585 resultaten.
Stroomgebied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
801 voorbij de datumgrens
in de lage tonen van de rivier
worden dagen korter
fladdert een verwaaide wens
nog eenmaal buitendijks te gaan
haar verkalkte aderen
vertrekken geen spier
verzanden in kribbige oevers
waar dammen naderen
en overlaten in lot berusten
weeën van waterstand
kabbelen tegen het plankier
schuren in hun verval
door tamelijk…
god in eigen vaderland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
411 vervreemding in de dialoog waar
woorden mijn handen breken, in
de constante zonder god maar
in beleving is het herrijzen van de schepper
mijn eigen beeld
het beeld van klein tot groot, van tam
tot ongetemd, het genoegen in berusting
sterft halfzijdig wanneer ik weiger om te dienen
en mijn knieën het gekrompen lichaam te laten dragen
was…
Strijken IV
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.753 Ze knikt berustend en wat machteloos
verwoeder strijkt ze sprakeloos
zonder te beven nu het linnen. Ik raad
ze strijkt de angst daarbinnen.
----------------------
uit: 'Opaal', 2006.…
Beeldvullend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 Het onvervangbare, toevertrouwd
aan rustbarend papier
om te bewaren in kantlijn
aan randen van doortast
in grensgebied van geheugen
als zinkput in wankele bodem
waar we onze gangen natrekken
berusten in een doolhof van twijfel
verweren tot goudkleurig zirkoon
ons opdelen in halftijd
Het oprichten, het nabouwen
vertellen uit losse…
Dodenmars
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
559 Een nieuwe moeheid maakt zich meester
van mijn leeggevochten hart
het eind van mijn latijn
heb ik dan toch gevonden
Gebarsten maar niet gebroken
leg ik mijn hoofd neer
kijk naar binnen met berusting
naar buiten zonder te zien
Achter gesloten luiken
marcheren overledenen de dodenmars
koude voeten laten zompige afdrukken
achter op mijn…
In transparantie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 ik wil de
kleine wondertjes
weer terug uit de
tijd van verbazing
het onbevangen oog
nog niet afgeschermd
door de ratio van een
cynische benadering
weg zijn de jaren dat
toeval de rode draad
was in het leven van velen
berusting voelde als helen
de mystieke kantjes
werden altijd keurig
gerand door het gebed
van dominees en prelaten…
Het wonder van de verwondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Het wonder van de verwondering over
de verbijzondering te mogen leven
met de genade uit die ene hand;
dat zich richt naar de zonestand
immer hellend tegen een schok bestand
in de berusting dat meer niet hoeft en
nimmer verder zal helpen; in het besef
dat het goed is zoals het is in dat leven
dat knispert over dat pad, dat vrolijk
slingert over…
Dicht bij het voorbije
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
511 waarin zij zat
met gewelven aan beide zijden
op hoofdhoogte
en kussens die haar droegen,
doch nauwelijks steunden
( ze was statig van aard,
zodat ze niet leunde)
toonde wat nog aanraakbaar was
haar lijf vertoonde
de voorbode van droogte
doch haar stem was luid
en zuiver van klank
de ogen spraken echter
in onze ontmoeting
van berusting…
Te winter toen het had gesneeuwd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.097 Heer, schenk ons Uw gave gebenedijd:
Om enkel aandacht van U te wensen,
Om altijd vrolijk-berustend te zijn
In de vergetelheid der mensen.
Op den moeilijke weg naar U,
Hoort Gij alleen ons gaan,
Als toen we stapten over de sneeuw
Met onze rubberschoenen aan.…
LAIS CLXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
432 Er is teveel. Het schakelt storing uit:
knipt in de lichtenwalm tot het ziet
haar zwart verschijnen dat verteert. Het sluit
wanklank uit, want walg verstoort het lied.
Het hoort zijn stem die zegt wat zij gebiedt.
Het is met haar voldaan. Het kent maar kraakt
haar erecode niet. Het wacht. Tijd maakt
altijd einde aan bezweren van kwaad.
Het…
"Bestendig?"
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
597 De beloofde jeugd en kind
dat alles anders zou gaan lopen
erin te berusten als een deugd,
het moede hoofd te laten rusten,
waar het heengaan begint
voor een bestendiger bestaan
verhul me in een waardig kleed
zonder enig wraak of
wrok dat eigenwaarde heet.…
Kille regen
poëzie
3.1 met 18 stemmen
5.395 Ik zou wel, berustend, willen
Lichteloze dag verduren
Als uw hoofd maar enkele uren
Zich tot mijn schouder boog.…
Stille wijsheid (2)
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 Berusting, wat ik zoek,
verlamd en overmand
door de beeldspraak
van de kleine ruimte,
als een willekeurig
opengeslagen boek
laat ik dingen maar
die om een antwoord
vragen, die komen niet,
lichaam in het ongewisse
zover het zwijgen reikt,
stille wijsheid laat niet
zich in een illusie dragen.…
Overgang
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
798 snel
het einde is niet meer te stuiten
straks zul jij mijn ogen sluiten
teer in een voorgoed vaarwel
ik neem je dromend met me mee
de verste reis zal ons niet scheiden
voor eeuwig wil ik naast je staan
hoever ik ook van hier moet gaan
mijn liefde blijft jou begeleiden
het duister valt te vlug, mijn lief
ik kan niets anders dan berusten…
onzegbaar en onuitspreekbaar
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
816 Nee, er zijn geen woorden op je tong
noch in je hoofd, vermoed ik; je ogen
staan hol, hoewel niet wezenloos,
eerder berustend, aanvaardend omdat
wat je doormaakt te veel is, te groot.…
Waar blijf ik met mijn vragen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
616 de zomer heeft zich ingepakt
berust in een verlatenheid
herfst brengt me heimwee
een stille weemoed
terwijl de wind
toch zo vol van leven
over de aarde raast
menig blaadje omhoog blaast
en ik zie hoe een kind
dansend haar weg vindt
zich verbaast over de vruchten
die de bomen verlaten
hoe handjes graaien, pakken
verstoppen in jaszakken…
Toegift
gedicht
4.5 met 2 stemmen
16.950 Hem vragen
waar zijn wanhoop op berustte, hem zijn geliefde
weer terugbezorgen, of zijn werk, of zijn zelfvertrouwen?
