Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Vaststellen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 290
Wat is er mooier dan te kijken naar witte wolken. Wat is er mooier dan de groene weiden te zien. Wat geeft meer rust dan het vriendelijk kabbelend water. Wat geeft meer rust dan de adem in het woud. Wat kun je meer genieten dan de Pruisisch blauwe hemelkoepel. Wat kun je meer genieten dan leven in de schepping.…

De worsteling van de kunstenaar

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 345
Of: Op de ezel span ik een wit fluwijn. Daarop helemaal onderaan, minuscule lettertjes: VERFLOOS SCHILDERIJ Sobere lijst eromheen. Ben ik de schepper van twee kunstwerken?…

De regenpianist

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 135
Wanneer de rode, witte en blauwe auto's zijn gepasseerd, klinkt er klassieke muziek door de lucht, gehuld in een deken van rook. De trampoline, nu vol regendruppels die op en neer deinzen als melodieën. Een onzichtbare pianist bespeelt de druppels en maakt langzaam de lente onaangenaam.…
Leentje14 juni 2026Lees meer >

Wat ik tegenkwam 12

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
De zwanen, hoe die stonden als familie aan de kant hun veren reinigend telkens, opnieuw en opnieuw zo wit willen blijven Terwijl sirenes om ons heen loeiden opnieuw en opnieuw De lucht donkerde maar de zon doorbrak opnieuw en opnieuw Ik langs het kanaal liep, dat alles aanschouwde opnieuw…
Ralameimaar6 september 2026Lees meer >

Kinderkerst

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.132
Besmeurde kinderhanden Nagels zwart omrandt Diep in straten daar verzonken Niemand die om hen rouwt Flakkerend kaarslicht Verwarmen ogen koesterend Gesprongen koude handen Tot disk ontvouwde krant Glinsterend getooid Belemmerd het zicht Met ijzige witte parels In het schamele licht De kou dreigt te winnen De appel zeven parten…
Ivan Grud22 december 2004Lees meer >

Keulse Zoutpot

netgedicht
2.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 753
de geur van vochtig zeemleer vervoert me naar oma, die fietsend in de tegenwind zich naar de markt spoedt, op haar tocht naar schol en schar, aardappelen, andijvie de blauwgrijze Keulse pot in haar keuken, gevuld met glinsterend zeezout, ik zie hoe oma's sterke hand een greep doet, en wit zeevlees glinsterend bestrooit die geur van petroleum…
Tjoke2 november 2007Lees meer >

zacht weer kerstent

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 732
winter zit in de kluts geen rijp op onze ruit witte kerstvorst bleef uit wie was daarop berekend de wilde kardinaalsmuts rozerood gekarteld blad Christelijk op orde in het kruis altijd al te goeder trouw bekend natuurlijk giftig voor hoofdluis vruchten in kamers van de doos kleurend vermiljoen tot purperrood de zaden hingen buiten…

11 mei 06, de zwarte dag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.183
de natuur huilde vrijdag in Antwerpen de druppels liepen als tranen over ons heen kinderen en ouderparen iemand alleen onverstoord druppels liepen over onze huid zwart wit groen blauw roze oranje over onze wangen liep geen traan meer gestold we stapten stap voor stap alsof iedere stap de pijn kon verminderen alsof iedere stap…

Moskow kinderkerst

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.382
Besmeurde kinderhanden Nagels zwart omrandt Diep in straten daar verzonken Niemand die om hen rouwt Flakkerend kaarslicht Verwarmen ogen koesterend Gesprongen koude handen Tot disk ontvouwde krant Glinsterend getooid Belemmerd het zicht Met ijzige witte parels In het schamele licht De kou dreigt te winnen De appel zeven parten…
Ivan Grud16 december 2007Lees meer >

