10386 resultaten.
het journaal
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.301 hoe vluchtig is ons besef
van ellende en verdriet
vluchtelingen ver weg
die je waarneemt maar niet ziet
hoe weinig zijn we echt verbonden
met die slachtoffers en gewonden
het continue oorlogsgeweld
heeft onze emoties geveld
we verwachten nu blije dingen
kandidaten die elkaar bezingen
met kaas en wijn op de bank
voelen we ons weer vrij…
Tennos II
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.211 Liefde voor jou brandt in mijn hart
maar ik wil gewoon vrij zijn met jou
daar eenvoud mij slechts verwart.
Gevangen in een web van wantrouwen
deel ik tranen met de nacht
waarom heb ik moeite van je te houden?…
Liefdes bouquet
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
698 op de lange zeedijk
dicht ik mijn liefde voor jou
ademt mijn adem
de klaarte eerlijk open
zonder woorden
blozend, zoenend strelend
voel ik jouw passie
het zilte nat ligt sensueel
als liefdesnectar
zoet op mijn lippen
vingertoppen herkennen
het warme weten
maakt de heuvels ongestoord vrij
ik rust in jouw boezem
zacht sluimerend…
Wat doe je met mijn essentie?
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
606 Laat je die links liggen
omdat rechts meer
voor de hand ligt
of kies je weer
Keizerlijke kleren
zo vaak afgewezen
omdat jij volwassen bent
in mijn hart een kind gebleven
aan de wereld vast in de natuur
een vriendschappelijk verschijnsel
dapper spelend met de wind
laat je vlinders vrij vergaderen
afspreken dat ik mijn gedrag verander…
Vergeten stilte...
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
854 In een Limburgs landschap
sta ik stil en verwonder mij
Hier, in de uitgestrekte velden
voel ik rust dat maakt mij vrij
De wereld stopt voor heel even
Een rust die diep in mijn ziel kerft
Geluiden zweven gewichtloos weg
Het is de stilte die hier rondzwerft
Dit moment schilder ik in woorden
gevangen in deze totale sereenheid
Niets dan alleen…
Kerkklok van mijn dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
982 herinnering
langzaam is je luiden
traag als het leven zelf
elke slag klinkt als
reeds eer gegeven
al klink je zo dichtbij
wanneer ik dwalend langs je loop
is het alsof ik droom en
hoor ik mijn voorbije leven
in bijna elke slag van jou in mij
trillend in de open hemel
voel ik het verlaten verleden
en het verlangen dichterbij
(vrij…
veel te
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
648 mijn schoenen
werd keihard in het gat gesmakt
van mijn onwijze wens
te snel in bloei getrokken
waren soms mijn dromen
te zoet de geur van hemelsblauw
de regendruppels snel verdampt
voor 't groeiend hout
te laat te gast geweest
ik haalde mijzelf in
op mijn verzonnen feest
liet de gebakken lucht
nog net op tijd ontsnappen
Vrij…
ziener
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
784 Toen ik stierf in jouw handen
op een grond
steenkoud
wist ik zeker
wij zijn zo oud
zo oud als de waarheid in het heelal
Toen ik moest doorgaan
bitter proeft die traan
na verlies in ons bestaan
waarom wij daar staan
onder zon sterren en
maan
Toen wij dat eenmaal
konden doorgronden
waren wij nooit meer vrij
het is te laat
hij vliegt…
kerstgedachte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.568 En thuis
bij de ecologische kerstboom
nog een verhaaltje voor het
slapen en/of vrijen gaan.
