Alle inzendingen over berusting

585 resultaten.

Sorteren op:

NIET OM GEVRAAGD.

hartenkreet
3.1 met 35 stemmen aantal keer bekeken 2.616
'k Ben vaak wel opstandig geweest maar er is geen ontkomen aan daarom heb ik er maar in berust om er mee om te leren gaan. Ik heb ook besloten niet naar mensengeklets te luisteren als ze stiekem achter mijn rug over mij staan te fluisteren.…
Moeke23 mei 2004Lees meer >

De nadagen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 969
Mogelijk haalt op dit papier de gretigheid Het van de berustende blik en de ineen geklemde handen.…

Eindlijn

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.472
als ik naar je kijk lees ik het leven in ied’re groef die jouw gelaat doorslingert als twijgen van een wilde wingerd waardoor ik niet meer vragen hoef de diepte spreekt over je pijnen die niet naar je lippen willen stijgen geleden worden in berustend zwijgen en zich verwoorden in scherpe lijnen ik strek m’n hand en streel ze glad wil…
biba14 januari 2004Lees meer >

Duizend scherven

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 919
die heel wat jaren verborgen bleven Ik zoek mijn stem in een tuin vol beelden, die gebeiteld werden uit duizend scherven Ik zoek mijn stem in oude kinderschoenen, die stampvoetend een weg zochten langs nachtelijke gedrochten Ik zoek mijn stem in elk murmelend gesprek, waarin mijn zinnen kunnen rusten zodat ik in het verleden kan berusten…

Klokslag twaalf

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 632
Enigszins verwonderd kijkt zij om zich heen haar grijze ogen gaan weifelend en twijfelend naar slanke handen gevouwen willen zij vasthouden geknepen willen zij vergeten ontspannen willen zij vieren waar fiere schouders weken dragen van tot hier laat haar ingetogen lach rimpeltjes schuchter verschijnen berustend gooit zij een hand…
metha30 december 2008Lees meer >

Baksteen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
Je zinkt als een baksteen, als een Titanic en groot voel je je niet, de tijd heeft geloerd als een gier, als een adelaar in de lucht om toe te kunnen slaan en jou op te pikken en met jou weg te gaan in de namiddag en je weet dat het geen zin heeft je te verzetten, dus verzet je je niet monomaan maar berust en wacht af, want je kunt haast niks…
c. paris22 januari 2011Lees meer >

de liefde voorbij

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
toen wij elkaar ontmoetten sprak verbazing boekdelen immers, herkenning roept geen vragen op, maar wel, waar was jij al die tijd die plots niet meer verloren leek een litanie aan woorden voorbij een oogwenk voldoet nu een glimlach oogt bekend en een enkel woord schenkt vertrouwen wij sloegen een fase over berustend in wat niet kan zijn…
Kareltje19 februari 2013Lees meer >

De wereld aan mijn voeten

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
een leven lang heb ik verleidingen weerstaan het hoofd in deemoed gebogen als zij te sterk bleken te zijn nooit berustend geaccepteerd maar steeds weer geprobeerd om ongevoeliger te worden voor de angels in het venijn met het inzichtelijker worden van het leven bleken de gegevens niet meer de basis te zijn voor het bestaan het strijden…
wil melker8 oktober 2014Lees meer >

Palfrenier

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 671
het wiebelding raakt sporen bijster, zijn reizigers in berusting, in pijn, zij praten over zestig zijn.…
Guy Aarts26 oktober 2015Lees meer >

Decennia

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 831
Jouw onschadelijke onschuld straal je uit met innerlijke rust geen verzoening kan verbinden zoals ik in jouw wonder berust. Met je tranen van honger geboeid in een omarming openbaar je sympathie met je lach bij elke streling.…

gaandeweg

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
ik leg de weg naar berusting slenterend soms dralend af gaandeweg begon ik aan wat ik nog niet eens zo lang geleden later noemde het is het afscheid van hoge woorden en vervlogen jeugd van het ongrijpbare verwaaide leven van verloren dromen het is de onbekende weg die me in het duister tasten laat naar barsten en scheuren in…
J.Bakx14 september 2017Lees meer >

Verdwaling

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 745
Ze begon zich te herhalen meer en meer te verdwalen in zichzelf en de omgeving af en toe het besef van verlies verdriet vermengd met boosheid over haar hoofd dat niet meer wilde steeds meer overgaand in wat leek een soort berusting in de emigratie naar een voor ons onbekende wereld aangevuld met allerlei fragmenten uit haar verre jeugd…
geeraardt24 oktober 2017Lees meer >

aandenkend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 392
door populieren en in mij stroomt een rivier ingetogen, door vleesgeworden land van papier er spiegelt een wolk in tegels aan mijn onderhuidse muur ook zou er een trein komen die weer vertrekt om het halve uur mijn hart lijkt op de brug die ooit beide oevers verbond; verblind door de zon toen die nog aan de hemel stond ik berust…
Iniduo24 januari 2020Lees meer >

zo teder als jij

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 125
mijn heimwee onthult de dagen dat jij niet bent, gewoon even afwezig uit mijn trein die door de donkerte van alle innerlijke gevaarten raast om in het gedwee te geraken verpersoonlijk ik me in het nog warme afdruk van je silhouet op het nachtelijk gelegen laken om mijn twijfel te laten zwijgen die me laat berusten in het violette weten…
elze12 juli 2026Lees meer >

