Alle inzendingen over dieren

Heisa! de kraaien in de winter-takken! Nog trillert echo van hun schrille snaters: Wat zitten ze daar stil, die donkre saters, Die sombre spotters in hun zwarte pakken. Zie, hoe bedaard die straks nog schelle praters Lijk kleine klompjes tegen 't luchtgrijs plakken. Heisa! daar gaan ze weer: de twijgen krakken! De dag barst open van hun rauwe…

Een poes met zachte pootjes sluipt door het stille huis. Niet op jacht naar een muis, maar knuffels, stuk voor stuk. Ze sleept een warme muts mee, trots als een kleine vos. Dan volgt een paar kousen, slordig maar vol liefde. Handschoenen draagt ze aan, Weer iets voor bij haar buit. Een sjaal wordt door de gang gesleept als een…

Beau-Beau zweeft hoog in de kroezeboom vangt er veel wind maar houdt het meestal droog bij tegenwind schuilt hij onder stevige takken en twijgen met mooie langwerpige blaren Een schuilhut voor als het te stevig gaat waaien en stormen en moessons zijn haar verfomfaaien hoog in de boom hoeft hij niet veel te doen dat moest er nog…

Mijn vier kleintjes zuigen gulzig en grommend aan hun moeders tepels behaaglijk lig ik in onze woonkuil lig rustig soezend nageslacht te voeden mijn trouwe levensgezel is een waakzame vader jaagt vernuftig op hert ree en haas des te meer moedermelk hij bespiedt nauwlettend die nieuwsgierige wezens op twee hoge poten zij komen…

De vriend van de vossen die hen eten bracht in moeilijke tijden, Met zorg en geduld door de bossen en langs de straten dwaalde hij, Zijn hart vol liefde, zijn handen nooit vrij. Hij liet zijn spoor na in de zachte aarde, Waar de vossen zich verscholen in hun schuilplaatsen, Zijn woorden waren zoals een warme warde, Een troostend verhaal in…

Het zwarte schaap staat in de sneeuw, het staat er langer dan een eeuw en als een tentzeil hangt de grond om zijn vier poten in het rond. Het zwart schaap is iets dat weet en elke hoef is een magneet voor 't voetstuk dat onzichtbaar is. In bei zijn ogen zwemt een vis. Des nachts kijkt niemand uit het raam, want wie weet waar…

Hoe hij zigzagt over het ijs. Met zwartblauwe kop, zijn rug blauwgrijs. Hij is de keizer van het Zuidpoolijs. Hoe mooi is zijn blauwgrijze rug, zijn zwartblauwe kop, zijn lichtgeel verenkleed? En weet je dat hij sneller dan de orka is? Maar boven water waggelt hij als een heel klein kind de bek pal tegen de ijskoude wind. Onder water…

Hond. Vier poten in de mand. Kijken. Blaffen. Hijgen. Vier poten uit de mand. Lopen. Stilstaan. Lopen naar de mand. Hond. Vier poten in de mand. Kijken. Blaffen. Hijgen. Vier poten uit de mand. Lopen. Blaffen. Hijgen. Hond. Vier poten in de mand. Kijken. Blaffen. Hijgen. Zitten. Blaffen Hijgen. Liggen. Blaffen. Hijgen. Hond. Vier poten…

(naar het Spaans van Yriarte) Ik weet een kleine fabel, Die ik u zeggen zal: Ik heb haar eens gelezen, Gelezen bij geval. Eens ging door een der beemden Van ’t zangerig Leeuwendal Een Ezel zich vermeien, Vermeien bij geval. De langoor vond een pijpzak, Die, bij een schapenstal, Een herder had vergeten, Vergeten bij geval. Daar…

Hij moest het met zijn leventje bekopen De Canis Lupus van de Lage Landen Hij zette immers hongerig zijn tanden In benen; had een trauma opgelopen Een geestelijk gezonde wolf zal mensen Vermijden en beschouwen niet als prooien Zich naar zijn aangeboren schuwheid plooien Totdat door bijvoeren het hem verwensen Ontstaat, hij zijn schroomvalligheid…

‘Ach,’ sprak een eendagsvlieg te Doorn, ‘hoe heerlijk is het ochtendgloren en hoe verrukkelijk het uur waarop het laaiend zonnevuur verstild ter kimme wordt gedreven! Men moest twee dagen kunnen leven.’ -------------------------------------------- uit: Het grote beestenfeest, 1988.…

Les fruits de mer sont omnivers ze drijven gans de aardbol rond in aqua-oceanen Zij dragen bijna altijd vrucht het kleine grut van spartelende van reuzepythons stammende zoutwater absorberende watertrappelende school van dertien in dozijnen haaienvinnensoep sardijnen slaat kleumend als lafbekkende voor haaienkaken…

Daar in rottende bladeren ontwaakt de slang die zich, staart in de bek, vermaakt, die zo traag ademhaalt, dat hij geen kind schrik aanjaagt; de dood in zijn slaap aanraakt en toch niets aan leven verliest. Hij vindt zichzelf in stof dat hem aan aarde bindt. Daar in rottende bladeren ontwaakt de ringslang - die lange zinnen verbindt, dat rappe…

Vleugels keren zacht naar het nest vol licht en rust stilte draagt hen mee Hun sierlijke vlucht opent de weidse lucht als een adem, een boog van wind, van ruimte, van verlangen, elk vloeiend ritme een echo van vrijheid die zachtjes terugkeert naar zichzelf. Hun zwevende zang rolt over de horizon, trillend in mijn ademende borst, een taal…

