3338 resultaten.
Het Verdriet van Hama en Homs
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.160 Hun vingers gingen vingervlug
door bakkersbroden die zij kneedden
Stookten kleine stukjes houtskool
shisha's appels uit de soeks
Hun haren glommen, ach zo mooi
door soenna's messen fijn gesneden
En zij lazen voor het theehuis
uit het theeblad van hun leven
Zag ze gaan ooit, dadeldragers,
broodverkopers nog van toen
Langs blauwgepuide…
Het letterschrift
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.535 met een ganzenschacht, gegrepen in de vingeren,
Beveelt ge aan 't vluchtig woord: Rust op dees broze stof!
Ge aanschouwt het in de zwaai der dode letterslingeren,
En de eigen klank keert weer, die oor en boezem trof.…
Bisschopswijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
536 Uit de lift, die in de refter eindigde,
kwam mijn erudiete buurbroeder, die mij
op onbeschofte wijze op de vingers tikte.
Hij vond mijn zuipgedrag ongepast
en hij wist mij onder de gordel te raken.
Zijn sneer was zo vals als maar kan.…
Nederwiet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
741 Zwijndrecht met haar groene vingers
ziet nu kansen voor iets anders.
Jawel, een heel andere richting.
Xpresso is sinds lang een stichting.
De voordeur staat er altijd open,
een ieder mag er stickies kopen.
Wie een stap naar binnen doet,
komt het aroma tegemoet!…
Mirakel
gedicht
2.8 met 5 stemmen
2.765 lichthoofdig blijft
het me bij die weergaloosheid blijft me bij
ik weet dat het land nu in protest is ontbrand
eenmalig is vervaardigd uit hoop - dat blijft me bij
zelfs als alles ineenschrompelt tekortschiet in
duigen valt sneuvelt een karikatuur wordt - als
zand glipt het ogenblik dat ons pendant van wraak
eenmaal gegund is tussen onze vingers…
jeugdig en waardevol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 hoera hoera hoera
twee handen vol
tien vingers oud
is de jarige job
die officieel althans
nu puber is in spe
een tiener ben je
die meer en meer
zijn eigen dingen doet
zelf keuzes maakt ook
of maken willen kan
een ander kapsel
nieuwe spelletjes
stoerdere kleren
zienderogen ook plots
groei je sneller en groot
je wilt liever en…
005. DANK
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
464 voor de vage witte bloem
die wees naar het glanzend metaal
en weerspiegelt hoe het is om gebroken te worden
als mist over het gras
terwijl we een dodelijk spel
speelden voor blinde goden
Hoe kwam het dat ik de monarch zag schrijven op een enkele draad aan een boerenpoort vastgemaakt
dat ze samen de dag vierden
zoals een gitaar zonder vingers…
De pracht van de maan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 Hoe ik haar steeds weer probeer te volgen tegelijk verdwaal
in mijn hoofd waar op hetzelfde moment mijn denken op de vlucht slaat
Met schrijvende vingers veeg ik haar nog even weg van het canvas met donkere
achtergrond en geef haar de ruimte waar wij samen zijn tot diep in een volgende morgen.…
Vragen aan de Spiegel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
605 Echt leven is geen groei, maar ’t gras dat kreunt
waar hij, in ’t duister, met zijn vingers knecht.
Ik ben het niet, die spreekt of denkt of doet –
ik ben de klank die in uw eeuwigheid verglijdt,
een veertje, opgeheven door uw wind,
die dwarrelt… en verglijdt in ’t eindloos nacht.…
Het leven
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
759 Ik wil er mijn vinger op leggen.
Het lukt me niet.
Want het leven is overal.
Overal is het in zicht
In de mussen op het terras.
In de kat die stiekem komt kijken.
Zijn groene ogen nieuwsgierig op mij gericht.
Als ik hem vraag: “Wat kom je doen?”