De weefster

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 125
Was het maar voorbij, maar dood wil ik niet, mij rest alleen berusting, of verbittering over mijn eenzame leven, nu met een getraumatiseerde man die voor altijd in een verre oorlog leeft…
Zywa21 juli 2026Lees meer >

De laatste waan

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 30
Nu de avondschemer nadert en de klok de jaren telt, is het breekbare restant met berusting zacht omkneld. Gun hem nu de milde rust, breek zijn broze dromen niet. Laat hem los en laat hem varen in de waan die hem verliet.…
Alba1 november 2026Lees meer >

Kernvlucht

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 878
Ze ontsluimert in het ochtenddauwen wazige dromen ontvluchten gejaagd het duister dat d’r voortdurend vraagt berustend haar vleugels te vouwen om het zielschrijnen teer te omdonzen met een zwachtel van vederverlangen waardoor smorende zuchten gevangen een gezang van melancholie gonzen doch zij strekt zich tot waken beslist verwerpt…

Natuuromslag

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 985
De vorst aan grond, bodem in berusting hier begint de natuuromslag te groeien in het najaarslicht. Sneeuw wuift, stuift doorheen de witte stilte.…

Voorjaarsmoeheid

netgedicht
1.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.565
wachten op het nieuwe leven dat de lente hem belooft te geven als de nachtvorst is vervlogen Ik kijk dromend naar de boom en zucht weer komt er een nieuw voorjaar aan waarvan ik vraag hoe die zal vergaan omdat mijn winter er niet voor vlucht Te lang heeft de kou mij in zijn macht ik ben vergeten hoe hem te bestrijden leg moe mijn hoofd berustend…

Zoektocht

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.240
hele zijn niet in staat te ontsnappen of uit dit leven te stappen Een pure zelfkastijding Lichaam en ziel uit balans gevoelens zonder kans hart uit borst gescheurd en telkens weer verbeurd Een langzame vernietiging Een pijnlijk traag sterven de ziel vol met kerven niet meer uit te wissen pijn niet meer te missen Een zekere berusting…

ik zag je handen

netgedicht
3.2 met 55 stemmen aantal keer bekeken 17.642
ik zag je handen de vingers gespreid een eerste ontvangen tot open bereid ze dansten en speelden op maten lichte muziek ik raakte en streelde het nog verboden gebied ze hoorden ons spreken zochten angstig elkaar verkrampten tot vuisten in een woedend gebaar verstrengelden later in bezworen gevaar warmenden en troostten in berusten…

Als wat geweest is komen gaat

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.653
deur dichtsloeg zal ik nooit vergeten ik wilde jou de sleutel geven maar moffelde hem weg bij je afwerende gebaar het was alsof je toen al wist wat ik niet wilde weten niet wenste te zien maar moest beamen in die kille kamer naast dat hoge bed waarin je elke dag dieper wit verzonk tot je op een morgen nog één keer omkeek en berustend…
sacrajewa25 februari 2007Lees meer >

Buiten de wereld

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 663
meegesleurd door het intense bittere gevoel dat haast afstandelijk de buitenwereld omheint in hooploze berusting op aarde koud van ledige woorden leg ik mijn hoofd en gebreken verder omlaag, lager dan mijn geschramde knieën in bedorven waan met gezwollen buik van zwarte angsten schuurt mijn ziel het laatste uur langs rode vruchten…

En dat dit altijd zo zal zijn

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.275
En dat dit steeds weer zó zal zijn: een witte weelde na de pijn van winter met zijn zwart berusten, je lippen die me schuchter kusten, de zoetheid van de wijn. En dat dit steeds méér zo zal zijn: de liefde die de wedloop went, de hoop die reikhalst naar de vreugde, het licht dat ieder mens verheugde die aan Zijn weg begint.…
Adeleyd24 januari 2008Lees meer >

Schelpengruis

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 558
Over toppen van de duinenrij, stampt ze haar schelpen vrij, de winden borstelen de taaie helm en het korte haar, geschoren door het jagend en golvend wateroppervlak, waarvan de meeuwen waren opgestegen, zij zweefden met elkaar naar een hogere vallei en naar de verre uithoeken van de zee, in geen kwaad berust, zonder aanstoot van…
pama25 januari 2010Lees meer >

“Lust en leven “

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 771
"Oh, volmaakt verlangen, zo met de liefde verbonden, zacht geaarde onrust, gespiegeld in tweespalt van beider geslachten, woeste drift van het ongewisse in een warme golfstroom, geketend en voor altijd aan elkaar gebonden, onrustige gedachten berustend in een ondeelbare droom, waar lust en leven een kunst is van de overgave,…
pama5 november 2010Lees meer >

afscheid

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.262
en bestorven het stoffelijke opgebaard de ziel verdwenen lichaam zonder haard sereen, onwezenlijk en toch echt de levendige herinnering je lach, je humor zorgzaam mens betrouwbaar en oprecht het gevecht was hevig je streed als gladiator vanuit je diepste wezen moedig en fier je wilde door echter, het leven zei tot hier je berustte…

De pijn van herinneringen

netgedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 738
Maar: nu is nu, en toen is toen, we kunnen dingen niet meer overdoen, gedane zaken nemen geen keer, een volgende kans is er niet meer dus rest: berusten, met herinneringen!…
An Terlouw3 augustus 2011Lees meer >

Ooit

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Misschien, als wij berusten in onze onmacht te willen pieken als in een ver verleden, zal alles merkbaar beter gaan, Ooit.…
Günter Schulz30 september 2012Lees meer >