5945 resultaten.
Onrustig is ons hart
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
955 Onrustig is ons hart:
de zomerlieven zijn weer henen,
de regen valt op koude stenen,
onrustig is ons hart.
Het juichend warme weer,
de zoete geur van zomerlinden,
je kan ze niet meer vinden,
onrustig is ons hart.
Zo graag wil je beminnen,
vergeten ziel en zinnen,
je horizon heel wijd,
onrustig is ons hart.…
TE bij schrijvers, leraars, redenaars
poëzie
4.7 met 77 stemmen
4.953 TE koud
’t Zij duidlijk en zo klaar als koel:
‘k Versta maar half, waar ‘k niets bij voel.
TE droog
Geen muizenmaaltijd lacht ons aan,
Hoe deugdlijk toegereed.
Wat in de keel stoof, laat men staan,
En waagt geen tweede beet.…
Ik heb de tuinman lief
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
957 Ik heb de tuinman lief
en zijn gebaar
dat met het wachten van de winter
zachter wordt en zwijgzaam
als de aarde en haar mededogen
om het denken, het koude denken van de mensen.…
sterren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 ‘t zwarte hongerschip
zeilen in bloed gedrenkt
waart over onze wereld
in grauwe doodsnevelen
boven de drie stille masten
schaduwen duistere harpijen
ze sturen het vliegend spooksel
doods en stil door de tijd
ziekte onheil uitbuiting en vervuiling
koude blikken minlachend gericht op
slagvelden en starende misdeelden
verdoemd in vuilrood…
Wil je mijn kerstman zijn ?
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.523 Jij draagt mijn huid
in warme handen
geeft mijn zicht
een roze gloed
laat ijzig koud
in heet belanden
flambeert de taal
soms vurigzoet
brengt al spelend
vlammen voedsel
blaast de rook
in kringeltjes rond
sprokkelt houden van
langs lange nachten
maakt ijzige dagen
gevoerd, wintersbont
jij maakt vlokken
dagen simpel
houdt de…
Zon op de witte daken
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
882 Nieuwjaar voorbij en weer alles gewoon nu:
de dagen en het werk, de koude wind en de ruzies,
maar ook de bankkosten die weer worden aangerekend
- een kleine vergoeding omdat we het zo goed hebben
en zonodig geld uit de muur moeten kunnen halen
om weer wat uit te geven -
maar er is ook de zieke buur en het kleine kind dat
de dupe is van de…
de dood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
2.070 maar nu waait een koude wind langs mijn rug,
als ik je naam zie.
het zit onder het stof en wat planten.
was je maar hier,
dan vertelde ik je over mijn dromen.
maar nu lig je hier tussen de vele stenen.
kraaien vliegen op en hun geluid doet me beseffen hoe eenzaam het hier is.
dan loop ik weg en in gedachten zeg ik "dag vriend"…
Bloesem
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
998 De vlier draagt een gordijn van witte bloemen
Dat zacht bewogen door de lentewind
Een keur van honingzoekers aan zich bindt
Die hogelijk haar zoete nectar roemen
De meidoorn heeft dit jaar haar bloei verzwegen
En 't bijenvolk heeft haar dus niet gemoeid
Omdat haar bloesemkleed is uitgeroeid
Door snijdend koude wind en kille regen
Toch biedt…
Gril
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
6.993 vleselijke liefde te betrachten
boterbrief daarvoor, aldaar
Leg sintelstenen openbaar
bid wiens ook hoger machten
om dit kippetje te slachten
eer de schrans met huid en haar
Rook likt lucht vol ziltekruid
wit van maagd`lijkheid berooid
als ze zacht door sluier sist
Haar geurende dijen een vette list
een diepe stem druipt, koud…
Maangestalte
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.106 De wind verslindt mijn
verbrijzelde wangen en
draagt mijn hoofd naar het
koude deken dat golvende
schaduwen overdekt.
Op klanken van het kerend tij
huilt de regen eenzaam verder.
Stilletjes ebt de grens weg
en jaagt me verder tot waar ik
nooit ben geweest.
