15919 resultaten.
Resonans
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
492 het is een levenskunst
om bij het ouder worden
in je hart kind te blijven
waar werelden elkaar raken
verbeelding schaduw tekent
in onderlinge samenhang
tot ze je uiteindelijk
naar de zilte oevers brengen
van eigen spiegelbeeld
hunkerend naakt en onbedorven
in de ziel van een stilleven…
De ongelovige Thomas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Zijn twijfel heeft zijn leven toch niet echt ontsierd
maar helpt ook ons bij onze eigen vragen.
De Heer prijst echter zalig iedereen
die toch gelooft, zelfs door de twijfel heen.…
Zonder leven (2)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
536 in de veelheid
van leven en
bewegen
ben jij bewogen
met eigen ogen
door de natuur
het schitterend
passend systeem
kapot zien gaan
omdat de
synchronie door
mensenhanden
is gaan stokken
de natuur en wij
zitten met
onherstelbare
brokken nu ook de
schepper is vertrokken…
$trump
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 Vandaag is het een nieuwe
dag des heren
Zijn Genesis daagt gans
de wereld uit
Hij maakt Dow Jones met eigen
bitcoins buit
Wil ons tot Googleaanhangers bekeren
Looft trump den magaheer
van Canada
Tot Groenland en dat stukje
Panama…
BOOK ARREST
snelsonnet
3.9 met 11 stemmen
148 Vooraf heb ik het keurig uitgedacht
Dat Drents Museum viel nog wel te kraken
Nu zit ik vast dus kan ik geld gaan maken
Ik heb wat shirts en petjes uitgebracht
Met BOOK ARREST, mijn eigen kledingmerk,
Zet ik royaal een kroon op heel mijn werk…
Laat me
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.044 Laat me mijn eigen gang toch gaan
Waarom mag ik niet naar buiten
Vanachter een bureau met computer
Kijk ik door de beslagen ruiten
Laat me toch even naar buiten
Ik wil door de stad heen lopen
Ik zit achter beslagen ruiten
Wil een bak koffie kopen
De klok slaat twee uur
De energie reeds in een toetsenbord verloren
Werklust…
De mensengeest, zei 'k? Ja, was dat maar waar
poëzie
4.0 met 23 stemmen
2.723 Iedere geest danst op zijn eigen koord;
Dat de een, rechtlijnig eenzaam, de and're stoort,
Die kans is klein; voor botsing geen gevaar:
Ze dansen naast en om en langs elkaar,
Elk door zijn eigen gratie zo bekoord,
Dat hij de roep van de and're artist niet hoort,
Die aandacht vraagt voor zijn sierlijk gebaar.…
Maskerade
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
1.380 Wie is er nu werkelijk wie hij is
Wie laat zijn maskerade vallen
Wie praat gaten met leugens dicht
Wie blijft in oud gedrag vervallen
Wie wordt er beperkt in zijn doen
Wie kaatst de bal steeds weer terug
Wie wil zijn eigen gezicht redden
Wie denkt er sluw en vliegensvlug
Wie wil er alles op alles zetten
Wie gaat er desnoods over lijken…
Ontsnapt uit de tijd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.705 De zwarte bladzijden in het boek
maken het moeilijk verder te lezen
mijn doden zijn tijdelijk opgestaan
spoken levendig rond in mijn geest
waar ze tijdloos de tijd overbruggen
Jong blijven ze als altijd
in hun eerste levenskwart
waar de één haar noodlot
niet kon ontlopen
de ander zijn lot
in eigen handen nam
Waren ze niet veilig opgeborgen…
nog brandt de wereld niet
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.853 nog brandt de wereld niet
maar ook het korstmos
genereert steeds minder leven
oceanen zijn niet meer vergeven
van plankton en verrijkend visbestaan
aarde rest nog slechts het temporele gaan
woede marcheert laarzen naar het front
waar zombies vechten om wat grond
om daar hun eigen graf te graven
het kernwapen gaf in handen van
geraffineerd…
Mijn vader
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
3.018 Mijn vader die op zondagmorgen
altijd met me ging wandelen
Als ik in het ziekenhuis lag, elke avond op bezoek kwam
Mijn vader die elke avond een verhaaltje vertelde
Zodat ik zonder problemen naar bed ging
Mijn vader die ondanks zijn moeilijke verleden
Zo zijn best voor me deed
Nooit zijn eigen verdriet liet zien
Altijd klaar stond voor mij…
Vluchteling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.061 motieven
je zucht naar een eigen gebied
dat in de handen zonder regen
achter grijze stenen muren
door wanden omgeven
in de tuinen van anderen ligt
-------------------------------------
uit: 'Kunstenaars tegen Ongelijkheid' 1985…
De grens
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.883 Zo wil ik met jouw verdergaan
Nog onmetelijk ver en lang:
Onze handen vaak in elkaar
Onze lippen steeds weer op elkaar
Onze boosheid soms tegen elkaar
Onze liefdessappen heerlijk geurend door elkaar,
Onze tranen aanwezig voor elkaar
Onze voeten altijd op de eigen weg…
ons huisje
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.910 Zo alleen in ons eigen kasteel, jou niet meer om me heen.
Is er dan helemaal niks meer heel, lieverd, hoe blijf ik nu op de been.
Ik ben nog op de plaats waar we kusten, feesten, en tustten, op de plaats waar we vreën en onze eigen dingen deden.
Gaf je mij maar even de tijd, dan kwam alles weer goed, gewoon zoals het eigenlijk zijn moet!…
Wees niet de schroom'ge
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.328 Wees niet de schroom'ge, die, in lomer avond-komen,
herdenken zwijgen doet;
ben ík de pleger niet, die met zijn eigen dromen
zijn eigen treurnis voedt?
