inloggen

Alle inzendingen over onbestemdheid

220 resultaten.

Sorteren op:

Gat in de wolken

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 284
van die laatste dag ijlden vele duplicaten na, een zegel van archetypen, glasachtig een deling van cellen, het stof van zandpaden, de deur die je zachtjes sloot, stilte indachtig de weg over voetangels en honing, onaangeharkt, naar de tijd en plek waar alles samenvalt het geheugen dat niet gewist kon of mag worden, kortom je leven in…
Iniduo2 augustus 2014Lees meer…

Onbestemd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 83
onzekerheid maakt zich meester of zijn het de stemmen in mijn hoofd die gevoed worden door de duivel het bos lijkt kouder op dit uur terwijl mijn voeten nauwelijks de grond raken oppassen is het devies daar donkere gedachten bomen en me wakker houden uit m'n slaap…

onbestemd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 158
in bestendige eenzaamheid woont haar wisselvallige ziel die als een ongedurige zee raast beukt en breekt spektakel maakt als de duisternis haar besluipt om dan weer in schijnbare kalmte te verzinken en zich traag en eindeloos naar alle kanten uit te rekken soms is zij een roerloze vlakte een spiegel van ongekend formaat…

Ik mis iets.....

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 579
Ik mis iets onbestemds... De voortuintjes met stoelen Waar je dan met alle buren Je droge mond ging spoelen Tot in de kleine uren Ik mis iets onbestemds... De kronkelige boerenwegen Tussen weilanden met koeien Je kwam de rust daar tegen Genietend van wat kon bloeien Ik mis iets onbestemds...…
merle ;-)24 augustus 2004Lees meer…

Blad voor de mond

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 90
adempijn bladeren op de wonde ter bedekking van Uw schaamte nochtans bitterzoet van stroperige hars onderhuids door milde hand beroerd Gij, die het zand van de dooddoorlopen stad in straatstenen snoert Uw bomen groeien door - blad voor blad…

Onder een steen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 66
Onder een steen Uit het zicht Zitten beestjes Krioelen bewegen Schijnbaar zonder doel Zo is soms een Gedachteleven met Een onbestemd gevoel Kruipt het liefst Onder een steen…

Doolhof

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 365
Het duurt al lang voor je gevoel; je lijkt de weg kwijt maar je weet nog wie je bent en hoe je heet… Leegte, onbestemd zijn; dat is wat ik bedoel. Je innerlijk is net een doolhof van emoties die zorgen dat je automatisch dat onbestemde gevoel ervaart zoals een schip dat niet weet welke koers het vaart.…

Stad aan de horizon

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 145
de maatschappij had achtergelaten er was een melodie een muziekinstrument een kampvuur en vier onbestemde beelden die in mijn hoofd vervaagden bleven de rest van mijn leven bij mij, zonder jou, verweven in de ether van mijn geweten seinde ik een bericht naar de stad aan de horizon.…
mobar30 april 2015Lees meer…

Help...spinnen!

snelsonnet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 323
Hun aanval is meedogenloos, ik heb Een onbestemde angst voor ’t www…
Aar Noordam21 september 2014Lees meer…

jong

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 63
het voorjaar aarzelt in het onbestemde licht van deze prille dag een vogel strijkt neer op het brede pad naar het hart geen notie nog slechts contouren van wie we zijn…
J.Bakx23 november 2015Lees meer…

Wolkt onbestemd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 135
ze hebben de zon gewist het laatste stukje blauw vergeven nog wolkt onbestemd boven wei en verre dreven het is ademen maar zonder spirit in de lucht energie is gevlucht wij onderhouden met de dood op onze hielen de meesten zijn al ter ziele zonder aanwas is het snel gedaan in de laatste generatie verliest de mens zijn…
wil melker24 november 2019Lees meer…

Onbestemd Seizoen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
dat het harder gaat waaien Telkens wanneer ergens een lichtje uitgaat Dat gaf me een eenzaam gevoel Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen Vaak stond ik voor je raam Meestal bij schemerdonker Tussen proza en vervallen poëzie Dreef jouw slaap op wolkjes Bij jou was alles onbeweeglijk Geen zucht van niets geen rilling Een eeuwig onbestemd…
kirk22 mei 2006Lees meer…

Onbestemd Seizoen

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 921
dat het harder gaat waaien Telkens wanneer ergens een lichtje uitgaat Dat gaf me een eenzaam gevoel Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen Vaak stond ik voor je raam Meestal bij schemerdonker Tussen proza en vervallen poëzie Dreef jouw slaap op wolkjes Bij jou was alles onbeweeglijk Geen zucht van niets geen rilling Een eeuwig onbestemd…
kirk22 mei 2006Lees meer…

Een onbestemde vaalheid

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 86
jij dacht in het korter lichten van de dagen de zomer nog te kunnen vangen maar tussen lagere zonnestralen blijft al langer een onbestemde vaalheid hangen de wind die warm en aromatisch was geeft nu zijn eerste ochtendfrisheid af je lach blijft zomers vol hoewel het warme rood al herfstig donkerde toen je mij je lippen bood…
wil melker21 augustus 2015Lees meer…

