gedood
Kreeg de liefde vleugels
Toen Perseus het hoofd van Medusa toonde
En vijanden ter…
OVERWOGEN BEDELING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 zielen
het geschonkene betoont zich
groots nietig of ingetogen
soms geweldig indrukwekkend
is door de Hemelse Vader gemaakt
met gelijke aandacht en toewijding
als Hij de dieren het leven gaf
olifant kever vlinder walvis
zij werden alle geschapen
met dezelfde liefde
voor een ander doel eigen bestemming
sterke woudreuzen lage struiken
tere…