269 resultaten.
De Tempel van Verraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 In heilige gewaden,
sluipen zij, de roofdieren,
met handen die niet zegenen,
maar breken en bezwijken.
Kinderen, vertrouwend,
in stilte gekneveld,
door mannen die spreken
van goddelijke macht,
maar hun lust is een gevangenis,
een gruwelijke keten,
die huidskleur en tranen
verandert in stille schreeuwen.
Leiders zwijgen,
sluipen in…
tempel van God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
290 gouden hart,
elke dag
louterend vuur,
dood en leven
mèt lofgezang,
in de avond
geurige stilte
vol sprankelend licht…
Naar de knoppen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
500 te vroeg voor gevallen doek
ga nu niet geluidloos voorbij
zonder zingen, enig gerucht
naar een tempel om de hoek
wurgtijd, gesloten boek, allerlei
ben voor eeuwigheid beducht
Capice?…
Reis (II)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Zij glimlachte
haar mooie
tanden bloot
Streelde mijn
adem
Vermengd met
die van haar
Erg soepel
in elkaar
over
Daar de Hemel-
se Tempel
was gere-
aliseerd
Gebed
Beijing, 2001…
Op zoek naar Akhenaton
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
761 Met dank aan Jan Engelman
Akhenaton, ik roep je aan
je tempels zijn hier ver vandaan
en alle sterren hozen.
De vele beelden die ik vond
je teksten en je buik zo rond
deden me telkens blozen.…
Donderdag
gedicht
2.3 met 30 stemmen
10.128 zitten bij de warmte van een vuur
bekers vol met whisky kon ik drinken
ik snijd het zware brood in dikke plakken
en leg het op een plank met zoute boter
met honing en met bittere marmelade
in het midden van de kamer ga ik zitten
op de oude stenen vloer
wachtend op de honger en de kou
-------------------------------------------
uit: 'Tempel…
Tempelt rust
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
781 je obeliskt
op grote pleinen
pilaart mijn liefde
in het kleine
tempelt rust
voor hen die zoeken
en in meditatie
anderen ontmoeten
piramiet in
groots begraven
geschoond met zweet
van generaties slaven
toch ontspring
je weer de dans
lacht de ruggen toe
van niet geziene geesten
cultuurt de tijd
met heel je wezen
in onafgebrokenheid…
Kristallen tranen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.204 Zij stijgt de trappen van de tempel
welke zwijgzaam buigen voor de last
die amper op de frêle schouders past
en haar doet knielen op de drempel
Zij heft zijn beelt’nis naar de goden
bidt om hun koestering voor de ziel
van haar geliefde die plots ontviel
en zich schaarde onder vele doden
Zij heeft geen afscheid kunnen nemen
zijn droef vaarwel…
Athene
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.864 Zo af en toe
schiet de goddelijke hand
achter een wolk vandaan
om zijn troetelblokje
om het te gebruiken
in een hemels Lego-spel
en tot hij het weer terugzet,
is er niemand die Nike mist ...…
In ’t berkenbos
poëzie
2.3 met 6 stemmen
2.055 Ik liep zoals een neofiet
gaat door de Tempel stil ontroerd,
aan de aarde ontvoerd, aan de aarde ontvoerd,
op ritmen van het Eeuwig Lied.…
- Evenwicht -
netgedicht
3.6 met 54 stemmen
564 evenwicht,
toegangspoort van het onmogelijke,
ervaring van schoonheid in liefde om ons heen
jullie tempels zijn duizendmaal gebroken,
staren door alle transformatie heen
muziek en creativiteit pakken
het ongelofelijke verstandelijke levensgeschenk,
zijn nauwlettend strenge leermeesters,
dankbaar en onverschillig in hun wijze doen
evenwicht…
ADORATIE
poëzie
3.6 met 9 stemmen
1.908 Ik heb een tempel in mijn hart gewijd
Voor uwe liefde, en eenzame uren lang,
In vroom vereren en devoten drang,
Ben ik daar bij u, wen gij verre zijt.
en als ik biddend daar mijn leed belijd,
Leeft heel mijn ziele, en meen'ge zang
Ruist door de hooggewelfde zuilengang,
In 't statig huis van stille heiligheid.…
Acropolis
snelsonnet
2.1 met 9 stemmen
739 Een jonge Griek -al jaren met pensioen-
kijkt zuchtend uit vanaf d’Acropolis:
‘Bij ons is ’t altijd raak en o zo mis
‘k Vraag onze verre broeder om wat poen
Als dank mag hij -die Europese rijke-
fijn naar kapotte tempels komen kijken!’…
Jouw eigen wereld.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Waar de wereld heilig is als een
tempel...
Er is vertrouwen en gemoedsrust in
lichaam en geest.
Een ontdekkingsreis de wereld rond.
