69 resultaten.
Leven op en met sterk water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Vraag maar, ken ook jij in leven ontluistering,
zag ook jij ooit goud, bloemen of een optocht.…
De tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 De tijd, neergevlijd op een velours divan,
aanziet nagenoeg achteloos
een optocht van mensen vol als boeken.
Met een geresigneerde handbeweging,
laat hij de stoet des levens passeren,
hautain wuivend, met gebogen pols.
Zelfgenoegzaam ligt hij erbij,
woordeloos manend tot voortgang,
zonder fatsoen en zonder geheugen.…
De Gouden Koning (“El Dorado”)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Het was geweldig
om koning te zijn
maar ik heb niet de macht
om het einde tegen te houden
Ze kleden me helemaal uit
en smeren me in met vet
blazen met pijpjes stofgoud
op mij, bedekken me
met jarenlange afgunst
Een optocht brengt mij weg
naar de troon op het vlot
het is een meedogenloos spel
Schitterend in het licht
van mijn vader…
Heiligen op stal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Een middag met vader
hij regisseert een toneelstuk
in het patronaatsgebouw en
ik dwaal ondertussen rond
over de zolder, kamer na kamer
muffe spullen van vroeger
heiligen die ik niet ken
van hout dat ik niet ken
glad en glanzend geboend
maar uit de gratie geraakt
soms nog als voorspraak
meegetroond in een optocht
hier zijn ze echt
hier…
De kant van de zomer 1
gedicht
2.4 met 30 stemmen
14.323 De zomer is een optocht van geluiden
en de vliegen raken niet op.
Het raam heeft geen enkele functie.
--------------------------------------
uit: 'Groter dan de feiten', 2007.…
Ik heb het raam dichtgedaan
gedicht
2.5 met 26 stemmen
7.795 De zomer is een optocht van geluiden
en de vliegen raken niet op.
Het raam heeft geen enkele functie.
-------------------------------------
uit: 'de kant van de zomer ', 2007.…
Droom
gedicht
3.3 met 19 stemmen
8.986 Ik liep vannacht - van een optocht los -
geraakt, ineens onder een hoog en luchtig
viaduct, jong, naast mij liep een grote
vrij zware jonge man. De pijlers werden bomen
en het beton werd losse grond.…
Witte vlag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Jij loopt in deze optocht
met me op -
vrijheid, zeg je, is een hallucinatie
die geluidloos maar ook hardop wordt gedroomd,
altijd en overal, en het is deze vrijheid
die de enige waarheid is.…
Het stilte carnaval
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
635 jij hebt mij
meegenomen naar
het stilte carnaval
dat ooit zal komen
met zijn duizend en
nog meer dromen
vol warmte en plezier
ingepakt staat het nu hier
de thema’s zijn
nog actueel de
kleur en glans
schitteren als nieuw
en in een zacht
resoneren voel je
dat ze ieder hun eigen
energie genereren
in de optocht
zullen ook gaten…
de rivier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
743 de nachten verstommen in neonrood
een laatste duwbak in de zilveren vaart der naties
wat flarden van overkantse muziek
rimpels in de tijd
blauwe vaandels
in de optocht van hebberige dwazen
misthorens blazen de aanval
dijken angstvallig op deltahoogte
slapen de eeuw uit
een sleper ploegt de voren van een nieuwe tijd
ze zeggen dat het…
Droom
gedicht
2.9 met 482 stemmen
118.094 Ik liep vannacht - van een optocht los -
geraakt - ineens onder een hoog en luchtig
viaduct, jong, naast mij liep een grote
vrij zware jonge man. De pijlers werden bomen
