3338 resultaten.
Vliegles
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
825 De rijpe perzik in jouw vuist spat open
Oranje vlees en schil en sap
Stromen in straaltjes tussen jouw vingers
Door iele zwemvliezen verbonden
Je wijst naar een wolkenflard
Een gekartelde wonde die verdunt
Het moment glanst op
Mijn been sleept
Een dood gewicht
Een zuil die door de kiezels harkt
Bijna spartel ik
Reikend naar een boei…
LOFTROMPET
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.050 Haar groene vingers raken niet verward
in zeven-, klaver- of groot hoefblad.
Ze is, niet onbelangrijk, ook ontzettend lief.
Mijn vrouw is thuis regerend vorstin.
Menigeen kan aan haar kundig stofzuigen
een uiterst fijn geslepen puntje zuigen.
Ik, bewonderend eega, ben er graag bij in.…
Hooi koorts
gedicht
4.4 met 78 stemmen
9.832 Nee,
dank je, hoeft niet, laat ik me vallen en daar
kriebelen al mieren als jouw vingers
en voel ik je handen jeuken.
Verbaasde koeien staren en herkauwen onderwijl
een spoor van kwijl. Hun gele oorbellencollectie
klappert op de maat.…
Tussen de regels door
gedicht
3.4 met 27 stemmen
34.734 (Nu zal ik heel hard in mijn vingers knijpen,
dan doet het me van binnen niet zo'n pijn.)
Zie je, ik blijf er koel en nuchter onder.
Het is het beste, voor ons alle twee.
(Nu zit ik dus te wachten op het wonder
nu zul je opstaan, glimlachen... maar nee...)
Ik weet het immers wel, vandaag of morgen
wordt het die kleine blonde.…
Oma
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
2.403 zon zakt langzaam weg achter de zee
In de verte zie ik je gezicht
Je lacht naar me
Ik zie je dansen in de kamer
Borduren op een volgend stuk
Ave Maria op de achtergrond
Je staat op loop naar de keuken
Pakt thee met wat citroen erin
Je lacht en kijkt me aan
Nog steeds je lieve ogen en je glimlach
De zachte rimpelige hand met lange vingers…
Verkering
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.595 Maria was wel mooi, maar bleef een roomse donder
Haar eigen vader zag me ook niet graag in huis
Dus dwong hij vrijen af in 't duin wel wat gezonder
Al kreeg Madonna schurend zand in 't katholieke kruis
De pater, vader Kees, maar ook Maria's moeder
haakten interconfessioneel de vingers vroom in één
De Here Jezus kwam om haar voor zin en zonde…
Fijn besneden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.872 Mijn vingers vast in Maartjes mouw en hand gestoken
samen op weg naar het kleine kinderpaviljoen.
Ik wist niet zeker wat zo'n ziekenhuis ging doen
en had het nakend onheil gisteren pas geroken.
De voorhuid is te nauw, zei dokter Slager tot mijn zus.…
Onder de helm
poëzie
3.7 met 24 stemmen
3.005 Hoed u voor lange vingeren,
hoed u voor grof geschut.
Waar ze de brandel slingeren
blijve noch kerk noch hut.
Geen vriendschap, geen vriendschap,
geen vriendschap onder de helm!
Wie met hen hand in hand kan staan
is in het hart een schelm.
Komt gij ons volk beschaven,
gij, die het land verwoest?…
INTIMITEIT
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
742 Bij ieder seintje in mijn lijf dat me weer doet herinneren
merk ik: 't is het nabije, dat na jou nu zo op afstand is
Eén foto met, toevallig, jouw gezicht
en ik kan als het ware met mijn lippen voelen
waar grijs en zwart in elkaar overvloeien
door de kus, die ik daar heb neergelegd
Je oren, bijster groot, ik kan ze voelen
tussen mijn vingers…
Rebus in de bus
gedicht
3.5 met 45 stemmen
14.498 Een woeste oude boer met grijze ogen
en zijn gezicht in aanslag, en een woelig kind
doofstom, dat met zijn eigen dunne vingers praatte.
Een vrouw van vijftig, een zigeunerin of zo
ze stapte uit bij het woonwagenkamp
ze had een luipaard-jasje aan en kleine oren.
Een papoea-familie, drents van spraak
zo lief, zo lelijk en zo onbevangen.…
Zoet verlangen
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
4.001 In het schemerdonker
Tekent je gezicht zich af vlak voor me
Je ogen kijken me indringend en verlangend aan
Zachte lippen strijken zacht over die van mij
Ik laat me bevangen door je
warme handen glijdend over mijn buik
Kriebelende vingers bekoren elke
centimeter van mijn huid.…
spinsels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.450 als hij haar aankijkt
dan voel ik ‘t
dan voel ik ‘t
de stenen
de zwaarte in mijn buik
waar vogels vlogen en vlinders dartelden
als hij haar handen vastpakt
dan voel ik dat
dan voel ik dat
de takken
die groeien in mijn hoofd
als lange vingers die de ruimte vullen
vullen tot de lucht op is
spinsels
ik maak daarmee mijn labyrint
de…
weerzien met de vos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
709 hij jammert de oude rekel
door merg en been
huilt hij vanuit het vlas
de avond rolt patrijzen uit
in strakke formatie
door de geeuwende polder
veren boetseren vingers
tegen de neergaande zon
komt er een vervolggesprek
met de vos aan de rand
van het schor tussen lamsoor
en zeekraal, een dialoog..…
Droog verzuipen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.051 Steek m’n vinger heel diep in de mond,
water kwam omhoog, opgelucht was ik terstond.