en morgen staan we op
met een echt nieuwe zon.-…
het ellendig spook verdrijven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 ik drijf als in kamelennmelk
tot in je zongebruinde armen
in vrije dagen in ons hoofd,
kuier er rond zonder drempels,
beklim piramiden met de traplift,
hemels voorbij die pijngrens.…
Thuis in de Hoek
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
782 Één streek neer met zijn lief erbij
in de Hoek at uit de pan en vree
niemand die er een tel onder lee
Ze voelden zich een roek zo vrij
Toen kwam een ambtenaar voorbij
die zomaar met een kijker op schoot
sprak ‘eruit jij invasieve exoot
scoort snel dat hoort er hier niet bij’
Huiskraaien uit Egypte mee gevaren
deden dat - hier tussen ons…
poëzie en zingen
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
962 de melodie van mijn gedicht
groeit in de adem die ik voelbaar leg
tussen het spreken en de aarzeling
het voelen en weer doven
wanneer ik vrij ben voor
het zingen van de tekst
mogen de golven van de woorden
terugslaan op een stroeve kust
ook mijn verlangen naar de wind
die beukend op komt steken
en even later strelend zacht
de lentegeuren…
Tegenstemwijzer
gedicht
2.9 met 14 stemmen
8.269 Stem een regent of opponent of dilettant,
alles is goed, behalve Trots en Vrij – laat
Vreeswijk liggen waar het hoort, ver onder
ons niveau. Geef angst en haat geen stem.
Wees trots op de stad, niet op Nederland.
-------------------------------------------------------------
uit: AD / Utrechts Nieuwsblad, 20 februari 2010.…
Gekwelde geest
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
643 boomstronk zonder blaam
waar ik subiet mijn naam in kerf
mijn volstrekt verlaten tempel
verdraagt nog nauwelijks bezoek
ik ben een te hoge drempel
voor een ongeschreven boek
uit mijn kaarsrechte rijtjeshuis
zaag ik gedwee een huilebalk
ik zoek een literaire kluis
waar ik tevree mijn naam op kalk
ontsluit nu mijn gekwelde geest
en laat vrij…
Glimlach van het avondland ( zen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Op een steen gehurkt
kijk ik naar de woordwolken,
vrij van gedachten.
Vuurvliegen in tal,
dronken van het bruisend bloed,
om mijn lampion.
Pioen straalt licht uit,
wat hij overdag tot zich nam,
lampion in duister.
Verdeeldheid zaait zaad
in de verbrokkelde grond,.
het blijft aftellen.…
Scoop?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
509 stromen, aanvaardt
alleen het zaadgebruik, te strooien
met getaande hand uit realiteit,
zonder wachtend spoor van bitterheid
in hart op horizon gericht en de scoop
wat kleiner wordt, voorbij de gulle
zomer blijven zoete herinneringen naar
verliefdheid die zich over de aarde stort
als water uit een bloemfontein, die stijgt
en daalt als vrij…
Alibi ?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
571 In de vensters
van de wereld komt deze tastbaar
dichterbij, de afstanden
huiveringwekkend klein,
we verdrinken in de alibi’s van
afzijdigheid en inderdaad het
maakt het geweten waterdicht,
maar toch betrapt op heterdaad,
in hoeverre zijn we vrij?.…
Bijna herfst
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 Maar volgende jaren zal het hen beter vergaan
dan zullen ze allemaal in de zomer
in volle glorie in het zonlicht staan
en zullen alle bijen met hun willen vrijen.
Zo anders vergaat een mensenleven.
Het kent wel een lange volle bloei,
maar daarmee is het ook gedaan.
