3651 resultaten.
Aan Filira.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
917 Laat af,
Of zoveel schoonheid wordt me een straf.
Waartoe die dartle toverpracht?
Of eerde ik niet genoeg uw macht?
Beheerst gij niet genoeg mijn zinnen?
Och, spaar die praal, mijn liefde een hoon:
Gij maakt wellicht u meerder schoon,
Maar nimmer kan ik u meerder minnen.…
Goddelijk in het zijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
631 maar globaliserend strekte
de pandemie zich uit
code overleven werd gegeven
maar er was geen beginnen aan
binnen 48 uur was het gedaan
nog draaien diensten
op de automatische piloot
maar de menselijke ziel
is dood en het verval
overwoekert door entropie
de restanten cultuur al overal
ooit zal in een zichzelf
zuiverende natuur schoonheid…
Moordkuil. een buiten bijzondere
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 Wandelend in het Amsterdamse Bos
met man en hond, labrador Mika
lonkt het ontluikende groen
zoveel vrolijkheid in me op
lokt m'n manische kant te beschrijven, op te schrijven
ik pak mijn schrijfboekje van vriendin Inez gekregen
ik wil van mijn hart geen moordkuil meer maken
ik kan het wel uitschreeuwen van de schoonheid
dan val ik plotseling…
ZO GEWOON MOOI
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
477 vanmorgen scharrelend door
mijn eigen niet gemaaide wei
zag ik:
de madeliefjes ze knipoogden
me zo vrolijk toe
de boterbloempjes glimlachten
van de nacht nog een beetje moe
roze lila rode halmen gras
wuifden mij trots gedag
blij dat het haar ware
schoonheid tonen mag
een maagdelijk witte klaver
kijkt brutaal naar mij
en lokt ondertussen…
Hendrik Marsman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Als nieuw geboren leven in het ochtendlicht
Begint met stralend glanzen aan d’ horizon
Terwijl in bomen vogelzang gedempt begon
Ontwaakt in mij een ware drang tot nieuw gedicht
De wereld opent traag de ogen na de nacht
En kleed in vele kleuren bloemen, bos en veld
Verblind door schoonheid staat ieder mens versteld
Bewondert heel de aarde om…
Europapa Zeus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 vreemd
En kan hij bij de verste schonen komen
Zo viel zijn lustig oog op
de godin
Der jacht of maan in verre weidse oorden
Vaak ongezien, dat geen hen zag
of hoorde
En heimelijk, dat Hera hem niet stoorde
Zo bleef genieten nooit zonder gewin
Doch in de schoonste aller maanden - Mei
Zag hij de liefste van
Kirgizië
En ook een schoonheid…
De zachte apocalyps resume
netgedicht
4.1 met 31 stemmen
966 tweestrijd
niet meer en minder maar
vooral in verbinding samen
met alle waardering voor
het menselijke in de ander
en projectgeld zonder macht
het laatste oordeel met het
werk van onze talenten
en handen samen met alles wat
leven heeft op onze aarde en
daar ook hun geschiedenis
van heeft geschreven in
woord beeld en levensvol trots
op de schoonheid…
De zachte apocalyps Resume
netgedicht
4.3 met 55 stemmen
422 tweestrijd
niet meer en minder maar
vooral in verbinding samen
met alle waardering voor
het menselijke in de ander
en projectgeld zonder macht
het laatste oordeel met het
werk van onze talenten
en handen samen met alles wat
leven heeft op onze aarde en
daar ook hun geschiedenis
van heeft geschreven in
woord beeld en levensvol trots
op de schoonheid…
DE AARDE IS VERVULD; DE WERELD VAN VUNZIGHEID!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 vervuld, vervuild
van smerige, vieze, seksuele, smerigheid, vunzigheid
van nu een intens berouwvolle Franse chirurg (73)
daar is de wereld van die kinderen nu traumatische volwassenen
van een niet voor te stellen totale menselijke ontwrichting
waar vertrouwen plaatst maakt voor volledig wantrouwen
ik hoop, dat de aarde, alles wat zij aan schoonheid…
Festina lente; 7b. To-To (Het Bos 2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
262 [Op een pluisje licht, zo leek het, dwarrelde zij,
zij die onbenoemd zal blijven,
niet onbemind,
haar schoonheid is zelfs bij de mensen bekend.]
