Alle inzendingen over vingers

3338 resultaten.

Sorteren op:

Vliegles

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 825
De rijpe perzik in jouw vuist spat open Oranje vlees en schil en sap Stromen in straaltjes tussen jouw vingers Door iele zwemvliezen verbonden Je wijst naar een wolkenflard Een gekartelde wonde die verdunt Het moment glanst op Mijn been sleept Een dood gewicht Een zuil die door de kiezels harkt Bijna spartel ik Reikend naar een boei…
Wim Veen16 april 2005Lees meer >

LOFTROMPET

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.050
Haar groene vingers raken niet verward in zeven-, klaver- of groot hoefblad. Ze is, niet onbelangrijk, ook ontzettend lief. Mijn vrouw is thuis regerend vorstin. Menigeen kan aan haar kundig stofzuigen een uiterst fijn geslepen puntje zuigen. Ik, bewonderend eega, ben er graag bij in.…

Hooi koorts

gedicht
4.4 met 78 stemmen aantal keer bekeken 9.832
Nee, dank je, hoeft niet, laat ik me vallen en daar kriebelen al mieren als jouw vingers en voel ik je handen jeuken. Verbaasde koeien staren en herkauwen onderwijl een spoor van kwijl. Hun gele oorbellencollectie klappert op de maat.…

Tussen de regels door

gedicht
3.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 34.734
(Nu zal ik heel hard in mijn vingers knijpen, dan doet het me van binnen niet zo'n pijn.) Zie je, ik blijf er koel en nuchter onder. Het is het beste, voor ons alle twee. (Nu zit ik dus te wachten op het wonder nu zul je opstaan, glimlachen... maar nee...) Ik weet het immers wel, vandaag of morgen wordt het die kleine blonde.…

Oma

hartenkreet
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.403
zon zakt langzaam weg achter de zee In de verte zie ik je gezicht Je lacht naar me Ik zie je dansen in de kamer Borduren op een volgend stuk Ave Maria op de achtergrond Je staat op loop naar de keuken Pakt thee met wat citroen erin Je lacht en kijkt me aan Nog steeds je lieve ogen en je glimlach De zachte rimpelige hand met lange vingers…

Verkering

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.595
Maria was wel mooi, maar bleef een roomse donder Haar eigen vader zag me ook niet graag in huis Dus dwong hij vrijen af in 't duin wel wat gezonder Al kreeg Madonna schurend zand in 't katholieke kruis De pater, vader Kees, maar ook Maria's moeder haakten interconfessioneel de vingers vroom in één De Here Jezus kwam om haar voor zin en zonde…

Fijn besneden

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.872
Mijn vingers vast in Maartjes mouw en hand gestoken samen op weg naar het kleine kinderpaviljoen. Ik wist niet zeker wat zo'n ziekenhuis ging doen en had het nakend onheil gisteren pas geroken. De voorhuid is te nauw, zei dokter Slager tot mijn zus.…

Onder de helm

poëzie
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.005
Hoed u voor lange vingeren, hoed u voor grof geschut. Waar ze de brandel slingeren blijve noch kerk noch hut. Geen vriendschap, geen vriendschap, geen vriendschap onder de helm! Wie met hen hand in hand kan staan is in het hart een schelm. Komt gij ons volk beschaven, gij, die het land verwoest?…

INTIMITEIT

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 742
Bij ieder seintje in mijn lijf dat me weer doet herinneren merk ik: 't is het nabije, dat na jou nu zo op afstand is Eén foto met, toevallig, jouw gezicht en ik kan als het ware met mijn lippen voelen waar grijs en zwart in elkaar overvloeien door de kus, die ik daar heb neergelegd Je oren, bijster groot, ik kan ze voelen tussen mijn vingers…
annabel20 augustus 2007Lees meer >

Rebus in de bus

gedicht
3.5 met 45 stemmen aantal keer bekeken 14.498
Een woeste oude boer met grijze ogen en zijn gezicht in aanslag, en een woelig kind doofstom, dat met zijn eigen dunne vingers praatte. Een vrouw van vijftig, een zigeunerin of zo ze stapte uit bij het woonwagenkamp ze had een luipaard-jasje aan en kleine oren. Een papoea-familie, drents van spraak zo lief, zo lelijk en zo onbevangen.…
M. Vasalis17 september 2025Lees meer >

Zoet verlangen

hartenkreet
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.001
In het schemerdonker Tekent je gezicht zich af vlak voor me Je ogen kijken me indringend en verlangend aan Zachte lippen strijken zacht over die van mij Ik laat me bevangen door je warme handen glijdend over mijn buik Kriebelende vingers bekoren elke centimeter van mijn huid.…
Evelien10 juni 2007Lees meer >

spinsels

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.450
als hij haar aankijkt dan voel ik ‘t dan voel ik ‘t de stenen de zwaarte in mijn buik waar vogels vlogen en vlinders dartelden als hij haar handen vastpakt dan voel ik dat dan voel ik dat de takken die groeien in mijn hoofd als lange vingers die de ruimte vullen vullen tot de lucht op is spinsels ik maak daarmee mijn labyrint de…

weerzien met de vos

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 709
hij jammert de oude rekel door merg en been huilt hij vanuit het vlas de avond rolt patrijzen uit in strakke formatie door de geeuwende polder veren boetseren vingers tegen de neergaande zon komt er een vervolggesprek met de vos aan de rand van het schor tussen lamsoor en zeekraal, een dialoog..…
Rieg21 juli 2008Lees meer >

