8651 resultaten.
Vaststellen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 Wat is er mooier
dan te kijken naar witte wolken.
Wat is er mooier
dan de groene weiden te zien.
Wat geeft meer rust
dan het vriendelijk kabbelend water.
Wat geeft meer rust
dan de adem in het woud.
Wat kun je meer genieten
dan de Pruisisch blauwe hemelkoepel.
Wat kun je meer genieten
dan leven in de schepping.…
De worsteling van de kunstenaar
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
345 Of:
Op de ezel
span ik een wit fluwijn.
Daarop helemaal onderaan,
minuscule lettertjes:
VERFLOOS SCHILDERIJ
Sobere lijst eromheen.
Ben ik de schepper
van twee kunstwerken?…
De regenpianist
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
135 Wanneer de rode, witte en blauwe auto's
zijn gepasseerd,
klinkt er klassieke muziek
door de lucht,
gehuld in een deken
van rook.
De trampoline,
nu vol regendruppels
die op en neer deinzen
als melodieën.
Een onzichtbare pianist
bespeelt de druppels
en maakt langzaam
de lente
onaangenaam.…
Wat ik tegenkwam 12
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
643 De zwanen, hoe die stonden
als familie aan de kant
hun veren reinigend
telkens, opnieuw en opnieuw
zo wit willen blijven
Terwijl sirenes om ons heen loeiden
opnieuw en opnieuw
De lucht donkerde
maar de zon doorbrak
opnieuw en opnieuw
Ik langs het kanaal liep,
dat alles aanschouwde
opnieuw…
Kinderkerst
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
3.132 Besmeurde kinderhanden
Nagels zwart omrandt
Diep in straten daar verzonken
Niemand die om hen rouwt
Flakkerend kaarslicht
Verwarmen ogen koesterend
Gesprongen koude handen
Tot disk ontvouwde krant
Glinsterend getooid
Belemmerd het zicht
Met ijzige witte parels
In het schamele licht
De kou dreigt te winnen
De appel zeven parten…
Keulse Zoutpot
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
753 de geur van vochtig zeemleer vervoert me
naar oma, die fietsend in de tegenwind
zich naar de markt spoedt, op haar tocht
naar schol en schar, aardappelen, andijvie
de blauwgrijze Keulse pot in haar keuken,
gevuld met glinsterend zeezout, ik zie
hoe oma's sterke hand een greep doet,
en wit zeevlees glinsterend bestrooit
die geur van petroleum…
zacht weer kerstent
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
732 winter zit in de kluts
geen rijp op onze ruit
witte kerstvorst bleef uit
wie was daarop berekend
de wilde kardinaalsmuts
rozerood gekarteld blad
Christelijk op orde in het kruis
altijd al te goeder trouw bekend
natuurlijk giftig voor hoofdluis
vruchten in kamers van de doos
kleurend vermiljoen tot purperrood
de zaden hingen buiten…
11 mei 06, de zwarte dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.183 de
natuur huilde vrijdag in Antwerpen
de druppels liepen
als tranen over
ons heen
kinderen en ouderparen
iemand alleen
onverstoord
druppels liepen over onze huid
zwart wit groen blauw roze oranje
over onze wangen liep geen traan meer
gestold
we stapten
stap voor stap
alsof iedere stap
de pijn kon verminderen
alsof iedere stap…
Moskow kinderkerst
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.382 Besmeurde kinderhanden
Nagels zwart omrandt
Diep in straten daar verzonken
Niemand die om hen rouwt
Flakkerend kaarslicht
Verwarmen ogen koesterend
Gesprongen koude handen
Tot disk ontvouwde krant
Glinsterend getooid
Belemmerd het zicht
Met ijzige witte parels
In het schamele licht
De kou dreigt te winnen
De appel zeven parten…
De oude speeltuin
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 Het zwarte heden balt zich samen
in het wit van de speeltuin uit mijn jeugd,
beelden van weleer vertalen zich
tot contrastvolle beelden die wederklinken
in zwart/wit op celluloid.
