3547 resultaten.
Tijdsbeeld?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 gegeven het tikt
weg zonder de juiste inhoud te beleven
elk individueel wezen vult z’n
eigen geleefde deel, abstractie
in pragmatiek of emotioneel
de toe gemeten tijd het verleidt tot
inzicht en uitzicht, om in het goede
te overleven, al zijn we draad even kwijt
niet de tijd gaat voorbij, maar jij, en ik
buiten onze gedachten en verwachting…
O DAT VOORJAAR
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 O dat voorjaar:
het is wakker worden
je ogen uitwrijven het gordijn openen
de laatste slaap verdrijven
de zon zien glimlachen
en hopen en dan zeker weten
het wordt een stralende dag
het leven overrompelt met een gulle lach
de oer energie pleegt natuurlijk overal
z’n te verwachten overval
knoppen barsten open
zet m’n deur op wagenwijd…
doodgewoon geluk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
384 het nu te vertrouwde nest
ik verblijd mij al met de knuffels
die ik weer geven mag en ontvang
aan het grut dat groot en klein
te lang op afstand blijven moest
ik verheugd mij op de knipbeurt
van de kapper die met zijn schaar
mijn veel te lang gelokte haren
weer fris en kort opscheren mag
voorzichtig gelukkig gestemd
droom ik vol verwachting…
vier de betekenis - van harte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
813 verjaardagen ook weer gaan
al lijkt dat steeds sneller ook te zijn
daarom vieren wij hen vasthoudend
als de feestelijke mijlpalen van leven
die ons toekomst in dromen geven
met in de ene hand de herinneringen
aan het intens toen genoten geluk
naast pijn ook van afscheid en verlies
de andere hand heft het glas stevig
op dat wat wij graag verwachten…
WELKOM IN JE GRAF
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
714 Van harte welkom fluisterde het steen
zie het tot mij komen dus niet als straf
Ik wachtte al even; het voelde alleen
nu jij er bent zeg ik, welkom in je graf
Ik had jou beslist heel lang verwacht
op een kerkhof lig je eenzaam, alleen;
En absoluut op zo’n december nacht
voelt het eenzaam, als ijskoud steen
Als kille wind door al de bomen…
hard gaan - van harte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
638 het is steeds alsof ik kijk
in de spiegel van de tijd
zoals ik jou nu zie staan
herinner je mij aan toen
elf jaar alweer net als jij
de tienerjaren eindigen
waar nu pubertijd lonkt
vol verwachting en hoop
wensen en uitdagingen
die in toekomst hangen
de speeltjes van gisteren
zijn vandaag achterhaald
net als jouw veilige bed
dat jij…
Happen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
692 Want als het eventjes dan stopt,
gaat bij haar de mond wijd open,
ze had de lepel al verwacht.
Het ontsnapt dan aan zijn aandacht.
Maar ziet hij dan die open mond,
komt hij snel en heel gedwee
en hapt constant weer met haar mee.
Een mens is een mens,
met menselijke trekken.
Bezie ze met een lach.…
Wij laten je los
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Als ziekte en de dood komt foerageren
In de plotselinge stilte van de heldere dag of nacht
Je oren vult met hun kloppende vleugels compleet niet verwacht
Sta je alleen met lege handen en kun je niets proberen.…
ZWARTE DAGEN VAN MIJN LEVEN
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.288 hoe kon ik die zwarte dagen doorstaan
met een bloedend en verscheurd hart
wanneer alle lichten waren uitgegaan
niets meer van ’t leven werd verwacht.…
zonder slaap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
408 het raam staat op een zomernacht
vaag zwoel de zwak verlichte straat
waar een late bromfiets het geronk
van zijn uitlaat om een blok laat gaan
een korrelige krijtstreep op het bord
van de nacht als verkeerd uitgeveegd
niets te raden
een paar sterren tekenen
geen dunne paden
het asfalt nog veel dieper donker
verwacht geen kudde rinocerossen…
Het zomerse bos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
424 Tussen stammen
hangt iets ongezegd — een stilte die niet leeg is, maar vol verwachting.
De grond ademt nog de
koelte van de nacht, terwijl het eerste
zonlicht het vocht uit het mos haalt. Klanken zweven
in laagjes over het pad — geen richting, geen doel, alleen aanwezigheid.…
Een gedichtje over de ontbrekende sterren
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
420 Als ik mijn nek uitsteek,
mag ik net door het schuine raam,
tussen het dichte dek door,
één of twee sterren verwachten.
Maar of ik ze te zien krijg,
ze überhaupt verdien:
daarvoor ben ik overgeleverd
aan de willekeur
en het wisselvallige humeur
van hen die zich goden wanen
over het sterrenregime.…
Ik mag er zijn
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
324 In het stille midden van mijn
bestaan vallen de maskers van aanpassing en
verwachting langzaam weg. Daar sta ik, onbedekt in het licht
van mijn eigen ogen, en voel hoe waarheid zegt: jij mag er zijn — zonder meer.…
De kaars brandt/2025
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.252 Olielampen verwachten
schaduwzijde in tegenlicht,
kijkglas kaarsen aan de ramen
sneeuwvlokjes lichtzinnig witjes kleuren,
nachten die schreeuwen om licht.
Klokslagen die nieuw leven verlangen,
koudefronten worden gedicht
vuur dat brandt
't knetteren van takken
haard dat aan het wakkeren is,
wintervloed komt tot rust…
Hades en Persephone
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
718 gezocht tot een correctie
niet abrupt niet streng maar onmiskenbaar
werd de rust uit
de sluimerende zelfgenoegzaamheid gehaald
ze zou lang in
het verborgene blijven
II
ik wilde duizend bloemen
laten bloeien
druiven voor de wijn
graan voor het brood
laten rijpen
nu in dit lange heden
waar herinneringen doven
is er niets meer te verwachten…
Pesten
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
530 In de ogen van een kind, zo vol verwachting,
schuilt soms een wereld vol angst en ontwrichting.
