585 resultaten.
NIET OM GEVRAAGD.
hartenkreet
3.1 met 35 stemmen
2.616 'k Ben vaak wel opstandig geweest
maar er is geen ontkomen aan
daarom heb ik er maar in berust
om er mee om te leren gaan.
Ik heb ook besloten
niet naar mensengeklets te luisteren
als ze stiekem achter mijn rug
over mij staan te fluisteren.…
De nadagen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
969 Mogelijk haalt op dit papier de gretigheid
Het van de berustende blik en de ineen geklemde handen.…
Eindlijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.472 als ik naar je kijk
lees ik het leven in ied’re groef
die jouw gelaat doorslingert
als twijgen van een wilde wingerd
waardoor ik niet meer vragen hoef
de diepte spreekt over je pijnen
die niet naar je lippen willen stijgen
geleden worden in berustend zwijgen
en zich verwoorden in scherpe lijnen
ik strek m’n hand en streel ze glad
wil…
Duizend scherven
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
919 die heel wat jaren verborgen bleven
Ik zoek mijn stem
in een tuin vol beelden,
die gebeiteld werden
uit duizend scherven
Ik zoek mijn stem
in oude kinderschoenen,
die stampvoetend een weg zochten
langs nachtelijke gedrochten
Ik zoek mijn stem
in elk murmelend gesprek,
waarin mijn zinnen kunnen rusten
zodat ik in het verleden kan berusten…
Klokslag twaalf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
632 Enigszins verwonderd
kijkt zij om zich heen
haar grijze ogen gaan
weifelend en twijfelend
naar slanke handen
gevouwen willen zij vasthouden
geknepen willen zij vergeten
ontspannen willen zij vieren
waar fiere schouders
weken dragen van tot hier
laat haar ingetogen lach
rimpeltjes schuchter verschijnen
berustend gooit zij
een hand…
Baksteen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 Je zinkt als een baksteen, als een Titanic
en groot voel je je niet, de tijd heeft geloerd
als een gier, als een adelaar in de lucht om
toe te kunnen slaan en jou op te pikken
en met jou weg te gaan in de namiddag en
je weet dat het geen zin heeft je te verzetten,
dus verzet je je niet monomaan maar berust
en wacht af, want je kunt haast niks…
de liefde voorbij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 toen wij elkaar ontmoetten
sprak verbazing boekdelen
immers, herkenning
roept geen vragen op,
maar wel, waar was jij
al die tijd die plots
niet meer verloren leek
een litanie aan woorden voorbij
een oogwenk voldoet nu
een glimlach oogt bekend
en een enkel woord
schenkt vertrouwen
wij sloegen een fase over
berustend in wat niet kan zijn…
De wereld aan mijn voeten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 een leven lang heb ik
verleidingen weerstaan
het hoofd in deemoed gebogen
als zij te sterk bleken te zijn
nooit berustend geaccepteerd
maar steeds weer geprobeerd
om ongevoeliger te worden
voor de angels in het venijn
met het inzichtelijker
worden van het leven
bleken de gegevens niet meer
de basis te zijn voor het bestaan
het strijden…
Palfrenier
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
671 het wiebelding raakt sporen bijster,
zijn reizigers in berusting, in pijn,
zij praten over zestig zijn.…
Decennia
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
831 Jouw onschadelijke onschuld
straal je uit met innerlijke rust
geen verzoening kan verbinden
zoals ik in jouw wonder berust.
Met je tranen van honger
geboeid in een omarming
openbaar je sympathie
met je lach bij elke streling.…
gaandeweg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 ik leg de weg naar
berusting slenterend
soms dralend af
gaandeweg begon ik
aan wat ik nog niet
eens zo lang geleden
later noemde
het is het afscheid
van hoge woorden
en vervlogen jeugd
van het ongrijpbare
verwaaide leven van
verloren dromen
het is de onbekende
weg die me in het
duister tasten laat naar
barsten en scheuren in…
Verdwaling
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
745 Ze begon zich te herhalen
meer en meer te verdwalen
in zichzelf en de omgeving
af en toe het besef van verlies
verdriet vermengd met boosheid
over haar hoofd dat niet meer wilde
steeds meer overgaand in wat leek
een soort berusting in de emigratie
naar een voor ons onbekende wereld
aangevuld met allerlei fragmenten
uit haar verre jeugd…
aandenkend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 door populieren
en in mij stroomt een rivier
ingetogen, door vleesgeworden
land van papier
er spiegelt een wolk in tegels aan
mijn onderhuidse muur
ook zou er een trein komen
die weer vertrekt om het halve uur
mijn hart lijkt op de brug die ooit
beide oevers verbond;
verblind door de zon
toen die nog aan de hemel stond
ik berust…
zo teder als jij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
125 mijn heimwee onthult de dagen
dat jij niet bent, gewoon even
afwezig uit mijn trein die
door de donkerte
van alle innerlijke
gevaarten raast
om in het gedwee te geraken
verpersoonlijk ik me in het nog
warme afdruk van je silhouet
op het nachtelijk gelegen laken
om mijn twijfel te laten zwijgen
die me laat berusten in het violette
weten…
De weefster
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
125 Was het maar voorbij, maar
dood wil ik niet, mij rest alleen
berusting, of verbittering
over mijn eenzame leven, nu
met een getraumatiseerde man
die voor altijd in een verre oorlog leeft…
De laatste waan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
30 Nu de avondschemer nadert
en de klok de jaren telt,
is het breekbare restant
met berusting zacht omkneld.
