Alle inzendingen over tijd

we struinden dagelijks in niemandsland het aangelande land “de Waddenzee “ die de gelegde vloed had gebracht en eb had verzuimd het verzamelde goedje mee terug naar moeder zee te nemen zo verschenen wij, Marten en ik die over de dijk - de waker over al het goede leven daarachter behoedde tegen overvliedende waterdragende stormen - richting…

Eens waren we jong we klommen over buitenmuren we zwommen door de tegenstroom van golven heen geen douanier die je bevroeg over je doel of je bestemming daar moesten we zelf nog achter komen groot en open was de wereld toen we van de toekomst droomden wie weet is de toekomst al geweest een verstilling komt tevoorschijn de slagboom slaat…

De grote mensen zijn naar bed gegaan. Mijn lieve kind, wij zouden kunnen lopen om 't huis, door 't donker, maar het hek staat open, de straat op, onder een lantaren blijven staan. Wij zouden kunnen zoeken naar de maan, die als een spelbreker opeens is weggekropen. Dit licht volstaat? maar 't trekt muskieten aan! Kom mee, een voorraad…

Natuurlijk klinkt de oerdrum door het doolhof In stadion en tussen vierkante schermen Muren De spelen van het volk Geef men brood en juwelen Goud We zijn blind van plezier En inmiddels heel oud De mens is niet van nature slecht We zijn die bewonderen Zijn de sterren Wel echt De koning van Spanje heb ik altijd geëerd De bal is…

Men is jong en krijgt de nadelen van batterijen uitgelegd. Men spreekt dan over opwinding. Alles tikt dan om u heen. Men krijgt een kinetic watch, vraagt wat als men niet beweegt. Men beweegt altijd. Dat ziet men in. Het minste polsbloed zorgt voor tijdverdrijf, minutenland. In een la of aan een lijk: los van een mens valt het stil. ----…

Feitelijk hoeft dit persoon geen bla’ren te zien als hij het voorbijgaan beschrijft van een seizoen net zo min hij de pijnen werkelijk doorstaat op die momenten dat hij daar woorden voor zoekt Blijkbaar kon die schaduwnimf de weg kwijt raken in buien die als gefabuleerde stormen raasden ongunstige wind zelfs standbeelden wegblazen die onomstotelijk…

Een nieuw spiegelbeeld, een woordenboek in jouw gedachtenoceaan is als een verloren droom in pasteltinten een erosie van de trotse geest die zoekt naar wat er is geweest het denken streeft niet langer luid en wist de oude twijfels uit en in die bleke, zachte nacht kiemt heel sereen een nieuwe kracht niet langer trots, maar vrij en puur…

'T is lang geleden; 'k was nog maar een kind. Toen dacht ik: Als ik maak, dat ik nooit meer Ondeugend ben, en dat 'k op school goed leer, Dan word ik vast 'een kind, van God bemind'. En - dacht ik - als ik dood ga, nou, dan vind Ik in de lucht bij onze Lieve Heer De mensen, waar 'k van hou, allemaal weer, Mijn vader en mijn moeder en…

Ongeneeslijk ziek Zowel geestelijk als Fysiek een zinloze Strijd, daar je wordt Ingehaald door de Tijd...…

Het landschap van mijn jeugd Kent weinig hoge toppen Noch diepe dalen, Met vallen en opstaan Kon ik de dipjes weerstaan. Tijdens het rijpen van de tijd Heb ik diep moeten vallen En hoge toppen bedwongen, Om overeind te blijven In de stormen die woedden. Nu het levenseinde nadert, Betreed ik weer de vlakten Uit mijn jeugd zonder toppen…

en wij dromen nog dromen zonder dromers wolkenflarden zonder hemel zonder lucht of dromers aan de tijd ontvlucht?…

'k Zie elke avond aan de hemel branden De gloed van 't circus en ik ben verblind Door 't lokkend licht, ginds in de lage landen. 't Is of in droom het leven herbegint,   Of ik weer kind ben en nog weer verlang Naar 't lieve spel van clowns en acrobaten, Naar wigwam, vredespijp en boomerang En naar de strijd van cowboys of piraten. Dit…

De dingen die je erg graag wilt, die komen op den duur, ze komen vroeg of laat, maar meestal laat, dat is zo zuur. Wanneer je jong bent heb je doorgaans nooit een cent in kas en áls je eind'lijk geld hebt voor een hele dure jas, dan staat ie je niet meer. Wanneer je jong bent heb je vijfenveertighonderd plannen, je komt alleen nooit verder…

Stond ik jarenlang verwachtingsvol telkens stil bij een deur met klingel dat zowel buiten als van binnen kleur gaf aan het verleden het kraken van de houten vloer stoorde niet bij een stille overgang naar bedachtzamere jaren waar liefde diep geborgen zit de klingel haar deur gesloten houdt weerklanken er alles aan doen, opnieuw haar…

Fonkelende ster haar hart vol licht en warmte bewaard, voor altijd Hoog boven rimpelloze meren en slapende velden zweef jij als een verre gedachte, een herinnering van vuur. Je danst aan de rand van het niets, als een droom die verdwaalt, een vonk in de eindeloze nacht die nooit zal doven. Wie stak ooit jouw ongekende vlam aan in de kille…

