3890 resultaten.
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Mijn huid voelt de
scherpte van de vroege ochtend,
toch is de kou niet langer een gesloten deur.
In de wind ligt zachtheid, een belofte van goud achter wolken.
Ik zie hoe de sneeuw-
klokjes de stilte doorbreken, hun
witte kelken vangen de eerste stralen. Ze hoeven
niet te schreeuwen om gezien te worden; hun kracht ligt in hun zijn.…
Zoete oorlog
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
270 De deur weet
hoe hard liefde kan klinken.
We waren jong.
Niet onschuldig.
Soms zocht ik warmte
waar jij niet was.
Misschien jij ook.
De nacht
heeft nooit iets verraden.
Nu drinken we koffie
in dezelfde stilte.
Jij kent mijn streken.
Ik jouw zwijgen.
De maskers
liggen ergens in een kast
die we niet meer openen.…
wachten op het woord
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
325 twee stemmen staan tegenover elkaar
als deuren die tegelijk willen openen
maar klemmen in hetzelfde kozijn
woorden vallen niet
ze botsen
stuiteren terug naar de mond
waar ze opnieuw worden geslepen
de één spreekt
de ander wacht
niet in stilte
maar in een binnenstorm van tegenspraak
een hoofd schudt al vóór het einde
een antwoord groeit…
Tussen wat blijft en wat vergaat
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
370 Onder het trage draaien van sterren
ligt iets dat niet wijkt
dat geen begin kent
en geen einde vraagt
een stilte die denkt zonder woorden
die ziet zonder ogen
en wacht tot het verstand
zich buigt
Daar, waar het blijvende ademt
proeft het denken zijn grens
en opent zich
als een oude deur naar licht
Maar beneden, in het ritselen van…
Thuis als Horizon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
254 Ik loop door kamers
alsof ze straten zijn
van een stad die ik nog leer kennen,
luister naar het zachte spreken van vloer en deur,
alsof ze me verhalen vertellen
die ik nog niet eerder hoorde.…
Neergelegd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
248 En de deur
voorzichtig opengedaan.…
Ik hoopte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 zijn
Op het feest
vroeg ik wat jij dacht
of idealen mislukken
en ik werd boos
omdat je ja zei
en we ruzie maakten
....maar ik hoopte, hoopte
....dat we het eens zouden zijn
....want ik hoopte, want ik hoopte
....op een leven met jou
In een vijver
drijven donzen veertjes
ze hebben scherpe punten
er liggen punaises voor mijn deur…
Achter de dichter staat
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
277 Achter de dichter staat deze waargenomen
wereld van blazende zwanen, openslaande
deuren, zo’n hemel die niet opbeuren wil
ingedroogde beeksluizen, de neerbuigende
hengstenhalzen, het grote rode mierenbal
de bever buiten het dal, de uiterste waarde
stronken, gebroken modder, opvliegende
eenden, gekwetter, zwart-witte koeten die
drijven…
Waardigheid onder het stof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
235 de dag brak niet plotseling
maar schoof langzaam open
als een deur die te lang op slot zat
1 juli
iemand fluistert vrijheid
alsof het woord nog moet leren lopen
ketenen vielen niet tegelijk
sommigen bleven nog jaren hangen
in hoofden
in handen
in hoe een naam werd uitgesproken
maar ergens
diep onder het stof van bevelen en zwepen…
Dromen liggen te rotten in de koelkast
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
260 Dromen liggen te rotten in de koelkast,
niemand die ze nog wil aanraken,
ik ook niet, maar ik doe de deur toch af en toe open,
uit gewoonte.
Ik zit aan de toog, natuurlijk zit ik aan de toog,
met een glas dat altijd halfleeg is,
of halfvol als je jezelf wil wijsmaken dat het nog ergens naartoe gaat.
