5783 resultaten.
Meeuwen.
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.554 boven de zee in de zilte lucht
meeuwen in hun zijlende vlucht
duikend met veel geschreeuw
brullend als een zeeleeuw
de zandplaat is droog gevallen
met vele aangespoelde kwallen
zeehonden aan het zonnebaden
op de nieuwe wadden kade
strand in grillig wadden water
tijdelijk eiland met veel gesnater
de natte vloedlijn vol voedsel
voor…
Joods Kindermonument
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
2.355 Op diepe wonden groeide schrijnend vel.
Nog leeft de dag dat de soldaten kwamen,
ze noemden bars de joodse kindernamen,
ook die van Sara, Bram en Raphaël.
Hij had ‘geluk’, want hij mocht overleven
en staart nu naar het nieuwe monument,
ze hebben het een mooie naam gegeven:
‘de Trappen naar de Hemel’.…
Kerstmis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
789 Voor velen is de kerst alleen het feest
van lekker samen zitten aan de dis,
wat dan meteen een mooie reden is
zich boordevol te vreten als een beest.
De kerstversiering in en bij de woning
zal naar men hoopt het naakte feit verhullen,
dat beesten zich met and're beesten vullen.
De paus veroordeelt deze schertsvertoning.…
EEUWIG EENZAAM
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.996 Gij waart toch ’t Ene dat ik zocht,-
Schoon ik ’t in vele vormen minde –
In d’ eeuwige eenzaamheid van god.…
kalmte van het water
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
683 nog altijd houdt in wankel evenwicht
het kleine bootje mij drijvend
op het grote meer dat leven heet
vooroverbuigend zie ik
in voortdurende beweging
het in- en uitschuiven van mijn gezicht
weerspiegeld in de vriendelijke plooien
van het kalm schommelende water
onzichtbaar varen al die jaren
vele dierbare verstekelingen
-wier eigen bootje…
Moeder
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
3.579 Nu ben je weer alleen,
je levensloop bijna voltooid,
de kinderen verstrooid,
in hun wereld weggedreven,
vervreemd van jou, onwennig
zien zij de rimpels en de grijze haren,
en even maar,
je oneindig lieve blik,
de tederheid van vele jaren,
die ze van zich afschudden
als vlokken sneeuw.…
de dood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
2.070 maar nu lig je hier tussen de vele stenen.
kraaien vliegen op en hun geluid doet me beseffen hoe eenzaam het hier is.
dan loop ik weg en in gedachten zeg ik "dag vriend"…
Een laatste kus aan Gijs (deel twee)
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.053 Ik beleefde vele avonturen,
samen met mijn vriendje Gijs,
want het verbeelden van een wereld
verborg veel getier en kindergekrijs.
Uit kinderhanden vouwde ik dromen,
die op het maanlicht glijdend,
de pijn deden vergeten
tot het ochtendgloren.