- Treed nader, zie mij aan, en hoe mijn oog, gelaten,
géen liefde vraagt, o kind;
- ik heb de zeilen van 't verlangen neer-gelaten
bij liggende' avond-wind....…
De tijd in vrijheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
574 Alles wat zweeft
tussen goed en slecht
alles wat proeft
tussen nep en echt
alles nooit krom is
en niet recht
optimaal op naar
een eigen verhaal
middelpunt in u eigen universum
een reden om je bij neer te leggen
stil op je rug in het gras
een zwaluw in de lucht
die slaapt en droomt
in zijn vlucht
vlucht weg van alles en iedereen
onder…
tijd vliegt
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.764 jouw ik op de mijne stoot
Je wordt intussen weer verstandig
hard aan 't werk een eigen huis
Een leuke meid kwam in je leven
Een trots gevoel kruipt in mijn buis
Na een poosje ben je gesetteld
Het puzzeltje compleet dat bindt
En ik..ik wacht geduldig
Tot ik weer kleine stapjes naast me vindt…
Kalme zee
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.857 uit "Verzinnen", in eigen beheer uitgegeven bij Unibook.com
gezongen versie van dit sonnet te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/…
Zondaars op een terras
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
568 Een rund herkent zijn meester,
een ezel kent zijn voederbak,
maar de mensheid mist elk inzicht,
elk inzicht in zijn eigen falen.
De mensheid is zijn eigen paden,
met het zicht op snelweg, autoweg,
breed, diep, lang en onvermijdelijk
uit het hoofd verloren.…
- Ochtendlicht -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
595 Zonnestralen,
vangen speels het eerste ochtendlicht,
doorstralen het overkoepelend bladerendak
terwijl de eigen ogen mij zoeken, door de
dichtbegroeide bladerennevel...
doorprikken ze woudschemerig zo licht.
Zij zien niet hun eigen harten slaan,
het bereik van een ogenblik, zo kort
op de heilige steile vochtige hellingen..…
Het nest is leeg
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
969 Een valse start
met wonden die slechts langzaam helen
gelukkig bleef de deur op een kier
en sluit je je eigen broed weer in je hart
Iedereen heeft recht op een tweede kans
Je ouderplicht stopt hier niet
Want vader, moeder ben je tot je laatste snik…
Natuurgelaat
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
776 een bloemenwijsje uit vroegere tijden
beademt een melodie van buiten
de schaduw volgt getrouw Moeder Aarde
bergt diep in haar schoot eigen innigheid
de oude natuur vergeet niets
(ook niet de vergeet-mij-nietjes)
alles zal door ‘t levenslicht verder groeien en bloeien
dat zich in haar voltrekt
door eigen aard op de oude wijze
Moeder Aarde…
CIRCUS-RIJDEN
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.425 In 't ronde renwerk, arglooze oogenprooi,
Een kind nog, ijdel, soms wel heimelijk bang,
Rijdt zij voor 't eerst , verblijd door eigen mooi.
Zoo zweeft de dichter, blij met eigen zang
En blank gevoel en kleur'ge woordentooi,
In duizelvaart, door levens cirkelgang.…
De boeteling
poëzie
2.4 met 8 stemmen
2.989 Met eigen hand — met eigen hand —
heeft hij zijn schoonste schat verbrand.
Nu sloft hij, pover boeteling,
gefolterd door herinnering —
Hij heeft genoeg geleden —
0 Jezus! geef hem vrede.…
Vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Trek jezelf terug, stop met benoemen,
laat anderen praten, de wereld draait wel door,
bevrijd jezelf, uit je eigen zijspoor.
Er moet iets gebeuren, met urgentie,
een stap radicaal, laat al je weten bezwijken,
onder zonder wachten op, blijven kijken.…
De haan kraait drie keer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
639 Uiteindelijk zal de boosaardigheid, afgunst en haat
vallen om eigen ongeloof!
De hemel werd mij meerdere malen beloofd,
terwijl de hel nederdaalde...
Slechts in stilte hervat ik mijn taak;
zie ik jou terug in echte liefde.
Ik blijf geloven in eigen krachten.
Wat ook probeert mij te doen wankelen:
ik geloof en ben zeer krachtig!…
gesternte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 Al wegen onmacht en talmen zwaarder dan lood,
zij zijn mij eigen en vertrouwd.
Ik weet dat als ik door mijn grenzen breek,
de verte nieuwe horizon en tijd onthult,
dan ligt de toekomst voor mij open,
laaf ik me aan eigen, onbedorven bron.…
Wees niet de schroom'ge...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.182 Wees niet de schroom'ge, die, in lomer avond-komen,
herdenken zwijgen doet;
ben ík de pleger niet, die met zijn eigen dromen
zijn eigen treurnis voedt?
- Treed nader, zie mij aan, en hoe mijn oog, gelaten,
géen liefde vraagt, o kind;
- ik heb de zeilen van 't verlangen neer-gelaten
bij liggende' avond-wind...…
Rijmklanken, spraakvormen en metaforen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
695 Zo geeft illusie aan de werkelijkheid zijn beelden
en geeft aan het gedicht zijn eigen gezicht.
De dichter boort met al zijn diepgang
van ziel al zijn hemels aan.
Zo kan het zijn,
zonder het zelf te willen,
dat het mooiste gedicht kan ontstaan.…
TROOST, GALAKOOR TROOST!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
716 Troost is als warme toast
verrassend opspringend
elke nieuwe dag
uit de broodrooster
van je leven
waarvan je blijft eten
ook al is het dagelijks beleg
veelal minimaal
Je voorziet uiteindelijk
in je eigen beleg
en door goed beslag
leer je je eigen brood bakken
jouw volkoren levensbrood
ook al blijven ze je
"koekenbakker…