En toch sta ik recht.…
Excuus jongeren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
179 Voor de jongeren
die opgroeiden tussen deuren die sloten,
tussen gangen waar stilte harder klonk
dan een stem die bleef
Voor jullie die werden verlaten,
niet één keer,
maar telkens opnieuw,
wanneer handen loslieten
en niemand terugkwam
Voor jullie die leefden in kamers
van afzondering,
waar dagen zich opstapelden
tegen koude muren,…
Van ver pa
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
393 Alleen soms blijft er iets achter,
als een deur die nooit helemaal dichtging,
alsof iemand ooit had kunnen komen,
alsof de afstand nooit bestaan had.
Vandaag kom ik vanuit de verte.…
Omdat ik hun ogen niet zie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
148 Wanneer de lucht en het licht weer
binnen stromen mogen, de deur
en het raam opengaan en blijven,
mijn lijf herstellen kan, dit hoofd,
eens onverdoofd een nacht slapen,
de volgende ochtend halen zonder
op een olifantenpaadje overlopen
te zijn door voortrazende stormen,
waardoor ik vrij ademen kan,
dan pas durven zij te stoppen
met hun…
Onderdeel van een groter geheel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
686 Terwijl wij het vertrouwde achter ons laten,
slaan deuren open in de ruimte, vol vreugd.…
Den Tijdtgaenger
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
12 Gelijk een vogel
die den hemel nie behoeft te bezitten,
mer slechts
deur heur te gaon.
En daor verstond ick ten langen leste,
dat vergaon gheen vijand is,
wanneer den Gheest zich stil verwijdert
en noch een kus achterlaot
op den rand der tijd.…
BLOOTAKKER
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.279 ‘k Zie heinde en verre, deur end deur
de velden nu, de kerken,
de huizen en de hoven staan,
zo bloot als op mijn hand;
van verre zie ‘k de peerden en
de mensen, op het land,
zo neerstig en zo klene, alzo
de mieren zijn, aan ‘t werken.…
Hoge Hakken
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.979 En ik gaf mij toen gewonnen
want zij had mij stuk gelopen
en zij haalde mij een koffie
maar ik wachtte niet op haar
ben er stil toen als een muis
vlug in een linnenkast gekropen
die ik om het hoekje vond
gelegen achter een dressoir
En ik wachtte een kwartiertje
deed de deuren daarna open
zag haar giechelige ogen
ze zei, waarom zit U daar…
Corona binnenblijven en in de kast zitten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
587 diensten'
maar gooien die deur keihard in je gezicht dicht
als je je intieme intrinsieke gevoel wilt delen
en de politiek, Den Haag, bedoelt als middel
wordt doorgaans ieder voor zich, en God is dood
mensen, levenslang zal ‘het binnen zitten’ niet worden
het zal wel heel, heel lang duren, maanden, jaren?…
Wat de kat denkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Ik spring van de vensterbank, trippel blij
naar de deur, hoor zijn stap op de trap.
De deur gaat open. Ik gelijk op mijn rugje.
Kroelende vingers onder mijn kinnetje.
Dan veegt zijn voet mij ruw zijwaarts.
