3362 resultaten.
Waar gebeurd en nog van tel, helaas.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.985 wie een halve eeuw toegeschreeuwd krijgt' zat
wijf, kruip in uwe nest want je kan nu echt niets dat deugt '
neemt dit uiteindelijk voor waarheid en gaat lang voor bedtijd bed in vluchten, verstarren , bevriezen ...
monddood en vleugellam, weg van de minste weerstand; laf het middel hanterend.…
Verlichting
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
600 ik zet hen in het licht
zij die hun zin verloren
moesten vluchten voor hun leven
zij die keihard knokten maar weg wilden van de pijn
zij die vastzitten in onzichtbare knopen
zich slepen door iedere dag
zij die ronddwalen in cirkels
zij die gevangen zitten in een lijf dat niet meer wil
zij die monddood zijn gemaakt. door hen die er eens toe deden…
In het licht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
504 ik zet hen in het licht
zij die hun zin verloren
moesten vluchten voor hun leven
die keihard knokten maar weg wilden van de pijn
die vastzitten in onzichtbare knopen
zich slepen door iedere dag
zij die ronddwalen in cirkels
zij die gevangen zitten in een lijf dat niet meer wil
zij die monddood zijn gemaakt, door hen die er eens toe deden
zij…
Götverläten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
437 Wat hoorden al die zeeschuimers van bonken
Rondom hun zelfgebouwde houten huys
En vluchtten zij toen terug in hun kombuis
Voordat zij konden schaven aan hun honken?…
De zachte stem van de heggenmus
netgedicht
2.6 met 27 stemmen
777 Zijn vleugels zijn bescheiden, zijn vlucht een
gebaar van verlegenheid. Geen dappere duikvluchten tussen
gevels van een ademende stad, geen luidruchtige bijeenkomsten op daken
en richels, maar een bestaan in de marges; een stem die zich pas laat horen als je luistert.…
Egoloze bevrijding
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
161 onttrokken aan 't zicht van geblindeerde
razende quattro's zo snel als een drone
lasergestuurde zelfsturende cheetah's
speedy als lopend vuur tussen de steden
gazellen en springbokken voor hun
land rovers
reebokken kangoeroes en antilopes
nog immer onttrokken aan licht van de dag
in clair-obscur van de maan in de nacht
blijft zij op de vlucht…
De Blinde Man en het Laatste Licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
110 Je wacht op de klap van het noodlot, de kogel in de vlucht,
en de rook van het gevecht vult de trillende lucht.
En toch, als de storm zijn diepste dieptepunt bereikt,
en de felle paarse gloed aan de horizon bezwijkt,
fluistert een stem in de nacht: Laat het los, laat het zijn.
Er is een einde aan de strijd, een grens aan alle pijn.…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Het is geen vlucht, maar een diep berusten,
een overgave aan de bittere grond.
Er is niemand op het binnenterrein.
Alleen de wind die de herinnering
aan de warme haven met zich meedraagt
en eenzaam tussen de huizen blijft hangen.
Als een verdwaald kind in een stenen woud.…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 Geen vlucht, welnee. Pure overgave.
Aan de bittere grond. Berusting.
Niemand op het terrein. Leegte.
Alleen de wind.
Die de herinnering meesleept.
Aan de warme haven.
Hij hangt tussen de huizen. Eenzaam.
Een verdwaald kind. In een stenen woud.…
spin me weer in zonder naam
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.501 strompelen
steunen, dan
lopende kreunen
de stapjes alleen
op de wereld
het groeien van
vleugels, gefladder
gedwarrel, de aanloop
de vlucht in vrijheid
vrij van de bodem
krachten trotserend
het wenden en keren
glijvlucht in rust
van de stilte
kilte van hogere sferen
kou die snijdend
je terughaalt als
lucht weer te ijl wordt…
Het Menselijk Leven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.266 Nu vlucht de slaap reeds in de vroege morgen,
Ja, somtijds heeft de nacht geheel voor u geen rust.
