4227 resultaten.
Hemel
poëzie
3.5 met 30 stemmen
5.097 Ras doet de vreugd der aarde ons treuren;
Broos is de vriendschap, wuft de min;
De roos derft eens haar schoonste kleuren,
De zoetste honing Thymus geuren -
Het Hemelrijk heeft waarheid in.
De zon gaat op en daalt ter kimmen;
't Goud boeit niet eeuwig ziel en zin.…
roze kleurt van paars naar zwart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.455 woorden zeggen weinig
mijn paletten staan al klaar
de tubes leeggedrukt
in kleuren van het leven
penseel in grove schets wat
door seizoenen is gegeven
ik mes emoties in een
woest begin waarin het roze
kleurt van paars naar zwart
omdat de werkelijkheid verwart
dan sprankelt lente in het groen
bloeien knoppen uit hun doen
openen in geur…
Rozen
gedicht
2.1 met 205 stemmen
95.594 wacht ik tot de cirkel van verdorde loze
blaadjes bruin en knisperend is ik tel hun broze
stiltes dat weet je niet je viert het niet je gaat er-
van uit dat ik er niet meer ben de waarheid staat er
te lezen blad na rozenblad tijd die gekozen
is nu ga ik weg ga jij weg als ik dood kus ken
ik verlangen het blijft over in krullend rood en
geur…
de achtste plaag
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
785 ik wandel onbekommerd door Den Haag
genietend van door tijd vergeten straten
de zon loopt mee, ik voel me uitgelaten
bij thuiskomst echter wacht een heuse plaag
o nee, niet weer, een nare geur, nog vaag
verdringt de goede bui, in alle staten
aanschouw ik de onthutsende plakkaten
ik trapte in zo’n hondse hinderlaag
ik grijp m’n schoen, ontwaar…
een oud huis
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.273 een kakkerlak proeft het vermolmde
hout, woont tussen muffe splinters,
weigert zijn sterke schild te buigen,
en reikt naar gezeefd, groenig licht
met zijn lange sprieten, verlangt
de verf is afgebladderd, roestige
vlekken verraden gebrekkig onderhoud,
een scherpe geur doordesemt dit
oude, verlaten huis en besmeurt
het behang met groezelige…
mijn dromen zijn van mij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
808 in kroegen zou ik willen zitten
geur van alcohol en mensen ruiken
daar waar gepraat wordt vanuit buiken
onder een grijze blauwe rook
zingen zal ‘k met dichtgeknepen strot
(het beste gaat dat met gesloten ogen)
van bossen met daarboven hemel
een wereld die nog niet verrot
en in de warme julinachten
bij maanlicht op de weiden liggen
mijn…
Emoties waaien
hartenkreet
4.5 met 30 stemmen
3.043 Zie de wereld draait gewoon door
Ook zonder jou leef ik mijn leven
Bloemen verspreiden fijne geuren
Door mooie kleurenpracht omgeven
De zon schijnt mijn wangen rood
Wind woelt door mijn krullenhaar
Mijn adem ruist van intense rust
Ik voel het dit wordt een mooi jaar
Wat is geweest laat ik nu achter me
Verdriet om jou heb ik afgezworen…
Vlinder
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
4.217 Een vlinder zo mooi van kleur,
Zo teder, lief en aardig,
Bij iedere bloem even proeven,
En ruiken aan de geur.
Lieve, zo zag ik jou,
Net als een vlinder genieten,
In je mooie bloementuin,
Altijd in de weer en in touw.…
Oktober
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.576 Nog een laatste sprankel hoop
in de geuren van dit heden
kleurt de herfst dit late leven
in een blad gebroken rood.…
Geluk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.086 Ja, jullie waren daar
samen met mij op een bankje
aan de rand van het bos
in wat leek
een eindeloze harmonie
Een schilderij van geuren en geluiden
van bruinverkleurde plantenresten
een pas geschoren korenveld
en verder weg
Een dodenakker
en lichtend groene maïs
onder een donker dak van
onkenbaar oude bomen
De tijd werd uitgerekt en…
Zoet en Zacht
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
2.812 In de kromming van jouw lichaam
Versmelt ik de uren van de nacht
Dromen verheerlijkt in jouw geur
Jouw ademstroom zoet en zacht
Handen strelen wondersprookjes
Zucht vol passie zo intens zwoel
Hunkerend verlangen vindt elkaar
En wij raken elkaar in ieder gevoel
Vlinders in een paradijs vol extase
Mooie ogen stralen van genegenheid
Lippen…
Blues voor harmonica
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.169 Wat geur je naar vroeger.
