3511 resultaten.
wat ze begeert
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
509 al hier, ze speelt ermee
Het eet met haar het weet
Van al haar voelen hoe het voelt
En is al duizend maal door haar ontkleed
Wat ze begeert is niet mijn oog
Dat rust op haar en ziet
De blik gespiegeld anders niet
Haar huid heur haar als mild geel oeverriet
Wat ze begeert bestaat
Het is wel mij maar is mij elders
Het waait achter ‘t raam…
Writersblock
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
621 Ik heb een writersblock
Ik krijg geen letter op papier
Opgesloten in mijn hok
Met het raam op een kier
Het papier blijft maagdelijk wit
Het maakt niet uit hoe lang ik zit
Zoekend naar een goed begin
Die allereerste mooie zin
Wie schrijft die blijft wordt wel gezegd
En in mijn geval dus echt
Ik blijf zitten op mijn stoel
Wachtend op het…
De boekverkoopster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Ik wist dat in mijn kast veel dode schrijvers staan
Die langzaam in hun graven zwijgend tot hun pen vergaan
Ik wist al liep ik langs het raam waarachter kaften pronken
Dat ook daar zelden meer dan nooit geleefde levens lonken
Maar tussen kolossale schappen achter de vitrages
Tussen torenende kast en duimellucht’ge decalages
Stond de oude…
Op zoek naar het einde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 Het tochtte
Duidelijk voelbaar
Maar deuren en
Ramen waren
Gesloten geuren
Kwamen In
vlagen van buiten
uit een gefruit
stukje lente
vers van het mes
uit pluizen en
grassen zomaar een
optie om de natuur
in te gaan en daar
te kijken hoeveel
tijd er nog is te gaan
een opwelling of
keurig geregeld of
worden de tweede of derde
macht daarvan…
Metoposaurus
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
542 minder landrot dan waterrat
met kleine ledematen
scherpe tanden sterke kaken
en een grote vlakke kop
Bij de wolfsmaan voedt het zich
met vissenbloed en kreeft en maagd
met schorpioenen leeuwenwelpen
zelfs langharige watermannen
een weegschaal evenwel
komt in zijn repertoire niet voor
in de strijd om het bestaan
zijn steenbok ram…
Inschattingen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
689 Wel, je vragen krijgen ramen...
Mijn passant gaat vast failliet.
Toch heb ik té veel natte vingers
om zijn toestand in te schatten.
Hij valt of staat met betaalde aandacht.
Als ik moest gissen of zijn loopbaan
langs kloven van misère zou slingeren,
had ik mijn schouders opgehaald -
kan hij op twee gedachten hinken?…
Op het terras
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 Ik kijk in een innerlijke spiegel, ik kijk door een soort raam,
op een wit papier zie ik weer in gouden letters sierlijk jouw naam.
Neem verdrietig met de hand het grote glas bier,
voel me eenzaam want jij bent niet meer bij mij hier.…
Intensiteit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
285 Sommige mensen voelen licht,
alsof hun hart een raam is
dat rustig openstaat.
Ik voel altijd te intens,
alsof elke aanraking van jou
al een afscheid voorspelt.
Jij noemt het nabijheid,
ik hoor alleen het kraken
van een brug die ooit zal breken.…
Stormlicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
345 Ik probeer te spreken,
maar alles struikelt —
letters botsen tegen elkaar
als vogels tegen een gesloten raam.
Gedachten flitsen als een stormlicht,
onhandelbaar, ongefilterd,
te scherp om stil te houden,
te wild om te begrijpen.…
Magritte? De stilte achter het zichtbare
netgedicht
2.4 met 26 stemmen
881 Ogen volgen lijn
stilte spreekt zonder woorden
wat is echt, wat niet
In de diepte van het
doek, waar een hoed boven een gezicht
zweeft dat zichzelf niet kent, een appel beweegt door
lucht zonder zwaarte, en een raam opent naar niets en alles tegelijk.…
Visuele schrijfstijl
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
432 Ik schrijf met beelden
en nodig jou uit te kijken
in plaats van met inkt,
mijn zinnen zijn ramen
waar licht doorheen zinkt.
