4042 resultaten.
Begrip voor elkaar!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Een nieuwe dag, gelach op straat.
De morgenzon schijnt in een wereld
vol vage en nare herinneringen weliswaar.
Maar nu is de tijd aangebroken voor
dromen met een zuiver licht dat wordt
omgebogen tot een heldere werkelijkheid.
Men heeft dan zicht op het welig tieren
van alles dat geschiedt in een wereld
vol mededogen, vrede en geluk.…
Rosarium
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 We braken stukken uit de straat, om uit schaduwen
weg te lopen en faalden in heimwee, keer op keer.
We gingen inwaarts, om ons niet in verte te verstrooien.
We daalden neer, om ons niet in hoogte te verslikken.
Eigenlijk deden we maar wat, protesteerden halfzacht,
lieten ons met de heideschapen in elk lot schikken.
Die tuin.…
Bange woorden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
582 Het zweet is opgezogen
de straat glimt daar
waar gesloten koppen
over de keien sjokken
zeulen met broodzakken
zonder taartbeslag.
Angst waadt met
zevenmijlslaarzen
Huizen liggen afgewend
rug naar straatkant
achtertuins
geroezemoes
en doen net alsof....
kijken stiekem….…
Senseo Blues
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 Maar haar vriendinnen, broers en zusters, nichten, neven
-het ging zoals het meestal door de jaren gaat-
die werden slecht ter been en bleven van de straat
of waren ondertussen hogerop aan ’t zweven.…
oma
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 wacht
op de zo dikwijls beloofde hemel
onder anjers en gerbera's
omdat ze daar zoveel van hield
en de kleine steen met naam en data
maar niets over hoe lief ze altijd was
Toch loopt ze daar,
zo tastbaar in haar wollen jas met
de sjaal als vanouds stevig om haar hals,
dat de jonge vrouw haar naam roept
en rent over de zwarte straat…
Ik val steeds van de wereld af
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.693 Ik val steeds van de wereld af
als ik stilsta om zomaar om me heen te kijken
verlies ik neus ogen en glimlach in de ramen
waar ik aan voorbij kom
overdag
de perfecte samenleving vereist de
perfecte onverschilligheid dus ik gebruik
straten en pleinen zoals ik de metro neem
ik wacht stap in en klamp me vast
aan een lederen lus
en ik maak…
Kleurloos
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
538 De Zwarte Knecht wordt eerdaags in ons land
verbannen van het dak en uit de straat.
Het stond met vette letters in de krant
dat Zwarte Piet van ’t jaar de pijp uit gaat.…
Wanneer de blaadjes vallen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
562 De bijna kale takken laten
hun blote lijf volop zien,
in de straat staat opnieuw een stoet
Dit keer om jou weg te brengen.
Terwijl de blaadjes het tapijt vormen
waarop je wordt weg gereden,
kijkt men je na.
Dag blaadjes, dag vriend…
Vriesdag.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.261 Staalblauw de hemel boven 't marmerwit
Der straten, blank van d'eerste vlokkenval.
En zonverguld, in fel-licht luchtkristal,
De starre bomen, hard en zwart als git.
In doodgevrozen rozen heb ik al
Mijn zomerdromen zacht een graf gespit,
Waarbij ik trouw de handen vouw en bid
Voor de arme zieltjes, die God redden zal.…
Kerstavond
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.004 Waarom niet denken
aan het huppelend kind
op de rustige straat,
een kakelende kip
en een fietsende boer,
die meent dat het mooi weer is
voor de tijd van het jaar.
Je vrouw bezig zien
ijverig met pakjes
voor de kerstboom
zilverpapier en gouddraad
verschietend licht.
Jezelf erop betrappen
dat dit ernstig spel
je amuseert en ergert.…
Nomofobie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
438 bushokje
in de tram de trein
en in de bus
komt het verschijnsel
voor, er valt niet meer mee
te communiceren
daar men door middel
van dopjes aangeeft
in-gesprek te zijn
of hun oren
gewoonweg vol proppen
met te harde muziek
mensen die hardop
(lijken te) praten in zichzelf
nee, het is geen
schizofrenie
het komt vooral
voor op straat…
Verwant
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
486 ik voel jouw handen in de mijne
je vertrouwt ze mij toe
lachend neem ik je mee
naar een oord hier ver vandaan
waar de geur van bloemen ons zal
verwelkomen evenals bont gekleurde vogels
de zon zal ons innig omarmen
daar waar men niet in raadselen spreekt
ligt de eerlijkheid op straat
samen zullen we lachen
en huilen op de toppen van…
Syria
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
453 niet meer het Paradijs en ook
niet meer het land van Abraham
was je daar toch zo ontzettend thuis
en is het nu, door oorlog en oorlog en oorlog
helemaal onbewoonbaar geworden,Syria
Syria, bijna al je harten zijn gebroken
de schapen liggen dood aan de randen
van vergiftigde poelen, her en der nog
wat muziek,verwaaiend door kapotte straten…
Eindtijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
656 Ik woon in een wereld
krankzinnig van haat
in sommige steden
durf je zelfs niet op straat.