Als kurk in bourgogne
drijf ik in je ogen
van woorden verzadigd.
Dan wenk ik de ober;
hij vangt een pinda
en knipoogt naar jou,
jij lacht terug.
Comme à la guerre,
Werp hem in het duister!
Daar zal geween zijn
en trammengeknars.…
Lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
927 De lucht is zwanger van een nieuw seizoen
een geur waar alles mee lijkt aangeraakt
Kwetterende rust - langs elke gracht
Wat grauw was krijgt weer kleur, wat dor was groen
Wat schier gestorven leek, gezond weer blaakt
En geven lust in dat wat op mij wacht.…
en dan zal ze komen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
989 De etherische geur raast door menig libido
en verspreidt het ‘long hot summer’ syndroom.
Winterjassen opgeborgen in plastiekhoezen,
en laarzen in kartondozen onthaasten op zolder.
Zomergekleurde jurken zetten terrasjes in bloei
en zoenen doen het stadshart sneller slaan.
Kwispelstaartend heft de hond een achterpoot.…
Ik ben weer thuis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
973 ...waar ik graag kom sinds jij een bord met felle kleuren
langs mijn hoofd tegen de muur op smeet
en alles wild ging geuren
Net als een bed een mens opeet nam zweet het van ons over
het druppelde in stukjes pijn en geluk
langs mijn haren op je wangen
uit je knieholten in mijn handen
het scheurde uit mijn hart in jouw armen en jij voelde…
moeras
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.682 natuurlijk ben ik bang
voor schaduw achter bomen
het zuchten van de wind
de geur van het moeras
ik ben hier al te lang
alleen met sombere dromen
waar ik ook als kind
voortdurend bang voor was
natuurlijk heb ik angst
voor wat er nog moet komen
en wat ik hier nog vind
of nooit vinden zal
maar wellicht ben ik het bangst
voor tranen die…
lijf en koepletten van een levend lichaam
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
3.146 het levend lichaam loopt
in de rechter dij ontstaat
een gevoelloze spierlaag
als het lichaam gaat zitten
komt de dij weer bij
het levend lichaam lag
wel de hele nacht in slaap
wordt wakker met een zwaar
gevoel in de onderbuik
thermostaat van de prostaat
het levend lichaam ademt
maar als het de vage geur
van een roos wil opsnuiven
voelt…
Waterland
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
2.735 gras
ik zet mijn stappen op het land
waar ik ook vroeger was
De zon verdrijft een laatste flard
van mist boven de sloot,
er wordt een nieuwe dag ontward;
de lucht oneindig groot
Een eend vliegt kwakend uit het riet
de vleugels in het licht
ik draag in mij een groot verdriet;
de kerktoren in zicht
Ik buk en pluk wat watermunt
de geur…
verdomse dagen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.027 dijklichamen
licht verpaupert in takken
ik hou van grijs, met rood
zoals een sjarpe de vrouw
omhelst, haar mantel tot
op de enkels doet vallen
het grijze haar in een knot
ogen spiedend rondgaan
regensluiers verhangen zich
in de schoot van het land
wanneer de vossen grijnzen
tussen asem van koebeesten
stoefen over hun wijvekes
dorpen geuren…
Zie toch hoe groen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
735 Je kent toch nog
de lieve geur
van lentedreven,
van bomen versgesnoeid.
Kijk dan hoe alles groeit
en reikt naar 't licht,
de lange winter
en de koude dood voorbij.
Laat ons
door malse weiden sompen
voor 't wonder
van de eerste paardenbloem,
van 't eerste madeliefje.
