3517 resultaten.
Sterrenstof
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
695 blik
wel relaxed, dat is zichtbaar af te lezen
al geef je momenteel geen kik
we hebben deze avond niks te vrezen
genietend van elkaar, van deze idyllische plek
de liefde omarmend
aan waardering en respect voor elkaar geen gebrek
het houtvuur verwarmend
als een welkome, warme deken
tijdens deze koele, heldere zomeravond
van de duizenden sterren…
OostvaardersPlassen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
530 Zij,
worden nu door topkoks,
naar 5 sterren niveau verheven.
Gedrapeerd tussen
cranberries, spruitjes en gestoofde peer,
is zij op haar best:
Hét "zalige" van onze Kerst.…
Mijn leeuwerik?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 De zon vertoont zich
achter wisselende coulissen
geur van drogend hooi
onder de sterren,
de maan als vaste souffleur,
de regie heeft genomen
voor een jubelende leeuwerik, die
zichzelf een open doek schenkt
om in zijn juichende repertoire
van adoratie en hartstocht zichzelf
en iedereen uitnodigt in zijn arena
een mozaïek van zijn muziek…
Navel staren?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
388 De queste naar de echtheid
van het leven waarvan de uitkomst
zwaar wordt overdreven, wordt
bepaald hoe we in hunkering
de sterren observeren alsof
we naar onze navel blijven staren,
in een allesomvattende vraag of
die in ons gemeten tijd bereikbaar
zullen zijn, het geeft minder inzicht
naar de diepte van de ziel der aarde
gemeten in…
het leven feteert jou - van harte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
685 als opmaat naar jouw jaardag
vieren de sterren feest
miljoenen in getal
straalt hun geflonker
door heel de nacht
over de welgemeende wens
dat deze dag
in de jaren hierna
telkens terugkeren mag
steeds gelukkiger ook
tot eerbewijs voor jouw zijn
een bijzonder mens
verzeild geraakt
in het alledaagse
gewoon ook – en betrokken
bij…
vanuit binnen bekeken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
425 Ik zie duizend kleine sterren vastgeplakt op het raam. Het kunnen ook regendruppels zijn.
Ik zie een beetje blauw, grijs en wat wit. De storm lijkt op zijn retour.
Ik zie de zon doorbreken. Zolang het duurt.…
straatorde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 pak het, om te schieten, zei hij
en dat we sterren worden, wij
de dagen zijn als nachten donker
want in rook ligt onze hinderlaag
waarin ik langs de dakrand wacht,
mijn handen rond kaliber zeven
en nu de ochtend wakker knalt
ben jij niet op het dak, ik ren
met tangoslagen naar je loopgraaf
elke straathoek is een keerpunt…
zonder slaap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
408 het raam staat op een zomernacht
vaag zwoel de zwak verlichte straat
waar een late bromfiets het geronk
van zijn uitlaat om een blok laat gaan
een korrelige krijtstreep op het bord
van de nacht als verkeerd uitgeveegd
niets te raden
een paar sterren tekenen
geen dunne paden
het asfalt nog veel dieper donker
verwacht geen kudde rinocerossen…
Familie is Clannad is familie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
278 Clannad is Moya
Zeker familie Brennan
Hun muziek beklijft
Houdt stand in roerige
Tijden met dijk van zange-
res, die omringd door
Muzikanten, sterk
Eén voor één de sterren van
De hemel spelen
Hun zowel beken-
de als beroemde Theme from
Harry his Game uit 83
Beschrijven TROUBLES
Strijd tussen Protestanten
en Katholieken
Clannad…
Oude pijn
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
178 wanneer mijn zicht
enkel vanuit een
brede horizon zou
betrachten de
onmetelijkheid
te voelen, hoor
ik nog de bergen
in de schaduw van dit
licht,
schudden nog steeds
orkanen vanuit de verte,
belichten sterren
dit gewicht
zwijgen nog immer
de verbindingen
eens aangegaan,
vervaagde bollen
kwik
zijn alleen te begrijpen
zoals de…
Het antwoord van de kosmos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
78 verdwijnt
doch treur niet om wat achterblijft
wanneer de kille wind de nevels drijft
de wees is nimmer teder en alleen
wie opkijkt blikt door alle sluiers heen
het reservaat van onmacht en van pijn
moet slechts een tijdelijk verblijfsoord zijn
zie hoog het firmament heft zijn gezang
verheven boven aardse storm en drang
die duizenden sterren…
Zwanenzang
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
76 Laat de bladeren maar vallen in het slijk,
alsof het vermoeide sterren zijn die hun glans verloren.