Kijkt hij hooghartig op mij neer
en loopt dan statig weg.…
vertraagde regen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
236 Te weinig vingers om te tellen,
maar in mijn hoofd schreef ik
altijd mee met de golven van
de zeeën die zich schreeuwend
openbaarden, nader verklaarden
door de klappen op de donders
te laten volgen, strandde alles
op de kust van ‘t kabbelende
gemoed van mijn bewustzijn.…
Luisteren naar de stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
265 Stel je een stem voor
die fluistert in je nacht,
woorden als koude vingers
langs de kamers van je hart.
Een stem die niet loslaat,
ook niet als je dat wilt.
Langzaam kantelt je leven,
relaties vallen, werk verbleekt,
je zoekt uiteindelijk hulp -
soms pas veel te laat.…
De Roep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
279 De wind draagt geur van wilde tijm en natte klei,
raakt mijn wang als vinger van een oude vriend,
en in dat zachte strijken voel ik het trekken
aan het hart dat klopt in ritme van de dageraad.…
Dinska Bronska
poëzie
4.4 met 48 stemmen
7.286 O, Dinska Bronska,
met je zeer dikke vingers:
je schrijft zo moeilijk die brief.
Je ogen zoeken vliegen op het plafond.
'Moj Boze!'
Er zit 'n tranen-veeg,
o zo verdrietig,
van je blauwe ogen naar je mond.
O, Dinska Bronska!…
Mijn gedachte als Sedna
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.471 Galloperend door onstuimige stromen
breken gedachten op het waaien van de wind
hartstocht sluimert in verhitte dromen
waarin ik eindelijk mijn gelijke vind
gevlochten vingers met de mijne
raak ik jouw zinnen even aan
ik wil totaal in jou verdwijnen
toe lief, laat je nu maar gaan
proef je warme zachte lippen
voel jouw heet en vochtig lijf…
Lichtwezens
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
995 moorden,
ons puin zwerft in een baan rond de aarde
“to boldly go where no man has gone before”
en zoals dit gedicht worden pamfletten geschreven,
manifesten in alle talen voor de redding van onze planeet
toch laten wij ouderen in eenzaamheid en honger sterven,
buiken van levende walvissen opengesneden,
wij trappen op de zielen, harten en vingers…
verbloeming
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
803 worgmeneer
spreekt neerbuigend over mij heen
jullie denkt mysterie nu nee geen
bekijk het - wat u ziet zijn hard
rode blâren die in lintvorm apart
ter bestempeling open staan
bij u leken voor vol doorgaan
wij noemen dat protogynisch
hij blaast bewust van zijn gewicht
natte druppeltjes in mijn gezicht
wijst in mij op diepere lagen
zijn vinger…
zijn kleine meisje niet meer
hartenkreet
3.3 met 29 stemmen
3.982 weten wat ik voel
ik vertel hoe het is
hoe ik me nu voel door de jaren heen gezien
een klein meisje
ging overal mee naar toe
het lievelingetje van vader
zijn kleine meid, die zou het later gaan maken
inmiddels al een paar jaartjes ouder
kan praten en zit op school
wordt al meteen geleerd:
als een jongen jou ooit
met een verkeerde vinger…
Jouw naam
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
2.948 De stilte is nog vol van jou
schreeuwt ons heftig tegemoet
in de leegte die jij achterliet
en in het schrijnen van ’t verdriet
dat zich met pijnlijk missen voedt
en ik...pak machteloos mijn pen
kras zolang mijn vingers gaan
jouw naam op vellen wit papier
want dan ben je tenminste hier
bij ons...in dit bestaan
hulploos kijk ik wat er gebeurt…
De pottenbakker
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.655 ."
