637 resultaten.
garnituur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
408 weerleggen
grijs in het gebied
overal ter plaatse
diep in het uur
dit is geen gouden vondst
dichter bij de kern
te verruilen met randverschijnsel
hoe later, hoe verder van nu
zowel volledig als desnoods
dit is de verblijfplaats
ongebonden aan toekomst
standvastig toekomend en ooit
wederkerend, het as van
verbrande schepen
zwarte schelpen…
Ridders van het ruime sop
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
740 Onder de korrels
van een nat strand
liggen kastelen
te wachten op
vlijtige kinder
handjes die bouwen
aan een zanderig
fundament, waar
draken prinsessen
gevangen houden,
en ridders op schelpen
de vloed berijden.…
Onbereikbaar blauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 ik draai
zwaai naar
en aai de golven
dompel in het
witte schuim
dat weg flitst
van de rafelige
kammen die
zich kuivend
verheffen
naar het
onbereikbaar
blauw van
de hemel
terugvallend
hun draai
eindelijk weer
vindend uitlopend
op rul zand
van het strand
waar ronde
schelpen
hun laatste
gebeden
murmelen
tussen
scherplange…
Haiku Voor Alfonsina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
410 Jij de dichter jij wachtte
Het einde niet af
Jij koos voor de zee
Daar liep je statig en trots
Over de bodem
Zeepaardjes schelpen
Lichtgevende zeewezens
Begeleidden jou
Vol van verlangen
Hebben zij uitgekeken
Naar jouw poëzie
Die jij zal schrijven
Voor hen op de zeebodem
Dood was niet je eind
Het was een begin
In de diepzee…
Liefde en verbondenheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 Ik loop
langs
het strand
De schelpen
knarsen onder
mijn voeten
De wind
waait
Speels door
mijn haren
Ik voel
me één
onder het
geluid
van de
bruisende
krachtige
golven
De Zon schijnt
en geeft
een
schitterend
licht
over het
water
Ik pak
een schelpje
op uit het zand
Hou hem even
in mijn hand
en doe
een wens…
verleden van nu
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
1.717 Ik ben even weggeweest
naar de zon en naar het water
waar het zand zijn schelpen leest
vroeger samenkomt met later
Ik ben tot de rand gegaan
van mijn voelen en mijn denken
heb er op een wolk gestaan
zag een engel naar me wenken
Ik ben uit mezelf gegleden
heb als vogel rondgevlogen
zwevend door mijn oud verleden
zoekend naar een nieuw…
Vrij
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.003 Wandelen wil ik op het strand
De onrust in mijn hoofd
Is net als 't water, woest en wild
Al bulderend tegen 't zand
De storm komt op, een schelp die breekt
De vissen worden bang
Het zand slaat op, het schreeuwt in mij!…
Het wreedste raadsel
gedicht
1.9 met 9 stemmen
4.928 Het wreedste raadsel waar ik deel aan kreeg
sinds ik door mijn geboorte werd ontbonden
uit oeverloze zee
is schelp te zijn
die niet dan door de ene hand gevonden
kan worden
en die toegesloten blijft
tenzij die ene blik mij treft
en openschrikt het schaaldier
en de tanden
verwekt, de mond
het beenmerg
mens -
o hand en blik
o toorts
kom…
Mijn eigen lied
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
559 kan hoog
en laag springen
mijn eigen lied gaan zingen
maar de lezers bepalen
wat zij uit mijn
beeld en melodie gaan halen
laat ik bloesems kleuren
ontwaken jullie vlinders
spontaan door het gebeuren
als zon de aarde
op zijn zomers kust
zijn zand en zee een lieve lust
ik zoek schelpen bij de waterkant
leg daar mijn woorden mee…
Ik wil zijn..