Ik ontwaakte echter nooit op de maan.…
voelden als een vals geluid
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
2.154 je keek haar aan
het gedogen in haar ogen
kon je niet velen
haar woorden streelden
langs je huid, voelden
als een vals geluid
je kreeg waardering als je
klaar stond zonder vragen
dat kon je niet verdragen
haar mond vol beterweten
praatte door, voor jouw
ideeën was geen oor
je moest de wijste zijn
vermeed zo haar agressie
maar je woede…
ik was de slaaf
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.715 ik graaf een graf
mijn eigen of voor vele
het kan me niets meer schelen
jij hebt alles wat ik gaf
ik kroelde door je haar
verslond je met mijn blikken
jij wilde niet meer schikken
er was altijd weer dat maar
je vloerde mij met kracht
kreunde in extase
genoot van iedere fase
verwoestte mij die nacht
ik was de slaaf
vond jouw passie…
In harmonie met de dood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.971 terug aan die oude tijd
Toen hij nog jong en atletisch was,
Een lang verloren feit
In harmonie met zichzelf
Bijna aan het einde van zijn bestaan
Denkt hij glimlachend terug
Dat hij het niet anders had gedaan
Hij kijkt terug op zijn leven
Met een blij gezicht
Ook al was het soms wat donker
Hij vond altijd weer het licht
Hij heeft vele…
belooft het zachte wiegen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
674 ik houd me vast aan duinen
voeten stevig in het zand
zoek voorbij het grijze einde
vloed rolt golven op het strand
de zee is wit opdringerig
het water somber koud
branding laat het donker zingen
de melodie is stervensoud
ze belooft het zachte wiegen
rust en stilte in de dood
verlossing van het vele liegen
een ontsnapping uit de…
Wat zoeken al die mensen?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
818 Ik zie niet velen lachen,
ik zie niet veel plezier,
maar drukte en bedruktheid,
en ernst en veel vertier,
maar staks komt weer de avond
en komt de weemoed ook,
dan vallen weer de maskers
en veel vergaat in rook.…
godsvruchtig
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.660 dat hij voor het oog der mensen
zeer godsdienstig wilde zijn
het reeds eeuwenoude kruisbeeld
was van eikenhout gemaakt
maar door houtworm en de eeuwen
iets uit zijn verband geraakt
wat geschiedde laat zich raden
net precies op dat moment
viel het kruisbeeld van de muur af
en verpletterde de vent
de moraal van dit gebeuren
is voor velen…
Zwartste dag.
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
2.579 eeuwige lief
we hebben het nét niet gehaald
The sky was schijnbaar not the limit,
niet verder ging het dus,
tot hier is het maar afgepaald
Onze handen laten nu los
we moeten elkaar laten gaan
vanaf vandaag elk onze eigen weg
Maar wel drie kinderen,
drie hele mooie kinderen,
getuigen van wat eens was
of minstens had moeten zijn
Vele…
moederhart
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
3.192 niet
het leven volgt een omgekeerde weg
verdriet en vooral veel vragen
afscheid nemen was nog verre toekomstmuziek
mama, onze moeder, wou nog met haar kinderen een stuk levensweg bewandelen
ze hield van ons
een dipje werd met een blik naar een kind weggevaagd
vol energie leidde ze het gezin met een moederhart
haar beeld wandelt nu in vele…
the seven bridges
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
761 misschien doet het antwoord sterven
en zijn de vele verloren woorden het alibi;
de rivier naar zee
die onder de zeven bruggen van waarheid
gezichten onherkenbaar maakt tot hongerige dromen
en waar het zout de horizon verschroeit
tot een kale vlakte, verdeeld over ramen, waanzin
en schuld
aan beide kanten van
gisteren;
het halfdonker…
Is dit leven?
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.257 Toen het werk voor het dagelijks brood
velen weinig uitzicht bood
op een leven van rust na werk
alleen de zondag en de kerk
Kwam de tijd dat na een leven van hard werken
zij dit tegen het einde konden beperken.
Nu doet de vooruitgang ons de mogelijkheid geven
op een gezonder en rijker leven.…
Ladino - muziek
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
519 een lied dobbert mee,
gedragen op golven
van groene zee,
joodse ladino muziek;
het verhaal door een
meisje gezongen in
spaanse taal, met verfraaid hebreeuws;
danst en zingt haar lied
met gekleurde kralen
versierd op het strand; de muziek
verspreid door het ottomaanse rijk
met klanken, ritme's van vele culturen
en flamenco om haar…
Niet te temmen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
525 Het weinig houdt mij
nu gezelschap, van vele
beelden, trouwe honden
van gisteren, missen de
macht mij te verleiden,
dat lot heeft geen vat op mij,
trouw in saaiheid vervat,
laten me te pletter slaan,
word ik door schimmen
verslonden, de kracht
willekeurig ingeschat,
wordt de kern van camouflage
ontdaan alsof er niets is gebeurd…
Luisterbericht.