Een woord is een schaduw
die traag langs je muur kruipt,
een komma,
een verhaal dat ergens huilt.…
Gedaante
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Zij ligt naast me
als een koude tocht
die door de kieren
van het raam komt.
Wie te lang slaapt
met een schaduw,
verleerd hoe een hand aanvoelt.
Mijn hart is
een steen geworden
die nergens meer in past.
Afwezigheid liegt niet.
Mensen wel.
Ik draai me om
naar de muur.
Daar waar zij
altijd op me wacht.…
’s nachts
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
320 onze dromen
in vertrouwen zweven kunnen
dus blijf ik hem die kusjes gunnen
zolang hij met mij samen
leeft
en niet alleen maar komt
en dan weer gaat
met een big smile op z’n gelaat
die mannen ken ik
onderhand wel
die donder ik
met of zonder voorvel-
behandeling
een rechte of kromme banaan
sans discussion
uit het wijd openstaande raam…
Waarom zou hij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 Als jij je de straat nog herinnert
het zicht vanuit het raam
van een slaap-
woon-
voor zijn part één
badkamer als verzamelnaam
voor meerdere mogelijkheden
vanaf een zoveelste verdieping
of lager
de dagen en nachtenlang
voor je blijft zien
over de daken van schuurtjes
kijkend
onderbuurtjes uit de wijken
hoe ver je reiken kon
al vliegend…
Wanneer het onweert
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
515 Dichte wolkenlaag
bladeren keren zich om
vogels zonder stem
Lucht zakt dichter op
de daken neer, een matte glans op
ramen zonder stem. De wind schuift langs als
iemand die niet blijft, maar wel iets achterlaat wat ik herken.
Een droge smaak van
ijzer op mijn tong, de straat ligt
strak gespannen als een snaar.…
Fundering van licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
204 Verantwoording is het openen van de ramen,
het rechtzetten van de scheve tafels in de kamer,
het kijken naar de littekens zonder weg te draaien.
Wij zijn niet de daders van de schaduw,
wij zijn de hoeders van het licht dat nu moet schijnen.…
Omdat ik hun ogen niet zie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
148 Wanneer de lucht en het licht weer
binnen stromen mogen, de deur
en het raam opengaan en blijven,
mijn lijf herstellen kan, dit hoofd,
eens onverdoofd een nacht slapen,
de volgende ochtend halen zonder
op een olifantenpaadje overlopen
te zijn door voortrazende stormen,
waardoor ik vrij ademen kan,
dan pas durven zij te stoppen
met hun…
Samen slapen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
62 Samen slapen
We deden alles samen
de vaat, de boodschappen, de ramen
we keken samen voetbal
we discussieerden mee
als er een discussie was
op de tv
van alles wat we samen deden
was samen slapen tot op heden
mij het liefst
als ik midden in de nacht
je rustige adem hoorde
wist ik: ze slaapt zacht
we kregen wel eens ruzie met elkaar…
We moeten door…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 Zoek een mooie zitplaats
het liefste dichtbij een raam
want dan kun je naar buiten kijken
en zie je de hele wereld
in volle vaart langs gaan.
Tussen de bergpassen
spreken de bergtoppen mij aan
alsof ik als een vogel vlieg
over de felgekleurde oleanders
die momenteel volop in bloei staan.…
We doen er zelf aan mee/Doen we er zelf aan mee?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 Dan, om terug, naar Nederland,
vroeg op, zonder ontbijt in taxi
reden we zes uur
haarspeldbochten
en omdat te vroeg bij trein
aten we bij ‘t stations terrein
In de trein waar w’ eerste klas
kregen we plastic flesjes water,
trays met snacks en noten
zo dicht geseald dat ze nauwelijks open
Tussen de whats apjes
keek ik uit het raam…
Het voegen van de Eland
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
176 Dit is de grens van het noorden,
de onuitputtelijke bossen
de kilometers die steeds minder op afstand lijken en meer op een dreigend tekort
de borden geven richting
de zon verdeelt Oost en West, alsof navigeren ook weten betekent
achter het raam ligt de onmetelijkheid ertussen,
glas, een kozijn, een slot
nachten zonder slaap
de verte…
Ongelooflijk geloof .....
