3724 resultaten.
daar ben jij
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
763 daar ben jij
onvoorstelbaar klein nog
opgestaan uit leven
het grote wonder
dat groeide uit verlangen
uit wat liefde geeft
de wens tot vermenigvuldiging
stralende oogjes
boven een knuffelneusje
een mondje dat lacht
zij vormen een eigen gezicht
met vertrouwde contouren
die vertellen van de bron
die jou het licht van leven geeft
de handen…
Wonder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
756 Dat onze wederzijdse liefde zou blijven bestaan,
dat hij in welke vorm dan ook, met mij mee zou gaan?
Dat ondanks de te korte periode in ons gezamenlijke leven,
hij mij al zijn liefde en warmte had gegeven?…
Amo Ergo Sum
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.778 Van binnen hebben ze zowat
dezelfde lichaamsdelen
Grosso modo hoor, niet tot in
kleinste onderdelen
Maar van buiten is 't als dag
en nacht zoveel ze schelen -
Haar ronde vormen geven charme,
hij, natuurmisdeelde,
Zal zonder warme charme
eerder zelf zich gaan vervelen
Met een vooraanstaand lid
dat zijn postuur hem biedt aan…
Vader en moederende dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 De dagen kennen soms schaduwen breed en
smal, uren vormen dan vaak een leren voetbal,
melken dagen en weken schril uit met die fluit.
Dus nu even niet denken aan dat wat was,
als zware stilte wederom volstrekt nog spreekt,
het felle gemis zwijgend preekt en het bestaan
zelfstandig zelf doorgaan nog echt te pijnlijk is.
©12-7-2018…
Leven op en met sterk water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Ken ook jij een vorm van ontluistering,
zag jij vroeger al parades zoals die optocht.
Het geleek ook nu een r.k. processie van ooit.
Het geleek weer een toneelspel toen het doek,
juist dat rode fluwelen doek opeens open ging.
II
En toch.…
In alles wat ons omringd?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
406 kwetsbaar
vanuit de huidige geschiedenis, en staat
het verleden nog glashelder voor de geest,
een hard bewijs wat eerder is geweest,
de wind legt vast wat in hoofden leeft,
verspreid in mobiliteit van tijd te verkeren
kent geen vastgestelde grenzen, het
vluchtigste zal zich tegen het slimste of grootste
keren, in welke maat en vorm…
Ben ik oud?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Mijn billen zijn nog steeds in vorm,
dus met mijn achterkant, flirt men enorm.
Met mijn voorgevel in de steigers,
sluit ik zacht zuchtend mijn rits.
Niemand heeft in de gaten,
hoe m'n boezem met de zwaartekracht vecht.
En de vouwen in mijn nek,
houwen ook niet hun bek.…
GELD, GELD, GELD.....
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
848 Geld opent de deur van vele zonden
Geld geeft aan improvisatie richting en vorm
Geld wist de tranen van weduwen en bruiden
Geld stroopt de onschuld van hoornen en huiden
Geld heeft macht over zwakkeren van geest
Geld besteelt het geheugen van elke norm
Geld is de kunstvorm van het politiek autisme
Geld is de natste droom van elke objectfiel…
De kracht van stilte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
796 Dat is helemaal niets mis mee daar
ze geen enkel vorm van geluid of ruis voortbrengen
maar veeleer zich laten meestromen met emoties en/of gevoelens
van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken zowaar een diep geraakt.…
De herfst grijpt me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 zussen,
valt niet op 1 tak te tellen, nu het moment daar was
om solo te gaan, één laatste kans om te schitteren
danst zij prachtig waarachtig al dwarrelend naar benee
daar eindigt zij niet, maar zijn zij een begin
waarin kevers en torren en spinnetjes huizen
en verhuizen, gevallen eikels zullen ontkiemen,
er eten, en gegeten zal worden,
zij vormen…
Quick Response
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
476 .
__________________________________
QR-CODE
Stel dat ik Chatbot GPT
deze twee verzen van Gorter
voorlegde in de vragende vorm,
zou hij, zij of het dan ook
als Herman in de wolken zijn?
Is zij als de gouden zonmiddag,
een herfstige laatste biddag
van boomen en het graskruid tot 't zonlicht, hoog boven ze uit?…
Zonder dood en tijdgevoel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 bijgebouwen en het
wegenplan naar horizon
in een agrarische lay-out
rond twee kerken gebouwd
het is allemaal bij
de leefomgeving van ons
bestaan begonnen het
ronde zonder segmentatie
die zo kenmerkend was
voor de oude wereld
van voorheen
niets en niemand is
meer alleen alles is
in fysieke overgang
bij nadering naar
samen in vorm…
Vandaag donderdag 29/02/2024 schrikkeldag
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
622 herwonnen
Kneukels die de maanden aan geven
vuisten in het verweren
handpalmen in het ontvangen
tien aan-geboden leefregels bezongen
de mens in haar verzonnen
Uitdeinende dagen en zijn
nachtelijk ontwaken
meer weer
de tijd voelt als helende wonden
zorgen opgeborgen
Donderdagen donderslagen
Heden en ten dage
Speels dwalende woorden vormen…
Wondere wereld
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
556 Kleine insecten
gevleugeld en onmisbaar in
grote wereld
Hoe ze in grote verscheidend
voorkomen tussen al het moois van de natuur
waar men een rijkdom van kleuren en vormen kan waarnemen
tegelijk ben ik bewonderd en verwonderd voor hen; een nieuwsgierigheid nabij.…
Noten...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
617 Alle noten samen
vormen een orkest, van klein tot groot.
Ieder vult op zijn manier zijn nootjes in.
