566 resultaten.
een herfstige zonsopgang
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
523 horizon in vuur en vlam
het nachtelijke donker verdwijnt…
een piepend stralend licht verschijnt
zonnetje lief verstuurt een telegram…
reeds vele vogels zingen hun mooiste lied
kom op mensen… uit de veren
want natuur en dier zullen het ons leren
vandaag is er geen plaatsje voor verdriet
dus open je ogen en tover een brede lach
bekijk de akkers…
Te hoop
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.450 Van wortels afgesneden,
het loof dat leven was
en stem van wind en regen
is op de akkers stom gebleven.
Wij zijn gerooid en afgelegd
en nagekeken op gebreken.
De grond die onze moeder was
is dood gewicht gebleken.
Wij liggen op een bietenvaalt,
nog wel bijeen maar zonder hoop.…
Landtapijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
248 Akkers, gras en wijken
langs de lange slang -
de rivier die alles verbindt
de ruggengraat van de lapjes
aan de overkant omzoomd
door stapels driehoeken -
kale kammen, bekrast
met brede lege wegen
naar elkaar
De windberg steekt er boven uit
en veel, veel hoger nog begrenst
een lichte lijn het landtapijt
Lente, en nog sneeuwt het…
ZOMERSE GRIL
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
201 Bij de school Warmonderhof
gedijen het vee
koren en groente
weldoorvoed dankzij
verspreide stalmest
en vergane planten
aan de aarde toevertrouwd
velden en akkers
genieten van gulle regen
maar kampen daarna
met tergende hitte
aren en gewassen
verlangen meer water
dieren aanbidden de schaduw
de zon vol kwelling
maakt plaats…
De zoon van de doodgraver
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.119 Hij zag menig stakker,
na lang lijden, volgens plan
gedragen naar de akker,
waar domi deemoed preekte,
de dood, die zij geen straf.
Thijs zag moeders bleekte,
zijn vader dolf het graf.
Nu, van kind en kraai verstoken,
doet Thijs zijn vaders werk.
Hij graaft en ruimt de knoken,
dat houdt hem fit en sterk.…
Maïsoogst
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.344 Als reuzeninsecten gleden zij
onstuitbaar over de akker.
Een vreemde angst
zocht langzaam zijn weg in mij:
zou na het verdwijnen
van de geelgroene stengels
de wereld aan mijn achterdeur
nog herkenbaar zijn?
Het geratel rukte nu
ongehinderd mijn hersens binnen.…
Wit krijt
hartenkreet
3.5 met 51 stemmen
4.328 verwijt
blouse op onkreukbaar schort
omlijst gezicht als krijt
de mond zich opent en woorden
gedoopt in bitterheid
de kleurloosheid ten top
somberheid bleekt witter
beperkt zich niet tot de vingertop
een schoolse jufferfrik,
saai, sober en formeel, maakt
de eerste jaren top of strop
aangesteld als kraaienschrik
gezaaid in geploegde kale
akkers…
maaidorser
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
916 haspel tolt en voert ze naar de vijzel
de dorstrommel scheidt zaad van stro
op een rooster ligt het kaf, de ongedorste aren
de korrels rollen door de gaten van een dubbele zeef
naar de opslagtank in zijn buik
hij liet een breed spoor van stoppels achter
het laatste teken dat ik van mijn kater vond
was een hoektand in de voren van een kale akker…
Uit de diepten
gedicht
2.7 met 16 stemmen
8.450 Ach, geweeklaag, het is alom ellende
en diepste droefenis en over de
akkers galmt een klagerig gejank, want
ik kom daar aan en daar
en daar mijn bloedend hart
bevuilt mijn broek.