De harde g klinkt zacht
in de speeltuin uit mijn jeugd,
lijnenspelen van het verleden
wederklinken tot oude mechanismen
die prachtige principes zijn.…
MOSKOW kinderkerst
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
535 Besmeurde kinderhanden
Nagels zwart omrand
Diep in straten daar verzonken
Niemand die om hen rouwt
Flakkerend kaarslicht
Verwarmen ogen koesterend
Gesprongen koude handen
Tot disk ontvouwde krant
Glinsterend getooid
Belemmerd het zicht
Met ijzige witte parels
In het schamele licht
De kou dreigt te winnen
De appel zeven parten gedeeld…
Pijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.258 Het vuur is toch langzaam gedoofd,
Hun lijven zijn
Gevuld met witte watten.
Ze gaven zich over
Zonder witte vlag.
De lijfeigenen zijn
Monddood gemaakt.
Geen zwijgende
Verhalen meer uit
Lamgeslagen monden.
Afgesloten oren als
Een kluis.
En dan is er Stilte.…
Zwarte lelies
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.046 Toonloos was de dag
tot haar stem weerklonk
en de vogels zongen mee
met in haar witte haar
de geur van zwarte lelies
kuste ze hem wakker
het leek een droom
de nacht die volgde
en alles van nadien
tot de lelies verwelkten
alle tonen verstomden
doofden met het vuur
ze wilde afstand
voor tijdelijk
of langer misschien
hij kwijnde…
Doodsbrief
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
2.019 Wat heeft het lang geduurd
de uren gestrekt
over verzwegen tekenen
die letters geregen
op wit, onschuldig papier
te lang ernaar getuurd.
Ik wist het niet
tot ik de schaduw
van de zon op
de grond zag
toen de brief
nog steeds op
het aanrecht lag.…
Uit de nevel over het weiland
gedicht
3.8 met 16 stemmen
15.751 De uil het wit en hol gezicht
van Mankes, eitjes van Verster
de geiten-weitjes - alles vaag
uit het vroegere Den Haag
woont nog in mij - stil en ver
in het land van losse haren
en van wit katoenen jurken
die zo lekker gingen ruiken
in een plotselinge regen.…
Winterlandschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 In een stille, haast heilige nacht
wordt het landschap in wit gehuld
onder een zware asgrauwe lucht
ontwaakt verbaasd het stille gehucht
en wordt een winterdroom vervuld
geruisloos, zonder enig gerucht.
Verwondering en bewondering
kindergejoel en klappertanden
op een maagdelijk wit tapijt.…
uitgewit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 Het wit strekt zich
over de wereld der mensen
de meningsverschillen uitvlakkend
van het eigenste einde beginnend
tot over de daken van je vrienden heen
alsof de aarde haar mantel aantrekt
en zich op haar kinderen wil verlaten
nu ze nog eens van huis is
de adem onttrokken, verstoken van warmte
de bundels hout wachtend onder hun ijshutten…
Speelfilms
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
868 aap
op het grote witte doek
van bewegende projectie
en we hielden van Tarzan
want dat was jouw naam
en we waren net als jij
vertrouwd met apen
door dik en dun
in regen, langs wind
met primaten bevriend
want de naakte apen
hielden van ons, kinderen
en wij kinderen
hielden van de naakte apen.…
Slaap kindje, slaap
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.026 Slaap kindje, slaap,
zij loopt op witte voetjes
heel ver, onhoorbaar zoetjes ....
(daarbuiten loopt, daarbuiten loopt
wat je verwacht hebt en gehoopt
en nimmer meer treedt binnen....)
Slaap kindje, kindje slaap;
je hadt niet moeten minnen.
