3938 resultaten.
Schoonheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
207 Alsof bewondering voldoende voeding is
om niet ten onder te gaan.
Je brandt op eigen vuur,
langzaam, mooi,
zonder iets achter te laten
dat verder leeft dan jij.
Hoe iemand zoveel schoonheid kan dragen
dat toch niets kan voortbrengen
behalve zijn eigen verdwijning.
Je bewaart jezelf
alsof de wereld je iets verschuldigd is.…
GELUIDS- EN BEELDDRAGERS, KRIJG DE KLERE!
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
626 dan ten slotte nog om te benoemen, de kleding o.a. al die pakken van vroeger,
daar wijd ik een aparte smartenkreet aan: KRIJG DE KLERE!…
Excuus jongeren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
179 Kan geen arm zijn geweest
op het moment dat die nodig was
Maar laat het ten minste
een erkenning zijn
dat wat gebeurde,
niet had mogen gebeuren
Voor jullie.
En meer...…
Zonnelied van de H.Franciscus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
108 U prijs ik zelfs voor ’t sterven,
de allerlaatste tocht;
mocht ieder dan ontvangen
wat hij ten diepste zocht.
…
Den Tijdtgaenger
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
12 En daor verstond ick ten langen leste,
dat vergaon gheen vijand is,
wanneer den Gheest zich stil verwijdert
en noch een kus achterlaot
op den rand der tijd.…
Leda*
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.722 Hij rijst ten oever, daar zij de armen langt*...
Voor veertooi mocht ambrosisch* schoon hij tuisen*,
Toch blaakt ze, als zij haar god ten boezem prangt.
Heur hals omkromt de hals des liefdezieke,
Waar trillend die de jonkvrouwe overhangt,
Ze gants* beschaûwend* met verbrede wieken...
En 't ebben* lokgewoel drukt zich zijn kop...…
VAN DE OUDE BOOM
poëzie
3.5 met 13 stemmen
6.657 Met uitgestroopte arm,
ten halve afgeknuist,
wie staat er daar, en steekt
ene onbestaande vuist
ten hemel? Is ‘t een reus
in beelde? Neen ‘t, ‘t en is
geen mensenbouw, ‘t is eer
een wangedaantenis;
een stenen berggedrocht,
dat, staande fel en fier,
de scherpe houwen torst
van ‘t vonkend hemelvier.…
Domme Julia
gedicht
1.6 met 75 stemmen
13.538 opgestegen kom
om je verder te duwen
om je mee te trekken
om je te helpen
om samen te leren vliegen
zonder los te laten
om samen te klinken
twee kamers van hetzelfde hart
ik kom eraan liefste
ik trek mijn zware vleugels aan
en stijg
en stijg
en onderweg zal ik voor jou de sterren tellen
en planeten
water zal sprenkelen uit mijn tenen…
Het verzonken eiland
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.646 Hij werd weerom - zo zegt 't verhaal -
een ziel die zwierf van kust naar kust,
een mens ten dode toe vermoeid,
vervreemd van vrede en rust.
Maar welke vloed - en dan waarom?…
De Vrouwe van Terschelling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
713 Ze waakt zo over de zielen
die aan de zee ten prooi vielen
en zorgt tevens met zachte hand
voor het Terschellinger eiland.…
Huisraad
gedicht
2.2 met 83 stemmen
36.110 Komt net
het bed spiralend langs, daalt op een suffe stoel
die met gekrulde tenen zwijgt. Wie haalt de koekoek?
En uit de inrichting ontsnapt een stenen brak.
Aha, denkt hij, inmiddels mateloos nieuwsgierig,
wat hier en thans beneden komt verwijst naar boven.
Prompt is het even koffiedik geblazen daar.…
Arbeiders
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
942 Toen haar waterpijp modderig begaf
Bedwelmde roes mijn hemels zijnde
Verwensde zij krom de slang tot graf
Verstoord dwaas hoorde ik het einde
Gestaag gravend in vergane geheel
Slovend van koude pril tot vorst laat
Onbelegd en schraal valt hen ten deel
Geen klacht van onbehagen die verlaat
Zo ik doe blind grof gemis niet wetend
Klauwen…
Een man en een vrouw
gedicht
2.2 met 560 stemmen
157.519 Zo werden zij ten slotte gevonden:
bleek, jong, met wijd open monden,
nog hevig snakkend naar elkaar.
-------------------------------------------
uit: 'Vuile manieren' gedichten, 1995.…
't Is ook áltijd wat...
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.101 De zomer loopt ten einde, de
herfst valt vroeg, dit jaar...
de blaadjes vallen nú al, tja,
't groen heeft 't zwáár.
't Is ook altijd wat!
Normaal loopt iedereen te
zuchten, wat is nederland
toch nát, nu hoor je alleen
't is te dróóg.
't Is ook altijd wat!…
LPF
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
965 Ik word weer ziek
En niet zo een beetje ook
Van dat gedoe
Die kliek
De landelijke politiek
doodziek
Mijn maag draait om
Mijn tenen staan niet recht
maar trekken krom
Mijn hoofd bonst van die knoeipartij
Zij hebben al hun tijd gehad
Zij zijn voorbij
Gefit en veel gezemel
Krakeel en grote smoel
vergeten was het mooi geformuleerde…
Nova Zembla ensemble
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
897 Nu onze voeten zonder lijnen zijn,
alles uitgewist werd bij het oversteken
is er nog slechts het breken
van de sneeuwkristallen
om onze opwarmende lijven heen
ten teken dat we aangekomen zijn.
Willen en streven
raken langzaam afgedreven.
Bestaan bestaat nog slechts
uit al het overige vergeten.…
Mijn hart is gestrand.