Luister liever naar het holle hout, waarin het verval
zijn monotone lied zingt zonder valse hoop.
Er schuilt een vreemde waardigheid in dit einde.
Geen drama, geen verzet.…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 Ik ervaar hoe het landschap verzacht onder de schemer,
terwijl de eerste sterren verschijnen en de aarde haar rust weer vindt.…
De reflectie van het licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.044 Geen wees is eenzaam die de sterren kent,
en zich in overgave tot het duister wendt.
Het tijdelijk verblijf van pijn van waan
maakt plaats voor ’t pad waarin wij verder gaan.
Het firmament heeft zijn gezang gestaakt,
maar in het mensenhart is
nu een heilig vuur ontwaakt.…
De Maan droeg haar huid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
16 Een hagedis kroop door een
citroenmaan
waar sterren als verdwaalde
vruchten staan
haar schubben vingen een zilveren
schijn
alsof zij ooit een ander had kunnen
zijn
een vreemd geruis bewoog door
haar wezen
als een vergeten melodie verstomd
en geruisloos verdwenen
haar staart verdween in een
vreemde nacht
waar alles sliep en niets…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.140 Het pinkoogt, of ‘t een meisken waar'
dat wenen wilt, van verre,
nu zuid, nu noord, nu hier, nu daar
een' nieuwgeboren sterre.
Dan, waar ik sta, zie ‘k, om end om,
Gods legerwachten waken;
en, in dieneindloos wijde kom,
al ‘s hemels diepten blaken.
Hoe bang ben ik!…
Gouden bruidspaar.
hartenkreet
3.4 met 39 stemmen
13.295 Steeds opnieuw de sterren zien,
de zon zien stralen en misschien,
even een traantje laten gaan.
Wensend hadden we het maar anders gedaan.....
Maar dan zouden jullie toch weer denken.
We mochten er drie het leven schenken.
dus storten julllie je met elkaar
vol liefde in de volgende 25 jaar.
Wij wensen jullie heel veel geluk.…
vuurgordel
netgedicht
3.4 met 284 stemmen
33.018 Sterren en strepen naderen Bagdad,
Woestijnrupsen met ronkende tred.
Een stad werpt de gordel af,
waar gore wapens zouden wachten op een vonk
die de menigte wegblaast.
Paddestoelwolk
De kogel boort door de slagader van de hoofdstad.
Nieuwsjagers gissen naar de val,
de diepte van het bloedbad.…
Twee-eenheid
netgedicht
4.6 met 82 stemmen
1.891 Tintelend mysterie
Twinkelend kristal
Lieflijke materie
Spiegel van ’t heelal
Bikkelharde gratie
Tedere cesuur
Simpele creatie
Edel avontuur.
’t Magisch beeld der sterren
bracht ons samen hier
riep ons tot twee-eenheid:
rozekwarts en stier.
--------------------------------------------------------------------
Toelichting:
Met dit…
met mijn ogen dicht
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.500 Langs de sterren kom jij in zicht
met mijn ogen dicht....