Heel zachtjes verdwijnt
de maan als in een droom.…
Twijfel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.274 trek ik het liefst naar jou toe
jij doorbreekt brutaal mijn muur
maar mijn hart is liever lui dan moe
Ik blijf hopen op een nieuwe kans
om voorzichtig de liefde te vinden
door die ene vlinder in een buikdans
laat ik mij maar al te graag verslinden
Als ik zeg dat ik van je houd
zeg mij, schrik je daar dan van
of laat het je eigenlijk koud…
NOODLANDING
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.394 klotsend kletsen koude golven
beuken tegen rots in zee
waar een drenkeling zich vasthoudt
anders neemt de zee hem mee...
neergestreken met zijn vliegtuig
noodlanding gemaakt op zee
't vliegtuig dreef nog op het water
en ze waren met z'n twee...…
ik kan sterren roven
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.692 moet ik nu
de kansen grijpen
met nova's naar
de zon gaan smijten
de maan verdampen
in mijn laatst kwartier
ik kan sterren roven
hun koude schittering
zonder scrupules doven
ik heb ze binnen
handbereik in de mij
nog toegemeten tijd
zal ik religies af gaan tuigen
tot de sluiers openwuiven
en de waarheid zichtbaar is
van hun leugens…
Zwaar gedicht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.048 Het zijn de kilo’s aan zwaarmoedigheid
die huizen in dit schepsel koud en stijf.
En de verlichting is voor hen die rouwen.
Dus het verdriet is slechts voor korte tijd.…
en ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.164 En ik huil
ik huil hard, ik huil zacht
maar ik huil
en ik stop niet
En ik schreeuw
ik schreeuw schel, ik schreeuw snel
dus ik gil
ik weet niets, het doet me niets
en ik stop niet
Zo warm is de zon
verstikkend zo warm
zo koud ben ik
maar ik beweeg niet
Zo groot is de wereld
reusachtig zo groot
zo klein ben ik
minuscuul als een…
Haat
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.170 De regen valt als koude tranen op de ruit.
Achter het stuur zit zij, wat in elkaar gedoken.
De wolken huilen al. Haar tranen zijn hun buit.
Een hete haat is juist in haar ontloken.
Zij is paraat, het besluit is nu genomen.
De hete haat verkoelt en wordt als schrapend ijs.
Glashelder is haar geest. Haar eer is haar ontnomen.…
Smeltijs
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.660 er ligt nog ijs in plakken
waaruit het water vlucht
tot stof en vuil berusten
er ligt nog sneeuw op daken
waar troosteloos vertoeven
het huis gekraakt verlaat
en het koude laken
blijft nog even bitter
haken
aan de rechte hoeken
want het grote plein
was wit
ooit helemaal wit gedicht
mijn woorden klonken er
toen ook helder
en het…
door kilte bevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.130 dat het warm is
maar zelfs de ijsberen zijn naar het Zuiden gegaan
de vissen hoef je niet meer in de supermarkt te kopen
ze liggen hier in ijsblokken keurig verpakt
zullen we in het gras - waarvan het groen is verdwenen -
een potje vrijen, of is jouw warmte inmiddels ook gezakt
de bomen staren me bladloos aan
de wind slaat met haar koude…
Zoete lieve Vrouwe van Den Bosch
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
927 Dieze overstromen
zouden hoge stadse
kaden worden gebouwd
eeuwenlang kaarslicht
beschijnt het beeld
van de kleine madonna
de koningin van troost
voor het menselijk drama
alle zorg en leed
worden ongezien beschreven,
in stilte uitgesproken
ontvangen is haar antwoord
het zwijgend medeleven
in haar gestalte verwoord
in deze koude…
Waar blijft de lente ?
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.257 Voorzichtig schieten kleine sprietjes
uit de koude wintergrond omhoog
alles wil de lente begroeten
bloeien in de kleuren van de regenboog.
