3375 resultaten.
Kracht
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.285 Ik wens mij een koperen kop,
Koel, vaardig te aller uur;
Geen mijmrend hoofd, nu licht, dan zwaar,
Straks brekend, berstend uit elkaar;
Vol storm of zand of vuur;
Een hart, dat, als een friese klok,
Sloeg met gelijke klop!
Geen ding, bij iedere vreugd of smart,
Bij ieder tochtje uit de vert’,
In driftige galop.…
Westland van Hoop en Glorie
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.357 Westland het Schieland Gantelland
van ouds sling’rend door duin naar zee
de kreken maar ingedijkt van lieverlee
tuinen vruchtbaar klei met zand
Vele eeuwen zorgden voor de fijne kweek
roemrijk appetijt’lijk de kroppen sla
bloemen bollen tomaten van de Inca
gebed om zegen oogst liefst elke week
Thans is ’n licht in ons midden opgestaan…
branding( of op strand bij nacht)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.016 rul zand, korrels als mieren
in grijzend lang haar
schurende wind, zilte smaak
angstwekkende langgerekte
zwarte keistenen pieren
langs vlakten, aardedonker
schuimend zingende waterslag
suizend door oren, flitsende
reflectie op mijn brilglazen
hangend tegen onzichtbaar
tastende straffe tegenwind
soms kerend op mijn weg
die ik schoorvoetend…
Het kruisje
poëzie
3.0 met 11 stemmen
4.783 De kinderen speelden op 't schelpenpad,
En deden een vond in 't zand;
Naar huis vloog de vinder, de kleinen schat
In de opgestoken hand.
Een waardeloos zilveren kruisje was 't,
Beschadigd door weer en tijd;
Drie lettertjes schenen er wel gekrast
In 't plaatje aan de achterzijd'.…
Veicolo dell anima
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 De lucht van wensen
bedorven als eieren, och longen,
borst, een kast vol knerpend zand.
Op de tast zal ik dansen als een zottin met
tegenstelling onder zolderdak van schedel
van waaruit niet langer de vlucht.…
Zomer
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
963 Zand tussen mijn tenen.
Plakkende ijsjes, zomerse wijsjes, zandkasteel en een schep.
Broeierig warm, weinig wind, op mijn hoofd een zonneklep.
Vrolijke gezichten, schelpjes in mijn hand, zo maar een paar van die dingen.
's Avonds rozig van een hele dag strand, vogels die laat nog zingen.
Stil in de straten, geen file’s meer.…
Tussen stad en dorp Zandberg
gedicht
3.2 met 13 stemmen
5.694 duizend jaar weg langs molenlei en
trage heuvels zand, waar het vlakke
schootsveld de stad naar zuid deed
heersen, daar hield het leven stand
en ging men altijd door op dat mooie
stukske Brabant, waar de bunzing
sloop, de vogels floten en kinderen
argeloos speelden aan de waterkant
het terrein was bondgenoot of vijand
de groene…
wereldspel
netgedicht
4.7 met 35 stemmen
723 een autoped met veel te smalle wielen
zich vast klievend in het mulle zand
een bromtol die na een paar maal drukken
zich zoemend bewoog in het rond
maar slechts op bikkelharde ondergrond
een tol uit een houten garenklos
met een touwtje aan een stok
door pappa lief gemaakt
één dinky toy en een ouwe klomp
maakten zijn wereld rond
de onderkant…
Liefde en Onrecht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.504 bij de regen van kogels
Worden weggevaagd bij het ongeluk dat ik nu zie
De poppetjes om mee te spelen
De barbiepoppen die ik niet eens heb willen hebben
Zij lijken nu zoveel mooier
Zij zijn mijn verleden die mij hebben gevormd en beschermd
Al dat wat ik niet heb willen zien
Dringt zich nu langzaam aan naar binnen
Begraven onder het zand…
EVEN BUITEN
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
900 Mijn schoenen doe ik uit en ik woel door het zand.
Ik hoor het water klotsen tegen de waterkant.
Voorzichtig loop ik naar het water toe.
Ik trek mijn broek een stukje op en stap erin.
Het water is fris en koel,
Ik beweeg mijn tenen, dat geeft een fijn gevoel.
Ik loop een stukje verder en stap op een steen.…
Duel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 Een traan rolde over mijn wangen,
zuiverde mijn gezicht van reeds gelopen zand.
Lachend keek ik terug. Ze zei: ‘Je strijd is
nu voorbij. Je bent weer helemaal van mij!’…
Wandelen langs ´t kanaal bij Terneuzen de Schelde en Leie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.022 Langs het pad naast dat pand daar bij het zand ligt mortel
en ik schouw naar dit mortel en een boom met zijn wortel.
Misschien is getij tijden niet helemaal bij kennis geweest,
zijn kindertranen zo als wolken drijven compleet verweest.
Wat valt te dragen kunnen gedachten die kieren behagen.…
- Stil verwijt -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
1.010 Op dit trotse strand liggen honderden,
duizenden olieslachtoffer zwak en bang
zomaar eenzaam stervend in het zand.
Milieuaantasting in water onvoorbereid,
stervend door menselijke activiteiten,
stil verwijt.
Stil verwijt,
aan veiligheid van mens en milieu,
Olieramp, olieland, vervuilde plekjes.
Een oliestrand die niemand troost.…
Eindejaar aan 't eind van de wereld
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
3.342 En ach, de rivier stroomt voort en
zand in bakken op de oever wordt
gezift. Af en toe een 'Amandla awethu'
in de wind, die hier af en aan rolt
langs de heuvels. Onnodig te zeggen,
dat vanmorgen weer een aantal
kindsoldaten, hun moeders achterlieten,
en op weg gingen om zich te bekwamen
in de krijgskunst.…
- Lieve Vader -
hartenkreet
3.9 met 31 stemmen
2.492 uitvliegen in eeuwigheid,
op je voettochten door het land, voetafdrukken in het zand.