Maar ik wil blijven geloven
in liefde en recht,
want niet alle mensen
zijn oeverloos slecht.…
Bijna kerstmis 2015
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 Heel haastig nog de luide stappen op de straat:
er zijn de boodschappen voor ‘t lekker eten
en zoveel waardoor bijna wordt vergeten
waarom het allemaal begonnen is, zo lang geleden.…
Versnipperde kerk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
449 In de geheimzinnige stad
van voortdurend vragend geloof
lopen allerlei wegen en straten dooreen
omringd door zachte blauwe schemer
dolen vele groepjes mensen rond
zoeken en treffen elkaar dikwijls
volgen na enige raad weer hun eigen weg
soms komen ze met zijn allen bijeen
in een groot vergaderpaleis
waarbij ieders speurende gedachten
plotseling…
Stadschrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Een revolutie in klad legt hinderlagen
tegenspraak verwikkeld in het tumult
van pleinen en straten
Een stad onder bewind van symbolen
slentert hortend in een kleurig geloof,
een wadende tocht van Spaanse totems,
witte kappen,zwarte vegen, snel driftig
neergeschreven; een hang om eeuwig
in verzet voort te leven.…
Via anima
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Langs gevensterd gevel enerverend
Kruinen vederbomen buiten eigen adem
Longen van de straat op zomerdagen bol.
Aan de polsslag van het schaduwvegen
Hangt met dwarrellicht het loofterras weldadig
Samen palmgesteld een takkendoolwoud vol.…
Wat hoop is
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Wat is hoop
Wanneer ik de waarheid heb ontmoet
Wanneer ik over straat loop
Of je blik de mijne ontmoet
Wanneer we kijken naar elkaar
De maatschappij
Trekt voorbij, en jij
Een hand bescheiden door mijn haar
Maar wat is hoop, wanneer je wegloopt
Blijven staren naar je achterhoofd?…
Een vriend
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.068 Hij is mijn steun en toeverlaat,
een echte jongen van de straat.
Soms loopt ie leeg,
mijn marteltuig op wielen.
En ik?
Ik schiet dan vol.
Moet nu lopen
en op een lift gaan hopen.
Gegoten uit één stuk staal
en stijf van mijn getrap,
staat hij elke morgen klaar.
Een vriend in weer en wind;
waar vind je nog zo’n vrind?…
Galerie KIS: kunstbestorming
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
531 hart
Kunst mogen worden genoemd
Mooie bruikbare kunst
Nu nog de kunst om
Galerie Kis te behouden
in Paleisstraat te Amsterdam
als historische broedplaats
en huidige pop-up gebeuren
van onze 21ste eeuw
Als daar onze buurman Willem-Alexander
voor nodig is en/of zijn kunstzinnige
innige moeder Beatrix
dan zullen wij niet schromen
de straat…
De bevrijders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Nu strijkt de wind in vrijheid over velden
In wolken van vreugde verspreidt zich ’t licht
Een leven dat wij danken aan de helden
Die strijdend d’ overwinning hebben verricht
Nu wappert de driekleur fier van de toren
In ied’re stad en dorp wordt het nu gevierd
Met spel of muziek en in blijde koren
En elke straat is rijk met vlaggen versierd…
November
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
684 Nu en dan verras je ons met zware buien
En storm rukt de bladeren van de bomen
Die door de straten dansen langs de puien
Om ergens in luwe plek tot rust te komen
Maar ook dagen straal je met volop zon
Benader je bijna de warmte van zomer
En ieder geniet in ‘t park of op balkon
Of ergens op het gazon als een dromer
En verder willen wij niet…
Sterven te Antwerpen
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.711 Het huis van kamers en de stad van straten:
ai, laat de klok met rust. Tel goud, drink wijn.
Het vuil rot ondergronds. Bid niet voor het geraamte.…
Beloftes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 zie niet om
als morgen straten
weer rood kleuren
van uiteen gespatte beloftes
waar een laatste
vlammetje het vuur
nog smeulend houdt
stikkend in eigen rook
van de laatste wens
nadat de mens het
gebeuren langs zich heen
laat gaan de troep blijft staan
ja toen het knalde en
de drank echt warmde
het vuur laaide en loeide
van wellust…
Vroeg Amsterdam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Ver gedruis van ontwakend verkeer,
een vroege tram die de remise verlaat,
donkere huizen in nog stille straten,
gevels die zich in de verte verliezen
in de ochtendnevel die daar nog hangt.…
de rest van een zin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 In die onbereisbare stad dwarrelt hier en daar
nog een enkel woord door lege straten,
op zoek naar de rest van de zin.
Het is geen lege tijd, geen loze stilte,
want naast me in bed klopt
nog steeds een warm hart,
veelzeggend welkom.…
Nieuwe adem?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 Gedachten fladderen af en
aan likken verse wonden
in het licht van een bleke maan,
verkeer jengelt in de straat,
blikken dromen verpakt in
monotone regelmaat, maant
ongewassen licht tot nog
groter spoed, ontneemt de
eerste stap de prille moed,
wordt energie vermorst,
voorbij de dagelijkse kost,
wanneer de nachtdraak zich
met irreële…
Ik steek een storm op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
369 Het fort: ik rol mijn mat uit
in de stilte van slapende cicaden
De wind is warm, de tijd kruipt
met de zon naar Napels
Het zit allemaal in mijn hoofd
hoog boven het leven
van volle straten en winkels
waar het geld nooit ver rolt
blikken beducht, kussen vluchtig
en handen handtastelijk zijn
Dat is niet goed
Ik steek een storm op
blaas…
En zag ik niet dat kind onder de treurwilg huilen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 terwijl de wereld woel
en soms krijg je een schaapje van de kudde op
je hart gedrukt
waarvoor je zorg moet dragen; en zorg dragen in gebed
is een grote kracht in de duisternis van de aarde
wonderlijk zijn Gods wegen
waar liefde heerst geeft God zijn zegen
de wereld is verhard de draden zijn verward
het zonlicht schijnt de straten…