5288 resultaten.
Vlaanderens scholen
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.165 Wat leert men in Vlaanderens scholen?
Men leert er Frans en ook Latijn,
En Frans en Grieks, zo is 't bevolen;
Men geeft zich vele moeite en pijn,
Om alles... buiten Vlaams te zijn.
Wat leert men in Vlaanderens scholen?
Dat Frankrijk heerste aan Maas en Rijn,
Dat Belgenland, om niet te dolen,
Met Frankrijk moet verenigd zijn,
Al ware 't…
GEMIJMER
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.932 Schoon de dag nog marre
Schittert door 't azuur
Vast der avondstarre
Rozenkwistend vuur:
Hoe zij liefdes wassen,
In 't ontwaakt gemoed,
Ons door haar verrassen
Laai aanschouwen doet!
Treffend toch gelijken,
Zusterlijk, ze elkaar
In 't wedijv'rend prijken
Met een glans zo klaar:
Dat tot zegepralen
Beider gloor volstond,
't Minnen…
Praktisch
poëzie
2.5 met 15 stemmen
2.136 Ik zeg maar wees geleerd, dat’s mooi! maar wees verstandig,
Dat’s mooier nog! en mens, vooral wees niet onhandig!…
Gedicht
poëzie
3.9 met 17 stemmen
4.100 En elke nieuwe stad
bloem die welkt
herfst vergeelt het blad
zijn alle steden zo
zijn zij alle zo
zo zijn alle
Overal
overal en nergens
overal is nergens
overal
dezelfde bonbons droef in glazen
parelt drank er is geen dorst
een liedje is overal
van liefde en overspel
zijn alle steden zo
zijn zij alle zo
zo zijn zij alle…
LACHEBEKJE
poëzie
2.8 met 9 stemmen
4.403 Lachebekje, die men acht
Eens zo mooi, wanneer gij lacht,
Als zich in uw malse konen
’t Aardig putje komt vertonen,
’t Rozemondje opengaat
En zijn parels kijken laat;
Als het tintlen van uw ogen
Nog vergroot hun groot vermogen,
En geheel uw lief gezicht
Overgoten schijnt met licht!
Wie zou u dat schoon misgunnen,
Wie die vreugd betwisten…
Lieve arbeid
poëzie
3.3 met 19 stemmen
4.261 Die 't Ambacht wel verstaat daar van hij leven moet,
En die 't, niet wel alleen, maar wel en geerne doet,
Beleeft het grootst geluk dat iemand kan begeren.
Hij spoedt, en spoedt met vreugd, hij wint, en wint met ere.
O aller staten staat, daar voordeel gaat met lust,
En lof en dank met beid', en werken zelf is rust!…
Tavont sullen wi vrolic sijn
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.951 Tavont sullen wi vrolic sijn,
ic wil drincken den roden wijn.
Ic wil kussen dijn roden mont,
meisken, dat mijn hert doorwont.
t'Arem herteke clopt so sere,
draghet emmer nae di begheren,
moght so gheerne nae buten breken
om di van sijn geluc te spreken.
Bilo, al mijne siele sinct
nu ghi stadighe minne scinct,
wegh is druc ende…
Als gij mij eens zult komen zeggen
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.654 Als gij mij eens zult komen zeggen,
Dat gij mij straks voorgoed verlaat,
Dan zal ik stil mijn handen leggen
Rondom uw bleek en zacht gelaat.
Dan zal ik in uw ogen schouwen,
Die ik zo innig heb gekust,
En andermaal u toevertrouwen,
Wat in mijn diepste wezen rust.
De goede Dood zal ons niet scheiden,
Hij is de wachter, die ons beidt
En tot…
O Konakry
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.522 O Konakry wat was je heet;
Nog heter dan de negerinnen,
Die gingen glanzend van het zweet
Heter dan langgespeende zinnen,
O Konakry!
O Konakry wat was je stil;
't Bleef ochtend in de brede lanen
Als was je een grote duiventil
Getimmerd onder de platanen.
O Konakry!
De zon kwam niet uit 't wolkgebied
Een vochte…
Vol noorderlicht van plechtige flambouwen
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.141 Vol noorderlicht van plechtige flambouwen,
Vol sterrebeelden hing het ijspaleis:
'T leek uit bevroren vuur, uit vlammend ijs,
Uit poolnacht en uit tropenzon gehouwen;
Door bloemen was 't, kristallen paradijs,
Nog stil, maar 't scheen, kosmische machten zouen
Een symphonie als van Beethoven bouwen
Uit al wat edel is en groot en wijs.