De oude speeltuin

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Het zwarte heden balt zich samen in het wit van de speeltuin uit mijn jeugd, beelden van weleer vertalen zich tot contrastvolle beelden die wederklinken in zwart/wit op celluloid. De harde g klinkt zacht in de speeltuin uit mijn jeugd, lijnenspelen van het verleden wederklinken tot oude mechanismen die prachtige principes zijn.…

MOSKOW kinderkerst

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 535
Besmeurde kinderhanden Nagels zwart omrand Diep in straten daar verzonken Niemand die om hen rouwt Flakkerend kaarslicht Verwarmen ogen koesterend Gesprongen koude handen Tot disk ontvouwde krant Glinsterend getooid Belemmerd het zicht Met ijzige witte parels In het schamele licht De kou dreigt te winnen De appel zeven parten gedeeld…
Ivan Grud15 december 2008Lees meer >

Pijn

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.258
Het vuur is toch langzaam gedoofd, Hun lijven zijn Gevuld met witte watten. Ze gaven zich over Zonder witte vlag. De lijfeigenen zijn Monddood gemaakt. Geen zwijgende Verhalen meer uit Lamgeslagen monden. Afgesloten oren als Een kluis. En dan is er Stilte.…

Zwarte lelies

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.046
Toonloos was de dag tot haar stem weerklonk en de vogels zongen mee met in haar witte haar de geur van zwarte lelies kuste ze hem wakker het leek een droom de nacht die volgde en alles van nadien tot de lelies verwelkten alle tonen verstomden doofden met het vuur ze wilde afstand voor tijdelijk of langer misschien hij kwijnde…
Gerardo11 juni 2009Lees meer >

Doodsbrief

hartenkreet
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.019
Wat heeft het lang geduurd de uren gestrekt over verzwegen tekenen die letters geregen op wit, onschuldig papier te lang ernaar getuurd. Ik wist het niet tot ik de schaduw van de zon op de grond zag toen de brief nog steeds op het aanrecht lag.…

Uit de nevel over het weiland

gedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 15.751
De uil het wit en hol gezicht van Mankes, eitjes van Verster de geiten-weitjes - alles vaag uit het vroegere Den Haag woont nog in mij - stil en ver in het land van losse haren en van wit katoenen jurken die zo lekker gingen ruiken in een plotselinge regen.…

Winterlandschap

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 721
In een stille, haast heilige nacht wordt het landschap in wit gehuld onder een zware asgrauwe lucht ontwaakt verbaasd het stille gehucht en wordt een winterdroom vervuld geruisloos, zonder enig gerucht. Verwondering en bewondering kindergejoel en klappertanden op een maagdelijk wit tapijt.…

uitgewit

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 763
Het wit strekt zich over de wereld der mensen de meningsverschillen uitvlakkend van het eigenste einde beginnend tot over de daken van je vrienden heen alsof de aarde haar mantel aantrekt en zich op haar kinderen wil verlaten nu ze nog eens van huis is de adem onttrokken, verstoken van warmte de bundels hout wachtend onder hun ijshutten…

Speelfilms

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 868
aap op het grote witte doek van bewegende projectie en we hielden van Tarzan want dat was jouw naam en we waren net als jij vertrouwd met apen door dik en dun in regen, langs wind met primaten bevriend want de naakte apen hielden van ons, kinderen en wij kinderen hielden van de naakte apen.…
mobar2 februari 2010Lees meer >

Slaap kindje, slaap

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.026
Slaap kindje, slaap, zij loopt op witte voetjes heel ver, onhoorbaar zoetjes .... (daarbuiten loopt, daarbuiten loopt wat je verwacht hebt en gehoopt en nimmer meer treedt binnen....) Slaap kindje, kindje slaap; je hadt niet moeten minnen. Slaap, kindje, slaap, een schaap op witte voetjes het dronk zo lief, zo zoetjes ...…
Dop Bles25 januari 2021Lees meer >

kant geklost

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 520
's morgens in de prille vroegte kruipt het witte ochtendlicht over natte bleke velden, stralen als een scherpe zicht strijken over stille plas, die door donk,re bossenrij omzoomd zich onthuld als een schilderij stil, met rechte stam, als in gelid staat de zilverboom op wacht zijn kroon vol loof, met zacht getinte bladeren in viltig wit…
lijda12 oktober 2010Lees meer >

