5288 resultaten.
Het ijs
poëzie
4.4 met 9 stemmen
4.520 Het maagdlijk ijs is minder glad,
O jeugdlief, dan uw levenspad.…
klokgetik
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.259 ‘k Wil niet meer luistren naar het klokgetik;
‘t Klinkt me als gelek van dropplen bloed zo bang.
Hoor hoe zij klettren, één voor één, zo lang
Als ik bewust ben van mijn Ik!
En langzaam kronkelt, als een klamme slang,
Rond keel en hart die angst… ‘t Is of ik stik…
Ik hoor aldoor der stonden stervenssnik,
Ik voel zo zoel hun adem op mijn wang…
Zwervenszat
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.927 't Meest in nachten als de maan haar stralen
Koud en lusteloos door 't ruim laat dalen,
Ben ik radeloos, denk: ik zal maar ergens
Zwak en zwervens-
Moe mij laten vallen in het zand,
Plompverloren en mij wat bedekken
En dan blijven liggen tot mij een komt wekken,
Deernis koestrend op komt rapen
En zo niet, dan blijf ik slapen.
Maar ik weet…
Nachtbloesems VI
poëzie
3.3 met 45 stemmen
9.326 Op zee in schomlend schuitje,
Zo rank gelijk een zwaan,
Zou met een schalk-zoet bruidje
Ik willen gaan.
Geen bries, die ook maar even
De zilverspiegel brak;
Hoe zou ons bootje zweven
Op 't glazen vlak!
Hoe zou het golfje kabblen
Met murmelziek gesus!
Hoe spottend zou het babblen
Bij elke kus!
En wen wij minnensmoede…
DE RIJMELAAR
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.226 Hij is een klankenluis, een lettergrepenteller,
Een taalmans ongerief, een knullig woordbekneller,
Een nagelbijtig beest, een pennezuigend dier,
Een onzinmakelaar, een vorst van scheurpapier,
Een pronkziek pauwenkind, die met zijn staart wil prijken
En allen domoors doemt, die naar zijn benen kijken,
Een koekoeks kiekenbroed, een opgebarsten klok…
Dinska Bronska
poëzie
4.4 met 48 stemmen
7.286 Uit een oud dorp
- kameelbruin als de steppe -
uit Plocka
kwam Dinska Bronska.
Haar hoofddoek was pruisisch-blauw
en heur haar vlas-geel;
ook waren haar ogen blauw
als fjord-water.
Zij rook naar knoflook en spar,
zij droeg laarzen
en ging zeer zwaar en gauw.
In het 'Hotel Lapland' zat zij
bij een tafel aan het straat-raam:
zij schreef…
Zwaardreunend...
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.122 Zwaardreunend door der tijden maatgang, schrijdt
de reuzenstoet, van stralend goud omgeven,
der grote kunstenaars, wier onsterflijk streven
nog om hun eeuw een laaie glorie breidt.
't Zijn hoofden, heet van d'innerlijke strijd;
't zijn harten, àl te groot voor 't aardse leven;
wij zien hun lippen nog van àlsmart beven
en gloed afgutsen…
'S AVONDS ZIE 'K DE STERREN GEREN
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.893 's Avonds zie 'k de sterren geren,
die daar zitten, hoge en fijn,
als ik, moe van ‘t lastig weren
onder 's arbeids leed en pijn,
ene oogslag naar omhoge
buiten 's werelds enden sla,
en mij eens de hemel toge
nog, aleer ik slapen ga.
Al de lieden rusten neerstig:
hier en daar nog een die tiert,
en de blijdschap…
DE ROERGANGER
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.518 Zal ik zijn als gij mij wenst,
Varend tussen weerzijds banken,
Als een schok de schuit doet wanken
En het schuim de plecht beplenst,
Leer mij dan altijd uw oog
Boven mij te zien en onder,
Als een weerzijds lokkend wonder,
Afgronddiep en hemelhoog.
Want de dreiging om en om
Kan ik dan getroost verduren,
Als door rechts of links te sturen…
Music Hall 2
poëzie
4.0 met 5 stemmen
3.127 Nu rinkelt schel
De elektrieke bel
En scheurt de vrede van den avond
Tot één rinkelende wond
Van bange blijheid.
De mensen die voorbijgaan voelen
Hoe, als 'n klamme, koele
Drop, de tingeltangeltinteling
Op hun ziel zinkt,
Gelijk een regendrop op 't zinkevlak
Van een platdak.
De mensen aarzelen, kijken
Even de neger aan
Die op en neer…
Klein-zusjes keus
poëzie
3.9 met 12 stemmen
4.508 De kind'ren zijn moe van het springen,
Alle spelletjes zijn al gespeeld,
Alle raadseltjes zijn al geraden:
Wat doen ze, als hun alles verveelt?