Ieder zijn deel en zie...
door ze te geven,
klinkt er een prachtige melodie.
Muziek voor heel het leven.…
Koesteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Rondzwervend schrijf ik stukjes
poëzie over ongeëvenaarde pracht die je deelt
met ieder van ons: het uitgestrekte water, de oneindige hemel
met wolken in talloze vormen, en de aarde waaruit telkens nieuw leven ontspruit.…
Alter ego
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
563 bij dezen dus hierbij heel graag
in eerste instantie heel even
erop wijzen dat ik sinds vandaag
op de kop af tien jaren geleden
een bijzondere band in mij draag
van mysterieuze geneugten
in de vorm van late night conversatie
delicate tele-conversatie
waar ik mij heel vaak op verheugde
met dikwijls real live rendez-vous
Geen secret…
waterige woorden (hydratatie)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
678 zeeslagen tussen goden en minderen vertalen
zich soms in ondoorwaadbare steengemalen verhalend
van watertrappelen tot forse schoonzwemcapriolen
gespetter of gespartel tegenover dartelend plonsen
waterpoloënd tussen dolfijnen en sirenen verslaand
met als onhaalbaar doel ’t verdrinken in de oeroceaan
waar de woorden in de meest elementaire vorm…
Onvolmaaktheid
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
403 Wat buiten de lijnen
groeit, zoekt geen vorm, maar vindt zijn eigen waarheid in het onverwachte.
Een boom met een knoest
kan nog stevig staan — misschien omdat
hij weet wat buigen is. Een kabbelend beekje dat struikelt,
een vogelzang die hapert — het zijn de zachte breuken die ons het meest raken.…
Het zijden draadje van vrede
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
412 We spreken traag, alsof
taal iets weegt, alsof elk woord een
trilling veroorzaakt, een blik houdt stand waar stem
tekortschiet, en stilte groeit tot diepgewortelde vorm van begrip.…
MOLENKOREN (tijdigheid van het weten)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
288 Dit zwaartepunt van het denken
waar woorden geboren worden,
als klanken strotten verlaten,
zin en betekenis vormen,
samen stromen gaan,
uitmonden
in gedeelde beelden,
overeenkomen,
uitdrukken,
willen.…
Van gevangen naar vrij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
328 Ze leerde dat vallen
ook een vorm van dansen is
als je weigert om niet meer op te staan.
Nu schrijft ze.
Niet om te vergeten,
maar om te herinneren
dat ze bestond,
dat ze leeft,
dat ze vrij is.
Want vrijheid
is niet het ontbreken van angst,
maar het zacht durven zeggen:
Ik ben er nog.…
Een persoonlijk pad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
374 Ik leer opnieuw vragen te stellen,
woorden te vormen die eerlijke antwoorden dragen.
Niet voor de ander alleen,
maar voor mezelf:
om te voelen, te ervaren,
te zijn.
En zo begint het pad
van verkennen, ontvangen, loslaten,
een dans van lichaam en ziel,
van aanraking en stilte,
een intiem gesprek
dat begint bij mij.…
Winterse stilte
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
533 Witte sneeuw bedekt
de lucht fluistert puur en zacht
vrede stroomt rondom
De wereld ligt stil onder een
wit deken, elke kleur lijkt verzacht, elke
vorm vertrouwd. Ik adem de koude lucht in en voel hoe
ze door mijn lichaam glijdt, een subtiele toets die me teder wakker maakt.…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Zijn stem draagt de warmte van
verborgen nesten, een herinnering dat zachtheid ook een vorm van kracht is.
Ik adem op het ritme van
onzichtbare vleugels en laat langzaam de
overprikkelde dag achter mij. In de echo van de winter-
koning vind ik rust; het is goed om klein te zijn, zolang ik naar binnen zink.…
Schrale veren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
362 en knikt naar zijn plekje
alsof hij iets weet
maar het net is vergeten
of liever nog even zichzelf
wil beten
een vogel die plots zijn
takje verlaat
alsof hij te laat is
voor iets dat niet
bestaat
hij rekt aan de tijd die
dun wordt en kraakt
doet alsof haast hem
bijzonder maakt
ik kijk eigenlijk naar
een wedstrijd met
vormen…
Lichtengel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
240 Niet gebonden aan vorm, niet gebonden aan tijd,
slechts verbonden door pure tederheid.
Ik leid je door dromen, naar werelden ver,
waar wij samen zweven, ster na ster.
En als je ontwaakt, in het ochtendgloren,
weet dan, mijn liefde gaat nooit verloren.
Dus wees niet bang, lieve vlinder, zo fijn,
ik zal altijd aan jouw zijde zijn.…
Slechts een voorbijganger
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
256 En kennis een vorm van macht.
Maar het zijn laat zich niet regeren.
Het woont naast ons
zoals een stille buurman achter een dunne muur:
Aanwezig, onbereikbaar nabij.
Nu luister ik anders naar de dingen.…
Het algoritme van de tederheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
196 ik ken uw noden
dus weven we van onze eigen eenzaamheid een mantel
en noemen die god
een schaduw die meeloopt in de periferie van de stad
in een andere dimensie, een parallelle straat
wacht de versie van ons die nooit brak
we swipen door de kosmos op zoek naar die aanraking
projecteren onze mooiste breuken op het heelal
tot de sterren de vorm…
Van fluistering naar zang
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
382 Mijn aandacht volgt de lijnen
van wilde planten die zich oprichten in het
hoge gras, ieder met een eigen vorm van moed. Het is een
verschuiving in mijzelf, een weten dat bloei ontstaat waar ruimte wordt gelaten.
Ik hoef niets te plukken of
te bewaren, alleen te luisteren naar wat de
aarde nu zingt zonder stem.…