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
656 als een natuurlijk blad
vlinderen op de wind
in de zwaarste storm
het sneeuwklokje
dat zich een weg weet te banen
door de ondoordringbare aarde
als de merel, de klanken,
de reikwijdte van haar toverfluit
verstaanbaar, vol van waarde
de sierlijke schelp
een symbool van vertrouwen
voor wie haar treft
als de rietkragen
wuivend in…
Ter inzage
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
482 De golven slaan haar logboek open
Ik mag de glazen letters lezen
Hoe stemmingen daalden en rezen
Hoe krabbetjes het strand opkropen
Hoe zij genoot van schepen slopen
Om zeebanketten werd geprezen
Maar ook hoe zij werd nagewezen
Door tevergeefs op terugkeer hopen
Van schipper, stuurman en matroos
Maar buiten dat trakteerde zij
Op schelpen…
Avond aan zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Hier stempelen wij voetafdrukken
in door zout water geschoond zand
hoeden wij schelpen in onze hand
als waren het schatten
concerteren schuimende golven
onweerstaanbaar en dominant
mooie sonates voor het strand
lopen wij betoverd gevangen
en aan de verre kim danst verlangen
voorbij de uitersten van ons zicht
onder flonkerend sterrenlicht…
Eeuwige Venus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
193 Ik blijf je voelen altijd weer,
een zee om in te verdwalen,
zonder oever, zonder strand,
schelpen in de branding.
Omlaag gevallen sterrenhemel,
sterren verborgen op het strand,
onder schelpenzand verzwolgen,
onvindbaar verdwaald, voor goed.…
Nog heel nabij
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
160 want uit beeld raken is een dwaling
waarmee we toch verbonden zijn
met gedachten nog heel nabij
passend bij bijzondere momenten
voorlopig gepasseerd door ‘t heden,
het overdenken golft mee met een zee
aan herinneringen naar bruisend dichtbij
haar geluid gelijk een oceaan
omvat het al tot diep van binnen
in een ogenschijnlijk lege schelp…
Zandkastelen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.119 Zandkastelen bouwen
in het warme zand
water
vult de kerkers
een vlag siert het bestaan
Wit schuim
treedt statig binnen
buigende schelpen
transpirerend zand
ontluisterende stilte
Een straaltje zon
verlicht de toren
de golven komen
vesting van oranje
klaar voor ontvangst
Langzaam ruisend
ongeduldig, steeds luider
explosief…
Naast elkaar
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
2.323 haar uitgeraasde golven baren
nog nauwelijks keien uit het zand
het witte schuim dat kraagt al jaren
de bleke schelpen op het strand
toch proeft zij keer op keer
zijn diepe sporen van weleer
aan de zoute waterkant
zijn uitgeraasde stormen waren
teveel voor een rechterhand
zijn witte haren dragen jaren
van noest werken op haar land
wel…
stilte
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
946 ik luister hoe de stilte
oorverdovende vormen aanneemt
hoe ruwe wind schuurt
langs schelpen
ik krimp ineen
fluitende, snerpende tonen
dringen dieper in mij
dan ikzelf ben
ik zoek in de leegte
van mijn ziel
hoor verre klanken
van jouw stem
beelden van jouw ogen
zweven rondom
mijn zijn
is zonder houvast
ik besta
en…
Strandschap
gedicht
2.9 met 16 stemmen
10.183 Uit de schelp klinkt het zachte geblaf
van een dode zeehond.
