iemand zegt ik zie het leven als een reis door de tijd... nee zegt de dichter ik zie het leven als een reis door de seizoenen waarbij oponthoud soms onontbeerlijk is…

Bevroren dauw op de weilanden. Een dampende rivier. In de trein, kijkend door het raam, de rails het stampende klavier. Over de weilanden, doortrokken met een zilveren lint. Een lint dat stroomt en golvend schittert, dat stoomt en zich niet verbittert het landschap afwindt. De trein haar monotone dreun, begeleidt het chromen kronkelen…

Het gaat om de volgende inzending (nr. 228734): Kennen we nog, de smalle weg? Met hindernissen , moeilijk begaanbaar Of kennen we heg nog steg En vragen er niet meer naar. De smalle weg, die leidt tot God In tegenstelling tot de brede weg, vol pracht Maar die niet leidt tot God, als slot Op het einde van de smalle weg, is God die wacht.…

Dingen, spullen, kleren, ongebruikt, toch bewaard. Help! Laten we op reis gaan! Stop wat spullen in je koffertje. Weinig zul je gaan missen. Veel zullen we krijgen. Veel verrassingen. Een leeg hoofd.…

Hij rijdt met zijn scootmobiel van hot- naar her Soms dichtbij, soms iets verder Wanneer hij vertrekt is het steevast: Ik ga even " stekkeren" zoals het past. Want DAT hoef je niet met een dure auto te doen Hij doet het met een Gemeente- cabrio en dat: Is HEEL goed te doen!…

in mijn droom was het zomer we liepen door de hoofdstraat van een slaperig dorpje in het zuiden van Frankrijk waar 's morgens een vide-grenier was geweest het was er doodstil en aan de zonkant van de straat trilde de huizen in de hitte laten we wat gaan drinken stelde ik voor maar toen ik ontwaakte had ik nog dorst…

Béninoise Béninoise, neen, het is niet wat u denkt Zwoel vochtig heet gekleurde panjes heen en weer heerlijk vers gebakken brood hoogtorende op haar hoofd donker gevlochten haar met kleurkralen weliswaar Béninoise Béninoise, neen, het is niet wat u denkt Union des femmes verenig u maak u sterk ... hoe arm ook werkende dag in dag uit…

Als ik levensmoe wordt mijn leven is voltooid ga ik eerst nog treinen reizen met de NS, 1e klas van Den Helder naar Maastricht van Roodeschool naar Vlissingen en op de terugreis ga ik op het knooppunt Utrecht in het hart van Nederland op de rails liggen zonder enige vertraging languit op het spoor liggen: eindpunt van mijn leven…

Je oysterkaart is in deze metropool wat waard Easy way to travel in London Hebben ze hier goed uitgevonden De metrolijnen hebben allemaal een kleur Overstappen is soms een gezeur Donkere gangen onder zo'n stad Je reist door een zwart gat Dan weer licht op een station Snel uitstappen bij Wimbledon De roltrappen zijn stijl en lang Rechts…

Om aan te komen Varen van de kant Naar de overkant. Om er te komen Op het brede strand, Voeten in het zand. Om er te komen Liggen op je rug En niet meer terug Om aan te komen Op het vasteland Aan de overkant.…

maar werkelijke liefde ken ik niet waar iedereen zo quasi-vanzelfsprekend haar schoonheid roemt, extatisch, hartenbrekend daar twijfel ik en merk een licht verdriet jaar in jaar uit doorkruis ik haar gebied klaar wakker om met uitgestrekte armen naar haar juweel te reiken, haar erbarmen zwaar is de terugtocht, grijs is het verschiet spaar…

Soms reis ik wel eens af Soms blijf ik waar ik ben Soms openlijk, soms gesloten Soms dichtend naar een opening Soms schetsend met geluid Soms swingend zonder woorden Soms stijgend in mystiek Soms dalend naar wat leegte Soms zwevend door het Al Soms stoned in vrije val Soms reis ik wel eens af Soms blijf ik waar ik ben Soms reis ik wel…

De film is bekeken wat overblijft is een dorre woestijn Geen camerabeelden verhalen over de voetstappen en het droge gras op de rotsen We waren nomaden gingen van oord tot oord tot de lens de plek vergrootte die eens onze thuishaven was…

We gingen eens naar Wallis Waar gebergte heel hoog het geval is Op weg naar wat weken leken van vertier Staken we met volgestouwde imperial In onze rode Renault vier van wal Duitsland doorgesneld via een voorspoedige weg Afgelegd met gelukkig geen pech We konden onze schik niet op Van doorzijpert stukje laagland Naar een hemelshoge top…

Door de groene drassige weiden, glijd je daverend vooruit. Met een buik vol lentevlinders, en je hoofd tegen de ruit. Er groeien gele paardenbloemen, en druiven voor de zoete wijn. Vliegen die onrustig zoemen, in een veel te volle dichte trein. Langs de hoge kerktoren, voorbij de boer met overall, Door de tunnels, over bruggen, en af…

reizigers kijken onbeschoft in de intimiteit van de achtertuinen langs het spoor zij kijkt bleek naar het vermoeide ochtendgelaat in het raam met vluchtende achtergrond één zak op het tafeltje één zak in haar schoot het station van Leuven rukt haar weg uit zijn dromen…

De zee toont bij vergane wind nog hoge gelaten golven met bolle gladde ruggen vol stille schuimslierten waarin luchtbellen steeds verstoppertje spelen de traag slinkende welvingen tillen en duwen het schip voort geven de reizigers bemoediging en verlichting het loerende gevaar verdwijnt voert kwijnend een griezelspel op grappen zegevieren…

Oh wat ben jij mooi. Oh wat ben jij groot. Naar de mooiste plekjes via een ondergrondse kooi. Een web van lijnen en draden... groen blauw en rood. Een dubbel leven van arm en rijk. Van leven onder een deken naar leven in een villawijk. Gebouwen met een geschiedenis. De lijnen vertellen een verhaal. Kerkgeschiedenis, kunstgeschiedenis…

Zwierend aan zee, zonder regen tijd nooit gezet stapelt zich plotseling, ineens een leven als muur die bestand, soms helemaal niet de aardbeving van 5,7 op de schaal van Richter huiverend heeft doorstaan Kefallinia boeit door een opeenvolging van liefde voor hare schoonheid die in 't azuur groeit Glooiend landschap met verkenning…

Zittend Bewegend Schommelend Steil Langzaam Klaar Bijna Donker 3D Echt 3D Links rechts Waggelend Zoemen Hoger Zoemen Lager Pruttelend Geen communicatie Vertrouwen Pook Hand Programma Coördinatie Bonk Bons Bons Geland!…