4809 resultaten.
Ring
gedicht
3.4 met 16 stemmen
5.516 Een geest verdampt,
stolt en neemt genoegen met een ander
lichaam, tijdelijk, tot ook ik verwaai.
------------------------------------
uit: Tot ook ik verwaai (2009)…
Lichtjaar*
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.911 Twee jaar later beroert een plaat een snaar
van herkenning, schoon haar keuze toen kant
noch wal raakte in mijn geest. Op afstand
staan wij, tweeduizend lichtjaar van elkaar.
Tussen ons een luchtledig niemandsland
met de eenzaamheid onoverbrugbaar.…
Het vuurgevecht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
522 (De strijd om de Geest)
Inpandig klinkt geknetter
boven torenhoge vlammen
Haren schroeien kansloos weg
in zwartverkoolde handen
Er is geen schijn die niet begeeft
en al wat er in onmin leeft
verdwijnt in vuren armen
De driften worden drooggelegd
De hitte danst haar vuurgevecht
zonder zich te warmen
Het dansen om de hete brei…
Nieuwe taal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.838 in de nieuwe taal
die wij moeizaam vormen
ontstaat het nieuwe verbond
niet de woorden zijn anders
maar wel hun rangorde
en hun geladenheid
ook de kleur der klanken
de trillingen der lucht
scheppen een nieuw idioom
zelfs de taal der stilte
dreigend rustgevend
is verschillend van vroeger
neem nu
als proef op de som
lichaam geest…
WAAR VERZINSEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Gelijk zachte kalme sneeuw
dalen sprookjes neer
op de kinderlijke geest
geven ijdel vluchtig vermaak
elke vertellende vlok heeft
luchtige kantkleedjes in zich
bewerkt met
sierlijke hemellichamen
en wonderwezens
die
onnaspeurbaar zijn
als Gods geheime wil
voor het wijde heelal
stil wijzen
naar het ons ontzegde Rijk
maar
hun eigen wereld…
Art. 461 WvS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
479 doorsneden
pluizige pluimen deinen op de maat
wuiven zinloze gedachten voorbij
een lepelaar die op stelten staat
wakend in vlagen van dagdromerij
hier eindigt het land, is wat ik je zeg
nu kan niemand nog ergens heen
zonder te berusten in een eindige weg
balancerend op de rand, met één been
onverbiddelijk is de wet,
ondoordringbaar de geest…
grond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 de demonen hielden zich schuil
onaangekondigd nestelden ze zich
in de spelonken van mijn geest
zonder gêne legden ze mijn moeizaam verworven
schuilplaatsen één voor één bloot
meedogenloos blokkeerden ze
mijn gedachtenreizen
ontwrichtten de grond van mijn bestaan
voegden angsten toe aan het fragiele palet
in een sporadische adempauze
werd…
Onze jan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 Ik fantaseer een olijk mens
Die 't carrillon bespeelt
Klingelende klankentoon
Die Haerlems oren streelt
De geest van J.S. Bach
In melodie en stilte
Schalmt hier door de blauwe lucht
Doorbreekt des zomers kilte
Auditief zo schiep hij beelden
Lang voor de TV
En nog kan ik ze zien!…
Eenzaamheid.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.424 O, eenzaamheid, meedogenloze brand
Die al maar dieper, al maar breder vreet;
Liefde en geluk en eindlijk zelfs het leed
Als nutteloos uit uwe kring verbant:
Mij zijt gij een Verlossingsgod geweest;
Want uit uw as verrees bevrijd mijn geest.…
Misleiding
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
740 verhaal
in vol van beloften omfloerste taal
Een gouden troon
rozen en gedichten
vereerd, geliefd, gedoemd te zwichten
Ik hou van jou
zo makkelijk en los
gezegd, gefluisterd, als door een vos
Vol verleiding
nemende handen
de vrije wil, voorgoed aan banden
Geworden tot
iemands eigendom
de gesel van eisen beukt je krom
Gekooide geest…
DOEN MET GENOT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
989 smidsvak
de opgewekte maat
uit krachtig kloppen
wordt warm vergezeld
door laaiende vlammen
het levendige arbeidsvuur
straalt knusse werklust uit
verspreidt zijn trillende gloed
in de schemerruimte
het wachtende glas bier
Limburgse Kriek genaamd
glanst rossig _ daarbij zacht roze
kalmerend en uitnodigend
hier spreekt de Vlaamse geest…
NIEUWE KERSTENING
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.049 De schone kindergezangen van kerstfeest
of zondagsschool zullen wellicht blijven,
een zoetsappig schimmenspel bedrijven,
in menige rijpe volwassen geest.
