Alle inzendingen

Tranen zitten niet op papier. Ze blijven hangen in de hand die aarzelt boven de zin. De schrijver kijkt toe hoe woorden weigeren hun werk te doen. Ze liggen stil, alsof ze weten wat ze zouden verraden. In het gedicht is geen schreeuw, geen uitleg, geen redding. Alleen wit dat zich voordoet als rust. De tranen doen hun werk buiten…

Ik zie het aan, de uitoefening van het recht van de sterkste en mijn stille protest doet me pijn, het doet mijn hart verkrampen en bezwaart mijn liefde met zorgen Anderen gaan de straat op maar de nieuwe oude, verharde regels zijn gewapend en breken niet, daarom lig ik mijzelf te masseren en zacht te maken De wolken knikken even…

jij was in een duistere aardse gedachte totaal geen heilige lichtstraal komend vanuit de lucht ieder moment van de sombere dag een diepe wanhopige zucht totaal niet realiserend er werd in het heilig werelddeel ernstig overlegd met glorievol respect lieve jonge vrouw met stralende ogen jij behoort bij onze engelenschaar…

‘t waren vaak hun stemmen gedragen door overtuiging die mij door de tijd heen dat gevoel van thuiskomen schonken in mijn schoot ’t moet zo’n seizoen geweest zijn om vragen rond de werkelijkheid die onvermijdelijk komen zouden met een betrouwbaar ogend verhaal een levensgeschiedenisbos in te sturen ’t is een tigste natuur geworden die…

De winter is nu eindelijk gekomen, En beemd’ en woud zijn wit van sneeuw en rijp, Bevroren zijn de vlieten en de stromen, Verdord is al wat vruchtbaar was en rijp. Een loden hemel drukt thans op het land, Nu sluimert Moeder Aarde haar lichte sluimer, Dra komt de tijd waarin de zon weer brandt, De dagen lengen, ook het zicht wordt ruimer.…

De dag dat het zo warm was Een dag voor moederdag We herinneren het nog elke dag De grote knal en vuurzee Enschede ik leef met je mee Het was zo ongelofelijk hoeveel mensen hulp tegelijkertijd De vraag was staat mijn huis er nog,is je dierbaren in leven Of ben ik alles kwijt Die ene buurt onder het puin in een keer verdwenen die ene dag in…

Feminisme Er was een meisje die loopt over straat Ze is net uitgeweest en het is al laat Het is tijd om naar huis te gaan De weg is kort naar huis en rustig gelegen Maar opeens komt er een persoon aan Ze weet niet wat de persoon wilt Maar dan is het stil De veiligheid en het leven is ontnomen van een onschuldig meisje/ vrouw Wanneer kunnen…

Zal de formatie verder als een speer gaan Nu deze club het met z’n drieën waagt En Joost of Jesse niet aan tafel vraagt? En doet zo’n kabinet zijn naam straks eer aan? Ik vind een minderheidsregering goed Als zij meer voor de minderheden doet…

sttt wees maar stil er is een spreekwoord over hete soep na regen komt zonneschijn we lopen niet in zeven sloten tegelijk kennen we dit niet allemaal die geruststellende sussende taal of is het een kwestie van ogen sluiten horen zien en zwijgen wees braaf want je weet niet wat je dan zal krijgen een zwijgplicht bedekt onder de…

Vrijen is een groot goed, Geeft gevoel van jong bloed, Lust om toppen te bestijgen, Die dan aaneen te rijgen. Marietje vindt het fijn, Past ook helemaal in Jantjes lijn, Beî genieten van elkaar, Staan altijd voor elkander klaar. Beiden zijn jong van geest, En ook jong van lijf en leden, Vrijen is voor hen ’n feest, Hun leven lang willen…

Daar sta ik alleen, Met een gevoelige laag om me heen. Als je me laat vallen breek ik in duizend stukjes uit elkaar. Het gevolg van is zo onberekenbaar! Wie helpt me stukje op te rapen om een plaats te geven , Een stukje weer moed en kracht in mijn kwetsbare leven. Dit is een pad van kilometers die ik ga afleggen met vallen en opstaan! Maar…

Na een barre koude wandeling door de Jordaan banjer ik om vijf voor half elf onder klokgelui de Westerkerk aan de Prinsengracht binnen vandaag (-10) de Koudekerk aan de gracht ik nestel mij met 2 paar thermo-ondergoed aan op de achterste bank en hou mijn muts op haal meteen mijn warme kruik te voorschijn en plaats deze aan mijn onderrug,…

het gaat mij om het wiel hier en nu opnieuw uitvinden hoe in uitvliegen de zinnen binnen vluchtige banden elk begaand pad weer spiegelen laat in woorden het gaat mij om het spaaklopen van verse voeten in metrummeters als oefenkwatrijnen of zo’n net sonnet vol toerenchagrijn eindigend in rijm schema per thema of vorm beklommen…

In Duitsland kwam A. Hitler aan de macht Aanvankelijk was men daar heel tevreden Hij durfde wat de anderen niet deden Het heeft de wereld weinig goeds gebracht Ik zie het nu diezelfde kant opgaan Aan d’overzijde van de oceaan…

Diepe winterkou een pad onder witte sneeuw maakt de dag stiller Kou omhult mij terwijl ik blijf staan, een aanwezigheid die niets eist en niets verbergt. Ze laat de dag verstillen tot zijn kern, alsof elk overbodig geluid stilletjes oplost. Mijn adem tekent lichte wolken in de bleke winterlucht, ik volg hun vluchtige vorm tot ze verdwijnen…

