Alle inzendingen over vlucht

3362 resultaten.

Sorteren op:

Waar gebeurd en nog van tel, helaas.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.985
wie een halve eeuw toegeschreeuwd krijgt' zat wijf, kruip in uwe nest want je kan nu echt niets dat deugt ' neemt dit uiteindelijk voor waarheid en gaat lang voor bedtijd bed in vluchten, verstarren , bevriezen ... monddood en vleugellam, weg van de minste weerstand; laf het middel hanterend.…

Verlichting

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
ik zet hen in het licht zij die hun zin verloren moesten vluchten voor hun leven zij die keihard knokten maar weg wilden van de pijn zij die vastzitten in onzichtbare knopen zich slepen door iedere dag zij die ronddwalen in cirkels zij die gevangen zitten in een lijf dat niet meer wil zij die monddood zijn gemaakt. door hen die er eens toe deden…
LadyLove15 december 2024Lees meer >

In het licht

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 504
ik zet hen in het licht zij die hun zin verloren moesten vluchten voor hun leven die keihard knokten maar weg wilden van de pijn die vastzitten in onzichtbare knopen zich slepen door iedere dag zij die ronddwalen in cirkels zij die gevangen zitten in een lijf dat niet meer wil zij die monddood zijn gemaakt, door hen die er eens toe deden zij…
LadyLove2 februari 2025Lees meer >

Götverläten

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 437
Wat hoorden al die zeeschuimers van bonken Rondom hun zelfgebouwde houten huys En vluchtten zij toen terug in hun kombuis Voordat zij konden schaven aan hun honken?…
Maxim8 februari 2025Lees meer >

De zachte stem van de heggenmus

netgedicht
2.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 777
Zijn vleugels zijn bescheiden, zijn vlucht een gebaar van verlegenheid. Geen dappere duikvluchten tussen gevels van een ademende stad, geen luidruchtige bijeenkomsten op daken en richels, maar een bestaan in de marges; een stem die zich pas laat horen als je luistert.…
CB26 februari 2025Lees meer >

Egoloze bevrijding

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 161
onttrokken aan 't zicht van geblindeerde razende quattro's zo snel als een drone lasergestuurde zelfsturende cheetah's speedy als lopend vuur tussen de steden gazellen en springbokken voor hun land rovers reebokken kangoeroes en antilopes nog immer onttrokken aan licht van de dag in clair-obscur van de maan in de nacht blijft zij op de vlucht…

De Blinde Man en het Laatste Licht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 110
Je wacht op de klap van het noodlot, de kogel in de vlucht, en de rook van het gevecht vult de trillende lucht. En toch, als de storm zijn diepste dieptepunt bereikt, en de felle paarse gloed aan de horizon bezwijkt, fluistert een stem in de nacht: Laat het los, laat het zijn. Er is een einde aan de strijd, een grens aan alle pijn.…

Herfst in het woonoord

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 60
Het is geen vlucht, maar een diep berusten, een overgave aan de bittere grond. Er is niemand op het binnenterrein. Alleen de wind die de herinnering aan de warme haven met zich meedraagt en eenzaam tussen de huizen blijft hangen. Als een verdwaald kind in een stenen woud.…

Het stenen woud

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Geen vlucht, welnee. Pure overgave. Aan de bittere grond. Berusting. Niemand op het terrein. Leegte. Alleen de wind. Die de herinnering meesleept. Aan de warme haven. Hij hangt tussen de huizen. Eenzaam. Een verdwaald kind. In een stenen woud.…

spin me weer in zonder naam

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.501
strompelen steunen, dan lopende kreunen de stapjes alleen op de wereld het groeien van vleugels, gefladder gedwarrel, de aanloop de vlucht in vrijheid vrij van de bodem krachten trotserend het wenden en keren glijvlucht in rust van de stilte kilte van hogere sferen kou die snijdend je terughaalt als lucht weer te ijl wordt…