Wat vreugdevol ervaren is geweest,
kan bezadigd ronddraaien, voortdrijven.
Men mag langs die herinnering wrijven,
liefkozend, gelijk een huiselijk beest.…
In mijn Doka (variant op gedicht " De Duivel " )
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 in mijn donkere kamer
ontwikkelen zich bij tijd en wijle
beelden van onbekende aard
ook al lijkt de waarneming zuiver
en belicht onder de juiste hoek
soms groeit er ongewild
een boze duistere geest
waarvoor ik ernstig huiver
het kan zijn
dat kleuren zijn opgelost
in zwart-wit denken
omdat de werkelijkheid
zich aan dromen botst
of zich…
Gif
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.719 Een vrouw heeft hier gewoond, haar geest in brand,
de geur in gordijnen bewaard. een man alleen, bij leven
vergeten, de hond aan zijn voeten tot maden vergaan.
Ik schrob de vloer, gooi meubels weg, een menigte staat
klaar. Met duizend stormen ze de trap op, als één dringen
ze binnen.…
De Agressieve Trein
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
484 Een trein met agressie;
Expressie van een kwade geest.
Een dun laagje beschaving valt
Af van het beest; feest van
Onenigheid en het ruziemaken
Voor een reiziger die om niets
Buiten zinnen kan raken. Wraken
Van onbegrepen correctheid onder
Hoge stress tegen de conducteur
Van de N.S.…
Grondzaken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Langzaam keert
de dag in mij
stram trek ik omhulsels aan
bedek essentie
als een wezenlijk aspect
hoe klein
kan deze wereld zijn
loom draait, verwaait
het licht diffuus en volgt
rond de contouren van
mijn aard
het samenraapsel van
mijn zaken
is dat nu echt
het leven waard
een nieuwe stap
het buiten lucht
vervlucht mijn geest…
steeds die ene nacht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
424 geduldig breekt de avond
door mijn laatste silhouet
dat als hars zich vormt
waarin de geest is gegoten
tijd is niet aanwezig, het bed
ver weg, doch mijn gelaat vertoont
de resten van het laatste gesprek
met de trede van het spoor nog aan mijn voeten
iets in mij vergat te dromen, wellicht
dat de nacht zich strijdbaar had willen tonen…
Klinkt feestelijk de fanfare
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Wanneer de banden gaan knellen,
en de geesten zich bevrijden in
een vrije val; speelt het jaar
zijn ouverture, klinkt feestelijk
de fanfare van het nieuwe carnaval.…
Lichtplooi
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 de tijdgeest verdampt
de treden
de ruimte vult zich
met gebroken stemmen
vermomt in watten
een blik die oplicht
onvoltooide herkenning
er kleven beelden
aan haar handen,
album van de geest,
bladeren verwaaien in
winden die haar zijn ontvallen
schaduw die de toekomst leest
ze slaat de dageraad om
klapwiekt het verleden dicht…
Wie weet zwijgt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 Is geest en sterrestof.
Is mogelijkheid,
die onmogelijk wordt herboren.
Niets gaat nooit verloren.
Wie weet?
Wie niet weten stellen vragen.
Wie de antwoorden kent zwijgt.
Duister wordt steeds weer licht.
Haat verandert in liefde.