In het zwart huist het licht dat zich een weg naar boven vecht net als gras dat door cement zich naar boven worstelt. Tussen armoede en glitter ligt een wildernis van verlangen verlies schaamte en woede en altijd proberen dicht in de buurt van de waarheid te blijven. Een klein zwart meisje maakte haar eerste reis van het diepe Zuiden…

de grijze tijd kent zijn kern van waarheid is geen circaplusminusgok of het kijken van zuiverekoffiedrab en dan met kretologieverstand iets mompelen in je baard de wrede tijd vaart altijd voor de wind laat zijn sporen na die onnavolgbaar zijn in de tijd ben ik de schaduw van je hand de schaduw van je hond de eeuwige schaduw van mijn…

het dichten van gaten is begonnen met taal en teken gladgestreken op het grensvlak van pen en papier niet met grote woorden maar ontheemde aarde ‘n lege halte langs versteend spoor in een uiterste poging de gaten te dichten…

Ontkennen, ontkennen, ontkennen de eerste reflex van een regime dat psychologisch een puber is gebleven: alwetend, chronisch verongelijkt en eeuwig aangevallen gevoelend de dood van mevrouw Renee Nicole Good is een internationale empathie-test of je huilt of je haalt je schouders op. In dat laatste geval mag je even mee naar…

Er loopt een meisje langs barokke stukken, haar vaders snor past daar prima bij; ze kust het kale hoofd en voelt zich vrij, een vogel kleien, zal haar wel lukken. Vrolijk plukt ze een pluisje, tikt op een neus, staart naar de vrouw in het bleke gewaad, die in de schaduw van de hoge muur staat, en haar doet denken, aan die wijze leus. Ze…

De sprookjes uit mijn eenzame jeugd zijn verbannen naar een onbestemd land met erwtensoep en luchtkastelen en een prins op ijzeren schaatsen de winternacht brengt me Sneeuwwitje maar dit keer zonder zeven dwergen ze heeft gezelschap van een roedel wolven en is op zoek naar sappig mensenvlees de sprookjes uit mijn ouderdomsjaren zijn minder…

Vader ligt in coma. Ik weet het. De stilte neemt het over waar woorden hun recht verliezen. Er was woede. Er was afstand. Maar nooit de intentie om je pijn te doen. En toch blijft de vraag zich herhalen als adem tegen glas: Dokter, denk je dat hij het haalt? Mijn gedachten ontsporen. Wat ik gaf. Wat ik liet liggen. Afscheid hangt…

Weten en gevoel van sterke vreugde zweeft over heel de wereld wil een ieder strelen bezoekt het rijk der weelde even graag de armoede dringt door paleizen en kleine woningen veredelt schuren en stallen brengt zijn geest in hemelbed smalle matras of strozak die gezamenlijk het alles belovende van de legerstede scheppen.…

ooit spraken wij helder woorden met betekenis bouwden zo gedachten die bruggen bouwden nu zweven wij mistig in zinnen van lucht verdwaald betekenis in doolhof strandend waar taal anker was een baken van houvast drijft zij nu in wolken wollig alles verhullend wat glashelder was is nu damp op de ruit de zinvolle stilte sterft in…

Ik heb geen kwaad in de zin, kijk maar ik lach je toe Niet zo uitbundig, nee Blijf nog even kijken Uit nieuwsgierigheid wat ik je te bieden heb met mijn aanzet tot een lach, tot contact ja, van verre, maar op het scherm dichtbij waar je ook bent En jij lacht terug, al jaren lang, de oude fotos heb je er op aangepast…

‘Wij verstikken onszelf door verkeerd aangeleerde maniertjes. En als wij dit groepsgewijs doen, noemen we het cultuur, en moet het beschermd worden voor invloeden van buitenaf; vooruitschrijdend inzicht is niet aan ons besteed, wij wentelen liever nog dieper in de eeuwige stront van anderen en uiteindelijk ook in dat van onszelf. Waarom…

We zien de bossen razendsnel vergaan Zodat het land wordt klaargemaakt voor zaad Of aanleg van een weg de ‘Liberdade’ En niemand lijkt hier echt bij stil te staan Een mens gelooft graag dat het nodig was, tot droogte ook zijn achtertuin verrast.…

een ruimte die mij niet aankijkt waar stilte ondersteunend blijft muren adem dragen van anderen de tijd die niets van mij verlangt ik voel hoe ik hier mag rusten als een vorm van aandacht licht door hoge ramen valt stil ligt op steen en hout ik hoef niet meer te worden dan wanneer ik uiteindelijk opsta de ruimte in verstilling verlaat…

*173* ‘De wereld draait niet om mij maar om dan te concluderen dat ik om de wereld draai zaait onnodige verwarring omtrent de baan waarin vanuit willekeurig perspectief ik verkeer in het heden wanneer deze woorden tot leven gelezen worden. Dat leven wacht niet op mij maar om dan uit te proberen of ik op dat leven wacht bracht overbodig…

Eeuw zestien stond mijn voorgeslacht bekend Als zijnde ongewone sneeuwsculpturen Brusselse winters konden weken duren Ons uiterlijk was niet altijd decent Een dier, erotisch naakt, gebocheld boers, Figuren, bijbelse, en Griekse helden Een winterfeest dat iets wilde vermelden Na Middeleeuwen komt een nieuwe koers Een beeldenpark gevuld…