168368 resultaten.
Good morning Sweetvoice
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
122 Ik hoorde stemmen
van kids op het schoolplein
ze rennen en schreeuwen
als grommende leeuwen
en maken wel lawaai voor tien
het zal je verbazen of niet misschien
maar toen ik naar buiten keek
zag ik een kleintje
een lief poppedijntje - een jonge Amean
in een lijfkleurig rose tuniekje
ze deed op de balk een evenwichtsoefening
snel en…
Filosofendal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
100 Blijven lopen, het bos in
met de pup, en het dorp in
de wereld waarin ik leef
Blijven lopen, blijven zorgen
voor de kleintjes, ze lopen
steeds harder, steeds verder
Blijven lopen, in een kring
van familie en vrienden
die steeds kleiner wordt
Blijven lopen, de paden op
de lanen in, de dijken over
in etappes door het hele land
Blijven…
Eindelijk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
117 Het dossier
misschien oud, met stof
als adem
op de rug van de tijd
Gelaten-
niet verlaten maar neergelegd
in handen die
niets meer vragen
de waarde wordt niet
gezocht,
wie zoekt vindt enkel
papieren
wie zwijgt hoort
misschien
wat onder het papier
beweegt
daar is het niet
voor bedoeld-
niet om het verleden
wakker te…
Zonder titel
gedicht
1.9 met 326 stemmen
104.886 Er slaapt een man in huis. Soms noem ik hem de mijne.
Hij neemt fauteuil en ether in, hij snijdt mijn adem af.
Dan sluip ik nors de kamer uit, ze werd te veel de zijne.
Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet.
De hand die ik dan buit en die me steeds weer voedt.
En dat ik zwaarder werd van heupen met de jaren.
Dat is…
Meiboek II
poëzie
2.9 met 14 stemmen
2.640 Ik wist niet dat dit alles was zo mooi.
Zo staat ook wel een meisje vol in bloei,
De bruigom loopt om haar en streelt het haar,
Zijn spitse ving’ren door haar gouden haar:
En loopt nu onwetend heen en zoekt in spel
Matheid en slaap. Dan treedt op zijn drempel
Een bloot beeld: onder ’t witte bedgordijn
Glijden er blikken en een woordentrein.…
Klinkende Munt
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
271 Ze waren jarenlang zeer populair:
The Spice Girls! ’t Is al dertig jaar geleden,
Dat die vijf meiden ‘girl power’ beleden,
Zo’n eigen munt, dat is niet meer dan fair.
Maar als ik ze weer zie, hun liedjes hoor,
Dan denk ik: ‘gosh, wat kóóp je daar nou voor?’…
zing voor mij, Lorelei
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
106 Mijn handen verdwijnen na elk woord,
de lamp flikkert boven de kooi,
maar blijft storend branden;
pantalon en colbert half los,
op het nachtkastje wacht
wankelend een waterglas;
zing voor mij, Lorelei,
voor de dag zacht door de boeg breekt,
maar net krachtig genoeg.
De panden strak gestreken,
mijn luik op een kier, toch
bleken jouw…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
89 Toekomst
Citaat
‘We kunnen de wind niet veranderen, maar wel de stand van de zeilen’
Aristoteles
384 v. Chr. - 322 v. Chr.
Toekomst trilt mee
In nevel gesluierd land
Zacht fluisterend
In het verschiet
Voor de vroegste dauw
Opgestaan
In het zicht
Van een gloednieuwe maan
Waar zij ooit begon
In het eerste licht
Van de pasgeboren zon…
GEEF HET VOLK BROOD EN SPELEN EN WIET!
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
89 N.a.v. Ad voorpagina-artikel van 4 maart 2026
'Nederland importeert tegenwoordig zijn wiet'
halfbakken is Nederland in zijn beleid
zeker ten aanzien van soft-drugs met name wiet
eerst zelf illegaal wereld-hofleverancier
nu verbod op import van gelegaliseerde wiet
met name uit onze vriendenlanden oversea
de VS van Noord-Amerika en Canada…
Smaragden Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
70 Ver voorbij verborgen grenzen
waar dromen werden geboren,
in een vredig, stil moment
Reik ik naar het licht,
dat leek te zijn verloren,
voor een liefde onbestemd
Dierbare herinneringen
van jouw hand in de mijne,
en liefde die ik ooit bezat
Begraven onder valse hoop,
opgegraven om weer te schijnen,
in smaragden glans gevat
In deze…
Terugweg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
74 Ik lig in bed, ik waak,
Wijl de regen
mij houdt uit mijn slaap.
