490 resultaten.
Onweer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
810 Gebald in herhaalde stoten
hijgt hij huiverig door het gebladerte
dat in alle stamsoorten nederig buigt
Dan kraakt het samengetrokken geweld
en plots breekt het water gutsend door de
hangende muren.…
www.klokkijken
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
491 En hoe er op t laatst
altijd wel eentje niet door moeders is ingelicht,
die, als hij op de klok kijkt, in verwarring raakt,
en niet doorheeft dat het ijs zo kraakt.…
Zonder slagroom kan het ook
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
761 Overtolligen vol eigenwaan
Gestrekte arm en open hand
Vragen, nee eisen geld om
lucht tot room te slaan
Het subsidie-orkest speelt onmisbaar
De barman tapt nog na
Onmisbaar zijn bed brood bad
Geen cultuur en horeca
De gutmensch en zijn volgelingen
krijsen in koor:
Wij willen voorrang
al dienen we nergens voor
De reiswereld kraakt…
Thuiskinderen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 treur niet lief wanneer je amper iets ziet
een boek opent en een potlood pakt
het is de regen die het land verliet
terwijl de vloer langzaam aan verzakt
je gaf genoeg om het ouderlijk huis
waar de vloer bij elke voetstap kraakte
en wij als kinderen bij het fornuis
niet over elkaar uitgepraat raakte
we hadden vrijheid en een stukje drop…
Gedonder
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.099 een overbewolkte hemel kraakt maar raak.
bliksems spelen schering
met inslag.
het huis davert.
‘geen nood', vader
de grote beschermer
spreekt.
moeder bidt om heilige Donatus,
waarna luide bons op deur. vreemd.
'Donatus, jij?', (ik, met grapje).…
Het heroïsche karakter belibbe
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
486 Elke polsslag snakt
naar ogenblikkelijk zon en ja
hopen dat de wereld
kan horen dat het ijs kraakt
foto's ziet van Sleat
een mahoniehouten staartklok
Snits 't scoreblok en oranjekoek
dromen waarmaakt.
Als dan het moment daar is
weet je dat de harten
trots al sprinten
leven stil is en ogen vochtig worden.…
ijzers krassen vederlicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.696 het ijs zingt weer
zijn koude lied en
kraakt tegen de kanten
doorzichtig zwart
kruist strakkend blauw
uithalend zijn de klanken
wind bijt vorst
in het gezicht
ruggen zijn gebogen
mutsen licht berijpt
ijzers krassen verderlicht
plezier glimt in de ogen
bewegen wolkt
zijn adem uit
in het ritme van
bedachtzaam glijden
ze zien…
Een duw tegen de duisternis
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
1.971 hout
hard drukt het tegen mijn rug
en ik duw terug
tegen de duisternis
voor het licht
ik weet nog hoe het verdween
met een stroef geluid
de laatste lichtstraal
overspoeld met duisternis
tot er niets meer scheen
en ik duw terug
mijn gewicht als wapen
licht als doel
weten ze niet dat ik
niet lig te slapen
ik duw
de vijand kraakt…
Vreemde figuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 de entropische
groei van vreemde
figuren in onze
uitgebalanceerde
maatschappij was al
enige tijd geleden voorzien
het raamwerk kraakte
in al zijn voegen door
protesten en mega
demonstraties steevast
culminerend zonder
enige logica en advies
de vrijheid die
corona gaf leek het
kant en klare pad om
alternatieven te tonen
waarvan…
Stilte
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.644 Hoe zouden de stormen van binnen zijn
hoe breekbaar ben jij, hoe klein, hoe iel
hoe hard kraakt de deur in jouw kesunyian?…
Wandeling
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.343 Als een sprookje
kraakt in elke zucht de wind
waar stammen elke weg versperren
vinden mijn voeten het pad
dat na elke bocht een nieuwe dans
schijnt te verzinnen of een willekeurige
slingering van groensoortig verkeer.…
Bruisend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 wij zwommen
door de dagen
over transparantie
niks te klagen
ze vergleden zonder
ook maar een
een kik te slaken
eindelijk zong
eentonigheid
haar hoogste lied
haast en stress
bestonden even niet
het dag en nacht
bleek overal hetzelfde
totdat jij het
tempo doeloe in
zijn voegen kraakte
van leven weer een
bruisende gelegenheid
maakte…
huisslaaf
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.057 haar stofvod vlot over de spijlen van het bed
het kleffe hout, de boord van de kleerkast
ze wist de duimafdruk van de spiegel
slaat geen muffe spleet, geen hoek over
zij sluipt nederig op teenkussens
maar het parket kraakt
ze luistert naar de knagende worm
genesteld in een gang in de schoorsteenmantel
ze hinkt binnen de voegen van…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 De wereld volgt de wandelaar en rust
als hij verdwaald raakt in de witte nacht
en in de stilte niet meer weet welk land
hem nu omgeeft en welke vreemde kust
daar kraakt. Maar achter zwervend schijnsel wacht
de poort van het Chinese restaurant.