Het Menselijk Leven

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.266
Nu vlucht de slaap reeds in de vroege morgen, Ja, somtijds heeft de nacht geheel voor u geen rust. Vermoeden, vrees, wantrouwen, zorgen Verdoven kennis, ijver, lust.…

Orenetes / Zwaluwen

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Vertaling uit het originele Catalaans Zwaluwen De zwaluwen zingen naar de zon toe maken tekeningen met lange en elegante lijnen springen en vallen in hun prachtige kleuren: schoonheid gaat ermee samen en tekent hun vlucht.…

Voorjaar

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.085
trouwen, De rituelen van de balts, desnoods op de nok van 't dak, Dit stoere maken van het hof maakt vogel zijn een vak, De eenden hebben niet zo'n haast in het nog koude water, De grond is nog te koud voor eieren dus wordt het wat later, De allereerste zwaluwen suizen sierlijk door de lucht, Zij pakken her en der insecten doeltreffend in hun vlucht…

Het huis mijns vaders

poëzie
3.9 met 36 stemmen aantal keer bekeken 5.533
- De dagen hadden mij de vreemde vreugd gegeven te weten, hoe een vlucht van grote vooglen hing, iedere avond, in de teedre zomer-luchten die zeegnend om de ziel der needre mensen gaan, als de avond daalt, en maalt in avond-kleur de vruchten die rustig-zwaar in 't loof der stille bomen staan. ...Toen kwaamt gij zacht in mij te leven, en…

Metamorfoselied of overbodige ode aan een ex-minister-president

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.244
meppen doet de adrenaline stromen Meppen doet mijn talent ontluiken met grote handen maai ik om me heen als kegels vallen de slachtoffers hier een vriendschap daar een reputatie wat een geweldige preoccupatie ja, meppen doet mijn talent ontluiken Meppen beëindigt mijn lust en mijn leven het wordt stil in de straat waar ik woon buren vluchten…
Jan Blaauw9 augustus 2004Lees meer >

aarzelende dracht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 715
De herkenning is als de blauwe zwaan, geurloos drijft ze op de nostalgische onderstroom en zuigt haar stuwend naar hogere vluchten. Onze monden roeren traag en bedreven de zuurstof doorheen de gesmolten lava, om sterk en bindend ijzer te smeden.…

De smaak van hemel

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 906
In het bijzijn van je lief die verstaat wat je hart doet gevoelen vluchtte je voor de snelheid van je overhaaste geest het moment liet je varen wuifde je weg als een schip waarvan je wist dat het spoedig zal vergaan zo week haar bodem,door het wak dat je erin had geslagen en zo tint je jezelf in rose blos alsof het de hemel was die…
Stan Rams24 november 2006Lees meer >

Herinnering

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.189
liefste, het gevoel dat jij me gaf, die zalige, tedere warmte, dat had ik nooit eerder ervaren Ik vond je zo speciaal, zo uniek Het was alsof ik je altijd al gekend had, gezien in de ogen van vele vrouwen, die onbevangen en blij naar de wereld keken Liefste, je bracht mij in extase veel meer dan wat ook op aard Meer dan het zien van een vlucht…
troebadoer7 december 2007Lees meer >

KOFFIEHUIS

poëzie
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.603
Solidariteit der spel-geruchten, van de tragies-ernstige domino's, fatum-zwart tot der biljartballen rood-wit luchtig vluchten. Geblaseerde rasta's; daarnaast huiselike dikbuiken,- alles weerom schijn, - dames die eeuwig goedig toeluiken: allen Babelbouwers van dezelfde gebazel-innigheid.…

- Zomerwind -

hartenkreet
4.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.167
Mijn hart, het heeft al veel eerder bemind het weet als ik vlucht kan de wind mij niet pakken. Met hete adem dringt hij aan en zucht en blaast, droogt het vochtige grasland, drumt en raast. Ach, waarheen wenk jij mij, jij scherpe zomerwind, Jij fluistert en suist, heb je mij ooit gekend?…
Sabrina Bielac22 september 2009Lees meer >

Vaarwel amigo

netgedicht
2.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.633
Net als Rimbaud, een jaar eerder dan hem gestorven, wenste hij tot op het laatst te vluchten van leven en dood, op een schip, godverdomme, als een engel zó onschuldig!…

Paradijs.

