5774 resultaten.
Ik droom de dag
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
710 lenteochtend, zo sluimerig mooi
toon je het stille weidelandschap
enkel een kievit is mijn metgezel
het verenkuifje maakt een dribbelpas
rond een kuiltje in het akkergras
roept zijn eigen naam
kiewiet, kiewiet, kiewiet
mijn mond blaast kringelwolkjes
door het zuivere koude ademen
ik droom de dag alvast naar mij toe
er ligt een…
’n dialoogje met de liefde
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
729 jouw ogen
wanneer ze mijn wereld
raken
zachter in verbazing, jij mens;
man van duizend dromen
je kleurt me
in het klaverveld, het verlangen
welwillend bevrijd
ik fluit naar herfst
en hoe hij ruist en reikt
naar stille rust
naar de vogel en zijn maatje
die samen het antwoord
voltooien
in de warme ruimte
van hun nest
jij…
Sprookjesbossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Laat luchten wolken zijn
in stille bossen zonder spitsroeden,
tussen dunne bomen
op paden zonder angstige hoede.
Laat lichten dwalen
over arme heidevelden,
in schaduw van jeneverbes
zonder dronkaards en helden.
Op eigen erven
van verpande levens in verhulling,
op vreemde bodem
van dromen zonder vervulling.…
Nattigheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
646 De avond hondenwandeling
Loopt anders
De regen niet bijzonder
Maar zijn klank
Een rij vuilcontainers te vroeg
In `t donker langs de weg geplaatst
Drumt de regen bassdrums
Sommige als toms
Volstromende putten
Ieder zijn eigenaardige roffel
En
Uit kale hoge bomen
Snelle ritmische spetters
De traag hangende druppels
Worden laatste stille…
Terugkeer in het paradijs
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
583 De lucht is zo licht vanochtend
witte wolken drijven doelloos
zo licht te drijven
en het fictieve gezicht verliezen
en te verdwijnen
in de werveldans
van Stille Diepte
en de anderen
andersloos omhelzen
met een hart van tranen
Masker van gedachten
van smachten
in het vuur van inzicht verbranden
Inzien dat je bent
wat niet verschijnt…
AVONDGELUIDEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.172 Er moeten witte hoeven achter de zoom staan
van de blauwe velden langs de maan
's avends hoort gij aan de verre steenwegen
paardenhoeven
dan hoort gij alles stille waan
van verre maanfonteinen zijpelt plots water
- gij hoort plots het zijpelen
van avondlik water -
de paarden drinken haastig
en hinniken
dan hoort men weer hun draven stalwaarts…
's Heren watermolen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Op het terras
bij een glas
soes ik weg
in de lentezon
in het geroezemoes
in het watergebruis
droom ik weg
over de blauwe bossen
de hooggelegen akkers
de natte beemden
over de grillige oevers
het snelle water
de stille kano's
over de eeuwen schoonheid
van 's heren watermolen.…
En elke ademteug
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
675 Het is wanneer ik achterom kijk
en een kind zie staan
wiens uitgestrekte hand naast licht grijpt
dat zich kwijnend aan de voeten hecht
voor het als schaduw groeit
ver boven frêle schouders
lippen beven zie
bij het proeven van de wind
die zwijgend ijs legt
rond een tere mond
of het stille neerhurken in duister
zonder…
Diep van binnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 de wereld glijdt voorbij
in mistig stille schimmen
zij raken met hun nat en kil
mij diep van binnen
kan ze niet ontwijken
er zijn geen heldere plaatsen
waar ik kom en wil verblijven
houdt iedereen mij in de gaten
heb mezelf al opgegeven
wil er niet meer zijn
weg gaan uit een wereld waar
geen plaats is voor mijn leven
ik glijd af
ga…
ZWERVEN BIJ HERFSTWEER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 Stille leegte... Doods...
Plots klinkt luid kraaiengekrijs
als 't warme lied van leven.