------------------------------------
uit: 'Viewmaster', 1998.…
Zilverberken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
855 laatst wandelde ik in een laan
vol naakte zilverberken
en peinsde hoe of het zou zijn
om breekbaar in de wind te staan
ik vroeg de bomen mij te zeggen
wat het geheim was van hun kracht
ze fluisterden het valt niet mee
om dat zo even uit te leggen
na jaren stormen af te weren
groeiden onze takken krom
ze kraakten moe verloren moed
konden…
Oh Grote Godheid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.077 Oh Grote Godheid
niet om te stoken
gij moet zo lopen
dwars door de Leidse Hout
Sta op en kom dat bed uit
voor dat machtige circuit
van de Zorg en Zekerheid
want al is het nog zo koud
en vriest het dat het kraakt
met de bloemen op de ruiten
Voorzichtig het is glad buiten
zorg dat je niet van de weg raakt
de auto rijdt meteen voor
wacht…
Kraakhelder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 Hoe het wintert
En kraakt zo helder
Strakblauwe luchten
Boven witte daken
De vogels, zij vluchten
Weg van nog flinter
Dun ijs op 't water
Mensen verzuchten
En de zucht
Die zij slaken
Spreekt verlangen
Naar behaaglijk
Ooit, ja en later
Zij wetten de schaats
Een blij verheugen
Op wolkig dampende adem
Rode neuzen en oren
Blozend warme…
NIETS VERMOEDEND
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Guur is juli in de Lage Landen
Als de Niets Vermoedend water maakt
Overhelt, in al zijn voegen kraakt
‘t Logboek wegdrijft uit verdronken handen
Nee, er is geen enkele hulp voorhanden
Woest is wind bepaald niet welbespraakt
Guur is juli in de Lage landen
Als de Niets Vermoedend water maakt
Brand een vuur en laat ook dit schip stranden
Als je…
in woorden uit een leven
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
744 kijk naar buiten, zoek het antwoord
tussen de versteende kleuren
die als stilte tussen lage bomen en mijn adem liggen
heimwee en dit beeld
dat ik niet beschrijven kan
vochtige aarde, de onverdraaglijke eeuwigheid
waarin de dood het licht
laat opbranden
soms roerloos wacht en wensen breekt
in het niet willen schreien
een boom kraakt…
het licht in het boothuis brandt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
639 het licht in het boothuis brandt
de geur van zilt en olie hangt rond
ik zweef naar de sterren en het strand
hier was het dat ik de gedachte vond
die me nooit meer brengt
waar ik was beland
de treeplank die jouw spoor nog draagt
kraakt op de steiger
een flits en het licht waakt
ik geef niet toe, nee ik weiger
te denken dat jouw lach
hier…
de bomen, ze vallen één voor één
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
734 de bomen, ze vallen één voor één
al zijn ze jonger en niet eens uitgehold
vingervlug zoals een dief je zakken rolt,
gingen ze brutaal, schielijk van je heen
je plant je wortels dieper in de aarde
je kraakt en wankelt, maar laat verkrampt niet los
de lege plek in het Red-je-hachje-bos
verhoogt helaas alleen je eigenwaarde
zaailingen…
Weerzien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 hun schil
draaide elke maand om hun as
Terwijl de tijd rozen baarde
vroeg ik me af waar jij was
Intussen hebben wij Abraham gezien
En sjouwen moeizaam ons verleden
argeloos tussen twee popsongs door
het zonnige terras van Badlust op
Tussen bier en wijn keken blauwe ogen
ogenblikkelijk verstilde de tijd
De planken onder mijn voeten kraakten…
Poolruiter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Buiten kraakt het witte land,
de stilte in galop,
naderend in ademloos koude
vlagen springt hij midden
in de kamer.…
Lijf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 Enkelbanden sneuvelden
Vingers knakten, puisten groeiden
Kaken kraakten als een schuur
In de storm van 4 september.
"Wat ben je mooi"
Spraken de lippen van het
Dit lichaam liefhebbende figuur
En alles smolt.…
Kronkelpaden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.509 Murmeltalen
klonken in het oor - kraakten uit de radio.
Verre werelden, voor later, vouwden waaiers
open als in stadse dranklokalen. Maar nee:
er zijn geen verre werelden, geen waaiers meer.
-----------------------------------------------
Uit: 'Bepaling van Plaats', 2010.…
'40-'45
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
563 dreigen van wolken
de grom van het dier
de Duitsers kwamen
als een beest uit een kooi
ze zongen zo mooi
ze rolden hun oorlog
over dorpen en dijken
waar kinderen speelden
klein en dun
luisterend naar de stap
van lederen laarzen
met hun donkere ogen
hun donkere haren
ze zullen niet spreken
ze kenden geen namen
en de dagen kraakten…
Voorgoed kwijt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 Als meedogenloos een leider leidt
snijdt zijn ideologie als dolk
waren het de wijze woorden
lang geleden van een profeet
over het dak dat zou beschutten
in stilte kraakt het op de stutten
omdat het hete vuur nu vreet
gloeiend knalt en valt het staal
dat verzengend op staal dreunt
aarde drenkt zich in bloed en kreunt
de stervende…
In ‘t Dal der Mariën
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
883 Messcherp en licht,
waar zij openhartig kraakte, daar,
doorgelicht In ‘t Dal der Mariën.…
Naar buiten
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.634 De muren kijken vaalgrauw om zich heen
uit fronsende stenen valt een argwanende blik
een bedompte lucht maakt dat ik bijna stik
ik schreeuw om hulp maar blijf meer dan alleen
een stoel kraakt onder mijn schokkende lijf
mijn pen geeft haar laatste leven aan papier
ik strooi er woorden als 'was jij maar hier'
al weet ik dat jij was en ik eenzaam…
Zinderend samenkomen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.019 met verwachtingen, angst, liefde en ik
Piepend komt er beweging in mijn verlangen
struikelen gedachten over wisselend rail
zuchtend kreunend door een bochtig deel
langs zenuwachtig rinkelende overgangen
Tijdenlang doorkruist mijn gevoel oneindigheid
ritmisch vibrerend met de afstand van de stalen
voor een vertragen twee keer herkenning kraakt…