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.420 vergeet mij niet
stuur je lichaam terug
naar die plaats in de ruimte
waar ik wachten mag
als sterrenstof zul je fonkelen
aan het zilveren firmament
je zal mijn blik verblinden
wanneer jij je stralen zendt
je wezen nooit vergeten
in mijn innerlijk weten
verplaatst in vele genen
wachtend door de eeuwen
het leven duurt maar even
in verbondenheid…
tragiek van een dichterskind
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
533 zoals haar haar vervilt tot een hoed
drapeert ze zich met haar voeten
aardend uit haar bladzijde
haar vel verschrompelt naar de rand
op het boek wil ze vloeien
gelezen worden om nog eens
een vermoeden van een leven te voelen
zij is het kind van een dode dichter
reeds lang vergeten
sinds de schimmel aan het papier
begon te knabbelen…
Herfstlicht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
717 Hoe doet dit licht je deugd, al weet je ook
dat morgen of misschien al gauw de
luchten dicht en grijs gaan worden, regen komt
en bladeren met velen vallen.
Je ziel verheugt zich nog, al is er zekerheid
van afstand, treurnis, onbegrip en dood.…
Al die mensen
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.440 Ik ben een mens met vele fouten
die in haar eigen wereld leeft
maar die begaan is met de anderen
en hen op tijd wat liefde geeft
Ik ben een mens die niet kan haten
daarvoor is de liefde mij te groot
schrijf wel graag dingen van me af
geef ziel en zaligheid dan bloot
Ben altijd blij met een reactie
zo leer je ook de mensen kennen
de één…
weifelaar in het slakkenhuis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
675 Hij heeft het leven
in de keel
van een hond gelegd
het huigt er
in een grommen
het onmenselijke
schurkt er aan de waarheid
al de rest
zijn dode huidcellen
onder zijn vel
woont een porceleinen pop
die het briesen
van de maskers schraapt
een boom
wordt omgelegd
in zijn oren
kreunt een mastodont
het reptiel in zijn aderen
ook…
Aan alle gewezen schonen uit den lande
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
942 Doch daar mijn levensdagen steeds lengen
is nog de tijd gevuld met mijn aanwezigheid
kan ik nog mijn dagelijkse plicht volbrengen
mijn uren en hopelijk vele jaren ben ik bereid
het vrouwvolk van treurnis vrij te waren
hen niet te herinneren aan hunne jaren.…
OPBOUW
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
646 De gedachte aan het Opperwezen
wordt door vele nadenkers weggejaagd.
Men gebruikt nuchter verstand, zoekt en vraagt,
bouwt alleen op hetgeen is bewezen.
Steeds meer vondsten laten zich lezen
in de wereld, trots _ vorsend _ uitgedaagd!
Is de hemel vertrouwen te gewaagd?
Vrome mensen heten zwak en verwezen.…
Ik geloofde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
442 hand
gesproken door je mond
dat ik de heusheid vond
o, hoe ik jouw letters
dwarrelend als vlinders zag
zomerend rond een grijze dag
als een helend kussen
voor een hoofd vol dromen
bleven warme zinnen komen
ik wilde voor jou dan ook enkel
wensen schrijven van geluk
in een eeuwige blauwdruk
maar, mijn inkt schrijft flets
een vel…
'n Stoel in de hemel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.222 vang me met de wind
laten we donderjagen
als 't onbevangen kind
voel me in het zonlicht
ruik me in de zee
in liefde worden herenigd
ga jij nu alvast maar mee
voel me in de regen
schilder me in het gras
ook al zal niets zo blijven
en nooit meer worden zoals het was
voel me zonder woorden
koester mooie tijden
met Wienermelange en
vele…
Voorjaarslommer
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
686 Soms bespringen je vreemde dagen
van sombere wolken, prille voorjaarszon
je blijft dan zitten met vele levensvragen
en ziet de papegaaien op het droombalkon
dommer dan de nacht zal ik nooit worden
wanneer jij mij aanzet tot de liefdesdaad
zal ik niet in prille onbekommerdheid zwijgen
maar houdt ik mijn kartonnen zwaard paraat
doch de voorjaarslommer…