Van de wandeltocht
ben ik moe, wil omkeren
of even zitten.
Maar wind door kale peppels
geeft me drang verder te gaan.
Gele herfstbomen
worden ijler en dunner.
Dan verlang ik
naar druppels witte wijn,
die zacht op mijn tong vallen.…
Mijn boom herdenkt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 Mijn boom herdenkt
de stilte van de zee
het verhaal waarin jij
bent heen gegaan
en mijn wanen
denken mee
mijn droom herleeft
de stilte
van de armoede
in werkelijkheid
mijn boom is beleefd
en leeft in stille aardigheid
zonder opsmuk
met een verlegen gebaar
staat hij daar in weemoed
met alle takken klaar
om het leven te vertakken…
Amorfis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
383 langs de grenzen van zichtbaar licht
onttrek ik mij even aan eeuwigheid
tussentijds sta ik kort in het zicht
als speelbal van eigenwijze tijd
hooguit hoogte, waarmerk van reliëf
of diepte in groeven van voordood
gezichten, van mensen die ik nog tref
een rimpel in de vijver van stille nood
heeft het zin te beklijven
gekerfd in beelden, kruimig…
zwemmer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 met de dolk
in de rug
liet ik me kantelen
over de leuning
van de brug
het koele water
weigerde
de schroeiende pijn
te stillen
en het besef
van je verraad
te smoren
in oeverloze
vergetelheid
gelaten
liet ik me zinken:
verdrinken
is een zachte dood
op het dieptepunt
en tegen beter weten in
ben ik beginnen zwemmen,
maar…
Mijmering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 Lege bossen, die mijn zoeken staken
vluchten doen naar stadsgewoel
waar huizenrijen exotische namen
uitschreeuwen, verder jagen
Doch mijn honger
naar bosbessen
is niet te
stillen…
Stilzwijgend verstommen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
608 Het stille vertrek van lente
in afscheid van een droom
zou jij willen meemaken
valt te begrijpen uit jouw brief
terwijl je met woorden aan de haal gaat
alsof samen zijn slechthorend is
ontneem je het geloof haar natuurlijke charme
en het vragen blijft verzwegen
achter de horizon van jouw geluk
verschuilt de maan zich in jouw stilte…
Overnachtende Gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 hoofd
Zij komen zonder reservering
Daarmee dus geen annulering
Men hoeft mij niet meer te wekken
Want mijn nachtrust is geroofd
Zij zouden aangenaam verrassen
Met de zachtheid van matrassen
Maar het lawaai blijft tegendelen
Als geschreeuw uit duizend kelen
Overnachtende gedachten
Tot de haan kraait zal ik smachten
Naar verblijf op stille…
tot de wereld ophoudt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 zijn er lichte dagen van
heldere geurende honing
vogels die de hemel in trage
vleugelslag beschrijven
optilbare woorden in stille
uren van onbetreden sneeuw
trillende crescendo's van
diep verborgen nachtegalen
roffelende hagelstenen op het dak
vuurwerken voor leven en dood
in tijden van blijven en weggaan
de oogwenken van zijn en niet…
Introverte vriend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
701 om me op te laden voor de mensheid
want vragen stellen ligt me niet
antwoorden heb ik niet voor handen
laat me maar even in mijn eenzaamheid
er is nog voldoende tijd om de wereld
door mijn aanwezigheid te veranderen
het zijn de kleine dingen die ik doe
ze vallen niet op en maken me niet moe
door niemand opgemerkt of zelfs maar gezien
stille…
Volle maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 verlaten kronkelpaadje
Slingerend langs knoestige bomen
Loop ik vergezeld door zilver maanlicht
Zomaar wat te dagdromen
Kijkend omhoog, naar de witte magische bol
Voel ik inwendig de lol
Om een diepe wens te uiten
Een wens die een vorm van creativiteit laat ontspruiten
Overvallen door een gevoel zeer frappant
Lijkt het alsof ik met mijn stille…
Oude boeken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