Nu kunnen we een heel klein beetje rouwen
niet eens om hem, omdat we hem niet kennen,
maar uit een vaag gevoel van menselijk fatsoen.…
Ideaal retour
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
528 Het leven dat jij leidt bezichtig ik met regelmaat
om jouw gevoel van berusting te mogen ervaren
die intensiteit wil ik met mijn waardering tonen.…
Over de kim
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
586 krimpt het buiten in mijzelf
heeft elke mens dat gemeen
een geringer en dalend gewelf
zal het de rijkdom zijn
die mij verblindt
en goed is gezind
dan wel de som van weerstand
en verlies
die altijd komt
maar ik niet verkies
het kan de telkens
kerende zandloper zijn
die mij vermoeid doet raken
en aan een uitgebalanceerde
eeuwige berusting…
Warmtebron
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
470 Dit laken voelt als jouw laatste streling
geen andere aanraking deelt dezelfde rust
het matras dat mij met jou blijft verbinden
daar waar mijn droomwereld op berust.…
Belegen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
910 achterkleinkinderen
wij zijn vervuld
met de frisse stimulerende elan
van onze volwassen kleinkinderen
wij zijn gelukkig
met de redelijke gezondheid
van onze al oudere eerstgeborenen
wij zijn tevreden
ondanks de huidige krakemikkige staat
van ons lichaam en ons tanend geheugen
wij zijn ons bewust
van de ons toegedichte wijsheid;
berustend…
Emotie en inzicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 Zij is de uiterste ontroering
Haar kunst de mooiste opvoering
In extase het verlossende inzicht
dat zij het wonder verricht
Je bent nu ervan bewust
waarop de levensdrift berust
Bewustzijn nu zuivere esthetiek
door de betoverende muziek
die haar verschijning componeert
en mijn gedachten voor altijd inspireert
Haar verstilde pose beweegt en…
De houten kist krijgt al kleur
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
526 Wat is nu nog het echte tijdsbestek en menig doel
nu ze in haar atelier het hout van eeuwigheid beschildert
zo in alle rust streek na streek berust op wat niet week.…
In het nu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Op de klanken van een eeuwenoude sonate
je laten terugvoeren doorheen de tijd
vanaf je ontstaan naar het nu
als de golven van een zee in rust
meedeinend je adem
berustend in al wat het ondergaat
op welk kruispunt
nam je ooit de verkeerde afslag
onwetend van dat doolhof van wegen
welk zwaard nam je niet ter hand
om neer te slaan wat…
ER IS GEEN SAMEN MEER.
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.692 Er is niet echt een samen meer
want samen dat ben je kwijt
je berust erin uit liefde
maar levert onbewust een zware strijd.…
Een dwalend licht
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.381 Berustend streel ik de zachtheid van de avond
en liefkoos een naderend dwaallicht.
Zonder stil te blijven staan
speelt de nacht met eenzame twijfels.
Uit het verleden ken ik alle tranen,
in het heden wikkel ik ze in een slopend staren.
Hoop en wanhoop
doven in de schemering.…
dag lieve Marja
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
3.527 een lieve vriendin is heengegaan
waar ik in stilte duizend woorden
mee sprak
ze schilderde en zette de wereld
uiteen met haar handen
en dan lachte ze, zo heerlijk
op haar gemak
soms zijn ziekten niet te overwinnen
dan moet je berusten in de lengte
van je bestaan
onzeker wanneer het einde zal beginnen
is er de pijn van alles laten gaan…
Als moeder machteloos
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
1.438 Kleine kinderen, kleine zorgen
je troost ze waar je troosten kan
neemt ze op je schoot en kust ze
kleine tegenslagen leren ze van
Grote kinderen, grote zorgen
hun verdriet is mijn verdriet
als moeder wil je toch het beste
maar oplossen kun je het niet
Want grote kinderen of kleine
hun tegenslagen treffen ook jou
berusting en verdriet gaan…
de tram naar Babylon
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
767 geheel vooraan: een eenzame meneer
berustend in het mopperen en snauwen
de lange zinnen weet hij in te houden
zijn aandacht is vereist voor het verkeer
voorin is het gebleven bij het oude
hier klinkt de taal van thuis en van weleer
men zegt: de tijd van toen komt nimmermeer
en klaagt over de prijzen en de koude
de taal centraal is kleurrijk…
Na het salvo
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
845 Confrontatie plek een veld
zoals zo velen, waar de
meters zijn bevochten
met een stompe bajonet en
leeggeschoten warmgelopen
revolver
Een vlek op de kaart doordrongen
met engelse of duitse kreten
smekend om de overheersende
angst weg te nemen van het
moederziel alleen in zijn
doodsstrijd te moeten
berusten
Zij kijken in hun laatste…