Wind verjaagt de mist.…
LISBOA
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.208 Was het ooit aan een stad gegeven
Voort te leven als geest,
Vreemd nu en trouw vroeger gebleven
Na een asregen op een feest?…
Onrust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Wat is het toch dat mij naar de verte trekt
Dat mij thuis geen rust doet vinden
Steeds mijn verlangen naar de vreemde wekt
Alsof ik mij aan huis en haard niet kan binden
Wat is de drang die mij steeds drijft
Naar alle hoeken van de aarde
De zekerheid die in mijn geest en hart verblijft
Tot wanhoop en onrust ontwaarde
Waarom dwalen mijn gedachten…
Bijna autistisch
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
615 ballonnen
op kleur gesorteerd
lampionnen al aangestoken
guirlandes en slingers
feestelijk neergelaten
in open ontvangst
het is jouw party
de verrassing op je gezicht
ziet enkel sprookjesachtig licht
ik ben voorzichtig
met schikken geweest
alles luistert bijna autistisch
nog is er enige
souplesse in ogen en
een wat flexibele geest…
super XI
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
508 sta
boven de wet
ik maak ruim baan
om je kopjes
kleiner te maken
ik kan je laten
verdwijnen geen
haan die er naar
kraaien zal
heksenjacht ik
bedoel zuivering
is mijn toverwoord
niemand valt
buiten de boot
mijn brandschone
handen binden
de strijd aan met
alles wat me
niet bevalt
in slapeloze
nachten verjaag ik
boze geesten…
Als men verjaart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
469 bij het ouder worden
rijst in mij de vraag
wat doe ik met de eeuwigheid,
valt er in het hier en nu
dienaangaande nog iets te kiezen
of zal ik slechts gaan vertragen
en het stoffelijke, al dan niet
vergezeld van de geest, verliezen
ik heb besef van mijn beperking
en weet niet of ik er in slaag
of ik daarmee het inzicht vergroot
dan wel…
Geen weten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 De oude schilderingen
verwonderen ons nog steeds
in de huidige tijd
langzaamaan worden we van geheimen bevrijd
Geschapen
vanuit de geest
in de ongereptheid
van de natuur
maakten de mensen van toen
hun reis
creëerden
wonderschone cultuur
De god
van vroeger
heeft ons
veel moois
gegeven
inspiratie
voor verder leven
is er iets…
burn-out
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 de wijze waarop
het brein het duister
van de dag zoekt in de
schaduw van de nacht
die zich staat te bedrinken
aan de trog van de macht
dewelke mijn schedelpan
genadeloos heeft gelicht
en het heeft gevuld
met afgrijzen en waardevolle
prutsige beloften
niets kan waar zijn, wat ik
zie zijn schepselen die
mijn geest bevolken
wat ik hoor…
Het stille huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Je kunt er een speld horen vallen
ieder kraakje van een vloerplank
kan een voetstap zijn van een
verloren ziel of een dolende geest
die niet meer weet wie of wat
hij ooit is geweest
In het stille huis
klinkt een ademtocht
als een schrille kreet
zijn de schaduwen tastbaar en
is het verleden onverwerkt leed
Daar woon ik
daar verblijf ik…
De hardste klinkers?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 Op de rug van mijn geest
werd met zwarte pen
geschreven als graffiti
op een verouderd hart,
op ongeduldig papier, ook
wat de prullenbak niet vrat,
blijft uiterst links of rechts
een drammerig streven had
in uitersten tot de draad
versleten blad als onzin
waarmee de wereld wordt
volgeklad, feilbaarheid
in een oceaan van inkt…
Victor Jara
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Daarna werd je met 30 kogels vermoord,
want hun zieke geest was totaal verrot.
Nog hoort men je stem: in het huilen van de wind,
het ruisende graan, dat rechtop blijft staan.
Hij klinkt nog steeds door in het zingen van een kind
en als mensen voor de vrijheid opstaan.
‘Venceremos’ was jouw lied
dat zorgt dat je niet zal verdwijnen.…