Gun hem nu de milde rust,
breek zijn broze dromen niet.
Laat hem los en laat hem varen
in de waan die hem verliet.…
Kernvlucht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
878 Ze ontsluimert in het ochtenddauwen
wazige dromen ontvluchten gejaagd
het duister dat d’r voortdurend vraagt
berustend haar vleugels te vouwen
om het zielschrijnen teer te omdonzen
met een zwachtel van vederverlangen
waardoor smorende zuchten gevangen
een gezang van melancholie gonzen
doch zij strekt zich tot waken beslist
verwerpt…
Natuuromslag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
985 De vorst
aan grond, bodem
in berusting
hier begint
de natuuromslag
te groeien in het
najaarslicht.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.…
Voorjaarsmoeheid
netgedicht
1.4 met 18 stemmen
1.565 wachten op het nieuwe leven
dat de lente hem belooft te geven
als de nachtvorst is vervlogen
Ik kijk dromend naar de boom en zucht
weer komt er een nieuw voorjaar aan
waarvan ik vraag hoe die zal vergaan
omdat mijn winter er niet voor vlucht
Te lang heeft de kou mij in zijn macht
ik ben vergeten hoe hem te bestrijden
leg moe mijn hoofd berustend…
Zoektocht
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
1.240 hele zijn
niet in staat te ontsnappen
of uit dit leven te stappen
Een pure zelfkastijding
Lichaam en ziel uit balans
gevoelens zonder kans
hart uit borst gescheurd
en telkens weer verbeurd
Een langzame vernietiging
Een pijnlijk traag sterven
de ziel vol met kerven
niet meer uit te wissen
pijn niet meer te missen
Een zekere berusting…
ik zag je handen
netgedicht
3.2 met 55 stemmen
17.642 ik zag je handen
de vingers gespreid
een eerste ontvangen
tot open bereid
ze dansten en speelden
op maten lichte muziek
ik raakte en streelde
het nog verboden gebied
ze hoorden ons spreken
zochten angstig elkaar
verkrampten tot vuisten
in een woedend gebaar
verstrengelden later
in bezworen gevaar
warmenden en troostten
in berusten…
Als wat geweest is komen gaat
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.653 deur dichtsloeg
zal ik nooit vergeten
ik wilde jou de sleutel geven
maar moffelde hem weg
bij je afwerende gebaar
het was alsof je toen al wist
wat ik niet wilde weten
niet wenste te zien
maar moest beamen
in die kille kamer
naast dat hoge bed
waarin je elke dag
dieper wit verzonk
tot je op een morgen
nog één keer omkeek
en berustend…
Buiten de wereld
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
663 meegesleurd door het intense
bittere gevoel dat haast afstandelijk
de buitenwereld omheint
in hooploze berusting
op aarde
koud van ledige woorden
leg ik mijn hoofd en gebreken
verder omlaag, lager dan
mijn geschramde knieën
in bedorven waan
met gezwollen buik van zwarte angsten
schuurt mijn ziel het laatste uur
langs rode vruchten…
En dat dit altijd zo zal zijn
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.275 En dat dit steeds weer zó zal zijn:
een witte weelde na de pijn
van winter met zijn zwart berusten,
je lippen die me schuchter kusten,
de zoetheid van de wijn.
En dat dit steeds méér zo zal zijn:
de liefde die de wedloop went,
de hoop die reikhalst naar de vreugde,
het licht dat ieder mens verheugde
die aan Zijn weg begint.…
blijvend blauw letsel
hartenkreet
1.4 met 11 stemmen
1.661 O schijn van berusting.
O blijvend blauw letsel.…
Schelpengruis
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
558 Over toppen van de
duinenrij, stampt ze haar
schelpen vrij, de winden
borstelen de taaie helm en
het korte haar, geschoren
door het jagend en golvend
wateroppervlak, waarvan de
meeuwen waren opgestegen,
zij zweefden met elkaar naar
een hogere vallei en naar de
verre uithoeken van de zee,
in geen kwaad berust, zonder
aanstoot van…
“Lust en leven “
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
771 "Oh, volmaakt verlangen,
zo met de liefde verbonden,
zacht geaarde onrust,
gespiegeld in tweespalt
van beider geslachten,
woeste drift van het
ongewisse in een warme
golfstroom, geketend en
voor altijd aan elkaar
gebonden, onrustige
gedachten berustend in een
ondeelbare droom, waar
lust en leven een kunst
is van de overgave,…
afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.262 en bestorven
het stoffelijke opgebaard
de ziel verdwenen
lichaam zonder haard
sereen, onwezenlijk
en toch echt
de levendige herinnering
je lach, je humor
zorgzaam mens
betrouwbaar en oprecht
het gevecht was hevig
je streed als gladiator
vanuit je diepste wezen
moedig en fier
je wilde door
echter, het leven zei
tot hier
je berustte…
De pijn van herinneringen
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
738 Maar: nu is nu, en toen is toen,
we kunnen dingen niet meer overdoen,
gedane zaken nemen geen keer,
een volgende kans is er niet meer
dus rest: berusten, met herinneringen!…
Ooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.042 Misschien,
als wij berusten in onze onmacht
te willen pieken als in een ver verleden,
zal alles merkbaar beter gaan,
Ooit.…