…
Ik heb mijn hart ú tot een huis gewijd
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.445 Ik heb mijn hart ú tot een huis gewijd,
En midden in het binnenst heiligdom,
Waar de outerkaars in 't donker gloeit, verbeid
Ik u, mijn lief, mijn zoet sieraad alom!
Ik sloeg mijn ziel dit zoete donker om,
Alleen om ú te ontmoeten, die me altijd
Belooft te komen, in 't geheim, na stom
Eerbiedig beiden ene kleine tijd.
O kom, mijn lief,…
KRETA
poëzie
3.8 met 25 stemmen
8.258 Zee lag stiller onder sterrennacht
Dan een gulden vlies, een zilveren vacht.
Iedre windvlaag scheen voorgoed te luwen.
't Zware schip kon zich niet verder stuwen
In het weerstandloze, ijle klare,
En het eiland kwam voorbijgevaren.
Of het een stil schip was, diep gezonken,
Welks topzeilen in het maanlicht blonken,
Schoven zijn besneeuwde toppen…
Najaarsvensterke
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.699 Tussen 't naakte, rood geraamte
Van een wilde wijngaardrank,
Hing een scheefgezakte venster
In de gevel, blauwig blank.
Op de grauw arduinen richel
Hier en daar vergroend van mos,
lagen enk'le wingerdblâren,
Dronken van d'oktoberblos.
Onder…
Schemersproke
poëzie
3.7 met 10 stemmen
3.392 Nu weet ik waar de schemering woont...
Ik dacht dat haar huis in de stilte stond
En daar ik heel geren haar huizeken vond
Vertraagde ik bij wijlen m'n stap langs 'n huis
Gebouwd in gebeden van sparrengesuis
Maar achter gordijnekens bloemig en blank
Vernam ik geschater en joelende klank
Zodat ik, dom kind, bij mezelve verzon
Dat schemering…
UIT DE DICHTERLIEFDE
poëzie
2.3 met 6 stemmen
1.950 Een knecht bemint een meiske,
't bemint ene andere knecht,
die andere bemint nog ene andere
en stort zich met haar in de echt.
Uit wanhoop neemt het meiske,
goed kome het uit, een vent,
de eerste de gereedste;
de knecht, hij, is miscontent:
Dat is een oude historie,
maar ze is nog altijd nieuw,
en wie zij voorvalt gaat het
alsof…
ONZE MEESTER
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.171 Onze meester zegt ons:
Lieve knapen, zegt hij,
Hier en valt er, zegt hij,
Niet te slapen, zegt hij,
Maar te leren, zegt hij,
Zoals ’t hoort, zegt hij,
En te luisteren, zegt hij,
Naar mijn woord!
Onze meester zegt ons:
Lieve kindren, zegt hij,
‘k wil u ’t spelen, zegt hij,
niet verhindren, zegt hij,
wel te weten, zegt hij,
na de klas,…
Storm
poëzie
3.2 met 22 stemmen
3.724 De storm loeit door de holle bouwval — gierend
Beukt hij en brokt, met vuisten reuzesterk...
En golft door 't riet in 't water, dat hij, tierend,
Opzwalpt en neerklotst met zijn stalen vlerk;
Dan, woester woede nog de toomen vierend,
Schiet hij de zwarte wolken in van 't zwerk,
En wringt ze saam, ze met zich mede-slierend
Langs 't aangezicht…
'k Verkeer in weelde
poëzie
3.6 met 11 stemmen
2.598 ’k Verkeer in weelde tussen de bloemen met wijn,
Maar ook in armoe: drinkend zonder vriend.
De opkomende maan, mij zo verlaten ziend,
Wekt mijn schaduw, zodat we met zijn drieën zijn.…
DE WIEDSTERKENS
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.697 Onz’ kerels hebben ‘t zaad gezaaid
In Vlaamse grond.
Maar voor dat d’oogst zal afgemaaid,
Zo goudig blond,
Behoeft een zorge zacht en sterk
Van vrouwenhand,
Die doet het edele wiedsterswerk
Op ‘t Vlaamse land.
Weet dat uw veld niet bloeiend wordt,
Wanneer ge tegen ‘t werken mort.
Een schone ziel, een grove schort,
Die wiedsters zijn er veel…
Met U zijn er geen verten meer
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.954 Met U zijn er geen verten meer
en alles is nabij.
Des levens aanvang glinstert weer,
geen gisteren en geen morgen meer,
geen tijd meer en geen uren,
geen grenzen en geen muren;
en alle angst voorbij,
verlost van schaduw en van schijn,
wordt pijn en smart tot vreugd verheven!