Bij je zelf nog het meest.…
Licht zij uw geest.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.190 Daad worde uw woord, dan moogt gij tempels bouwen.…
Corinthische zuilen I
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Corinthische zuilen
uit marmer gehouwen
getooid met acanthus
verheven en rank
steunen de architraaf
statig, eendrachtig,
subliem van gestalte
en slank…
Corinthische zuilen II
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
494 Corinthische zuilen
uit marmer gehouwen
getooid met acanthus
verheven en rank
steunen de architraaf
statig, eendrachtig,
subliem van gestalte
en slank
Uit marmer gehouwen
in eenheid verbonden
ontmoeten twee zuilen
in hendiadys
elkaar op niveau
in sereen trait d'union
voor pikant rendez-vous
vis-à-vis
Getooid met…
Corinthische zuilen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 Corinthische zuilen
uit marmer gehouwen
getooid met acanthus
verheven en rank
steunen de architraaf
statig, eendrachtig,
subliem van gestalte
en slank
Uit marmer gehouwen
in eenheid verbonden
ontmoeten twee zuilen
in hendiadys
elkaar op niveau
in sereen trait d'union
voor pikant rendez-vous
vis-à-vis
Getooid…
DE WIND DRAAGT DOOR DE VELDEN (pasen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
886 De wind draagt door de velden,
de roep van de heraut:
het Lam heeft overwonnen,
zijn tempel opgebouwd.…
Ja wee
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
1.167 Al staat er op die plek ook een moskee,
Toch wil men op de Tempelberg warempel
De herbouw starten van een joodse tempel
En daar begonnen nieuwe rellen mee.
Want toen de eerste steen daar was gelegd
Volgden nog veel meer stenen - en terecht.…
Lichaam VII
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 Thuishaven van de geest
Van oude pijn de archivaris
Oogluikende streler
Stil of spreekbuis van verlangen
Drager van een hazenhart
Witwasser van blinde vlekken
In deze tempel zonder godheid
Buig ik diep voor jouw wijsheid…
spanning
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
557 ooit scheen de halve maan
door de ramen van mijn tempel
waar licht absorbeerde.
de nachtuil waakte
over de stilte die klonk
maar verroer zich niet.
getik van de wind
schuwde over donkere zijde
en angst sloop binnen…
Water
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
890 Samen aan het
water
hecht ik mij
aan 't wonder van je kus
bemin ik de streling
van je ogen
en verzink in de tere boezem
van je hart
je spreekt woordeloze liefde
en voegt de tempel van je lichaam
naar de mijne
Ik wist niet beter
dan
dat 't altijd zo geweest is…
Reiniging
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
591 Tweeduizend jaar na dato is warempel
Het Binnenhof een opgeruimde tempel.…
in de palm
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
236 een onbevattelijk gemis neemt een vlucht
in de overblijfselen van hoge pilaren
verloren herinneringen vinden in oude tempels
een verwoest en verlaten huis
vanuit mijn lichaam dat ook het jouwe was
schrijf ik in de palm van mijn hand jouw naam…
nog niet kwijt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
132 is nu het tijdstip aangebroken
dat ik u melden moet
onomwonden
dat broeder Dood mij zijn
ijlbode heeft verzonden
adem, hart en longen leveren
in mijn tempel
hun helse, helse strijd
en ik?
ik wil dit leven
dit zo vaak innig dierbare leven
nog niet kwijt
nog niet kwijt…
De moed om te dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.348 Ik wil zachtjes vertrekken
mijn gedachten uitstrooien
niemandsland ontdekken
waar duinen nog glooien
Ik wil de parels stelen
uit de tempels van de zee
zonder angst voor zovelen
vecht ik voor ons twee
Ik wil in het reine komen
elk greintje moed oprapen
maar hoe kan ik over iets dromen
als ik daar niet van kan slapen?…
Metaforen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
585 Herinneringen vergaren steden,
als men dat wil met gouden
tempels en porseleinen straten,
monumenten die voor altijd de
gedachtenis aan wie hier leefden
blijven bewaren, substraten
van dat verleden, veranderd
in afbraak, wanneer men ze
prijs zal geven, maalt puin tot
nieuw cement voor metaforen,
die nog niet zijn verkend.…
Agnostisch
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
917 Stervende goden
laten hun tempels achter
zoals schaaldieren hun huis.
In oerwouden en woestijnen,
op rotsige hellingen
en onder het oppervlak van elke zee;
al duizenden jaren
verbrokkelen zuilen.
Geen vesting
kan ons beschermen
tegen het verdriet dat we voelen
in het aangezicht van tijd…
Gods dienaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
572 het lage land sprak
verlaten tot een kleine bloem
die in haar blaadjes de t.v.gids
van gisteren droeg
een valse psalm
droeg het kleine kind in een vaasje
naar de tempel alwaar
de dienaar Gods sprak van liefde
en hij brak terstond
de bloem van haar steeltje…