Zij zitten te filosoferen,
Wat ieder wel worden zal.
Onze eeuw maakt voor jeugdige hoofden
Dit reeds tot een ernstig geval.
"Wat moet jij worden?' vraagt de ene,
Kloos zegt: "Wel, rentenier…
Roverslied
poëzie
3.6 met 24 stemmen
8.492 Met mijn zwaard,
Op m'n paard,
En mijn helm op het hoofd,
Er op in! En de vijand de schedel gekloofd,
En vooruit!
Op de weg,
Langs de heg,
Met een houw en een stoot
De dragonders verjaagd, en de markgraaf gedood,
Om de buit!
En die buit…
De Vier Getijden - III
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.004 (fragment)
.....
Laat kranke schijn nu koortsen in mijn lamp
een decadente gloed,
een rode damp,
waarin mijn lamp te sterven staat
in ´t gulpend eigen bloed.
Kleur tot karmijnen lach
de kelke Uwer mond
en dat een morgen rag
zich om Uw ogen rondt;
´k wil dat Uw ogen zijn
als flonkerend juweel in kolenzwarte schijn.
.....…
De stervende christen
poëzie
4.4 met 8 stemmen
5.631 Goede nacht! goede nacht!
‘k Heb mijn levenstaak volbracht,
En mijn uurglas is verstreken
‘k Voel mijn wenende ogen breken;
‘k Voel, o dood! Uw ijzeren macht,
Goede nacht, goede nacht!…
’t Is voorbij, ’t is voorbij,
Al wat mij aan deze zij
Van het graf ooit vreugd kon lenen
Ook ’t verdriet dat mij deed wenen.
‘k Ben aan ’t eind der woestenij…
OP HET GRAF VAN DE VOORSPOED
poëzie
2.7 met 10 stemmen
2.947 Hier rot de Voorspoed, die zo vrolijk groeide en bloeide,
totdat de grootse Praal hem, tot zijn nadeel, ving,
in gulden zalen sloot, met zijden strikken boeide,
aan gouden ketenen en paarle snoeren hing,
en d'Overdaad die met de Praal te zamen spande,
in 't slikken onverzaad, in 't zwelgen onvermoeid,
hem in de wijn verdronk, aan 't braadspit…
'K zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent
poëzie
4.4 met 55 stemmen
2.710 'K zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent,
Zal zitten, kijkend naar je stil gezicht;
Wel vol verleden, toch pijnlijk verlicht,
Dat jij ten minste geen verdriet meer kent.
Mijn handen zullen, vroeger lang gewend,
Van zelf aaien je haar, waar levend ligt,
Als vroeger, nog het diep glanzende licht,
Dat uit de dood mij jouw vergeving zendt.…
Een vriend is niet, die U aan 't hart wil sluiten
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.556 Een vriend is niet, die U aan 't hart wil sluiten
in Uw geluksuren en zich niet genoeg doen kan,
Maar die de balling bij zich binnenroept en dan,
de deur toeslaat tegen de wolven buiten.…
Eoolse harp
poëzie
3.6 met 23 stemmen
4.139 Dank dat ik mocht spreken,
Eer het grote zwijgen komt,
Eer mijn stem zal breken
En mijn woord verstomt.
Als de hand zal zinken,
Die het speeltuig heeft gevoerd,
Zal de harp nog klinken
Door de wind beroerd?
Zal haar klank bewaren
Van mijn ziel het kranke beeld?
Of Hem openbaren,
Hem wiens stem de snaren
Aanroert en bespeelt?…
Bewaar mij voor de waanzin van het recht
poëzie
3.3 met 24 stemmen
3.644 Bewaar mij voor de waanzin van het recht,
De sluwe waarheid van de letterknecht.
Hij is de wilde haver op de akker,
Van buiten glanzend en van binnen slecht.…
Onze taal
poëzie
4.2 met 19 stemmen
3.736 Neerland! was uw arm van staal,
't Hart was zacht en mild en goedig;
Zo ook huwt zich, vroom en moedig,
Kracht en teerheid in uw Taal!
Kan ze in wilde stromen bruisen,
Plettrend, waar ze weerstand vindt -
Strelend ook als lentewind
Kan ze fluisteren, kan ze suizen,
Wáár zij, in 't bekorend lied,
Deugd en Schoonheid hulde biedt.