Aan de winter

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 757
Als kleur verdwijnt in sluier wit het kille grijze toedekt van het platte lijf plots richting ijlkoorts onder nul welk mij verbaast naar buiten drijft even is het allemaal wel mooi in sfeer doch uw gelaat misvormt in spiegelende ronding met een petje op van sneeuw hangende aan dennen telkens weer het is voortdurend even wennen onder luidend…

Doordacht

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 793
men er duizend en een vindt nog eer een deskundige dame haar diensten had aangeboden of kond deed over een tijdelijke actie of reclame had ik de twee neusringen al vast in mijn hand de mevrouw brabbelde snel, ja uw keuze is geheel in de mode in de loop van de jaren was mijn denken verder gerijpt tot hedendaags kijken in zwart – wit…

'T MANDJE.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.238
Strikjes, lintjes, zachte wolletjes liggen knus en dottig dolletjes in het witte zijden mandje, 't mandje met het witte kantje. Wat al hemdkens, wat al broeken al die zachte luierdoeken, wat al lichts en blanks en teer 't lijkt voor 't kleintje van 'n Heer.…

Molen De Regt

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
De witte De Regt maalt weer graan. Gerecupereerd. Nieuwe wieken nieuwe kap, Zijn vernuft getuigt van de jacobsladder. Maalvaardig vooralsnog alleen met motor.…

De held van Aleppo

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
wachtend op wat voor ravage zij zullen aantreffen zijn Wit Helmen onderweg naar daar waar de laatste bom terecht gekomen is ze bestieren de straten, opzoek naar leven onder smeulende resten van een ziekenhuis waarin kinderen lagen, in de hoop leven te kunnen bespeuren, gaan zij onvermoeibaar door met zoeken tranen zijn allang opgedroogd…

Oversteek

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 744
Echter, zwart op wit geschreven stond een nieuwe vorm van leven, eeuwenlang bij het Paasfeest al beschreven...…

Sneeuw

hartenkreet
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 989
De sneeuw valt zacht, op heg en struik, de takken als met witte bloesem overdekkend. Met glinsteringen in het witte winterlicht. Geluidloos dekt de sneeuw de aarde dicht. Elk geluid klinkt nu gedempt. Het ligt daar stil en koud te zijn. Als met een zachte deken toegedekt, in zoete rust, nog ongerept en rein.…
Antje7 februari 2021Lees meer >

Annunciatie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 571
een houtduif aan de dakrand kropt het koeren nog wat op een vespa sputtert langs de kale kade een mooie jonge vrouw leunt uit een hoog venster en beneden neemt een man een witte hoed af: salve! Lavagna herbergt voorbericht de engel is geweest en langs de kromming van de boulevard nadert een bus.…

Slaappillen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 363
Ik moet haar lokken met kleine, witte leugens die smelten op mijn tong. Dus slik ik zwijgend in. Witte rondjes die beloven dat ik even niets hoef te voelen. Ze houden woord — iets wat mensen zelden doen. Ik lig weer klaar voor het gevecht dat niemand ziet, het gevecht dat ik altijd verlies.…
Nathan10 december 2025Lees meer >

Waar de kou haar vindt

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
Sneeuwklokje in gras een wit kopje zonder stem wiegt in de winter Aan de rand van de winter staat het sneeuwklokje met haar gebogen hals, stil maar onafgebroken aanwezig. Een wit teken dat niet wil opvallen, alleen verschijnt waar de kou nog spreekt. Ze zoekt geen warmte in het gras, maar ontwaakt onder een hemel van grijs.…
CB26 januari 2026Lees meer >