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 839
Als ik 's zomers in mijn tuintje zit, zie ik het paradijs, de bloemen kleuren mijn horizon en boven mij de lucht Daar kan je heel veel sprookjes zien, een monster, of gezicht na een tijd vervaagd de schim een wolk op de vlucht De vogels brengen hun jongen groot, wat hebben ze het druk dus zette ik wat water neer ze drinken en ze baden zich…
Anne Marie3 januari 2010Lees meer >

DE NAJAARSZONNE SPRANKELT

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Een vlucht van bonte kraaien Strijkt neder in het bos, En nog een enkle vlinder Zweeft waprend over 't mos. In 't effen water spieglen Twee zwanen, blank van veer, Uit dons gewrochte gondels, Zacht wieglend op het meer. De haan steekt op de hoeve Zijn heldere klaroen, Terwijl nog tortels kirren In 't laatste beukengroen.…

OPBLIJVEN

gedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.072
maar ze hangen aan het kozijn klimmen in de sparrentakken zodat niemand ze kan pakken springen op het maneschip en gebruiken het als wip klauteren op manestralen gaan een handje vuurwerk halen werpen het in wijde vlucht tegen het zwarte fluweel van de lucht Worden niet naar bed gebracht Spelen buiten heel de nacht Warm in haar bedje heeft…

Pinksteren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Radicaal met nuances in elke vlucht! Zoals in licht en duister, eb en vloed, zomer en winter heeft onze geschiedenis zich een weg gebaand. Nu is het de tijd van belijden met ons hart op de juiste plaats. Op zandgrond en rotsen hebben wij gestaan; toch radicaal gekozen voor die ene baan.…

Het astronomische dispuut

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
boerin met in haar hand een hark bij een sloot met een waterlelie jij bent misschien mijn zonnestelsel mijn hart, een oerbron van liefde daar waar de rivier zijn stroomgebied volgt bedenk ik mijzelf een zwembad we luisteren naar rollende stenen bewegen als eieren in de melkweg ik weet niet wie de eerste is we zijn nu samen op de vlucht…
mobar4 februari 2014Lees meer >

onrust

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
Wat hadden zij in gedachten een zonnegod op zijn vlucht door een vluchtend universum? Of was het zo'n heel gewone zo'n menselijke god een alledaagse sigarenrokende god in een schommelstoel? Zelfs de gedachte aan God maakt ons mensen onrustig, levenden, zelfs het denken aan de dood sturen we de kamer uit.…

waar de tijd stil lijkt te staan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 894
stil lijkt te staan ontsluiert het nu van de tijd het fonkelend besef dat verlangen naar eendracht de wens het te beleven ons tot daden daagt die doen wat wij dromen dat wij van minuten die jaar zullen worden voor de kinderen van onze kinderen hoe genaamd ook voor Boaz, Emily en Max onze vleugels mogen spreiden om zo voor hen de vlucht…

Ze is een ster

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 910
licht Als ik naar boven kijk zie ik pas hoe lang jouw weg is Je baant een weg waar geen wet is Slechts jezelf hebt en ontkent niks Door donkere dagen blijf je het licht van ver Elke dag weer vind ik jou een ster Alle planeten kan je zien Omdat je door het universum vliegt Rijzend door de tijd, heen en terug Kan niet vragen waar je heen vlucht…

Het binnenste van uitzicht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
Betreed zo nieuwe vreemde sferen, al zulke die mijn vlucht toelaat. Ontmoet ijsvogels, begin te begrijpen. Hoor een die zich in verten zingt. Praat met flamingo's wier stijl betovert en vind ja zelfs een alter ego zwevend tussen zang en droom. Op jacht? Een instinctief expansie? Ook zonder engte blijft het lied.…