22136 resultaten.
Ochtend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 Vanochtend toen de zang
het bewustzijn prikkelde tot een lach
En wind en dauw speelden
met de vitrages, heel vilein
Verrees mijn lijf, zij het wrang
in een nieuw bestaan zo ik gewag
Licht de tonen, hoe mooi de beelden
om aanvaard op aard te zijn.…
Maartse vrije Kür
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
423 De tijd schrijdt voort, is ouder
dan vandaag
Wie speelt het spel, is dat
moeder natuur,
Roert maart haar staart met
nog een vrije Kür?…
Niemand blijft
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
506 Vrijdagavond
gangbang op de parenclub
een file van fallussen
steigerend en kwijlend
wachtend op het moment
dat zij zich met horten stotend
storten in vlees
dat hen opneemt en verlost
velen komen
niemand blijft.…
Overpeinzing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
543 Zweef tussen nu en het verleden,
toekomst en tijd zijn één.
Ik heb mijn hand aan velen gegeven,
maar ook velen kregen er geen.
Steeds weer is daar het afscheid,
echter ook steeds weer een nieuw begin.
De kronkelende weg naar de oneindigheid,
geeft op deze manier het leven toch zijn zin.…
Moeder Natuur
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
592 Moeder Natuur huilt
Vader Tijd is de weg kwijt
kan er nog een kind bij?…
Het is heden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
677 Het is herfst op zijn sterfst
het is nooit meer dan heden
Tijd om je vrienden te redden…
Wintertuin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
534 In de sombere wintertuin
zie ik onzichtbare dieren
nog voor het regenen
in een droom verdwijnen
er blijft een grijze wereldtaal
aan de veel te diepe afgrond
van mijn geheugen hangen
om stille getuige te zijn
van het feitelijke
mezelf zijn tegenover jou
ontluiken de eerste bloemen
alsof het nooit winter is geweest
er zit een…
LAIS CCCXXVII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
379 het streelt haar in het veelvoud van de tijd.
het lost zich op in honderd handen en ‘ t
bevrijdt haar van de windsels van de nijd.
’t vertelt haar nu de ziel zich heeft herkent
met lompe tong die traag haar taal verkent,
‘ t verhaal dat hem tot haar heeft voorbestemd,
dat zij als water is waarin hij zwemt.…
Trots
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
623 trots was je
op jouw groene vingers
als de camelia weer in de
knop stond, die niet kon wachten
om te ontluiken
trots was je
op jouw kinderen
ieder op jouw eigen manier
op jouw oogappeltje ‘kleinzoon’ helemaal
trots was je
op jouw paleis, die je aan het eind
moest verruilen voor een kamer
waar jouw hart niet voor klopte
trots ben…
HORA RUIT...
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
538 tijd is subjectief
tenminste
zo zie ik het
de tijd schrijdt voort
vliedt vervliegt
na verloop van...
doch alles verloopt
we klampen amechtig aan
en houden ons nog even vast
aan het tijdelijk bestaan
maar beseffen ons goed
dat we totaal kansloos zijn…
constant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 constant is steeds
het aanbod van beweging
het ogenblik nabij
waarop de vraag verstomt.
kelk
die je dwingt zich om te keren:
een bodem schilfers dwarrelt neer,
leegte na het drinken, magerman,
die op de winterhuid van straten
slijm en rot als goud verteert.
vocht
dat in vertwijfeling haast
zich opwaarts door de poriën
murwt: verlangen…
Voorbij
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
469 De tijd glijdt voorbij
Als een schip aan de horizon
Verdwijnt hij uit het zicht
De zon gaat onder
Komt altijd weer op
Tot het einde der tijden
De zee brengt nieuw leven
Neemt het oude mee
Voorbij de tijd…
OGENBLIK
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 De aanvang van de stilte likt de stilte open
met een zucht. De val van het duister splijt
de dijen van het licht. Duisternis bevrucht.