Wat helpt het al te denken hoe de tijd zal rozen baren? De mensen blijven mensen, zo ze vroeger mensen waren. Nen nieuwe tijd nu dromen ze al; zo droomden ze ooit voordezen: vandage een kwade dag is 't,... en, 't zal morgen beter wezen. Verbeter eerst u zelve, daar 't en moet en kan geschieden; help ander' mensen volgen…

De onschuldige spiegel kan in alle eenvoud een monsterachtige vijand zonder moeite verslaan helden van de Griekse oudheid houden dit glimmende kijkglas voor het gruwelijke gezicht van hun belager en de gevreesde is meteen onschadelijk later in de Middeleeuwen sterven draken bij het zien van hun eigen spiegelbeeld die geschiedenissen…

vraag ik mijzelf liefste wat doen we vandaag als de gordijnen opengaan klinkt er muziek van verpozingsaard dat ik van pure denkkracht braken wou de weg naar mijn bedluchtgemoed slaap ik in als het meisje uit het sprookje met de beren slaap ik in jouw niet schone bed dat hevig naar jou ruikt wat gek is want zo goed ken ik je niet maar…

Hoelang zijn we hier nu al vrienden, het was ooit bedoeld als vakantie, maar wat het nu is - We zagen de folder: Chaos, dames en heren, Uw eiland; de glanzende foto's, de helblauwe Chaotisch baai, het krijtwitte vissersdorp Krisis. We lazen dat het eiland wordt geprezen om zijn zeer diepe rust, de laatste bewoners worden zelfs gelukkig…

Het waardevolle van weemoed: dat je dialogen van toen aangedaan kunt bekijken. Je geplaatste verzen werden rijp... Hoe snel ontstond een priemend oordeel! Wat dóór moest dringen, moest doordringen. Eigen emoties leken vaak lokaas voor sommige hoogdravende lieden. Ach, als de grote lijn maar glansde... Het deed je goed dat oprechte lef…

Alles behalve nog eens achterop bij de vader, naar de tuin als het goed was, beide benen in tassen waar later de boontjes, de bessen. De moeder ziek, mens-erger-je-niet gewoon tussen doppinda’s en zondagse jurken door, kreukend op de knieën om de eettafel. Warm was het en het plakte, van jam nog en de melkbeker…

Achter het IJzeren Gordijn was de wereld klein genoeg om te kunnen dragen Grenzen lagen vast, wegen eindigden waar ze moesten eindigen en achter elke muur woonde een vorm van duidelijkheid Toen vielen de stenen. De horizon schoof open landen werden bereikbaar mogelijkheden vermenigvuldigden zich als deuren zonder einde Maar overal…

Seconden lopen driftig achteruit de dag is uit de tijd gekanteld ik word zo stil als een strand in een winternacht ik word zo leeg als een uitgebrand huis het leven staat verder van mij af dan ik kan vertellen leg je gezicht in je handen en probeer je dit voor te stellen. ------------------------------------ uit: 'Tegenspeler tijd…

Ik voel het diep vanbinnen, de jaren die beginnen. Mijn haren stilaan grijs, de tijd vraagt soms zijn prijs. De dagen gaan zo snel voorbij, maar ergens ... leeft het kind nog steeds in mij!…

Kent iemand dat gevoel: 't is geen verdriet, 'T is geen geluk, geen menging van die beiden; 'T hangt over je, om je, als wolken over heiden, Stil, hoog, licht, ernstig; ze bewegen niet. Je voelt je kind en oud; je denken ziet Door alles, wat scheen je van God te scheiden. 'T is, of een punt tot cirkel gaat verwijden; 'T is, of een cirkel…

Een mens is een waarneming. Niet tastbaar, enkel klank en beweging van daarnet. Een stem, een voetstap, de wijze waarop het haar naar achteren wordt geschud. Herkend en voorbij. Een brief. Gisteren gepost, vandaag bezorgd. Daartussen kan heel wat gebeurd zijn. ------------------------------------ uit: 'Krullen van jezelf', 2001.…

Daar ergens, onder de nevels in het dal is de grens die ik niet over wil gaan Ik zet me schrap Ik kan en ik wil niet onverschillig zijn om wat er verdwijnt met mij: mijn ervaringen van schoonheid mijn kennis en mijn besef wat waardevol en wat niet belangrijk is om mee bezig te zijn Om nog iets te redden blijf ik lampen neerzetten…

Het Aborigin Veld der oude volken Verwant en zeer vertrouwd met de natuur Milennia spiritueel vertolken Van wijze kennis, pure oercultuur Daarna het Energieveld der Romeinen Vol van geweld, oorlog en wreedheid, haat Dat al te lang en liefdeloos bestaat De mensheid is het moe, het moet verdwijnen Hoog tijd wordt het voor Liefdevolle Velden…

We groeien door de tijd met onze reusachtige voeten maken de wereld klein met onze reizen dat maakt ons groot als goden de tijd zit in ons hart de ruimte op zak, in ons hoofd. Een kamer is een doos die ons bevat maar wij omvatten het huis wij varen uit in het donker ontsteken de nacht met onze dromen. -----------------------------------…

Er is geen tijd. Wat gistren was is wat vandaag me een liefde wijst. Herdenken: ongedronken glas dat morgen laaft en spijst. Wat is me droeve scheppings-daad en baren in 't gelaat der dood?: een kindje dat aan 't schaatren slaat daar 't wemelt in mijn schoot. Welke is de krankheid die me pijnt bij dreigend komen en vergaan?…