Vermoeden, vrees, wantrouwen, zorgen
Verdoven kennis, ijver, lust.…
Orenetes / Zwaluwen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.068 Vertaling uit het originele Catalaans
Zwaluwen
De zwaluwen zingen naar de zon toe
maken tekeningen met lange en elegante lijnen
springen en vallen in hun prachtige kleuren:
schoonheid gaat ermee samen en tekent hun vlucht.…
Voorjaar
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.085 trouwen,
De rituelen van de balts, desnoods op de nok van 't dak,
Dit stoere maken van het hof maakt vogel zijn een vak,
De eenden hebben niet zo'n haast in het nog koude water,
De grond is nog te koud voor eieren dus wordt het wat later,
De allereerste zwaluwen suizen sierlijk door de lucht,
Zij pakken her en der insecten doeltreffend in hun vlucht…
Het huis mijns vaders
poëzie
3.9 met 36 stemmen
5.533 - De dagen hadden mij de vreemde vreugd gegeven
te weten, hoe een vlucht van grote vooglen hing,
iedere avond, in de teedre zomer-luchten
die zeegnend om de ziel der needre mensen gaan,
als de avond daalt, en maalt in avond-kleur de vruchten
die rustig-zwaar in 't loof der stille bomen staan.
...Toen kwaamt gij zacht in mij te leven, en…
Metamorfoselied of overbodige ode aan een ex-minister-president
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.244 meppen doet de adrenaline stromen
Meppen doet mijn talent ontluiken
met grote handen maai ik om me heen
als kegels vallen de slachtoffers
hier een vriendschap daar een reputatie
wat een geweldige preoccupatie
ja, meppen doet mijn talent ontluiken
Meppen beëindigt mijn lust en mijn leven
het wordt stil in de straat waar ik woon
buren vluchten…
aarzelende dracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
715 De herkenning is als de blauwe zwaan,
geurloos drijft ze op de nostalgische onderstroom
en zuigt haar stuwend naar hogere vluchten.
Onze monden roeren traag en bedreven
de zuurstof doorheen de gesmolten lava,
om sterk en bindend ijzer te smeden.…
De smaak van hemel
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
906 In het bijzijn van je lief
die verstaat wat je hart doet gevoelen
vluchtte je voor de snelheid
van je overhaaste geest
het moment liet je varen
wuifde je weg als een schip waarvan je
wist dat het spoedig zal vergaan
zo week haar bodem,door het wak
dat je erin had geslagen
en zo tint je jezelf in rose blos
alsof het de hemel was die…
Herinnering
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.189 liefste, het gevoel dat jij me gaf,
die zalige, tedere warmte,
dat had ik nooit eerder ervaren
Ik vond je zo speciaal, zo uniek
Het was alsof ik je altijd al gekend had,
gezien in de ogen van vele vrouwen,
die onbevangen en blij naar de wereld keken
Liefste, je bracht mij in extase
veel meer dan wat ook op aard
Meer dan het zien van een vlucht…
KOFFIEHUIS
poëzie
4.5 met 13 stemmen
5.603 Solidariteit der spel-geruchten,
van de tragies-ernstige domino's, fatum-zwart
tot der biljartballen rood-wit luchtig vluchten.
Geblaseerde rasta's; daarnaast huiselike dikbuiken,-
alles weerom schijn, - dames die eeuwig goedig toeluiken:
allen Babelbouwers van dezelfde gebazel-innigheid.…
- Zomerwind -
hartenkreet
4.0 met 37 stemmen
1.167 Mijn hart, het heeft al veel eerder bemind
het weet als ik vlucht kan de wind mij niet pakken.
Met hete adem dringt hij aan en zucht en blaast,
droogt het vochtige grasland, drumt en raast.