----------------------------------------------------
Uit: 'Luchtwegen nergenswind', 2003.…
Betekenis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
494 Ik heb de graten gegeten
Van de vissen uit ’t water
In een schelp heb ik gehoord
Wat de zee had te vertellen
Het woud met vele geluiden
Vertelde ‘t verhaal van de wind
De waterval sprak van de stilte
In storm liet donder zich horen
En overstemde het water
De zee en het woud
Toen sprak stilte in vele vogelkoren
Over het schoon van de…
oesterzwam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.077 op de bast van de beuk
groeit de vrucht van de vlok
een web van schimmeldraden
ik zie een tros van schelpen
met een ingerolde rand
van blauwgrijs tot grijsgeel
ze rusten op een witte steel
op een viltig behaarde voet
gele lamellen dragen lila sporen
als het vlies scheurt glippen ze weg
wind draagt hen naar een toevallige plek
naar…
de val van Venus
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.597 in het overzeese veen bloei je in hoge zon
de wortels ondergedompeld
een getande schelp glanst van parels
de kleffe stroop die opwelt uit een vangarm
verscholen in een vouw
trildraden verraden dat ik nader
en de val klapt in een wenk dicht
randen sluiten naadloos aan
ik spartel weerloos maar gulzig in het sap
tot je me weer ophoest als…
Gebroken wit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.332 Voor Annemiek
Het kan alle kanten heen: soms
spoelt het aan op de kust, neemt
schelpen en wieren mee, soms
lacht het gelukzalig de hemel
stuk.
Hoe ondubbelzinnig het vertier
van meeuwen.
Ben jij dat die eigenzinnig je
initialen in het natte zand krast?
Spat jij spontaan de spetters
in het rond?…
Isla Negra
netgedicht
4.5 met 40 stemmen
1.043 Oh Pablo,
in elke schelp fluistert je stem.…
Oever
gedicht
2.9 met 32 stemmen
34.375 Men verstaat wat wij
wilden toen nog geen ruis van overkant
de schelp streelde, het woord niet ving
dat zong: Oever! Aankomst! Weelde!
----------------------------------------
Uit: 'In Remersdaal', 1997.…
aangespoelde dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
529 Ik streepte met zand over de toppen
van je schoonheid, raakte met mate
je vrouwzijn aan kuste het strand in je haren
terwijl je wist dat je op het hoogtepunt
mij tot stoppen zou manen
Het spel van schelpen en wat zeewier
haakte in elkaar door het aangespoelde
visserstouw en hoe ik het ook ontknoopte,
deze liefde was niet waarop ik…
Week 17 in haiku
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
576 De bollenvelden
spelen geen leentjebuur
bij Mondriaan
Het duin wordt groen
en het strand kakelbont
van de paviljoenen
Met een trekker
sleept hij schelpen uit zee -
beulen hoeft niet meer
Blad na blad
sluiten de bomen buiten
mijn vergezicht
Kastanjetakken
laten hun groene handjes
wapperen
Ze verteren
opgeslagen krachten -
takken…
oesters
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
908 arme licht, het gloeiende licht
ligt mijn polder te verdrinken, ze zucht
onder de gratie van gekregen bundels
zonnestralen, ze ruikt naar de lente
ziet hoe de hemel zich vergaapt aan
de snoeren met parels, het vergulde van
mijn land, hoe de nacht zich opoffert
aan het onweerstaanbare van de morgen
proef het zout, steek u lach in een schelp…
Surrender
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
927 aan de voet van de loreley
gaf jij mij meer kleur
stilte tastte
niet jouw schoonheid aan
nee, jij liet mijn stem spreken
op wind en water
door te luisteren van twee zijden
naar de breekbare schelp
jij behekst mijn liefde
sinds ik jou ken
vertel het niet door
over de klip van taaltonen
kom speel voor mij de melodie
van het gouden hart…
Beugel.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
767 Wij vinden onze schelpen toch wel,
ons inmiddels geoefend oog is snel,
en wij zijn vingervlug.
Ik kan mijn blikken weer niet van je afhouden.
Het was lekker weer vandaag,
en ik hou van je.…
parel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.500 jij
veilig, groeiend
diep in
warme waterstromen
als een parel
in een oesterschelp
samen één
mijn armen
omhelzen je
kloppend hartje
gehuld in water
wiegend,
troostend
praat ik tegen jou
en zeg zachtjes jouw naam
schelp gaat open
daar ben je,
parel,
zo zuiver mooi
nu wieg ik jou
in mijn schoot
mijn parel,
en fluister nog steeds…