----------------------------------------
uit: 'Alle gedichten tot dusver', 2002.…
Ziekentroost
poëzie
3.2 met 9 stemmen
4.845 Pizarro had de vijftig overschreden,
En weinig roem behaald uit veel gevaar;
Zijn eerste vrouw droeg veren in het haar
En op zijn kleine akker werkte een tweede.…
Parkzicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
402 de kinderen in het park
kijken met eendenogen
naar de uitgestrekte vijver
terwijl ik vruchteloos delf
in de akkers van mijn geest
naar onwillige woorden
de waanzinnige bomen
ruizen vogelgesprekken
tot in het moerasachtige gras
een blauwzwarte man
een rosse vrouw in roze gekleed
(zelfs ik kan dit niet bedenken)
een wandelende grasmus…
Te Hoop
gedicht
2.4 met 84 stemmen
23.157 Van wortels afgesneden,
het loof dat leven was
en stem van wind en regen
is op de akkers stom gebleven.
Wij zijn gerooid en afgelegd
en nagekeken op gebreken.
De grond die onze moeder was
is dood gewicht gebleken.
Wij liggen op een bietenvaalt,
nog wel bijeen maar zonder hoop.…
De zucht naar 't schone
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.815 Gij weert het onkruid uit uw tuin,
Gij doet uw park bewaken,
Gij velt de bossen in het rond,
Gij wilt de barre heidegrond
Tot vruchtbren akker maken.
De geestdrift fonkelt in uw oog
Voor wetenschap en kennis;
Gij schikt u op, gij siert uw woon,
De nietigste inbreuk op het schoon
Schijnt u een heiligschennis.…
Hardop*
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
3.799 Met een benijd gevoel van zekerheid
nog kwijt, ligt de akker schier onontgonnen.
Ik voer de strijd vol ambiguïteit,
ploeg niet erg consequent, maar onbezonnen.
Nauwelijks nog maar met één voorn begonnen,
doemt in mij op een rijk van ijdelheid.…
November
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.750 De stemmen in het riet
zijn tot zwijgen gebracht,
de doden rusten in de akker.
Ze beginnen anders te spreken
in een hoek van de tuin,
bij de vochtige muur,
een kopje met een barst
vergeten op de keukenplank.
-----------------------------------
uit: 'Krekels in de keuken', 2008.…
leeg van voren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 verschanst achter
duinen van traag zand
ook de luchten lijken voller
van adem, een wolk draagt
de massa die eens ons aarde werd
genoemd aan het verlangen naar warme
strelingen, strelingen die de dood verwensen
doch ook inhalig omarmen
god, ik vrees de duivel niet, doch
het lijden dat mijn ziel tracht te breken
is als angst op een akker…
Wat was
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
217 De oude eik, stram gebogen,
Staat al eeuwen zieltogend
Op de kruising van zandwegen
Des akkers heer en meester.
Aan zijn wortels ’n kapelletje,
Met Christus aan het kruis,
Een kaarsje flakkert aan-uit,
Op ’t bankje ’n vrijend stelletje.…
GOEDLAND
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
9.698 Victor Hugo heeft er een tijd vertoefd
Zeker als ik genoten van de tinten
De Sure en de Ourthe ; zilveren linten
Oktober heeft daarover flink gesnoefd
Is prat gegaan op Goedlands grote bossen
Haar heldere sterrenhemels, voortbestaan
Van voren in de akkers, eigen graan
Notenlikeur, inheemse druiventrossen
Het Letzenburg waarvoor zovelen…
Sporen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
893 ander zijn
Met vaders dood sluiten zich hier de deuren
Het lege huis staat stil de rouw te treuren
Al liet ik wel de troost van een gordijn
Er gaan al vreemden rond op het terrein
Hoewel ik mijn verdriet nog niet kan beuren
Wordt al verwacht dat ik mij los zal scheuren
Van mijn geboortegrond, en dat doet pijn
Nu ga ik voor het laatst de akkers…
Nat uur
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
466 De frisheid in je longen
is van damp, is van dauw
Morgen door merel bezongen
Wij samen alleen tegen kou
Een uur overdag, een avonduur,
een uur nat, een uur droog
maakt je vrij, opent wegen