Ach, waarheen wenk jij mij, jij scherpe zomerwind,
Jij fluistert en suist, heb je mij ooit gekend?…
Vaarwel amigo
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
1.633 Net als Rimbaud, een jaar eerder dan hem gestorven,
wenste hij tot op het laatst te vluchten van leven
en dood, op een schip, godverdomme, als een engel
zó onschuldig!…
Paradijs.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
839 Als ik 's zomers in mijn tuintje zit,
zie ik het paradijs,
de bloemen kleuren mijn horizon
en boven mij de lucht
Daar kan je heel veel sprookjes zien,
een monster, of gezicht
na een tijd vervaagd de schim
een wolk op de vlucht
De vogels brengen hun jongen groot,
wat hebben ze het druk
dus zette ik wat water neer
ze drinken en ze baden zich…
DE NAJAARSZONNE SPRANKELT
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.556 Een vlucht van bonte kraaien
Strijkt neder in het bos,
En nog een enkle vlinder
Zweeft waprend over 't mos.
In 't effen water spieglen
Twee zwanen, blank van veer,
Uit dons gewrochte gondels,
Zacht wieglend op het meer.
De haan steekt op de hoeve
Zijn heldere klaroen,
Terwijl nog tortels kirren
In 't laatste beukengroen.…
OPBLIJVEN
gedicht
3.5 met 14 stemmen
4.072 maar ze hangen aan het kozijn
klimmen in de sparrentakken
zodat niemand ze kan pakken
springen op het maneschip
en gebruiken het als wip
klauteren op manestralen
gaan een handje vuurwerk halen
werpen het in wijde vlucht
tegen het zwarte fluweel van de lucht
Worden niet naar bed gebracht
Spelen buiten heel de nacht
Warm in haar bedje heeft…
Pinksteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 Radicaal met nuances in elke vlucht!
Zoals in licht en duister, eb en vloed, zomer en winter heeft
onze geschiedenis zich een weg gebaand. Nu is het de tijd
van belijden met ons hart op de juiste plaats. Op zandgrond
en rotsen hebben wij gestaan; toch radicaal gekozen
voor die ene baan.…
Het astronomische dispuut
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
454 boerin met in haar hand een hark
bij een sloot met een waterlelie
jij bent misschien mijn zonnestelsel
mijn hart, een oerbron van liefde
daar waar de rivier zijn stroomgebied volgt
bedenk ik mijzelf een zwembad
we luisteren naar rollende stenen
bewegen als eieren in de melkweg
ik weet niet wie de eerste is
we zijn nu samen op de vlucht…
onrust
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
510 Wat hadden zij in gedachten
een zonnegod op zijn vlucht
door een vluchtend universum?
Of was het zo'n heel gewone
zo'n menselijke god
een alledaagse sigarenrokende god
in een schommelstoel?
Zelfs de gedachte aan God
maakt ons mensen onrustig,
levenden,
zelfs het denken aan de dood
sturen we de kamer uit.…
waar de tijd stil lijkt te staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
894 stil lijkt te staan
ontsluiert het nu van de tijd
het fonkelend besef
dat verlangen naar eendracht
de wens het te beleven
ons tot daden daagt
die doen wat wij dromen
dat wij
van minuten die jaar zullen worden
voor de kinderen van onze kinderen
hoe genaamd ook
voor Boaz, Emily en Max
onze vleugels mogen spreiden
om zo voor hen
de vlucht…
Ze is een ster
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
910 licht
Als ik naar boven kijk zie ik pas hoe lang jouw weg is
Je baant een weg waar geen wet is
Slechts jezelf hebt en ontkent niks
Door donkere dagen blijf je het licht van ver
Elke dag weer vind ik jou een ster
Alle planeten kan je zien
Omdat je door het universum vliegt
Rijzend door de tijd, heen en terug
Kan niet vragen waar je heen vlucht…
Het binnenste van uitzicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
602 Betreed zo nieuwe vreemde sferen,
al zulke die mijn vlucht toelaat.
Ontmoet ijsvogels, begin te begrijpen.
Hoor een die zich in verten zingt.
Praat met flamingo's wier stijl betovert
en vind ja zelfs een alter ego
zwevend tussen zang en droom.
Op jacht? Een instinctief expansie?
Ook zonder engte blijft het lied.…