Slaap, kindje, slaap,
een schaap op witte voetjes
het dronk zo lief, zo zoetjes ...…
kant geklost
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
520 's morgens in de prille vroegte
kruipt het witte ochtendlicht
over natte bleke velden,
stralen als een scherpe zicht
strijken over stille plas, die
door donk,re bossenrij omzoomd
zich onthuld als een schilderij
stil, met rechte stam, als in gelid
staat de zilverboom op wacht
zijn kroon vol loof, met zacht
getinte bladeren in viltig wit…
Aan de winter
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
757 Als kleur verdwijnt in sluier wit
het kille grijze toedekt van het platte lijf
plots richting ijlkoorts onder nul
welk mij verbaast naar buiten drijft
even is het allemaal wel mooi in sfeer
doch uw gelaat misvormt in spiegelende
ronding met een petje op van sneeuw
hangende aan dennen telkens weer
het is voortdurend even wennen onder
luidend…
Doordacht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
793 men er duizend en een vindt
nog eer een deskundige dame
haar diensten had aangeboden
of kond deed over een
tijdelijke actie of reclame
had ik de twee neusringen
al vast in mijn hand
de mevrouw brabbelde snel, ja
uw keuze is geheel in de mode
in de loop van de jaren
was mijn denken verder
gerijpt tot hedendaags
kijken in zwart – wit…
'T MANDJE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.238 Strikjes, lintjes, zachte wolletjes
liggen knus en dottig dolletjes
in het witte zijden mandje,
't mandje met het witte kantje.
Wat al hemdkens, wat al broeken
al die zachte luierdoeken,
wat al lichts en blanks en teer
't lijkt voor 't kleintje van 'n Heer.…
Molen De Regt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 De witte
De Regt
maalt weer graan.
Gerecupereerd.
Nieuwe wieken
nieuwe kap,
Zijn vernuft getuigt
van de jacobsladder.
Maalvaardig vooralsnog
alleen met motor.…
De held van Aleppo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 wachtend op wat voor ravage zij zullen aantreffen
zijn Wit Helmen onderweg naar daar
waar de laatste bom terecht gekomen is
ze bestieren de straten, opzoek naar leven
onder smeulende resten van een ziekenhuis
waarin kinderen lagen, in de hoop leven
te kunnen bespeuren, gaan zij onvermoeibaar
door met zoeken
tranen zijn allang opgedroogd…
Oversteek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
744 Echter, zwart op wit geschreven stond
een nieuwe vorm van leven, eeuwenlang bij
het Paasfeest al beschreven...…
Sneeuw
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
989 De sneeuw valt zacht, op heg en struik,
de takken als met witte bloesem overdekkend.
Met glinsteringen in het witte winterlicht.
Geluidloos dekt de sneeuw de aarde dicht.
Elk geluid klinkt nu gedempt.
Het ligt daar stil en koud te zijn.
Als met een zachte deken toegedekt,
in zoete rust, nog ongerept en rein.…
Annunciatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 een houtduif aan de dakrand
kropt het koeren nog wat op
een vespa sputtert langs
de kale kade
een mooie jonge vrouw leunt uit een hoog venster en
beneden neemt een man een witte hoed af:
salve!
Lavagna herbergt voorbericht
de engel is geweest en langs de kromming
van de boulevard nadert een bus.…
Slaappillen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
363 Ik moet haar lokken
met kleine, witte leugens
die smelten op mijn tong.
Dus slik ik zwijgend in.
Witte rondjes die beloven
dat ik even niets hoef te voelen.
Ze houden woord —
iets wat mensen zelden doen.
Ik lig weer klaar
voor het gevecht dat niemand ziet,
het gevecht dat ik altijd verlies.…
Waar de kou haar vindt
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
559 Sneeuwklokje in gras
een wit kopje zonder stem
wiegt in de winter
Aan de rand van de winter
staat het sneeuwklokje met haar gebogen
hals, stil maar onafgebroken aanwezig. Een wit teken
dat niet wil opvallen, alleen verschijnt waar de kou nog spreekt.
Ze zoekt geen warmte in het
gras, maar ontwaakt onder een hemel van
grijs.…