To-To begon te groeien en op te bloeien, maar
hij verloor ook twee poten, had er nog vier over,
en werd nog groter, en hij sliep nog altijd door.…
De wet van de schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Jouw schoonheid bracht het duister in het licht,
en wiste elk brutaal weerwoord direct uit.…
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 Ze draagt meer dan kleur
tegen het grijs van deze dag, meer dan
schoonheid die een vluchtige blik raakt. In elke plooi
worden herinneringen bewaard die verder leven na het loslaten.
Verlies eindigt niet bij het
afscheid, maar verweeft zich met alles
wat daarachter nog komt.…
De dronken denkers
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
587 Zij zien de schoonheid die aan flarden scheurt,
verbleekt, ontdaan van alle gouden glanzen;
een vuil tapijt dat in de modder treurt,
waarop de goden nu bezeten dansen.
De wereld ligt gekrenkt aan hunne voet,
geen slaafse spiegel meer van hun verstand,
maar een ravijn van gal en heet bloed,
dat wild ontwaakt in 't slapend vaderland.…
Momijigari
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
22 Zo wordt Momijigari geen
afscheid, maar een manier van aanwezig
zijn waarin het bos mij niets belooft, slechts herinnert
aan de schoonheid van wat voorbijgaat en zich telkens opnieuw ontvouwt.…
LIED.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.951 En daar levend blijven zal
eeuwig al
't blindend goud van uw gedachten,
als een schoonheid, die me viel
in de ziel,
als mijn ziel naar schoonheid smachtte.
Goede nacht en wijk nog niet!
't Liefdelied
is zo ras niet leeggelopen!
Hoor, met nieuwe wonne spuit
zijn geluid,
als met gouden klanken, open.
Ei, reeds komt de dageraad!…
troostvolle herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
738 groen en beknopte
nieuwigheid
Ze kleurt ervan
ja weet je
ook ik moet loslaten
gevoed en groot gebracht
De wind laat haar zacht
troostvol wiegen
We verwonderen ons
om haar kracht
in stilzwijgend vallend blad
Het bos heeft geen strak omlijnde paden
elke stap laat nieuwe afdrukken achter
ze zucht
haar schaduwen verraden
schoonheid…
Wabi-sabi
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
615 In de barsten en het verval
schuilt een verstilde schoonheid, een fluistering dat niets ooit werkelijk verdwijnt.…
Vervarelijk festijn
poëzie
3.5 met 21 stemmen
2.977 En ik, waar 'k uwe schoonheid schenne,
ik, die me-zelve miek de' in vrees begeerde Man
die u bevrijden kon en sloeg in slaven-ban;
zelfs ik, uw graauwe Heer, wie géen vrouw ooit zal kennen:
hoe bibbert op mijn lip de bede - o wrang bekennen -,
de bede, uw doem te ontvliên, en die 'k niet bidden…
Engel
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.912 Alle schoonheden van het leven en nog veel meer,
ik stond versteld, keer op keer op keer.
Ze vouwde me in haar vleugels van liefde zo puur,
ze smolt mijn ijs en brak mijn muur.