Kan ik wel gaan prakkiseren waarom,
maar al vergeten en vergeven, wánt
het geluid van de blikopener
breekt door als de zon.…
HUIS VAN GEDICHTEN
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.047 Het dak bedekt met pannen van gedichten
daaronder spatten letters op papier
de rijmen stroomden langs de ramen
de deur van het gedicht staat op een kier
De brievenbus nog bomvol dichterswoorden
gelezen als het moet, op het toilet
maar nu gestopt met denken en verzinnen
geplaatst in vakje "leesverlet"
De kelder vol met hersenkraaksels…
Nog even samen met jou
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.708 altijd samen waren
Even zat je weer naast me
en wilde ik je stevig vasthouden
ruiken aan je zachte haren
je zoenen en de liefde verklaren
Ik zie je lach, jouw ogen stralen
mijn hart huilt vanbinnen over de pijn
ik had alles willen houden wat het was
en dat was ook alles wat ik probeerde
Zoals het lot eerder geschiedde
moest ik de deur…
Wanhoop
poëzie
3.8 met 10 stemmen
6.266 In der venstren schijnen, in der diepe deuren graf
Kijk ik levens velerhand gering gebeuren af:
't Leek mij troost of ik van schoonheid medelijden won,
Vond ik één geluk dat ik oprecht benijden kon.…
Individu
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
1.249 Ik loop de deur uit
Voor wat boodschappen in een supermarkt
Voor wat vlees bij de slager
Alles zet ik in een kar
De rij is lang
Er is maar één kassa open
Smal is het pad
Snel de boodschappen lopen
De caissière is bezig
Iedereen wacht ongeduldig op zijn beurt
Mensen kijken zuur en cru
Individu
De lopende band is…
Etretat
netgedicht
2.8 met 25 stemmen
3.757 Het veilige dorp van een mespuntje zee
snufje zout waar de kiezels de branding
doen rollen en klossen waar de winkels
nog op hun hurken zitten bijeen op een plein
waar de kleuren buiten de deur wiebelen
plastic strandslippers ballen waterpistolen
toeristen waar de naam kortom vredig is:
Etretat
Maar voorbij baai en bakens promenade…
Éénrichtingsverkeer
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
959 heen
Het is hier zo verlaten, ik ben helemaal alleen
…En de nacht is koud en zwart
Deze reis is moeilijker dan ik dacht
Moedeloze tranen stromen over mijn wangen
En net als ik denk dat ik ga vallen
Zie ik in de verte mijn eindbestemming staan
Strompelend, maar blij kom ik eraan
Voor je hart staat een verboden toegangs-bord
En elke deur…
Zondagavond
hartenkreet
4.3 met 50 stemmen
3.644 , met jouw beeld voor mijn ogen
Mijn spijt zo intens, dat je het niet zou geloven
Liep ik eenzaam door jouw straat
Wetend dat je me nu haat
Zondagavond, met een trillende hand
Wilde ik aanbellen, luisterend naar mijn verstand
Maar welke reden, welke smoes kon ik geven
Voor het verpesten van jouw leven
Zondagavond, twijfelend voor jouw deur…
De tand des tijds
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.056 De deur gaat vriendelijk open
en ik kan het eten ruiken.
Onderhoud wordt moeizaam
en kost ook steeds meer tijd.
Af en toe hapert de techniek,
maar men verhelpt dat heel bekwaam.
Het is geen rijksmonument,
maar dat is het wel voor mij.
Want dat kun je pas begrijpen
als je de geschiedenis kent.…
Huis in mij
gedicht
3.7 met 18 stemmen
12.942 Behaagziek laat het deuren
in sloten vallen, slaat luiken open, klapt
ze weer dicht. Het diept vergeten licht
op uit zijn kelders, haalt op zolder bestofte
dromen uit het rag tussen de balken vandaan.
Vleermuizen of dode tantes worden wakker,
fladderen op, verschrikt maar koket.…
Ontspoorde Tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
967 De deur van gisteren zwaaide dicht
Bijna uit de hengsels
Het gepolijste eik kraakte
Zij wrong aan de knop, trok, hield vol
Zonde van de moeite,
het verspilde melkzuur
De vervlogen uren verzamel ik
Als een hamster
In mijn wangen gepropt
Dan verzink ik, door algen overwoekerd
Tastend in het slijk
Naar haar, de halve maan, halve bol
De tijd…
SOMS.
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.421 soms heb jij een dag vol regen,
soms is er nergens even een open deur,
soms is de zon op zo'n dag een zegen,
opeens heeft alles om je heen weer een andere kleur,
soms heb jij het gevoel niet te worden begrepen,
soms sta jij daar teleurgesteld,
soms laat jij je onbewust meeslepen,
ach door de woorden voel jij je verstikt en bekneld,
soms…