Onbestemd verdriet

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 399
Stormen rivieren wolkenluchten die somberheid verduisteren onbestemd verdriet relativeert alles rond jouw eenzaam graf ‘t regent tranen in verdriet mensen die wel horen maar niet kunnen luisteren er druppelt verdriet uit tranen mensen die wel handelen maar alleen in eigen wanen.…

Onbestemd aanwezig

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 116
Als schuwe dieren kruipen ze voort de eenzame uren Terwijl ze langzaam hun territorium verliezen aan het angstfenomeen dat gezonde minuten wegvreet en verandert in onzekere seconden tikkend als de dreiging van een tijdbom Allemaal zo onbestemd lijkt het bijna irreëel maar de aanwezigheid valt niet te negeren…

Onbestemde terugblik

snelsonnet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 430
Het was een jaar van veel bezuinigingen Er stierven wederom veel prominenten Er waren hachelijke beursmomenten En meer per jaar inwisselbare dingen Want wie weet werkelijk wanneer wat waar was En of iets nou dit jaar of vorig jaar was?…
Ko de Laat27 december 2011Lees meer…

Ode aan het onbestemde

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 97
De avondschemer koester ik, de dag bijna gedaan de nacht nog niet gearriveerd, het één niet meer het andere nog niet. De eindeherfst kleuren zie ik ook zo graag, dat niet echt bruin, of rood, maar onbenoembaar kleur. Of voorjaar vroeg met nog niet zichbaar groen dat er toch echt wel is. Al wat niet helder is, eenduidig, al te…
Lisa Leyten18 februari 2017Lees meer…

Onbestemd verlangen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 135
Een onbestemd verlangen... naar iets dat voorbij is gegaan. Het verlangen zo dichtbij, alsof ik het zou kunnen grijpen, maar zover, zover verwijdert, van mijn klein bestaan. Ik kijk en luister, verlangend, terwijl ik daar doodstil sta. En eindelijk, hoor ik ijl maar duidelijk. De klanken van een mondharmonica.…

Wicked wednesday

snelsonnet
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 626
Uit kleinberichtjeswaardig onderzoek Dat onbestemde doeleinden ten baat is Blijkt dat gehaktdag wijdverbreid gehaat is Tenminste...in de blog- en twitterhoek Maar zou de woensdagwoestheid die we lezen Geen twitterdip of midweekblogblock wezen?…
Ko de Laat25 augustus 2009Lees meer…

Mikpunt in Missouri

snelsonnet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 281
Ze is het mikpunt om haar borstomvang Zo gaat dat bij prepuberale dwazen (Te groen of nog in een ontkenningsfase) Met onbestemde kriebels in 't gedrang Nu nog de om haar grootte gekleineerde Straks keuze zat als ultra-felbegeerde…
Ko de Laat22 januari 2013Lees meer…

Bestemming onbekend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 73
Grillige paadjes pas ontdekt bij het bewandelen klimmen via onbestemdheid opwaarts. Ogen aanschouwen luchtledig. Het hart wordt als water dat alsmaar naar het laagste punt sijpelt.…
Rhodé30 maart 2018Lees meer…

Einde van een droombestaan

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 173
De oceaan heeft zoveel te dragen evenveel betekenis heeft de nacht misschien kan ik je aanraken de dag onzichtbaar maken in deze onbestemde werkelijkheid zoek ik naar mijn stemgeluid omdat het zwijgen eindeloos lijkt.…

IJzeren poort

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
Ergens bij mij in de laan Staat een ijzeren poort Mensen lopen voort Maar ik blijf daar altijd staan Als ik door de koude staven Behoedzaam kijk of luister Is het daar zo stil en duister Alsof het leven ligt begraven Ander loof groeit achter ‘t ijzer En de wind blaast harder aan je hand Als je hem doorsteekt naar die kant Bovendien is…

Iets

gedicht
2.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 13.949
De grot waarin ik ben maakt me mijn hart bewust mijn zinnen zijn verlamd de lust is dood niets wat ik nog ken. Een zacht geruis bezingt mijn oor mijn mond is droog mijn ogen blind geen oorsprong die ik zoek of vinden moet de duisternis is door en door. Een klank is het die tot me komt geen woord geen lettergreep een toon die niets betekent…

Vallei der verzuchtingen

netgedicht
4.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 772
Het valt zwaar over de vlakte een onbestemd wachten, 't viel zoals te verwachten in weinig reliëf uiteen.. met het wentelen van vastliggende nachten en de aanloop stram, troffen zij elkaar niet meer als bij eerste oogopslag. In de bevalligheid van alle zorgeloze dagen lonkte eerder alles zo vertrouwd..…

In het ijle.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 129
Leven nog moeilijker dan sterven sommige dagen geen greep krijgen op het bestaan willen negeren wat je ziel poogt te duiden verleden en heden lijken onbestaand als je het NU vat en opvult kan je de tijd weglieven, weet je nog? komt me telkens tegen op het kruispunt van twijfel en verlangde zekerheid en kan me altijd vinden in gedeeld zinnenspel…

microgestalt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 103
De wereld lijkt steeds kleiner te worden, alvorens enig ander mijn vingers druppelen naar de einder ik trek een lijn om de tafel om het beletselteken, het zet zich ontspoort oneindig, het kluwen kluwt tot een vierendeel, waarvan mezelf ik schoffel door mijn schrijfsels noch betrek ik de druilende muren het is is niet hetgeen het is als een…
Meer laden...