3338 resultaten.
Geloofde ik maar in de liefde.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
908 Je staart naar mijn glanzende ring om mijn vinger.
Oh je vindt mij rijk want in die ring ligt een zwaar geslepen diamant.
Ik vind je ook bekoorlijk met je varkensogen.
Je door krankzinnigheid verloederde ogen.
En toch schijnen ze mij waterig en week toe.
Er is een schreeuw om hulp van jou naar mij in die ogen.
Je wilt mij omarmen.…
Het nufje
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.447 'k Behoef geen vinger uit te steken,
Huishouding werd mij niet geleerd;
Waar zou ik dan mijn hoofd mee breken,
Wijl Moeder niets van mij begeert?
Op 't kostschool leerde ik bezigheden,
Geschikt voor lieden van fatsoen;
Wat Franse taal, wat Franse zeden,
En meerder heb ik niet van doen.…
Verwachting
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.896 Of voelt ge u in dit woest geslinger
Uws ondanks, machtloos meegesleurd;
Beseft ge, wiens ontzagbre vinger
De schepping uit haar naven beurt;
Ontwaart ge in u de Aldoordringer,
De nacht- en nood- en helbedwinger,
Wiens lichtstraal aard en wolken scheurt;
Die één, en zonder mededinger,
Ook u Zijn zorgen waardig keurt?…
Verwachting
poëzie
2.7 met 3 stemmen
2.664 Of voelt ge u in dit woest geslinger
Uws ondanks, machtloos meegesleurd;
Beseft ge, wiens ontzagbre vinger
De schepping uit haar naven beurt;
Ontwaart ge in u de Aldoordringer,
De nacht- en nood- en helbedwinger,
Wiens lichtstraal aard en wolken scheurt;
Die één, en zonder mededinger,
Ook u Zijn zorgen waardig keurt?…
De Soldaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
867 Duizenden miljoenen leugens,
en irrationele gedachtes
beschuldigende vingers naar de onschuld.
wij kennen geen vrede.
Leg het me uit en ik zal het begrijpen
Vertel me nu maar dat er in ons land geen oorlog is,
dat wij in vrede leven.
Waarom is hij dan vechtend ten onder gegaan,
waarom heeft hij moeten sterven voor een vreemde.…
Deel je dagelijkse brood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Leg wellicht jouw eenzame vingers
in alle rust neer, omklem het bestek.
Ben je gewend je handen te gebruiken
voel je ook hier niet bezwaard.
Hoe kunnen immers gewassen groeien
zonder ruimte en mest zo nu en dan
ouderwetse houten of bamboe staken
voor opgroeiend steun zou de tuinder
net als wij je simpelweg zeggen.…
Dageraadsfluister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
234 Maar zie, het licht sluipt nader, niet als held’re stralenregen,
doch als een dief met gouden vingers, tastend langs de rand.
Het raakt de rivier aan, maakt ‘t water tot een spiegel van vuur,
en weerspiegelt wolken die verdwijnen als vergeten dromen.…
E haere tatou I hea
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
323 Naar de retrospectieve te Parijs
Van Gauguin geweest op terugreis
Stond ik te liften in mijn legerjas
Met zijn catalogus in een plastic tas
Halverwege december en bevroren
Raakten vingers neus en oren
Maar onverschrokken zette ik door
En bij de oprit naar de auto-route du Nord
Door een Citroën DS al gauw opgepikt
Die tot Brussel was…
Of ik bloemen ... ? / Flowers ?
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.261 Het is niet onwaarschijnlijk
dat ik die hou van wilde tuinen
van al wat kruid en onkruid heet
gras ga plukken in de duinen
en denk hoe tijd door onze vingers gleed
Wellicht ook dat ik dan gebogen
over boerenvelden loop
en tussen vlas-en korenbloemen
op blauw als van je ogen hoop
Het is haast zeker dat ik dan
in een klaverbed zal dromen…
De lente komt van ver, ik hoor hem komen
poëzie
4.0 met 29 stemmen
8.715 O hoor je haar komen
met je zachte warme vingeren
hoog trillende in de bloeme-
luchten die rondom klingelen?
met je vlottend hare
met het licht gebaren
van je blauwe vervlietende ogen
in het allerhooghoge
het hoogheilige luchtige goudluchtere licht?
hoor je 'm komen tederstil licht?…
ZEVEN COPLA'S
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.228 Mijn woorden zijn als vingers die je huid beroeren,
mijn vers is als een sluier die je ranke lijf omkleedt.