In gedachten, kom je bij mij
Alle nachten, 't is net alsof jij
In de kamer hier naast me ligt,
Met mijn ogen dicht....…
Zestien
gedicht
3.2 met 119 stemmen
41.606 Afspraken met
sterren en eigen leden
voor eeuwig en zonder reden.…
Gastvrijheid
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
4.359 O, bijna vergeten te reserveren
bij Drie Sterren voor het Kerstmaal,
vol is vol, het is immers geen stal
of bushokje waar een Libanees
tiental onderkoeld ligt te creperen.
Wat zeg je, een dissonant? Goed,
die handen van meelevende asiel-
zoekers in deze flonkerende tijd
voor Kerst.…
Als een streep door de eenzame omgeving
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.505 En plots loopt de weg weer naar beneden
Een gigantisch dal in
In de vorm van een cirkel
Zich tientallen kilometers strekkend
Woestijnzand omgeven door hellingen
Ingesloten door het enorme naaldwoud
Struiken rollend op zuchtjes wind
Sluipende schaduwen in het licht
Van de maan hangend
Midden in de hemel
Als een eenzame hoeder
Over de sterren…
zo goed
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
3.676 Jouw borsten worden kinderduinen,
jouw vrolijkheid mijn speelterrein
Jij bent, jij hebt geen plek voor tranen,
jij kent geen worden, jij bent zijn
Jouw sterren stralen fel als manen,
jij speelt mijn niet te stoppen trein
Geen dak om veilig bij te schuilen,
jij niet, jij vindt de regen fijn!…
Vrij
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
4.049 En ik heb vrienden die van me houden
Schijnende sterren zijn boven mij
Mijn bruine haar is overal
Ik sla mijn vleugels uit
Het is mijn kans om te schijnen
Om te onderzoeken,
Zoveel meer om voor te leven
Mamma houdt van me, en een zus die me laat zien, en pap is er altijd
Ik sla mijn vleugels uit
Het is mijn kans om te schijnen
Om te…
woorden blijven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
941 in wakend slapen of andersom
vluchtig als lucht, raakbaar als steen
vergeet niet de hardheid van de dag
gisteren een onafgemaakt meesterwerk
vandaag zijn de stukken weer als nieuw
zoals in het begin, of is het slechts schijn
om jou de moed niet opnieuw te ontnemen
je dromen na te jagen zoals je dat immer deed
nog stralen je ogen als sterren…
De ziele betracht de nabijheid Gods
poëzie
4.2 met 22 stemmen
4.704 Ik meende ook: de Godheid woonde verre,
In ene troon, hoog boven maan en sterre,
En hefte menigmaal mijn oog
Met diep verzuchten naar omhoog.
Maar toen Gij U beliefde te openbaren,
Toen zag ik niets van boven nedervaren,
Maar in de grond van mijn gemoed,
Daar werd het liefelijk en zoet.…
dan bel jij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.989 Jouw borsten worden kinderduinen,
jouw vrolijkheid mijn speelterrein
Jij bent, hebt geen plek voor tranen,
jij kent geen worden, jij bent zijn
Jouw sterren stralen fel als manen,
jij speelt mijn niet te stoppen trein
Geen dak om veilig bij te schuilen,
jij niet, jij vindt de regen fijn!…
Decemberkinderen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.489 pen
een Waterman natuurlijk, rustend
tegen het schrijfknobbeltje
gevolg van mijn fijne motoriek
er is niet meer dan de warmte
in botten, de glimlach op het gelaat
het geluk zit in het hoofd
geef met gulle hand, daar is genoeg van
geen grenzen aan uw fantasie
brand wierook, steek een kaarsje aan
kijk in het licht van de kaars
zie de sterren…
Januari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 Boomgaarden heropenen hun blad
bassen ter ere van goedertieren hoop een lied
aan hun voeten ligt de kosmos het bos leeft
op, niet meer, nog hogerop, daar
plakt het de sterren vast voor nog een jaar
en geeft zweverige zoenen aan
de rokende daken onderaan
de stad, geen kat ziet dat
er iets gebeurt, men denkt het
regent buiten, we kennen dat…