Dichtbij het dorp Loon op Zand daalt het nachtelijke duister over de begraafplaats in het wijde bos luid gehuil van uilen galmt door eiken en beuken wier berooide kale takken als klauwende vingers zich roerloos krommen om de schreeuw der nachtvogels vergeefs tussen hen te houden de huiverklanken stoten tegen blauwzwarte schimmen…

weet je, Wanneer we op weg waren naar het crematorium in Roeselare om Fleur ons hondje achter te laten dan reed een vrachtwagen met de grote letters' Fleur' langs ons heen. Hemels zal Fleur wel blijven... Geen mens heeft mij zo veel liefde gegeven als Fleur.Ze was een paradijs in huis. Haar weg kwijnen deed pijn. t'Was een aanslag op het fier…

Fleur, boetje koosnaam ontvangen door moeder Agnes Dartel, steeds opgewekt zonnetje, de dagelijkse goedheid, levenslust, trouw zorgzaam in uw sneeuwwitte vacht opgevreten door artrose kan je niet meer stappen spring in het veld we laten u inslapen tegen het verwachten uw blik, nabij zijn de warmte, de uitstraling slepen van je…

Bij dat van mensen vergeleken, is het denken van honden beperkt, en hun dromen daaruit slechts een verwarde keus. Overdag in de onrust valt het niet op maar in windstille nachten, als niets beweegt, beweegt in mij nog de onzekerheid, een hond die huivert in zijn droom. ------------------------------------------ uit: ‘Een hond van Pavlov…

In Antwerpens schone dierentuin vallen bij talloze verblijven met blij geplof, waarbij de bewoners roepen vol lof, zich graag gevende geurige ballen. Binnen graasruimtes, luchtige stallen en woningen van rovertjes klinkt dof het rollen van lekkernij door zand en stof, zal allerhande dieren bevallen. Stokstaartjes of monsterhagedissen: alles…

Er vliegt een duif door de Westerkerk in Amsterdam niet zo'n mooie slanke ranke witte zo'n mooie boeiende vredelievende maar een dikke stadse duif een duvel van een grijs, zwarte kluif van een duif die behoorlijk schijt heeft aan alles en iedereen ze, we kerkgangers proberen duiffie te vangen maar deze is duivels lenig en sluw wel handig…

In het verre zuiden, op ijzige grond, Waar de winden fluisteren hun koude mond, Daar heerst de vorst in zwart en wit gehuld, De keizerpinguïn, met majesteit gevuld.…

Bezuiden en benoorden de stad Breda deden spaden en graafwerktuigen verwoed hun werk schiepen genot in het Mastbos verscheen naast het gebied der krijgsmacht een lange smalle vijver omringd door toonkunst van vogelzang en kikkerkoor vele jaren later werd een klein meer geboren ontving de naam Asterdplas drenkt thans de wortels…

Ze vroeg om ‘gewoon een boek’, waarin exact en punctueel voorgeschreven staat, op basis van een geloofwaardig feitenrelaas, verwerkt tot haalbaar bulletplan, waaruit zij dan stap-voor-stap destilleert, -dat is hoe zij leert-, hoe het leven te begrijpen; hoe zij zich in de wereld verplaatsen kan, door de ogen kijken van de hond,…

Waterschildpadden uit warme moeraslanden worden gevangen. De pantserdieren reizen, komen al spoedig in koud Nederland. In een bosvijver laat men de reptielen neer... Zoek het zelf maar uit! Ze zonnebaden, gezeten op boomstammen, half in het water. Daadkracht opdoen om in koel nat te gaan jagen op klein gewemel. De…

Helder lied weerklinkt druppel toon in de treurwilg koude komt er aan Tussen de fijne, geel vergrijsde strengen van de wilg, waar de wind zomer uit heeft gewuifd, zit een kleine vlam. Zijn borst is het laatste vuur, een gloed tegen de zware, natte hemel. Zijn roep is geen haast, maar een heldere, metalen noot, een druppel klank die valt…

'Ik was uit Azië geïmporteerd Al spoedig had mijn baas, een winkelier Mij aan een zondagsschooljuffrouw gesleten En ach, ik heb niet veel te klagen hier Ik zit behoorlijk warm en krijg te eten Iets evenwel vergeef ik haar niet gauw Het zijn de afgezaagde, loze kreten (Dag! Lekker koekje! Lorre! Koppiekrauw! En meer nog) die dat mens me…

Een Peerd! een Peerd! mijn bochel voor een Peerd! - Richard III Een paard, Naar de aard, Is er nog eer dan zijn staart; Hij doet het te voet Net zo gauw en zo goed Als een ander te paard het doet, En je kijkt niet om Of hij is al weerom. Met niemendal op zijn rug Is hij bijzonder vlug, En met iemand onder de man Is hij in 't lopen nog…

Koude lucht draagt hen zuidwaarts zwevend in stilte lente roept zacht weer Hoog boven mij trekt een langzaam golvende lijn, een beweging die ouder is dan herinnering. Vogels schrijven patronen in de lucht die niet bedoeld zijn om gelezen te worden, maar slechts om te zijn. De ruimte wordt oneindig wanneer ik ze volg met mijn ogen, alsof…

de bij en de blinde bij die zaten allebei op een paardenbloem in de wei de blinde bij zei tegen de bij was ik maar net als jij, bij dat een blinde bij geen steek voor ogen ziet is niet waar, maar steken kan hij niet…

Alleen in de kou, zijn adem stijgt als een mist, maanlicht op zijn pad, geen roedel om hem te dragen, zijn ziel zwerft door de bossen.…