Maar, zo ik voor mijn venster zit en werk,
En, in de lijst van 't raam mij veld en zwerk
Verrukken door hun machtig schilderij, -
De madelieven flikkren in de wei,
Zwaluwen slieren arabesken snel
Van wolk naar wolk, uiteen vouwt de kapel
't Mystiek wonder van zijn tekenschrift,
Met diamant, op saffier gegrift, -
Dan beeft mijn vinger…
Schoonheid in de tegenstelling
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 Geestkracht van de levensbron is onverschillig
van wie haar water drinkt en is slechts een herschikking
van woorden, die een hovaardige waarheid bevatten,
gerangschikt naar de vinger van de tijd, klinkt door
in bereidwilligheid, maar anderzijds leeft het op
dode materie en het verleden misvormt.…
De catcher
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
629 Uren gingen voorbij als zand in de vingers.
Het zand brandt onder mij, door de hitte
van de zon, de gehele dag op het frisse grasveld.
Mijn dagen liggen vooruit en zijn geteld.
Aan welke kant zit jíj, Petra?…
De drie ambachten.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.079 Dat 's nog het ergst van all'; geloof mij, op mijne eer:
Want op het goede wordt geheel geen acht geslagen;
Dies is een bril onnut in dees bedroefde dagen;
En 't kwaad, dat dag aan dag geschiedt,
Is 't, dat men door geen bril, maar door de vingers, ziet.…
koningsdag 2020
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 rijen
bij de echte bakkers in stad en ommelanden
waar de tompoezen geel en oranje gekleurd
om genuttigd of gulzig verorberd te worden
de toonbanken over en de winkels uitvliegen
na de vrijmarkt met digitale kleedjeskramen
stromen in oplevende gezelligheid de mensen
de straten pleinen en parken afgeladen vol
waar de politie met opgeheven vingers…
010. nabije afstand
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
527 Ik lag vroeger na school
uren op de grond met de
telefoon die tussen mijn
oor en mijn schouder wiebelde
Aan mijn linkerkant een bord
koude rijst, mijn schoolboeken
rechts van mij
de telefoonsnoer draaiend om mijn vingers
Ik praatte met vrienden die dezelfde taal spraken
We spraken tot diep in de nacht met gezwollen
kelen en longen.…
Sproken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 het zwarte gat
Maak kapot wat je aanbad
Het gaat dus niet over de sprookjes
Die je mama voor kwam lezen
Maar het echte leven , het leven van nu
En de juiste keuze, de keuze van u
Je hoort nu bij de beren
met niets nog bij te leren
en nog minder te verliezen
Dus pak je thuis je biezen
En gaat voor het snelle geld
Dat je tussen de vingers…
MENEER DE PRESIDENT-DIRECTEUR VAN DE NS; EEN HARTENKREET OP UW MIN OF MEER PERSOONLIJKE MAIL AAN MIJ!
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
400 Het is nu toch vooral de mentaliteit van de Koning en zijn Regering van hun vingers in hun Hollands dijken en niet omkijken, laat staan vooruitkijken.…
We noemen hem Kees XII; keer-op-keer
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
343 Intussen hangen mijn armen op de tafel,
-loslaten is een populair thema-
mijn vingers willen zinnen blijven schrijven,
stapelen De Bergmannen hun ruige riffs
als antigif voor de dreigende afdaling mijner gemoed,
maar het komt goed:
één dezer dagen zal
de ware toedracht van zijn einde,
en wat daaraan voorafging,
boven komen drijven,
sublimeren…
Het Oneerlijke Verhaal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
713 smoelenschotels van de dag…
‘Een zon die net niet doorbrak
of een opgeschorte traan die viel
op zo’n verwaarloosbaar schilderij
van een helbestormende tragedie
over het verval van de schoonheid
gebed
in een vrolijkmakende doodstrijd’
…een aha-erlebnis of vijfhonderddrieënzeventig
en overige nooddruft
gebrande handen
herhaaldelijk
afgelikte vingers…
Vaderdag zonder jou
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
408 Ik tik ertegenaan,
eerst zacht
alsof hij van porselein is
en dan harder,
tot mijn vingers gloeien
en het eindelijk stil wordt.
Maar dan herinner ik me de goede momenten.
Hoe jij een boek voorlas
met een heel theater
in je borstkas.…