Rood en geel gekleurde tulpen
blauwe druifjes en gladiolen
alles zal in bloei weer staan
potten vol met paarse violen.…
Verraderlijke nevel
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.212 licht danste op het plafond
ik proefde het gouden schijnsel
dat mijn gezicht bewoog
zacht als de muzieknoten
die dwarrelend als een
ragfijne sluier mijn huid
beroerden, zich schikten
naar de contouren
van mijn lichaam
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onverwachte komst
je voetstappen, grijs en koud
doorkliefden mijn ruimte
ik probeerde…
een groene gloed
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.196 een groene gloed grijpt om zich heen
zonlicht schenkt een nieuw tapijt
takken, schuchter gras en drassig veen
hebben de geboorte opnieuw te leen
ook mij raakt het voorjaar de huid
telkens denk ik vooraf
schenkt de natuur mij opnieuw haar bruid
als de winter voortgaat in koude draf
vandaag slingeren mijn wegen
langs omploegde, gestreepte…
belooft het zachte wiegen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
674 ik houd me vast aan duinen
voeten stevig in het zand
zoek voorbij het grijze einde
vloed rolt golven op het strand
de zee is wit opdringerig
het water somber koud
branding laat het donker zingen
de melodie is stervensoud
ze belooft het zachte wiegen
rust en stilte in de dood
verlossing van het vele liegen
een ontsnapping uit de…
Over oude en nieuwe paden (Stappenteller 5) nieuwe versie
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
805 na flinke storm is uitzicht beter,
het onkruid weggewerkt
ik kan de oude landweg gaan
met kuilen waar verdriet blijft staan
het oog verblind door tranen
of kies ik voor de verre droom
wegwijzers dwalend uitgezet
vanuit mijn koud en eenzaam bed
waar ik zijn warme adem meen te voelen
mijn hart weer op een kier gezet…
rilbeest
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
562 hij woont in mijn kamer
kleeft al een tijdje
aan de muur lijkt hij
een wolkje in mijn bestaan
op talloze pootjes
kruipt hij tussen koude kleren
met het vege lijf
of kriebelt langs mijn rug
ondraaglijk lijden wij
sinds ik hem stolpte onder glas
na een paar uur
geklaard en opgelucht
haalt hij eigenlijk adem?…
kronkeling
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
764 ik heb de tijd weggegooid
niet omdat ze wit was
of zwart
of kapotgewaaid tegen het
raam
dat steeds weer gedichten uitstootte
in de kamer, koud en eentonig
tegen het nachthout
van mijn lijf
wanneer ik schimmen droeg
naar beide spiegels onder
mijn schedel
en mezelf haastig aan de stilte
ophing; het zwijgzame van
een woord…
Evaluatie
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.074 Onbewust van tijd leefde ik in ‘n roes
tot ik verrast door de sleet die
doorheen m’n lijf vreet, me afvroeg
hoe lang ik in ‘t verleden in ‘n spleet
buiten de tijdstroom heb gelegen
Bewustzijn gewekt door de historische
rilling; vrede van de koude oorlog
maakte plaats voor strijd om gunstige
posities in de nieuwe machtsverdeling
Zak…
Waar moet hij heen
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.073 Hij rilt, hij heeft het koud,
hij krijgt een sprei,
en kijkt tevreden naar mij,
‘k geloof dat hij nu al van me houdt.
Zij zegt: nu hebben we een probleem.
Ik zeg: laat hem maar liggen, waar moet hij heen.…
Dubbel-mono, levenslang
hartenkreet
0.6 met 7 stemmen
1.246 Er wordt van mij gehouden
Maar ik word niet meer vastgehouden,
Het voelt koud, van binnen erger dan van buiten
De dood doet nu nog warmer aan
Ik moet je laten gaan
Verstand of hart, ik kan er niet bij
Alles voelt leeg, alles doet pijn, niets klopt nog
Schemerzone tussen weten en besef
Misselijk, onwerkelijk, ik was ook jouw vrouw
Ik, “slechts…
Bettie's elegie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.189 Maar toch, al was zij eens een ‘lekker wijf’,
Ook zij kon nergens eeuwig leven tanken
En is derhalve voortaan koud en stijf.…