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.723 Maar deze liefde wordt mij te veel,
zoveel geluk en tranen vallen mij ten deel.
Jij bent de vrouw van mijn al dromen,
mijn hart is gestrand in een liefde waar het niet meer uit kan komen.
Het verzwelgt langzaam maar zeker mijn hele leven,
het wil zich met ziel en zaligheid aan jou overgeven……
Agressie is een zwakte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.005 Ontsteken in angstaanjagende woede
kwade frustratie is in je ogen te lezen
het komt helemaal niemand ten goede
je moet voor je eigen persoonlijkheid vrezen
Ik maak het nu bewust met je mee
het geeft me zo'n onrustig gevoel
Zeg geen "ja" tegen een uitspatting...zeg keihard "NEE"!…
Controle
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
4.802 De headset zit als gegoten, de draden
aan tenen en vingers geven een schok.
De monteur knoopt een slagersschort
voor, haalt uit zijn bedrijfswagen een
zware, glanzende voorhamer. ‘Voor ik
de controleknop indruk, ga ik eerst na
hoe het staat met de reflexen van beide
knieën. Daarvoor heb ik ruimte nodig.’…
Avondlaan
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.685 Een laatste rosse streling, eer het licht,
Ten avondrood gedoemd, zacht-vallend zwicht;-
Stil staat het bos te staren, grijs en koud.
-----------------------------------------------------------------------
uit: Liefde's dageraad en andere gedichten (1888-1889)…
liedje van het ventje
netgedicht
3.7 met 36 stemmen
1.792 ik ben voor de stilte gezwicht
en heb volgens mijn aard
zo min mogelijk uitgericht
refrein:
hij is weer trug hij is weer trug
dat kleine grijze ventje
gooi maar letters op zijn bord
hij maakt een dichie voor een centje
de lucht is dan toch opgeklaard
opdat u zeker niet gaat gissen
of anderszins ten onder gaat
refrein:
hij…
mij in jou verliezen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.424 lachend rode lippen
omrand door ’t wit van sneeuw in ‘t diepste
van mijn hart waar onbevredigd en onmachtig
mijn wens om jou nabij te zijn en ‘k klappertandend ril
melodieus als windgespeel breekt dan jouw lachen
door kilte van mijn lijf en laat de gletsjers smelten
in een ziel waar ’t ijswater drupt vanuit mijn hart
in spleetjes tussen tenen…
Door de dalen
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.049 Als de stromen mij dan van daar brengen
tot waar ik de liefde niet versta,
ben ik geworden tot een stuk metaal
dat de schoonheid van de zon weliswaar weerspiegelt,
maar nooit ten volle kennen zal.
Weg met de dag waarop ik werd geboren!
Ik ken geen rust, geen vrede.…
de engel des eenvouds
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.254 ik de hemel verliet
voor een mens die daar zo aan lijdt
blindheid voor eigen kunne,
overschatting van uw wezen
minstens het vagevuur ligt in uw verschiet
alhoewel een enkele reis naar de hel
in het spoorboekje reeds is te lezen
waarde vrind er is nog hoop
zei hij met gedempte stem
luister goed naar mijn raad
houdt uw schroom opnieuw ten…
Eens komt de tijd
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.471 als de vragen die het denken stelt
duiden op het ongewisse in mijzelf,
merk ik, dat door woorden van buiten,
en slechts voor korte duur, de zucht
naar schijnbare stilte wordt beloond
er komt eens een tijd
dat wijsheid slechts groeit
als ik de antwoorden op gemis
allengs vanzelf mijd
en ik erken dat in ademen
het leven bloeit
maar ten…
stalken
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
4.626 Je kent me zo goed
en weet wat je doet
je houdt me constant in de gaten
kan me nooit echt loslaten
laat me gaan en laat me vrij zijn
laat me met rust en laat me blij zijn
we waren ooit samen veel van plan
had graag gewild, maar ging ten koste van
mezelf en onze kinderen
jij doet alles om te verhinderen
dat we elk een andere weg in slaan
laat…
hoop
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
642 meer
machthebbers in witte verblijven
overvol narrenschip vol hongerigen
naar brood en een menswaardig bestaan
droeve broosheid van stervende kinderen
klauwend in het ruim tussen de ratten
stervend in stinkende walmen van verderf
‘t uitzicht op de sterren is beneveld
mensen denken de schepper te evenaren
reiken babylonisch hoogmoedig ten…
KIND VAN DE ZEE
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
988 weer met
dezelfde kracht uitgespuwd te worden
De aantrekking en afstoting:
beiden even overweldigend
overdenderend en overdonderend
Je keert telkens terug,
raakt slaafs aan de
tweestrijd in dat gevoel
Totdat je ooit op een dag
dood aan de branding
komt te liggen
Speelt ze het spel
in het klein al wenend
door met je gevoelloze tenen…
ons huis
netgedicht
2.0 met 11 stemmen
3.972 laat een tekening
van een klein meisje stralen
het geeft ‘t huis een nieuwe tinteling
en overal zijn verhalen,
cadeautjes, post, een rekening,
gedichtjes om in te verdwalen
vrolijke echo’s uit het bad
een rubber eendje tussen hen in
elke tree die een lied bevat
leidt naar bed met jou erin
ontbijten van een dienblad
kruimels van m’n teen…
Kinder-moord
poëzie
3.6 met 22 stemmen
4.722 Toen de gekroonde wolf de schaapkens nieuw-geboren
Met zijne wrede muil te Bethlehem verslond,
Een klagelijk geschrei steeg van der aarde grond
En kwam ten hemel in voor Gods gerechte oren.…