Ik wou bij haar blijven, tot in de eeuwigheid,
en samen zouden we dan gelukkig zijn, voor altijd.…
Kerstwensen voor de Mooiste
netgedicht
2.2 met 985 stemmen
99.668 zou ik ze kerven
of kalligraferen met mijn bloed
gebruik mijn huid dan wel als blad
En dan, met lijnen en krullen,
met heel mijn klein verstand
schrijf ik hoe ik hoop
dat jij ooit zo gelukig wordt
als je anderen maakt
Dat je zelf eens zult gaan inzien
welk bijzonder mens jij bent
Hoe de sterren zich soms schamen
overdonderd door je schoonheid…
Onze vriendschap
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
4.429 zij verhinderden
dat de warme zonnestralen
hun doel bereikten
Na een tijd trokken de wolken langzaam weg
maar ondertussen was de zon
steeds verder en dieper
naar de horizon weggezakt
tot uiteindelijk duisternis heerste
Ik hoop dat diezelfde zon
ooit weer gaat schijnen in mijn leven
zodat ik terug kan genieten
van haar warmte en schoonheid…
Van de kaart
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.147 Boze woorden uit de doeken
Maken muffe stof tot praten
Over eenzaamheid, vermoeiend
Als slechts de verteller luistert - en andersom
Zinnen worden ingewikkeld
Parallellen aangekruist
Emoties sterken zich
In afgunst, boosheid, haten
Metaforen verliezen zeggingskracht
Door het vervagen van de ruimte
Wie ziet het mooie landschap,
De schoonheid…
Het Hazenlied
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
2.201 het zijn een paar grote hazen
geografische kennis verbreden
daaraan moest ik mijn kostbare puberteit besteden
maar ik ontduik de woorden, aan mij gericht
omdat de ware aardrijkskunde in de wijde wereld ligt
daar waar een spreeuw de wet van de natuur krees
de schoonheid van de lente bewees
deden twee schimmen mij verbazen
wat is het?…
Het is niet anders
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.482 met de lucht en ‘t water jou schiep
want vanaf die dag was het hier aangenaam verpozen
de ochtenden liepen over van lavendel sinds jij me riep
niets zo één als wij konden zijn, nooit meer liefdeloze
dagen, als je liep, alsof elke stap daar hoorde te zijn
schreven je voetafdrukken in het zand me een brief
met een eindeloze zin over onze schoonheid…
Herfst
poëzie
2.5 met 11 stemmen
5.010 bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans schuw te maken
In het ijlbebladerd hout,
Of te roeren aan de vijver,
Waar zeer statiglijk en traag
Twee voorname zwanen drijven
Met hun spiegelbeeld omlaag,
En wat late najaarsrozen,
Als bewasemend amethist,
Al de weemoed van hun broze
Schoonheid…
Door de dalen
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.049 Als de stromen mij dan van daar brengen
tot waar ik de liefde niet versta,
ben ik geworden tot een stuk metaal
dat de schoonheid van de zon weliswaar weerspiegelt,
maar nooit ten volle kennen zal.
Weg met de dag waarop ik werd geboren!
Ik ken geen rust, geen vrede.…
En overal ontstaat deze verschrikking
poëzie
4.1 met 9 stemmen
4.014 Waarin zelfs de schoonheid
Kleuren nauw geeft. O donkerzwart Kapitaal.
Gij zijt de Natuur, gij hebt de Natuur
Opgeslikt, zij is U, U, U, geworden. –…
Keramiekkraampje op het plein
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.688 schitterende scherven sneden
als sterren die fonkelen in het zicht
maar die hun neergang reeds beleden
en enkel nog bestaan uit licht
Van mijn gekrenkte trots ontdaan
heb ik het niet over mijn hart verkregen
de scherven daarna op te vegen
en ben geroerd weer heen gegaan
Niet al wat eindigt gaat kapot
Bij het geleiden van het lot
werd de schoonheid…
Skriuwkeunst/Schrijfkunst
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
656 omarm de wereld van het woord
in een bondgenoot van schoonheid
het leven in een nieuw licht van elegantie
waar regels veranderen
verwachtingen doorbreken
glijdend op een golf van het hedendaagse
geef toe aan datgene van jouw spectrum
en laat woorden boven de massa uitstijgen…
Zierikzee
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
871 Ach, mocht ik toch `n dichter zijn,
Ik zou in bloem’rijke tale,
De schoonheid van-, m`n heimwee naar
Dit lief`lijk oord verhale(n)
Die plaats is elf eeuwen oud,
Juweel onder de steden!
Gebouwen nog in oude stijl,
Mààr…..denkend in het heden!
Neemt U soms eens een snipperdag,
Gaat U dan dààr eens kijken!…