Kom mee,
we vinden wel onze klompen
weer, als de avond komt.…
Idealen
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.693 "Mijn ideaal van zaligheid en deugd,
't Volmaakte, waar ik immer naar zal streven,"
- Zo spreekt de roos, "is een kortstondig leven,
Vol kleur en geur en tederheid en jeugd." -
"Is dàt me een ideaal!" spreekt de eik.…
dorpskudden
netgedicht
4.6 met 24 stemmen
709 kudde werd massaal
gewassen in het ven
vlijtig geknipt
en gladgeschoren
liefdevol
met weemoed houd
ik in mijn handen
de ijzeren schaar
die ik ooit heb georven
de scherpte is door roest bedorven
de romantiek
van schapenscheren
zorg over het niet bezeren
het dromen over toen
heb ik wel behouden
maar die tijd
die is niet meer
de geur…
Wat is het goed dat Gij
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
792 Gij die ook zonder woorden weet te spreken,
maak in ons hart weer nieuwe liefde los,
al is die ànders dan de geur van linden
en minder fel dan 't jonge groen in mei.
Gij die U overal wilt laten vinden,
wees al Uw mensen in hun nood nabij
en wil ze stevig op Uw rug vastbinden
want wie hen draagt dat zijt alleen toch Gij.…
Verdichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
603 voor zich uitstarend
prikt ze in een bord waar de avond
tevoren een warme maaltijd
op geserveerd was
haar ogen kijken in 'n wereld
die voor anderen niet zichtbaar is
waar alleen zij toegang tot heeft
kleurrijke vlinders pirouetten dansen
bloemen geuren en nooit hun kop
laten hangen, bomen hun armen
uitstrekken tot in de eeuwigheid
vogels…
Slechts het heden telt
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
638 hoop legt een kleed
over adem van vandaag
waaronder verlangen
broeit naar alles;
in beelden,
in geuren en kleuren
of iets omgerijmds
dat nog vaag is omschreven
en in mijn grijze cellen
zoekt naar zin
het kan liefde zijn
of de wedstrijd van morgen,
ook God wacht zeker op mij
komend bezoek
dat mij
middels wederopstanding
uit…
aardse beslommeringen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
704 de krant open sla
beseffend dat de zin van het bestaan wellicht
in gewone, aardse beslommeringen sluimert
en dagelijks voor het grijpen ligt
ik vouw de krant weer dicht, de hond verheft
zich langzaam uit haar mand, geeuwt en rekt
zich uit, kijkt met een half oog naar buiten
ik pak haar riem en mijn jas, open de deur
adem de geuren…
De 4 seizoenen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
632 zon stijgt langzaam
De warmte voel je op je gezicht
De lente kondigt zich aan
Overal zie je Zijn aangezicht
De zomer met Zijn warme ochtendglorie
Geeft dat er een nieuwe dag begint
Een nieuwe dag vol harmonie
Hij vraagt om jou, Koningskind
Straten vol met alle kleuren
Bomen laten los wat ze kunnen missen
De hemel vult zich met alle geuren…
Los bol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 De straten zijn rivieren
gevuld met dronken batavieren
alles en iedereen helemaal los
mens ga lekker wandelen
in 't bos
Geuren en kleuren
vertellen iets moois
paden en rustige verhalen
trekt iets meer
de geest omhoog
Zachtjes aan
haar rode
hartje beloven
dat de tijd inderdaad
ooit uit zal doven
Net als lichtjes
ooit eens verdwijnen…
Versteende Bomen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.219 Verontwaardiging sliep daar
waar eens verzadiging zich schaarde
in een veld versteende bomen
zat gevoerd - meer dan voldaan
Zonder te weten hoe de geur
het huis van kastelozen scheurde
en de nasmaak van de honger
naakt de machtelozen kleurde
hoe vernederd de vernederden
hun droom zagen vergaan
tezamen met de rechtelozen
die hun lege handen…
Herfst
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.633 Onder de bomen hangt een scherpe geur
van vochte grond en van doorweekte blaren;
geen leven, geen geluid in 't grille licht,
dat gul door de ijle takken binnenvliet,
en eenzaam valt een schot, een verre knal,
die heel het woud vult, als waar' 't de eigen stem
van 't bos, dat in sonore toon verkondigt,
dat ergens op een dichte plek een vogel…