Het sterven is het einde,
zo is het ieder mens gegeven.…
Visarend
gedicht
2.6 met 43 stemmen
9.737 Iemand zei je moet je vaart versnellen
om van verleden los te komen, je moet
als een voertuig in z’n vrij de heuvel af
niets houdt je bij, niemand
heeft nog een naam, precieze tekeningen
rekken tot strepen die aan het eind
van de zindering abrupt de grond in gaan
wat je weet raakt achterop, adem
wordt afgesneden als een koord en
als kreten…
SNEEUWWITJES STIEFMOEDER ALS MEISJE
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
914 Op wegen en in herbergen
zien allerlei mensen mij
kijken verrast of afgunstig
slaan soms hun ogen neer
getroffen door een felle zon
waarbij bloemknoppen blinkend splijten
dauwdruppels van de wijde velden
duizenden vrije spiegeltjes
vatten elk mijn weergaloos aanzicht
steeds anders - maar even wonderbaar
doet een toverkol die bekoring…
Een verlangen voor dit kind
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
739 ( voor Yaël )
in mijn gevouwen handen
leg ik de woorden neer
een verlangen voor dit kind
zo frêle nog, ontvankelijk teer
dat het in Gods toewijding
beschut mag groeien
dartelend, vrij als de wind
toch als een faire bloem mag bloeien
Zijn hand telkens mag vinden
in het gedruis, de doolhof
die richting mag kiezen
vol spirit, brengend…
Dwaalnacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 Onze intimiteit maakt de nacht
zichtbaar teder, en ondoorzichtig
onze lichamen
nemen de ruimte, in liefde
en schaamteloos genieten
het ritme van vrijen is zacht
en dwalend in hunkering
zo intens is onze schemervreugde
in de dwaalnacht van onze keuze
misschien de schaduw
van het lijfzuchten van duister
het stille herademen
van verwerken…
Eerste Woord
gedicht
3.5 met 15 stemmen
6.527 Ik leerde dat de letters
van het woord vrij
konden fladderen
maar deze bleven samen.
Tot ik een naam
gaf aan bijna alle
dingen in de klas.
Het raam ging open staan
--------------------------------------
Dit gedicht staat op een steen
in de Nieuwestad in Leeuwarden,
in het kader van 'Poëzie op straat'…
wintermuts
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
543 de winter warmer nu
een dikke trui past beter als mijn handen
wat beschut in mouwen steken
en mijn hoofd
heel zorgeloos verborgen
witte wolken weeft
de glinstering van mooie dagen
vraagt om vuur, aangestoken met een zachte kaars
het licht als luwte in een wereld die
om liefde geeft
verbazend, hoe jouw lach nog mooier klinkt
nu vrije…
Verveloos?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
494 Muren als krantenpapier, verdroogd
en blootgesteld aan noorder winden,
het kind gespeend van een tastbaar
evenwicht, vergroeid met het grint
en de vrije distels op het speelkwartier
taant de toekomst in zijn overlevering .…
Zomer van warme vergeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Als de zomerzon de wereld weer verwarmt
alsof U het bent die met Uw liefde ons omarmt
het veld met tal van bloemen weer kleurt
de weide door de veelheid van kruiden geurt
wekt U weer in ons het paradijselijk verlangen
onze stem te paren met schone vogelzangen
vrij en zorgeloos Uw vreugdefeest te vieren
ons met bloemenslingers blij te versieren…
Magnifiekjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
533 gezaaide grassen
kleuren de zwarte aarde
als een groene sprei
in takkenbossen
rust het jonge vogeltje
vleugelstrekkend vrij
een aardhommel zoemt
verstopt zich in een bloemkelk
zuigt de godendrank
het hemellicht reikt
zich vredig in stralen uit
door een wolkenbank
windzuchtjes waaien
rijpe zaaddoosbolletjes
over de akker
vlierbloemen…
GEBEDJE
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
723 Zieken genezen,
gevangenen komen vrij,
depressie verdwijnt.
De rijken geven
de armen brood en spelen
en liefde, liefde.
De hele natuur
verandert door het woordje
dat ik hier denk.
De evolutie
laat lijden functie krijgen
en sterven hemel.
Een stille vrede
spreidt zich over de wereld
door liefdewoordjes.…
inktblauwgedicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
653 gedichten
meng inktblauwe gezichten
die afdruipen in bleekwater
ik neem geen genoegen
met het krijsen van de zee
wanneer het water lonkt
tekenen zich witte dansers
maar ik laat me niet vleugelen
als een kostbare zilvermeeuw
de zee zou een cadeau moeten zijn
aanspoelend, warm en zoet
zwemmen in spartelend water
losbandig slapen, vrij…
Zelfs wacht ik duizen nachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Niemand is perfect voor mij
Geen hij of zij
Het enige wat ik wil is een wij
maar toch blijf ik vrij.
Ik moet gewoon op de juiste wachten
En kijken wat ik kan verwachten
Zelfs wacht ik duizend nachten
Jij was degene waar ik mee kon lachen.…