Ik tel de druppels,
één voor één.
Denk aan mijn moeder,
hoe zij mij in haar voedde,
tot wat ik nu ben.
De regen verstoort mijn rust,
ik kruip onder het laken
terug in moeders schoot,
keer terug in mijn embryo.…
Daadkracht
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
209 eergaloos is er de rijkdom
van wat met zorg bewaard wordt
in het gigantisch reusachtig dorp
aan de linkeroever van de Ee
pardon, mist u ergens een w?
ik niet, want kijk maar met mij mee
het raad- en Weet-tablissement
is pas nog geëvolueerd
tot veelhoek - pluriform gebouw
niet slechts van beeld maar ook geluid
van zwartwit tot hightec…
Oranje in blazer c.q. colbert
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
195 Wil je winnen om in de
schijnwerpers te staan
opdat iedereen zien kan
hoe goed je 't hebt gedaan
investeer je veel tijd, geld
en al je talent
want zonder die gave
heeft het geen zin
Pas na bloed zweet en tranen
van maanden en jaren
is daar dan dat moment
dat die plak om je nek hangt
voor iedereen zichtbaar
Is je wens dan vervuld…
Eindeloze zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
161 Woorden van eindeloze zee
strekken zich in kalmte van golven
stille heimwee is ontvankelijk
voor zwijgende taal
in het voorafgaande ligt ontwaken
opstaan uit een diepe rust
plotseling de ogen open
Onze ontmoeting tekent zich
aan horizon van gelatenheid
je fluistert over liefde
dat is natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid…
echo van een nimf
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
166 "Wat ik zeggen zou,
als ik de kans nam,
over mijn leugens
en andere verwijten;
hoe ik mijn takken
in opgewekte wind,
en mijn bladeren,
laten ratelen wou;
of wat mijn wortels,
in verreikende grond,
nou werkelijk wilden
met jouw bezwijken.
Wat ik zeggen wil,
als ik spreken zou,
los van de waarheid
en die saaie eerlijkheid…
De zwemmer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
131 Tussen eindeloos brekende golven,
in het kielzog van haar uitnodigend lijf,
kiest de zwemmer - op gevaar van leven -
op goed geluk af te duiken.
Als wrakhout, van water doordrongen,
laat hij zich naar haar bodem zinken.
De zwemmer, een naamloze knoest,
proeft enkel water: nat, met schurend zand.
Over haar nooit verkende diepten
drijft hij…
Storm aan land
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
143 Met striemen op mijn lippen,
staar ik, ogen dichtgeknepen.
Is mijn knokkels’ bloed verdwenen
rondom ijskoud roestig staal.
De benen die mij dragen
hebben wiegen tot kunst verheven.
Schreeuwend geeft de dief een stem,
aan de Noordpool van mijn dromen.
Waar ik in het zand leer kruipen
zijn de afdrukken vergaan.
Tastend zoek ik rebabs klanken…
Zoete weerwraak
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
182 Dan maar met Samaritaans engelengeduld
met het gif in de beker
van Socrates laten vervloeien
doodgemoedereerd
als verfoeilijke symbolen
op de steen van Rosetta
af laten drijven
beginnend met de w
van waanzin en weerwoord
en zonder l van leugen
eindigend op ijven...