610 stelde ik jou nooit
maar jouw devotie
sprak boekdelen
hoofdstukken
van oude boeken
die jij, allemaal gelezen
opstapelde naast de open haard
waar we zo vaak
naakt hebben gevreeën
vroeg ik niets anders
dan een stille vrede
in een verborgen woordenwoud
van nieuwe nooit geschreven boeken
vol onbeantwoorde levensvragen.…
op zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 ik zoek iets meer
dan die gemoedelijkheid langs mijn huid
van kruin tot kuit strijkt
ook verwachting tussentijds
scherpe tongen, met
een vlammend commentaar
maken slechts onzekerheid waar
ik buig en laat mijn haar
in sluiers naar beneden vallen
gelijk als het gestorven blad
van stille herfstbomen
en het lallen van een dronken tong…
In berusting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In berusting van verlies
voelt het liefhebben
als groeien in verdriet
waar men de hoogste toppen
van het leven wil bestijgen
het dal van tranen ziet
waar kluchten witte meeuwen
in schier onbewolkte luchten blauw
woorden van oeverloze liefde schreeuwen
verder laten dragen hemelhoog
in dagen van stille berusting
zullen woorden zwijgen…
Ogen van bekenden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 stappen op
het pad
geknerp van
losse kiezels
de stille tred
op veerkrachtig
lichtgroen
lentegras
het bankje
bij de vijver
die spiegelend
zijn schaduw gaf
armen die
gedachteloos
schouders vonden
om even te ronden
verlangen dat
een uitweg zocht
in speels en heel
langdurig kussen
wij zijn
niet uitgerust
lust smeult zacht…
Appelblauw
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
502 wanneer de hemel en de wolken
als beddenlaken lonken
en ook het stille wiegen van de wind
je in verleiding laten komen
kunnen appelblauw en ook zeegroen
de kleuren in je dromen zijn
je ogen loom en zo vermoeid
jouw wereld draait op volle toeren
de nacht komt zalig, is mysterieus
met rust en tijd als heerlijkheid
de appel terug groen,…
Gevangenpoort
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
828 Mag ons ‘zomer tijdloos' verleden
de klokken verder terugdraaien,
haar vergeten tijd in beleving
een stille nagalm laten krijgen..…
Nu er die stilte hangt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn…
Zandloper van de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 De zon gat onder
huizen weven schaduwen
in stille straten.
Bottende knoppen
smeltend ijs, pas gewassen
groen bladeren.
Achter elke deur
tikt de klok die het geluk
van thuis wil proeven.
De wereld is mooi
als je de triestheid wegdenkt
woorden vallen stil.
De psychiater
is zelf niet goed bij zijn hoofd
ik schrijf hem rust voor.…
Kleine takjes
netgedicht
5.0 met 618 stemmen
492 er scheen geen
maan maar
het leven lichtte
ons bij met haar kleur
kleine takjes
knapten en hun
muziek vertelde
van het volgende pad
op het zachte mos
voelden wij de
vochtige veerkracht
in een zuigend gaan
maar er was meer
ook op het stille web
onder de grond roerde
lichtsnelheid zijn info
in tal van processen
werd zonne-energie…
waterwetten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
403 zee van verstomde stemmen
hortende adem van sleuren
deinen en neerhalen
van zeenmans graven
brulboei van toevloed
en terugloop
drager van watergrijze
wolken het blauw het
groen en de mist
zee van verraderlijke
stroming van stille
schitter en schaduw
koele waarnemer
aanjager van stormen
zonneklare beuker
zee opstandig…
dorp van weleer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 het dorp stierf
verstikt onder
lagen van as
en puin
een stille dood
in het dorp
leefden bedaarde
beukenbomen
groeiden bloemen
in het korenveld
vervallen huisjes
krom geteisterd
door weer en wind
en altijd in
de donkere verte
die eenzame
fietser onder de
grijszwarte lucht
de sonore klanken
van de kerkklok
mijn gesmoorde…