Het ritme van mijn regels móét je tot mij voeren...
De oogst van al mijn dichten? Harteleed.
Maar mijn woord ìs een ploeg: jouw steenaarde zàl splijten!
Ik zàài mijn hete zinnen straks in jouw onwill'ge grond!…
MACHTELD
poëzie
4.1 met 31 stemmen
3.864 Als zij 't venster nu ging sluiten,
zou de minnezanger buiten
Haar in de onderkeurs bespiên;
En dies zocht zij, schaamrood, schuchter,
Met de vingers om den luchter,
Achter 't saai gordijn te vliên.…
ONDER 'T APPELEN SCHELLEN
poëzie
3.9 met 7 stemmen
4.244 de vinger op 't snuutje
En fluusterde de andren wat ien...
En ielk dee de schoen' van de vuutjes,
Liep langzaom en stil naor haor toe,
En vroeg dan heel zuutjes, heel zuutjes:
"Zeg, mag 'k nog 'n appeltje, moe?…
Kunstenaar of ambachtsman
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
919 Hij besloot om met beide benen op de grond te blijven
verankerd te zijn, géén droomfabriek,
maar lekker met zijn vingers wrijvend in de verf
ambachtsman zijn, óók heel artistiek.
In de avond nam hij afscheid van zijn kwasten
en eindigde zijn dag als altijd in de kroeg.…
Cyclus voor Salome
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
891 Piano
nee, ik speel niet meer piano
de zachtste, zoetste klanken
bewaar ik tot je bent verast
sluip de huiskamer niet uit
blijf bij me tot het niet meer kan
laat mij je strelen met mijn ogen en mijn vingers
de toetsen raak ik wel weer aan
voor zachte, zoete klanken
en uitgeschreeuwd verdriet
als jij er niet meer bent
VI.…
Drie zeer gulzige beschaafde vrouwen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
601 gulzig zaten de filters van hun Marlboro sigaret tussen hun vrouwelijke lippen
gulzig werd er geïnhaleerd en uitgeblazen
om daarna even de sigaret te laten uitrusten tussen hun slanke vingers van hun rechterhand
in hun linker hand een glas, een wijnglas met witte wijn, gulzig naar de mond gebracht en gedronken en bijgeschonken
gulzig werd er…
Een handvol zand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
778 De zandkorrels, een stukje uit haar verleden,
gleden door haar vingers naar beneden.
Ik strooide ze uit over haar graf, zei zacht,
Ik kan je niet vergeten.
In Memoriam Lara van Dijck
11-12-1981 - 08-02-2012
J van Dijck
Dec 2023 ©
https://www.facebook.com/joseph.vandijck/videos/739113511455016…
Festina lente; 6. De Oude Eik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
399 ", verzuchtte de oude eik,
"Hoe ver van hier kan het verleden zijn
als de wild verlichte grond en jong blad
aan ranke vingers zo groen
zo helder nog voor ogen staat?
Nog ruik ik de wildgroei
van zachte bedden klaver en mos
het grote donkerbos veilig ver weg.…
Wat de kat denkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Kroelende vingers onder mijn kinnetje.
Dan veegt zijn voet mij ruw zijwaarts.
Kan ik wel gaan prakkiseren waarom,
maar al vergeten en vergeven, wánt
het geluid van de blikopener
breekt door als de zon. Ik spring vlot
op het aanrecht, het wieltje snijdt
mijn snorharen mee – zit ie niet mee.…
Het interesseert me niet..........