Een woord als een dolk, geen zichtbare wonden,
maar de ziel wordt geraakt, diep van binnen geschonden.
Tieners verdwalen in een storm van onzekerheid,
waar een fluistering hen raakt met venijn en spijt.…
De mens die weigert
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 Wij knikken naar verwachtingen
alsof het wetten zijn.
En toch
juist in die weigering
schuilt onze vrijheid.
Wij kunnen onszelf ontkennen.
Wij kunnen kiezen
wie wij willen worden.
Wij vallen
tussen wat is
en wat zou moeten zijn.
In die ruimte
tussen angst en aanvaarding
ademt een deur.…
Klassiek Toneel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
249 de opkomst van vele personages
persiflages op uitgevoerde werken
versterken opgeblazen verwachtingen
vanachter verwilderde coulissen
waar verliezen diep worden doorleefd
de wave het theater bijna verlaat
het kwaad als scène verschijnt
of wegkwijnt in een akte die rijpt
geen splijtende dialoog die de vloer aankan
geen masterplan dat een…
Ontberging
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
160 Over de heuveltjes stapte hij makkelijker heen,
als hij ze toen al in de gaten had gehad,
de landschappen kwamen hem,
in het voorbijgaan,
meestal saai voor;
wat de wouden wilden
werd ronduit in raadselachtige mist verdicht,
de dalen bleven hem naar beneden trekken,
terwijl de vlaktes niet zo lekker doorrolden
als verwacht was.…
Zeilen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
379 Wind vult de zeilen
verte komt dichterbij, zacht
de wereld wordt stil
In het stille blauw boven
het water ontstaat een beweging die
niets verlangt, een zachte verschuiving die het
licht openhoudt, alsof richting ontstaat zonder verwachting.…
Het taalbolwerk van Adrianus
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
408 Daar, in het uiterste en diepste duister,
beweert de denker wat geen mens verwacht:
met de laatste krachten van zijn wezen
het tegendeel van de zwaartekracht.…
lijdend perspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.332 toeschouwer
die zijn onderbuik prima op orde heeft
die projecteert in eerste instantie
zijn privébeleving op het feest
der kleurrijke herkenning
- zich nog onbewust
van de aanwezigheid
der gedachtenpolitie
En de schilder daarbij, die
OGENSCHIJNLIJKE
kladderaar
met zijn gladgelikte penseeltje
en vele geportretteerden incluis
verwachten…
In memoriam mijzelf
poëzie
4.0 met 28 stemmen
6.478 Ik laat geen gaven na,
Verniel wat ik volbracht;
Ik vraag om geen gena,
Vloek voor- en nageslacht;
Zij liggen waar ik sta,
Lachend de dood verwacht.…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.140 Het zonnelicht is neergedaald
en ‘t gaat bij andere lieden,
verwacht en welkom-weer onthaald,
de dag hun doen geschieden.
Het morgent daar, het avondt hier,
en wonderschone verven
zie ‘k wentelen in het westervier,
en stille, stille sterven.…
Angstig
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
677 Schieten weer weg als een bliksemschicht,
Had dit niet van mezelf verwacht,
Gevoelens die als wolken kaatsen.
Heb ik geproefd van het ultieme geluk?
Of kan ik eenvoudig niet met anderen overweg?
Geen begrip voor mezelf, laat staan dat anderen mij begrijpen.…
waar ben je?
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
996 Liefste, wanneer kan ik je terug verwachten?
Mijn emoties vechten tegen mijn verstand.
Niets kan mijn gemis naar jouw verzachten.
Ik kom je ooit weer tegen, op de plek waar jij nu bent beland.
Liefste, jij was mijn steun, mijn alles, mijn heerlijke vent.
Rust zacht, in harmonie en vrede.…
Nooit meer Valentijn!
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
3.653 Valentijnsdag vervult mij na jaren nog met afgrijzen
De dag dat ik m'n jeugdige lief de rug toekeerde
Ik dacht bij het kaartje namelijk aan de verkeerde
Terwijl hij toen slechts zijn liefde wilde bewijzen
Verwachting was iets wat hij mij stellig afleerde
Nooit doe ik mee aan die commerciële onzin riep hij
Ik toon je wel romantiek als ik heftig…
Suikertante
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.468 Het verwachten zweeft in de zon, een pluisje.
Zij kermt en bindt schakels aan mijn pols.
Ik zie haar rimpels en mijn geschenk.
Zij is rood van de spataders en geeuwt.
Fronsend verbergt ze haar laatste woord.
Haar huid leek op een geploegd veld.…
Schansspringen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.654 Paniek slaat mij om ’t hart
maar de seconden tikken na
van mij wordt nu verwacht
dat ik die Zweed versla
Ik verga onder de druk
het zweet gutst in mijn bril
Nu is mijn skistok stuk !
Stop die teller als u wil !
De schans lijkt te verdiepen
Ik hou het niet meer uit
Mijn hoogtevrees komt piepen
daar schelt het startgeluid !…
In Pacem
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.304 Uit : Het Requiem van Julius Dreyfsandt zu Schlamm
IN PACEM
vaarwel mijn vrienden allen om mij heen geschaard
ik voel nog steeds jullie warme liefde
en neem het mee, alles wordt in mijn hart bewaard
het zal de tocht naar het onvergankelijke bemoedigen
alwaar de Schepper mij zeker zal verwachten
en engelen vol van Geest en zo fijn besnaard…