Geen grens, deur of muur
De akker glanst in gloed
van avondrood en zomerzwoel
Schemer door reebok begroet
We weten: straks is het koel
De lucht…
Vette klei
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
558 grond
uit alle zeven hoeken van de liefde
zoek ik naar een teken van leven
achter de façade van een open wond
probeer het teder, boos en stoer
onbeholpen, vleiend en begrijpend
maar alleen humor ontsteekt de lont
als een lach tenslotte openbreekt
is de spanning eindelijk gebroken
kus ik meer dan volop je mond
we lopen langs de akker…
lichaam
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.541 wees lief voor mij
wees bedding voor dit vreemd getwijnde leven
wuif naar mij met armen
vol schaterende bloemen
zodat ik je zonder schroom
een bondgenoot kan noemen
bolster mijn stoutste dromen
in vliezen van handgeschept papier
zodat ze spelevaren tot in de bomen
als ik de zonnewende vier
en haal eindelijk eens de ploeg door die akkers…
Indringend licht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
575 Het wringt zich tussen firmament
en het bonte van de vroege akkers
overdrijvende dreiging deert niet
Het water is hier nooit ver weg
het verleden sijpelt
over nooit bestane dijken
De wind wordt oud
weet geen richting meer te vinden
zwenkt tussen west en kracht acht
De zeilen zoeken waterwegen
laveren door winderige gewesten
van dwaallicht…
De zwerver
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.496 Door de lege koude akker
Loopt een oude, arme stakker,
Zoekend in de harde grond
Of-ie geen petatters vond.
Wroetend gaan de zwarte handen,
Klapperend de zwarte tanden,
Gulzig glimt de grauwe mond
of-ie geen petatters vond.…
ouderhuis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
669 nog eenmaal was ik in het huis terug
het oude huis waarin mijn ouders woonden
waarin zij mij hun binnenwereld toonden
met alles op zijn plaats, zijn eigen lucht
het was het huis waar zij hun vrede vonden
en wilden blijven tot hun laatste zucht
de akkers brachten hen voldoende vrucht
en veel meer bloemen dan zij plukken konden
ik was er kind…
Achtergebleven
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
748 Verwaaid door de wind
alleen achtergelaten
op de verlaten akker.
Het vergeten kind
gebleven toen de panfluit
uit Hamelen vertrok.
Maar in haar handen
droeg ze het zwaard Indural
het scherp veelzijdig snijdend
wapen van het woord.
dus zou ze nimmer eenzaam zijn.…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
3.6 met 22 stemmen
5.043 Men loopt te denken op de zwarte akkers,
Of er niet iets bestaat waardoor men moog te
Leven voor hen tot aan het laatste uur.…
Doodlopende weg
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.104 als ik weer eens over akkers stap
door de brede voren diep bevroren
zie ik kraaien onder de torenkap
de zwartjassen lijken hier te horen
als winter weer een glazen offer schenkt
aan sloten waar reigers onverdroten
naast het stille van de dood die wenkt
zweven tussen hoop en niet geschoten
weet ik, dit is geen oord voor duiven
waar kinderen…
De Tour in Zeeland
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
688 de gele trui zwoegt over Zeeuwse dijken
en onvermoeibaar waait de westenwind
de Schelde schuimt zover het oog kan reiken
op akkers groeien suikerbiet en bint
gebeier echoot als ontstemde woorden
de doping maakt een mens niet doopsgezind
wee zij die hier de zondagsrust vermoorden
ze draaien eeuwig rondjes om de kerk
de zware straf des Heren…
Boer zoekt vrouw
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
604 de arme boer, hij ploegde eenzaam voort
zijn zaad liet slechts verstilde akkers bloeien
de liefde was alleen besteed aan koeien
die zeiden ‘boe’, doch nooit een innig woord
door geiten werd hij vaak geringeloord
geen nageslacht zou op zijn erf volgroeien
hij kon het zware celibaat verfoeien
de trage trekker leek in veen ontspoord
maar zie…