Neerland…
Voetbal-hymne
poëzie
4.7 met 7 stemmen
7.394 O Spel, dat hoofd en hart der knapen vult,
Die dagelijks 't gedaas der krant verslinden,
In hartstocht, die geen smaak voor 't hogere duldt,
Dat mensen beesten maakt, en zienden blinden -
Hoort, hoe het plebs uit rauwe kelen brult,
Terwijl het aan 't afzichtlijk schouwspel smult,
Als daar een horde woestaards en ontzinden
In 't schunnig…
SINTERKLAAS ZAL 'T AVOND KOMEN.
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.008 Sinterklaas zal 't avond komen,
Sinterklaas, de mijterman,
Recht uit Spanje komt hij an
Heeft de kortste weg genomen.
Rijdt al wat hij rijden kan.
Trouw bezoekt hij alle wijken,
Sinterklaas, de mijterman,
Denkt aan Grietje, denkt aan Jan
Komt in ieder huisje kijken
Houdt er stil met zijn gespan.
Hoor, daar is hij met zijn wagen
Sinterklaas…
Sint Nikolaas (1820)
poëzie
3.5 met 147 stemmen
12.095 Een Sprookje
Komt hier eens, Kinders, en let op;
'k Vertel van Sinter-Klaas,
En van een brave Ambachtsman,
De arme Huibert-baas.
De goede Sinter-klaas was oud;
Hij droeg een witte baard;
En aan zijn witte mantel was
Het laken niet gespaard.
En als hij van zijn hoge stoep
De weg nam door de stad,
En dan zo deftig met…
Schepen liggen er; waarom zo...
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.787 Schepen liggen er; waarom zo...
het lieve water leed het zo.
Vele zeilen zijn uitgehangen
brede, slepende. Huizengangen
stonden; zacht gestreden nu
schromelijk, want het was alles luw
vervuld; in de heldere streken
van de witte hemel geleden
wensen te wezen, mijn zinnen dreven
er in, in een zachte trek opgeheven.
Dromen bleef over…
DE GILDE VIERT
poëzie
3.5 met 12 stemmen
2.428 De gilde viert, de gilde juicht!
Wat zit gij daar en blokt en buigt nog over uwe boeken?
De wijsheid ligt maar in de kan,
Die ze elders zoeken wil, die kan, doch laat hem, laat hem zoeken.
Het beste biertje lust hem niet, het liefste liedje sust hem niet,
Het mooiste meisje kust hem niet,
Hoog het glas, hoog het hart, hoog het lied!
De beker…
De schone wereld
poëzie
3.2 met 16 stemmen
2.872 Iedere morgen na het nachtelijk slapen
Ligt mijn wereld nieuw door mij geschapen.
Iedere dag heb ik haar weggegeven,
Telkens één dag meer van 't eigen leven.
Telkens een kortstondiger bewoner
Zie ik haar belanglozer, dus schoner.
Schoonst zal ze eenmaal zijn als ik ga scheiden
En de grenslijn wegvalt van ons beiden.…
Men zegt...
poëzie
3.6 met 20 stemmen
4.298 Men zegt de Absolute liefde
Kan niet bestaan in een Mens.
Maar mijn Liefde voor U, Geliefde
Geest der Mensheid, is zonder grens.…
Op het ontvangen van nieuwe haring
poëzie
2.9 met 19 stemmen
3.145 O Haring, met uw pekelsmaakje,
O hartverkneutrend zeeziek snaakje,
Hoe dorstig, hoe gelukkig maak je
De maag, die van uw lekkers houdt.
Gij zijt een fraai en snoeprig visje,
In 't keurlijk peterselie-disje,
Een mals beet voor jong en oud.
Geef andren spekstruif of pasteitjes,
Of Franse lever-lekkernijtjes,
Geef andren haas- of hertenbout…
Onbedachtzaamheid
poëzie
2.9 met 12 stemmen
5.117 Is eenmaal ‘t onbedachtzaam woord
Geuit, de winden dragen ’t voort
En voeren ’t naar de mensen heen.
Nu scheldt en schreeuwt er iedereen,
En noemt het dwaas, brutaal, gemeen…
Want ‘men’ weet in ’t eenvoudig zeggen
Een diepe, boze zin te leggen:
De mens is steeds geneigd het kwaad
Te zoeken, ook waar ’t niet bestaat;
Dies houd uw tong en penne…
Afscheid van Japan
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.484 De dag overweldigt de wijd-open ramen
met het morgenlichten der zee;
berglanden, vloten, eilanden zonder namen,
de kersentuinen van Jokohama
stromen en sneeuwen voorbij ...
ik voel mij gesterkt en tot reizen gereed;
vermoeidheid en slaap zijn verwaaid als mist in de wind ...
— waar gaat gij heen ? —
naar het land dat mijn hart heeft bemind…