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.845 Woedend trap ik tegen schelpen
stamp de golven uit de zee
krijs de meeuwen uit de hemel
gil wanhopig, neem me mee
wil de duinen wel verscheuren
voel mijn ongekende kracht
stamp de kuilen tot een berg
wil niet meer teder, niet meer zacht
ram de woorden uit mijn strot
gebaar verdriet en immense pijn
bid wanhopig tot een God
voel me verloren…
Geloven ?
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.104 Ram de letters uit mijn vingers
pers de woorden uit mijn strot
ben op zoek naar enig houvast
bid wanhopig tot een God
wil niet wakker, wil niet slapen
droom alleen maar terug in tijd
wil niet weten, wil niet denken
raak vertrouwen plotsklaps kwijt
kijk de dagen naar het voorjaar
pluk alleen maar stil verdriet
slik gedachten naar het einde…
HUIS VAN GEDICHTEN
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.047 Het dak bedekt met pannen van gedichten
daaronder spatten letters op papier
de rijmen stroomden langs de ramen
de deur van het gedicht staat op een kier
De brievenbus nog bomvol dichterswoorden
gelezen als het moet, op het toilet
maar nu gestopt met denken en verzinnen
geplaatst in vakje "leesverlet"
De kelder vol met hersenkraaksels…
Huisraad
gedicht
2.2 met 83 stemmen
36.110 De locale dichter staat
onuitgeslapen voor het raam. Hij ziet er af
en aan gemeubileerd trottoir en gaapt. Komt net
het bed spiralend langs, daalt op een suffe stoel
die met gekrulde tenen zwijgt. Wie haalt de koekoek?
En uit de inrichting ontsnapt een stenen brak.…
Vader
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.794 Stoned van de morfine
Geen controle in zijn ogen
Schrik ik van hem,
Daar halfnaakt liggend bij het raam
Mijn lieve zieke vader,
Die mij verwekte
De drager van mijn naam
Wat is hij mager en zo klein
Ineengekropen op dat bed
Waar is die grote vent gebleven
Die vroeger bergen heeft verzet
De aanblik doet zo'n pijn
Bij hem en meer bij mij…
De oude man
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
810 De oude man
gebogen gaat hij zitten
aan de tafel
voor het raam
starend in een krant van vandaag
ontstaat bij hem een gewetensvraag
dagdromend
ziet hij zijn leven terug
voelt de pijn
van fouten
en de warmte
van geluk
voelt weer de liefde
en het genot
alles komt voorbij
bladzij voor bladzij
zijn hart wordt licht
nu hij denkt aan…
De oude man
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.001 De oude man
gebogen gaat hij zitten
aan de tafel
voor het raam
starend in een krant van vandaag
ontstaat bij hem een gewetensvraag
dagdromend
ziet hij zijn gehele leven terug
voelt de pijn
van fouten
en de warmte
van geluk
voelt weer de liefde
en het genot
alles komt voorbij
bladzij voor bladzij
zijn hart wordt licht
nu hij…
De tand des tijds
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.056 Scheef hangen twee luiken,
maar de ramen zijn nog helder.
De deur gaat vriendelijk open
en ik kan het eten ruiken.
Onderhoud wordt moeizaam
en kost ook steeds meer tijd.
Af en toe hapert de techniek,
maar men verhelpt dat heel bekwaam.
Het is geen rijksmonument,
maar dat is het wel voor mij.…
Huis in mij
gedicht
3.7 met 18 stemmen
12.942 Bij het raam kennen twee verschoten vitrages
plotseling hun vorige bestaan
als onderrok of voile, ooit om boezems
spelend, of, in hun strenge verbintenis
van gat en draad, panty's die vrouwen-
kuiten ongenaakbaar maakten.
Het woelt zijn lege kamers om, het huis.…