en het beton werd losse grond.…
Menselijk samenleven
netgedicht
2.5 met 61 stemmen
365 stil trokken
zwarte optochten
door het land
spaarzaam bijgelicht
door fakkels
die een spoor
van rook achter lieten
een enkele
tromslag maande
de groep tot stoppen
om samen even
de schaarste
van toen te
consumeren
in een latent
hongergevoel
geen nieuws
en herdenkingen
waren er altijd
al geweest maar de
grootte van…
Wreed Beroofd
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
945 elf lentes telde de blonde fee
in de carnavals optocht
vrolijk dansend over het schoolplein
zoekend naar bevestiging
van wat liefde heet, werd haar
onschuld verdonkeremaant
bleken dekens over 't hoofd
geen veiligheid te garanderen
wreed beroofd van ongeboren kinderdromen
kleurt haar bemantelde glimlach
onzichtbaar grijs, zichzelf…
Ongebroken wit?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 Het kleurde alles wit
onaantastbaar, z’n
hopeloze strijd tegen
elk kleurloos tijdsbederf
met een zelfde spiegelbeeld
maar altijd in het voorste gelid,
bleekt het de barrières weg
op kaarsrechte wegen te verdwijnen
als stip aan een ongebroken horizon
in nog niet ontdekte dromen
en het pas gevonden opnieuw begon
een voorgeschreven optocht…
Je zag met de x de spokig toov'rende i
poëzie
3.8 met 9 stemmen
1.733 Je zag met de x de spokig toov'rende i
Meefladd'ren, als de zwevende exponent
Neerstreek tot reeks, die naar 't oneind'ge rent
In stormloop naar de kringperipherie:
Omsmolt dan algebraïsche alchemie
Tot tweelingen twee legers, en 't quotiënt,
Vervloeid tot optocht van kentauren, ment
De magiër Logarithme voort naar pi.…
Beroepskeuze
gedicht
3.8 met 8 stemmen
17.914 Dan zou ze eindelijk echt vrij zijn
zo treurig kijken als ze wou, in winkels
voor haar beurt gaan, bij optochten
vooraan staan, geen mooie kleren aan
en elke avond zachtjes snikkend
zou ze zeggen heus niet om mij
maar om die last voor jou.…
Vrijbloed wil ik heten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
407 Er klinkt seks in mijn naam -
op school had ik vaak een kleur
Ik schaamde voor het gegiechel
Op feesten stond ik op de stille plekken
en in de optocht liep ik
op lange houten benen
De wind wapperde, trok en
scheurde mijn broekspijpen
Er werd gejoeld en geroepen
om meer, "Hallooo halloohoo
waar sta je
aan te denken", vroeg mijn vriend…
Golfstroom
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.678 III
In grandioos gracelijk evenwicht
Zwenkt de aarde om 't eindpunt van haar winterbaan;
En, blauwgroen-fosferende karavaan,
Trekt voort de Golfstroom, naar de pool gericht;
En de optocht van zijn golven zie ik gaan
Diep onder vlaggen van koralig licht;
'K zie hoe, rechtlijn'ge zomerdag, hij ligt
Op grensloos vlak van nachtlijke oceaan.…
WORSTELEN MET DE PLOOIEN VAN DE TENT
gedicht
3.0 met 28 stemmen
11.720 Bont gezelschap, groot inloopfeest
lampionnen, maskers
en een optocht met een staart die groeide.
Een draak van een verhaal.
Toen de muziek ophield
waren wij de enigen zonder stoel.
We liepen naar buiten de nacht in
om een & in de sneeuw te pissen.
Ergens hoog links boven ons
trokken ganzen luid gakkend over.…
Venetië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 De zon snijdt lichte vlakjes flinterdun tapijt
voor het feest, een optocht van kardinalen
en zegelbewaarders in hun statie.
Riemen haken even in het water
met geluiden die kort uitglijden,
zo snel aan de haal gaan met een verleden.