tot zij lamgeslagen en verlamd
weerloos in de muil
der wrake…
DAAD WACHT
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
117 Drachtens museum
bewaart weergaloze rijkdom
van wat gebeurde en gedaan
werd in het reusachtige dorp
dit gebouw wil zich echter
nóg groter maken is bereid
zijn zalen en muren
spoedig te verruimen
deze woorden geschreven
in de maand Maart van het jaar
tweeduizendzessentwintig
kijken vol zwellend verlangen
uit naar de tijd waarin…
Blinde muren
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
128 Eenzaam maar niet alleen
verhief hij zijn stem
vervreemde pion
met om zich heen
de ruimte van zon
verblindende muren
tegen rotswanden sprak hij
riep in de woestijn
pion vol courage
zag slechts een mirage
van een duistere moen
een djinn, duivelin
diabolische sater
een wildvreemde weerklank
hun antwoord op vragen
in veelvoud herhalend…
HAD IK DE LIEFDE NIET
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
150 'Had ik de liefde niet'
maar die heb ik juist wel
ik heb echter de invloed niet
had ik die invloed wel
dan zou ik deze aanwenden
voor het welzijn van de wereld
doch ik heb die invloed niet;
ik wel invloed op mijn naasten
en maximaal op mijn directe:
m'n man(60),dochter(19),d'r moeder(63),m'n schoonmoeder(91)
en natuurlijk helemaal…
Ook nu
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
104 Er is zoveel leed,
er is zoveel pijn
maar kinderen zijn
de toekomst op aarde.
We bidden en hopen
op vrede en rust
al kan die er nu
ook nog niet zijn.
En toch komt er lente
met vogels en licht,
een glimlach misschien
door dit kleine gedicht.
Er is zoveel leed,
er is zoveel pijn,
maar laat ons proberen
toch hoopvol te zijn.…
zin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
87 niets dan ademtocht
de wereld buigt en bloeit mee
met wat ik denk
donker wordt ochtend
als mijn gedachten lichten
en zacht vertrouwen
het leven zelf zwijgt
het draagt slechts mijn kleuren
in stille spiegel…
Ik droomde dat ik vrede zag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
101 Ik droomde dat ik vrede zag
ojee, de mensen zijn van slag:
volledig onberekenbaar
ze delen alles met elkaar!
Maar toch, wat men er ook van zegt
mijn droom is echt wel echt
mijn droom is echt wel echt
Ik droomde dat ik vrede zag
en liefde als bij toverslag
wordt zonder dwang of overmacht
vrijwillig in praktijk gebracht:
het pleit lijkt eindelijk…
Chaos als doel
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
201 Door de VS-onthoofdingsstrategie
Verloor Iran z’n opperayatollah
En Israël vecht verder met Hezbollah
De winnaar is de oorlogsindustrie
Is er een masterplan Amerika?
Wie moet Iran nu gaan regeren? ‘Sjah…’…
een hand kan zacht zijn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
148 een hand kan zacht zijn
een blik vertrouwen geven
woorden opbeuren
nabijheid een veilig gevoel
een huis warmte
een bed voldoende rust
voeding ook verbinding
een band kan hecht zijn
een kus motivatie geven
daden belonen
dankbaarheid voor aanwezigheid
een hart liefde
een hoofd zodoende lucht
kennis dan verdieping…
Stukje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
149 Ik laat je,
een stukje van me nemen,
een fluistering van mijn hart,
een trilling in je hand.
Moge jij daarin
de rust ontdekken,
die ik zelf zo vaak mis.
Toch vrees ik stil,
een dag zonder jou,
een leven naast het jouwe,
waar ik slechts,
een verre schaduw blijf.…
jaar gedijde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
116 Pakte de winter vast
Stak hem in de vrieskast
Nam de zomer zon
Hing ze aan het plafond
Heb het herfstbeeld
Over de tuin verdeeld
En het broedende lente geluid
Komt dank-zij-mij
Je radio uit…
Het ogenblik
poëzie
4.0 met 17 stemmen
2.742 Het ogenblik: waarin miljoenen stralen
Zich verenigen en breken vaneen.
De Eeuwigheid kan zich zelve nooit herhalen
Alles wisselt, maar 't blijft wisselend één.
-------------------------------
uit: Kwatrijnen (1924)…
Archeologie
gedicht
3.7 met 29 stemmen
14.837 Als we ons dan toch moeten kleden,
tegen kou bijvoorbeeld, of in naam van iets,
in resten van dit of dat verleden,
verhalen en geheugensteuntjes die niets
vertellen dan dat we er al waren
in de tijd die bestond voor dit heden -
als wij onszelf alleen in het nu kunnen bewaren
door onszelf voortduren uit te vinden in het nu
dan liefst eenvoudig…