De drang van het heden om verleden te zijn,
nu en in de toekomst, wordt onhoudbaar
wanneer het haar jurk oplicht. Ze spreekt het aan
met open ogen, onvoldaan. Het graaft verwoed
in haar, zoekt een reden van…
Als de dag van toen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 Einde van zomer
vlinder vliegt van bloem naar bloem
verlangen nabij
Wanneer tijd is gekomen dat
het prachtige hemelsblauw vermindert waar
de zon gezelschap krijgt van steeds meer verbeeldingsrijke
wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing.…
Liefje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
688 we varen op een zee van tijd
het strenge vaderland ligt achter ons
we zijn ervan bevrijd
de kinderen
met goede wind verzeild
gekoesterd en geklonken
en waar de diepte is gepeild
de bittere herinneringen
in zee gezonken
ik heb je in de bloei gekend
jij zag mijn wilde streken
en gaandeweg werd onze horizon
vanaf dezelfde plaats bekeken…
Onderweg in luchtig zweven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 Even herkent hij de stem van zijn moeder
in het stemgeluid van de jonge stewardess
nu hij onderweg is in een luchtig zweven
en hij aarzelt niet, hij spreekt haar aan
mag ik twee liter melk uit uw boezem
geen zorgen meer over mijn bestaan
plotseling struikelt hij over woorden
onderweg naar het toilet hoog in de lucht
nu hij de toekomst weet…
De langste nacht van het jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
661 Ik neem mij voor, om je vanavond te zoeken
zoeken in de langste nacht, neem het baken van licht mee
in de hoop, ergens een sprankje van je te kunnen ontdekken
in de Bijenkorf liggen onnoemelijk veel voetstappen, die
men onmogelijk zouden hebben uitgewist, al kwam er géén
reactie op de kaart die ik hen stuurde, of ze jou gezien
hadden, of van…
La durée
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
470 Bonjour ma chère,
't is inderdaad een feit
het pièce de résistance
zit in de uren- en minutendans
van de durée,
de innerlijke tijd
de zinnenprikkelende buitenkant
is tijd die slijt
verglijdt als brandend zand
dat glipt,
verdwijnt door onze hand
Voor M.W.…
een nieuw begin (snelsonnet)
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
491 het einde van een tijdperk lijkt nabij
ik hoop dat het beschaafde het nog redt
de grootste muilen zijn helaas aan zet
ze schreeuwen brullen kortom veel stampei
een nieuwe zon komt altijd uit het oosten
bestrijdt, verslaat, de aller stomste boosten!…
Ondertussen
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
612 Mijn dromen koester ik in duisternis
wanneer de zon schijnt ga ik op in realiteit
zodra ik onze verstandelijke afstand
met eigen stilte kan overbruggen
mijn zwijgen lijkt tijdloos
niet aan ergernis gebonden
het blauwe van je ogen
spiegelt wilde rivieren
laat me toe in jouw gedachtewereld
neem me mee in jouw stoute dromen
elkaar vanavond…
Levensdoel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
775 wij
en de tijd
we hebben allebei
met hem gevrijd
de kinderen
vaders moeders ondertussen
de kleinkinderen
ook al niet meer zo klein
het nest is leeg
in de oude boom
maar groeien
doen de jonge scheuten
gekoesterd door het licht
dat door de kale takken schijnt
stilaan gestreden is de strijd
maar de tijd ons toegewijd
was…
Momentopname
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
576 er is een tijdelijkheid
tussen de vroege dageraad
en het verdwijnen van de zon
waarin je alles kunt schrijven
wat in je opkomt, in het
gedichten verzinnen
en je mag er van uit gaan
dat het niet lang duurt
voordat zinnenspinsels
in het brein verschijnen
als een momentopname
een flinke portie liefde
voor het volledige alfabet
en…
[ Teruggevonden ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Teruggevonden:
de vlinderdoos, de spelden --
in kringetjes stof.…
Klokken
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
725 's avonds
het dorp valt stil
hoor ik de tijd
het klokje dat
waakt.
Prediker die zei
alles heeft zijn tijd.
Stil slaat het klokje
monotoon
bij afscheid.
Zondagsklokken
die blij wezen.
Bruiloftsklokken
opspringende vreugde.
De Westminsterklok
in ons huis
geeft niet altijd
tikkend
juiste ge-tijden.…
WAT IS GEBLEVEN VAN DE ROOS?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 de uitgedroogde kelk
ik weet nog hoe het hart erin
eens sprankelde en in zich borg
de warme adem van het leven
dat tijd doodstil boetseren kan
met ruwe handen weet te kneden
wat toen nog was in het verleden
onaangetast een maagdelijke lente
kan ooit een tuin nog bloeien
die door de herfst genadeloos
gelouterd is en o hoe broos
nog worstelt…
Verlangen...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Waarom blijft een mens verlangen,
bij het verstrijken van de tijd.
Naar iets wat hij mist,
of nog niet heeft ontvangen.
Het is moeilijk te beschrijven
en overbrugt de werkelijkheid.
Verborgen diep van binnen.
Het laat zich niet verdrijven.
't Wordt door het hart gevoed,
in stille uren van de tijd.…
nagras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
752 er is
er was…
er wast
na zeis of zicht
na kruis of keer
op het tapijt
van de tijd
altijd weer
nagras
asgewas
altijd weer
wederlicht
vergezicht
wellicht
vederlicht…
Tijd bekent kleur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 de dagen
worden zachter
maar lijken in
hun kleuren
feller te spreken
om een eigen
persoonlijkheid op
toon te brengen
na millennia de zon
te doen opgaan
zonder gezicht
en herkenning en
alleen in licht en
warmte de
communicatie
te verzorgen
ook de maanden
veranderen hun
profiel om in een
geëngageerde baan
met de aarde te
komen…
De stukjes nacht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
531 de stukjes
nacht die de
dag ons gaf
in verkorten
hadden net
een andere sfeer
dan de avond die
gewoonte gewijs
begon met
een verrassing
zo had de
afsluiting altijd
iets in petto
dat anderen
niet wisten
waar zij met
een lach
naar gisten
nonchalant maar
ozo nieuwsgierig
het donker
worden buiten
en de verlichting
binnen gaven…
Het tikken van de klok
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
756 Het tikken van de klok
Of is dit hartgeklop
Het tikken van de klok
Of is dit slikken
Tergend trage tijd
Doodse stilte
Doorslikken
De klok tikt
Zwicht…