Ook wat nog komt is gelijkmatig op de heldere rimpeling
in een lichte doezelig verzoend met eeuwig.…
EVOË
poëzie
3.0 met 6 stemmen
3.709 Ik ga mijn leven in orgieën door
Van vol muziek en vreugden onuitspreeklijk,
Daar 'k ál smart in losbándigheid verloor,
Want dít lijf en mijn trots zijn onverbreeklijk;
Wijl achter me aan een óp-zich-drommend koor,
Heel 't schone lijf bewegend wild en weeklijk,
Luid-feestende optocht, danst en ik dans voor -
O, mijn los-voetigheid is…
Voorjaarscorso
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.061 De krokus haast zich naar de velden
de narcis danst al op de wind
het klokje wil zich gaarne melden
en speenkruid gaat al door het lint
De pinksterbloem is ook in aantocht
daar glinstert al een boterbloem
het fluitenkruid komt zo in optocht
met de fanfare van bijgezoem
Eerst nog wat madelievenkransjes
wat paardebloem en gladiool
de klein…
Wie zoet is krijgt lekkers..?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
3.173 Vier carnaval met dronken bek
in optocht naast een andere “ gek “
De paashaas die een geintje flikt
als kindlief weer een eitje tikt
en pinkstervuur dat nauwelijks brandt
nu hemelvaart op Mars belandt
Valentijn die harten wint
omdat vrouwlief bonbons verslindt
Van Moederdag naar Vaderdag
Weet men wel wie dat heeft bedacht?…
WAT WE VERLOREN
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
380 daar sta ik en geef mijn
pa het gebroken klompje
onschuldig gehuld in een
drollenvanger ooit van grote broer
nog te ruim voor mijn kinderkontje
een ijzerdraadje er omheen
en mijn klompje is er opeens
een heel bijzondere een
daar fiets ik zusje achterop
naar de 5 mei optocht
in het dorpje verderop
een hoogtepunt in
ons eenvoudige bestaan…
Ommegang
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
602 Maria's optocht van vlees en bloed.
Vlees van zonde en vlees van boete. Gehavend vlees. Geschonden lichamen ontroeren.
Ze beroeren Door hun sereniteit en nederigheid. Hier is geen plaats voor weemoed of twijfel.
Mannen met baarden en sjofele gewaden, Schuifelend door stoffige straten. Op sandalen.
Kinderen slapen in karren.…
RUIM OORDEEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
361 De Joden trekken voort
zijn pas bevrijd uit ballingschap
in Babylon en Perzië
betreden trots eigen land
de verlichte mensen
vieren feest met muziek
op Jeruzalems stadsmuren
optochten treden elkaar
zingend en spelend tegemoet
beloven ontroerd en vol kracht
te zullen leven
naar de zegenrijke wil
van hun enige Heer
enige eeuwen…
Politiek voor beginners
gedicht
3.5 met 25 stemmen
8.416 Lieveling, er trok vandaag een optocht door
de straat, er was confetti, er waren voorzorgsmaatregelen, er
was genoeg voor iedereen. De dag stond bol van nijverheid.
Dit is geen gezeur, dit is de kolder in m'n kop, secondewerk.…
Het millenium voorspeld - Brooklyn Botanic Garden
gedicht
3.0 met 21 stemmen
8.486 En al die kinderwagens met een slapend kind
in optocht langs de paden, omstuwd door hun gezin.
Iemand maait het gras vandaag, het ruikt zo goed.
De kindertuin is klaar, de zwarte grond geploegd,
wacht nu op kleine handen, op nieuw zaad.…
de rode draaimolen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 de paarden hoeven niets te dragen
ze draven wit beschilderde lijven
rood gelakt tuig een leven in en
uit en keren terug volgens de zelfde
orde van klatergoud nooit oud
het paardenoog straalt onbevangen
in de optocht van glanzende stangen
ze steigeren wild op licht daverende
muziek eerbiedig strak aan de toom
laten tamboerijnen…
ZOVEEL MENSEN MAMMA..
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
970 ik neem haar angstig in mijn armen
en ik wieg haar alsof ik mijzelf wieg
in deze wereld hoort niets meer bij mij
mamma waar ben je
je woning is mij zo vreemd
al begrijp ik je steeds beter
het is nog karnaval
en ik weet mamma
jij hebt je masker allang afgezet
maar buiten voor de deur mamma
zitten drommen mensen
te wachten op de optocht…