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.767 Ik wil weten of je met vreugde kunt zijn, de jouwe of de mijne;
Of je wild kunt dansen en je door de extase kunt laten vullen
tot in de toppen van je vingers en tenen zonder ons te manen
om voorzichtig te zijn, realistisch te zijn
of de beperkingen van het mens-zijn te herinneren.…
Verandering
hartenkreet
2.6 met 18 stemmen
1.717 Ik wil je niet verliezen
Ik denk dat ik nu eindelijk mijn ‘soulmate’ heb gevonden
Met jou wil ik mijn toekomst opbouwen
Met jou wil ik verder
Soms voelt het alsof het door mijn vingers glipt als ultra fijn zand
Soms voelt het alsof ik in een trein op ramkoers zit en ik kan er niet vanaf springen
Ik hoop ik dat ik niet iets doe waardoor je je…
Een nieuw lied
gedicht
3.8 met 107 stemmen
29.566 Een nieuw lied voor de Heer die de vogeltjes schiep
En hun wijzen van iedere dag
Die de treurwilg tot eindeloos treuren riep
En de vrouw tot haar eeuwige lach
Een nieuw lied voor de Heer die de goudvissen goud
En de roodborstjes rood heeft gemaakt
Die de golven der zee, en de bladeren van 't woud
Met zijn vinger heeft aangeraakt
Die de kolibrie…
De tocht naar de ster
poëzie
3.3 met 10 stemmen
4.275 Was van uw vingers wat leeds er bleef kleven,
Grijp de smart, voor uw aanzicht geweven,
Als water om 't venster uwer ziel, -
Zet de sluizen van uw ogen wagenwijd open.
Tot het licht van die ster om uw hart is gelopen,
Als golve' om de rand van een kiel: -
Uw leven gaat omhoog naar die stralen,
Uw weg klimt op uit de dalen,
Voort!…
Over baanafwijkingen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
654 Ze zagen gevieren
de zeer lange vingers van gappers.
De hertogin had adelborsten
en lonkte gaarne naar de vorsten.
De hertog had een adelaars
en nichten als bewonderaars.
Een seksclub had hij in z'n macht.
Menig lid ervan maakte hij zacht.
Altijd was-ie alert
en z'n erelid werd
steeds gehuldigd als roemrijk geslacht.…
De verknipte bruidegom
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
635 alle messen zijn gewet
haar honger knaagt
aan al mijn knoken
haar angsten krijg ik
nooit verwoord
ergens ligt mijn ziel op sterven
- niet dat het mij dermate raakt -
maar zij
zij komt steeds weer
de pret bederven
twee
ik heb haar handen
in een vaas gezet
haar nagels rood geverfd
morgen doe ik blauw
die fijne vingers…
Luiheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.332 Maar van luiheid, de in luxe gekozen zelfgekozen moeheid
is een heerlijk kussen van kleine duivedonzen
Luiheid schept verveling en onbezorgdheid
De vrede in de wereld interesseert haar niet
Maar als een spoel in de vingers prikt
Zo ook doet moeder natuur met de tragen, de luiwammesen en de verzakers
Maar de luie wil het goede leven.…
Dichotomie
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.815 Voor ons, op het logge tafeltje,
liggen de koans van onbekende meesters;
spuug er niet op, de spijsvertering is met speeksel
beter gebaat, gedrenkt, baden, bidden, god, ik steek
mijn vingers in zijn oren!
Dat hoeft hij niet te horen,
dat zal ik hem besparen, hij is nog te jong.
Waarom huilt hij nu?…
Op de roos
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.267 Haar purper doet de schone Dageraad,
Die 's Hemels poort in 't Oost ontsluiten gaat,
En 't Wagenspan van Titan binnen laat,
De vingers blozen:
Zelf Cypris wordt, van die haar schoonheid roemt,
In heilig Dicht, na deze blos genoemd.
Der Helden graf versiert men door 't gebloemt
Van Rozelaren.…
Mijn liefste, herinner je Kathmandu?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
747 Trillende vingers speurden naar het euforisch onkruid,
ruw afgebroken stengels snaaiden de bloemknoppen,
geurende handen graaiden de geplette cannabis buit.
Mijn liefste herinner je, de verse wiet dat maar niet wou branden?
Ons krullend schaamhaar gemengd met de verse groene hennep?…
Het leven is passen en meten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
724 m’n best om te vergeten
Tot het ‘iets of wat’ me zomaar weer te binnen schiet
Want m’n chaotie is er niet 1 van de intrinsieke wanorde
Soms wel van de waan van de 'uren, dagen, maanden, jaren'
Misschien hangt mijn leven wel van droogzand aan elkaar
Maar ik ben toch gelukkig een heel end gekomen
Natuurlijk glipt soms het zand door m’n vingers…