Droog verzuipen

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.051
Steek m’n vinger heel diep in de mond, water kwam omhoog, opgelucht was ik terstond. Ik denk nog vaak wat met me is gebeurd, 's morgens heb ik om ’n ander getreurd.…

mensen doder levend worden

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 690
spanning weg dit spel verwatert in verlies hoog spel gespeeld door gokkers haalt woede en agressie onderhuids merktekens in de vals geschudde kaarten tonen eerlijk dat de kansen zijn gekeerd toeval wordt geweerd want winnaars op vals plat zijn nog steeds geëerd het spel wordt vast wel ergens voortgezet met blanco kaarten daar waar vingers…
wil melker17 september 2006Lees meer >

Bedoeling?

netgedicht
4.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 784
En uitgedragen, maar dat bracht voort Slechts meer gewicht in grijze cellen Licht en warmte impulsen wroeten Zich in flitsende beweging door mijn hoofd Grenzen tussen hersenlagen vervagen Alsof al die losse gedachtendelen samen moeten De dwang om ze te uiten in gedichten Heeft mijn hoofd niet in de hand Ze rollen spontaan uit mijn vingers…

Mijn madelief

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 595
De ronde steven op de gracht gericht waaraan haar dromen kleven, ver uit zicht, geniet ze door lange wimpers heen, benen rank getooid in geregen goudbrokaat,warme handen uitnodigend,lippen aangezet vingers lonkend, koket in vol ornaat, verdoofde blikken,in verlegen moraal weg doen slikken, voelbaar in dezelfde taal,waarin menigeen het zeil…
pama20 december 2008Lees meer >

de noodzaak

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 880
het snijden in het overleven van alles wat maar geen luchtkastelen gedroogde pezen bijtklaar aangemaakte houten lonten het scherp van de snee een afgeknepen kaartje van die ene vriend een afscheidsbrief het papiervodje - de weg terug wat draagkracht dat in het donker schrijft en tot het beest verweest het zwarte gat dat grijpende vingers…

DEPRESSIEF

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Wegzakken in de as van het heden is mijn vinger op de pols van het geweten? erken ik een onbekende wetenschap afloop is nog geen reden tot einde Ben ik nog van deze tijd? Naar binnen gaan en blijven haken aan de rafels van het leven ternauwernood kunnen kijken in evenbeeld geremde beweging in stompzinnigheid Ben ik nog van deze tijd?…
Hans Uding26 januari 2010Lees meer >

Ummer Fes op het oud wieverbal

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 830
vreugde luid Verwarmende rolletjes der dwazen in vreugde geuit Mijn hart sloeg over als een opgelaten feest Door het vrolijke gedruis als een verjongend oud wief Alles was er te vinden geest, beest, hartendief Door de straten, uit de kast getrokken Snel met pet Gevederde hoed vol pret Tekende ik onverschrokken In snelheid doortrokken De vingers…

Tredmolens

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 591
In het licht van weerbarstige levens, kinderen van zon en aardse bomen, met de vingers naar de hemel geheven, tredmolens van een nog te dromen droom.…
pama28 maart 2010Lees meer >

doodsprenten

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.156
Hoe jij op de stalen rand van een dood leven zwerft het noodlot dat in je vingers zweeft, met het zwerk dat je vervloekt alsof je onbewoonbare moeder je weer uithuizig spuwt.…

inerte woordeloosheid

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 683
zwaarte drukkend licht smorend om het zwarte hart de gedachte die zich tijdloos voortpompt voorbij de einder loopt zich ook iemand leeg de handen in kadans strekkend in een zielloze horizon het ijle tintelen in het gezicht het wegkomen van de aarde hard met wrede voeten van de loochening de wereld is begonnen met een strekkende vinger…

'k Stond over 't wonder...

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.184
En 't leek mij oud, of 't leefde al duizend jaren, Wijl 't rond mijn vinger 't weke handje sloot.…

Volle maansmagie – 4-

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
0-vervolg-0 -We missen nog wat dieren, maar eerst deze groep wegbrengen Hij knipt met twee vingers op twee handen In de lucht verheft zich langzaam een vreemdsoortige langgerekte rij in de richting van de volle maan gemengde geluiden vullen de lucht Toevallig in de buurt aanwezigen spraken van ufo’s, zeer buitenaards Aan de donkere…

September

gedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 8.650
Ringen zijn aan vingers geschoven, iemand viel van de trap, iemand brak zijn ledematen, en er kwamen berichten uit de wereld. Deze zomer kan ik met een gerust hart afsluiten naar de herfst, regen en wind, vallende bladeren. Een voorraad aan woorden, voornemens, liggen naast nieuwe cd’s en boeken.…

De speleman

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.615
En hij vlocht z'n vlugge vingers door het spannig snarenspel, dat z'n gulden harpe bromde, lijk 'n zware kerkebel. Lustig zong hij, en z'n kele zwolg en zwol in 't groen gestraal van de volle mane, lijk de gorgel van 'n nachtegaal.…

Schokdempers

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 529
Oude vingers zegenen opgeheven vehikels sterken een zwart traject monsters kruipen uit de modder. Rondom wilde manen pruiken tuilen perken te laat de verlaten velden de rijpe lusten stalen de last. De verveling wil maar niet komen mokkend rood de zonneschijn de snode nozem spuit vuur.…

Grenzen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Ook hoge bomen, ongenaakbaar in hun ouderdom waaieren hun takken brutaal uit over het door mensenhanden neergekwakte prikkeldraad, maar kromme vingers trotseren de gaten in verlangen naar geliefden, de ogen wijd, de stemmen stom.…

Die avond

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.423
die avond dat mijn moeder me mee naar buiten nam me zacht van achteren bij de haren pakte me de sterren wees daartussen een onzichtbare vinger die met de nagel een vuurstreep door de hemel trok.…