Hoe kan het zo eenvoudig zijn!
Hoe kan het leven Hemel zijn,
met…
Gekleed?
poëzie
3.1 met 13 stemmen
2.771 ‘O! ’t was een schitt’rend feest;
- men was er zeer gekleed...’
‘Met uw verlof: alleen de heren;
Die zaten voegzaam in de kleren.
De dames waren half ontkleed.’…
Muziek
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.327 Als 't avond is, avond aan 't strand en de zee,
En de hemel aan flarden van goud en van zwart,
En de dreunende golven beschuimen het strand,
En de vlokken die beven en rollen en rillen,
En het duin is verlaten en eindloos alleen,
En ik luister verrukt naar de ruisende zee -
Dan waait soms uit de golven
Een diepe muziek.
Als 't avond is,…
De veroordeelde
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.039 Ik zit in een subliem vertrek,
Geraffineerd verzorgd, alleen.
Mijn ruwe stoppelbaard verdween
En uitgeschoren is mijn nek.
‘k Had een diner met koffie na,
Uitstekend was de sigaret.
Maar toch iets bitters heeft de pret
Nu ‘k spoedig uit dit leven ga.
Het nieuwe hemd prikt mij en schuurt
Alsof ik naakt lig in het gras.
’t Is of ik nooit…
Eerste les in de geografie
poëzie
3.2 met 19 stemmen
3.458 van De Schoolmeester (Gerrit van de Linde)
Geografie is eigenlijk kennis der aarde,
En voor de jeugd van ontzaggelijke waarde;
Want Amerika
Is b.v. zeer verschillend van Afrika;
Ofschoon vele Afrikanen
Zich als slaven begeven naar de Amerikanen.
Zo b.v. is Azia een heel oude heer,
En Europa is ook zo jeugdig niet meer,
En de twee eerstgenoemde…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 De wereld is dezelfde; overal
De blauwe hemel en de grauwe steden,
Drijvende wolken en, daar vér beneden
De velden en de mensen; morgen zal
Deze aarde mij niet anders zijn dan heden
En dan zij gisteren was; en zonder tal,
Trekken bij zonneschijn, bij regenval
De dagen verder, als zij altijd deden.
Alleen, lief, waar wij vluchtige uren…
Twee Wegen
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.301 Het vaal is tussen wit en zwart,
Het taai is tussen week en hard,
Het lauw een eigenschap tussen hitte en koude.
Maar tussen vloek en zaligheid
En is geen bijweg die ze scheidt.
Het een hij vlieden moest die ’t ander hebben zoude.…
Paestum
poëzie
4.3 met 12 stemmen
3.804 De zuilen zijn vluchtig verguld.
een oeroud zwijgen heeft zich opgericht
uit de getijden der vergankelijkheid.
en onberoerd staat dit verweerd geweld
boven de wirwar en het gekrioel
der mierennesten, en het zichzelf
verdelgend menselijk gewoel.
geen bloem, geen schaduw zijn gebleven
gelijk zij waren op de eerste dag
en elke nacht…
Volle maan
poëzie
3.0 met 11 stemmen
2.983 In de verte zacht, melodisch suizen ...
Blanke lijn van 't drooggelopen strand ...
Paarlemoeren plasjes langs de kant,
En in de pinken en de buizen.
Tegen 't duin de lichten van de huizen...
En heel achter aan de verste rand,
Gloeiend als een pas begonnen brand,
Maneschijn op donkre kerkhofkruisen.
In een stoet van grijze wolkenvlokken…
MOEDER
poëzie
2.5 met 10 stemmen
4.242 (de teruggekeerde peinst:)
Het hart van Moeder kan ons nooit ontsterven,
Want ’t is ontfermend als Gods grote hart.
Hóe men haar liefde wonde en treitrend tart,
Ze ontvangt vergevend na het woeste zwerven.
En geen verwijten, want het vuns bederven
Van ziel en ogen is opeens gestuit.
Zij bad voor ons en mocht, armzaalge buit,
Ons, worstlend…
Ik dank u
poëzie
3.7 met 9 stemmen
5.076 Ik dank U voor het goed onthaal,
Dat was van weinig woorden,
Gelijk àl goede dingen zijn,
Die ooit ons hart bekoorden.
Ik dank U voor het avondmaal.
Der kindren klare wezen,
Het warme huis, de liefde, en
Wat nooit mijn deel mocht wezen,
Maar wat vandaag op d'oude droom
En over dorre dagen,
Een warme sneeuw van bloesem vlaagt,
Lijk mei…