Ik denk nog vaak wat met me is gebeurd,
's morgens heb ik om ’n ander getreurd.…
mensen doder levend worden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
690 spanning weg
dit spel verwatert in verlies
hoog spel gespeeld door gokkers
haalt woede en agressie onderhuids
merktekens in de vals geschudde
kaarten tonen eerlijk dat de kansen
zijn gekeerd toeval wordt geweerd want
winnaars op vals plat zijn nog steeds geëerd
het spel wordt vast wel ergens
voortgezet met blanco kaarten daar
waar vingers…
Bedoeling?
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
784 En uitgedragen, maar dat bracht voort
Slechts meer gewicht in grijze cellen
Licht en warmte impulsen wroeten
Zich in flitsende beweging door mijn hoofd
Grenzen tussen hersenlagen vervagen
Alsof al die losse gedachtendelen samen moeten
De dwang om ze te uiten in gedichten
Heeft mijn hoofd niet in de hand
Ze rollen spontaan uit mijn vingers…
Mijn madelief
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
595 De ronde steven op de gracht gericht
waaraan haar dromen kleven, ver uit zicht,
geniet ze door lange wimpers heen, benen
rank getooid in geregen goudbrokaat,warme
handen uitnodigend,lippen aangezet
vingers lonkend, koket in vol ornaat,
verdoofde blikken,in verlegen moraal
weg doen slikken, voelbaar in
dezelfde taal,waarin menigeen
het zeil…
de noodzaak
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
880 het snijden in het overleven
van alles wat
maar geen luchtkastelen
gedroogde pezen bijtklaar
aangemaakte houten lonten
het scherp van de snee
een afgeknepen kaartje
van die ene vriend
een afscheidsbrief
het papiervodje - de weg terug
wat draagkracht
dat in het donker schrijft
en tot het beest verweest
het zwarte gat
dat grijpende vingers…
DEPRESSIEF
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.110 Wegzakken in de as van het heden
is mijn vinger op de pols van het geweten?
erken ik een onbekende wetenschap
afloop is nog geen reden tot einde
Ben ik nog van deze tijd?
Naar binnen gaan en blijven
haken aan de rafels van het leven
ternauwernood kunnen kijken in evenbeeld
geremde beweging in stompzinnigheid
Ben ik nog van deze tijd?…
Ummer Fes op het oud wieverbal
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
830 vreugde luid
Verwarmende rolletjes der dwazen in vreugde geuit
Mijn hart sloeg over als een opgelaten feest
Door het vrolijke gedruis als een verjongend oud wief
Alles was er te vinden geest, beest, hartendief
Door de straten, uit de kast getrokken
Snel met pet
Gevederde hoed vol pret
Tekende ik onverschrokken
In snelheid doortrokken
De vingers…
Tredmolens
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
591 In het licht van weerbarstige levens,
kinderen van zon en aardse bomen, met
de vingers naar de hemel geheven,
tredmolens van een nog te dromen droom.…
doodsprenten
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.156 Hoe jij op de stalen rand van een dood leven zwerft
het noodlot dat in je vingers zweeft, met het zwerk dat je vervloekt
alsof je onbewoonbare moeder je weer uithuizig spuwt.…
inerte woordeloosheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
683 zwaarte drukkend licht
smorend om het zwarte hart
de gedachte
die zich tijdloos voortpompt
voorbij de einder
loopt zich ook iemand leeg
de handen in kadans
strekkend in een zielloze horizon
het ijle tintelen in het gezicht
het wegkomen van de aarde hard
met wrede voeten van de loochening
de wereld is begonnen
met een strekkende vinger…
'k Stond over 't wonder...
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.184 En 't leek mij oud, of 't leefde al duizend jaren,
Wijl 't rond mijn vinger 't weke handje sloot.…
Volle maansmagie – 4-
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
592 0-vervolg-0
-We missen nog wat dieren,
maar eerst deze groep wegbrengen
Hij knipt met twee vingers op twee handen
In de lucht verheft zich langzaam
een vreemdsoortige langgerekte rij
in de richting van de volle maan
gemengde geluiden vullen de lucht
Toevallig in de buurt aanwezigen
spraken van ufo’s, zeer buitenaards
Aan de donkere…
September
gedicht
3.4 met 10 stemmen
8.650 Ringen zijn aan vingers geschoven,
iemand viel van de trap, iemand brak
zijn ledematen, en er kwamen berichten
uit de wereld.
Deze zomer kan ik met
een gerust hart afsluiten naar de herfst,
regen en wind, vallende bladeren.
Een voorraad aan woorden, voornemens,
liggen naast nieuwe cd’s en boeken.…
De speleman
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.615 En hij vlocht z'n vlugge vingers
door het spannig snarenspel,
dat z'n gulden harpe bromde,
lijk 'n zware kerkebel.
Lustig zong hij, en z'n kele
zwolg en zwol in 't groen gestraal
van de volle mane, lijk de
gorgel van 'n nachtegaal.…
Schokdempers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Oude vingers zegenen opgeheven
vehikels sterken een zwart traject
monsters kruipen uit de modder.
Rondom wilde manen pruiken tuilen
perken te laat de verlaten velden
de rijpe lusten stalen de last.
De verveling wil maar niet komen
mokkend rood de zonneschijn
de snode nozem spuit vuur.…
Grenzen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Ook hoge bomen, ongenaakbaar in hun ouderdom
waaieren hun takken brutaal uit over het door
mensenhanden neergekwakte prikkeldraad, maar
kromme vingers trotseren de gaten in verlangen
naar geliefden, de ogen wijd, de stemmen stom.…
Die avond
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.423 die avond dat mijn moeder me mee naar buiten nam me zacht
van achteren bij de haren pakte me de sterren wees
daartussen een onzichtbare vinger die met de nagel
een vuurstreep door de hemel trok.…