Regelmatig zocht jij eenzaamheid op, wilde jij alleen zijn.
Verlaten je woning, rouwende mensen dragen je aan de rand
omdat onvergeten liefde voor je familie je levensdoel was,
een hechte liefdevolle band.…
Vikingvisioen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.137 mijn lome lijf lui in het zand,
de zuidelijke zon zinderend
een kleurtje brandend op mijn bleke huid.…
“Het staat gegrift,”
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
652 Je knielde en telde lidtekens
van een zwaar verleden, verteld
door zandkorrels in het zand, ze
gleden als waterige tijd door
de dunne vingers van je hand.…
De plek (prozagedicht)
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.513 Rustplaats aan de Noordzee, aan de voet van de duin met
uitzicht over de ree, waar ik word verstrooid over ‘t strand,
verenigd met water en land; liggend in het zand tegen de
oude boom om te slapen binnen in een ultieme droom,
beschermd door de nacht, nieuwsgierig naar wat me wacht,
moment van rust en vrede, dankbaar dat ik het leven leefde…
Hier an de kust, de Zeeuwse kust...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
959 heerlijk ouderwets Hollands iemand afzeiken op 't strand
alleen jammer van dat zout en al dat zand
toch weer, elke keer
de koelbox, 83 tassen en de portemonnéé
gaan elke keer wéér méé
een flitspaal in een kliko staat er óók
die ik…
Vergeten dromen
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.206 Ik reis naar het kleurrijke mooie dromenland,
Vol met bloemen, bomen en het mooiste zand.
Ik vlieg over hoge bergen en diepe dalen
Richting allerlei mooie nieuwe verhalen.
Ik lach en huil tegelijk van het pure geluk,
Mijn energie is oneindig en kan niet stuk.…
VERLANGEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
4.136 Waar Holland's duin rijst boven 't zand,
Dáár vond ik rust!
Al wuifde en ruiste 't groene woud,
Waar ik langs henen streek,
Al blonk omlaag het graan als goud,
En lokte een zilvren beek,
'k Verpoosde niet, maar dag en nacht
Ging 't rusteloos voort, terwijl ik dacht
Aan u, mijn lief, mijn lust!…
Badstrand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
681 omhoog, rug gebogen, meisjes op stilettohakken
staan in rijen opgesteld voor een portie motorgeweld
Het geluid zwelt aan, de vlag valt,
de horde stormt vooruit
Wie raast als eerste door de bocht,
wie gaat onderuit
De voorste rijders zijn stuurvast
volgen het juiste spoor
hangen sierlijk in de bocht
gaan er al snel vandoor
Lijken over zand…
Thuis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 De vrouw zakt weg met haar hielen
in mul zand.
Achter hem aan,
hij, die bijna altijd
een tak heeft gevonden, een stok
of een stuk touw in de hand,
een schelp of een steen van het strand,
of het duin, voor zijn tuin.
Zijn buit noemt hij dat dan
en neemt die blij mee.
Verder niemand die avond,
zij alleen
en het geluid van de wind.…
Mijn Reis Naar Jou
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.242 Wij zullen verdwijnen, tot er niets anders is dan zand.
Toch leven wij voort,
Samen leven wij voort.
Wij zullen zijn op deze wereld.
Met elkaar en tegen elkaar aan.
Ons as zal vredig rusten.
Samen zullen wij bestaan.…
reis naar de eilanden
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
429 het strand
ik becijferde geen grotere
afstand dan de zee
neemt tot het land
een stille kring
steeds aangeduid
met ruisen door
altijd aanwezige
onbeperkte ruimte
ik wist waar
de pakketvaartlijnen kruisen
op weg naar
het warme zuiden
schuine schoorstenen
op rij langs
de beeldrand volgens
een groot plan
ik kon liggen
in het zand…
Als een schim heb ik een bestaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
435 Maar ook een zwerver zet zijn voeten
in het zand. Redt graag een slachtoffer
uit een grote brand. Zo een uit
miljoenen met een eigen ziel heeft toch
vaak een handje aan het grote wiel.
Onze wereld is een grote verscheidenheid.
Bij elke ademtocht past grote bescheidenheid.
Ik ben anoniem, het is mij bekend.…
Het volk roept uit de woestijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
468 Het volk roept uit de woestijn en
gaat zijn weg door het dorre zand.
Een satanische slang siddert in Mozes
hand en wordt de staf die wijst naar
het beloofde land. Mozes gaat tot de berg
naar het Al en brengt het woord te tafel
dat eens spreken zal.…
Zal ik je stilletjes laten?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
958 Kon ik maar de weg zijn die jij bewandelt,
het pad dat jij beleeft
zodat het zand onder je voeten je kan dragen
en elke stap die je zet
goed voor je is
je het dan ook bewust wel weet.
Maar ik ben de weg niet ...
je wilt ook de richting niet vragen.
Ben ik jaloers op de paden die jij betreedt?…
Inundatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
706 Emmers worden neergelaten
en vullen zich met zand.
Het graafwerk door soldaten
is nog geen ogenblik gestrand.
Er is koortsachtig overleg
dat vast en zeker ons betreft.
Vinden zij hier net als wij de weg?
Is er ook van ons verweer besef?…
Gaia
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
687 plek
in het heelal
waarom, o waarom toch
heeft de Moedergodin
de mensen uitgevonden,
naar deze Aarde gezonden
Gaia draagt een zware last
met ons,
mensenkinderen
zou het al te laat zijn
of kunnen we de vernietiging
van deze wereld
nog verhinderen
- misschien -
door onze schoenen uit te schoppen
het warme zand…