510 resultaten.
De ruggen rechten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
459 Ergo, het is de weerschijn
van de realiteit, waar as gloeit
in de moedertaal der dichters,
waarin de knechtschap verteert
van geblindeerde anonimiteit,
in bewustzijn van de wetenschap,
waar zij heer en meester zijn,
waarop zij hun ruggen rechten.…
door halfgoden in verval
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 links rijdend alle stoepen mijdend
met een uitgestreken kop
scheurt die het verkeersplein op
hier en daar wat auto's snijdend
moed en een groot hart
adrenaline neemt de risico’s apart
de spiegel kaatst beweging langs bewegging
het pookje als pikkie in verheffing
bewustzijn is vernauwd tot de cabine
alleen de weg het razend remmen
zijn…
Afdronk van de taal,
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
447 Uit de vlaag van onder-
bewustzijn, ontvalt mij
de keuze terug te keren
naar de woordspeling in
zichzelf als bedoelde
afdronk van de taal,
telkens in de stroming
als verhaal in eigen vorm
of compositie, ligt de
verbinding in het
gezamenlijk delen,
of passioneel bepaald,
daar ligt de norm hoe
je het hebt vertaald.…
Depressie
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
402 Mijn bewustzijn brengt me hier,
naar het bestaan.
Druk van buiten,
uitend tot pijn.
Kwellend door mijn brein,
alles lijkt vast te zijn.
Happend naar adem.
Het blokkeert me.
Geen frisse lucht,
alleen een zucht.
Een zucht,
vol betekenis.
Van proberen,
zonder belevenis.
Morgen blijft morgen,
met of zonder proberen.…
Eigen berg
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
348 Bezit een kruiwagen-
dan kom men voort
in ons collectief bewustzijn
dat ons toebehoort
daaronder schuurt een breuk
dat de mens niet bekoort
hout dat kraakt
een kuip vol
verwachting
die zwijgend blijft
staan
maar ergens blijft
een wiel nog
rond en klaar
want hogerop,
zo fluistert men
elkaar
geraakt de eenling
zelden…
fenomeen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
99 het verleden draag ik als een
blijvende metafoor in het dagelijks
bewustzijn in deze alsmaar
voort schrijnende tijd
er is geen klok, stuk of lopend
die mij thuis laat keren naar daar
waar ik in node mijn zelfspot heb
weten te waarderen
maar zij, in haar violette verschijning
die ik lees in telkens een ander verhaal
wijl haar aura de biografie…
Tranenbiotoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
144 Opnieuw moet ik verliezen wat ik wist,
klaarlicht en bij vol bewustzijn.
Wat rest is de verspilde liefde.
Jij, mijn gids door de schaduw—
het grenst aan een wonder dat ik nog hoor
hoe jouw nagelaten licht nog zingt
in het domein waarin je verdween.
De muren van de oude wereld
harden uit, worden weer van steen.…
Ontwikkeling en Perspectief
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.157 De mensheid is nog jong,
haar denken primitief;
toch is er perspectief
want:
de mensheid is wel jong,
maar haar bewustzijn groeit...…
Wezenswetten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
993 In jezelf moet je gaan zoeken
dat wat je zoekt zal jou dan vinden
jouw geesteswezen wil zich openbaren
sta open om je te verbinden
Verdiep je blik voelend naar binnen
daar waar jouw waarheidsvlam ontvonkt
verlang naar vervulling van ontwakend bewustzijn
dat zich al ontplooiende geduldig lonkt
Jouw reis inwaarts naar innerlijk weten
waarin…
schoonmaak
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.000 de brokstukken waar je de benen
over brak zijn bewaard gebleven en
geordend weggestapeld in het
schuurtje van je bewustzijn.
daar heb je geen omkijken meer naar.
en ik?
ik richt mijn zaal weer in.
helder, zuiver, ontdaan van het muffe
kan jij weer aan de muur.…
Wensmuis.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.779 in het diepste donker
van een zwaar bewolkte nacht
kneep ik mijn ogen samen
om meer te kunnen zien
van het onbelichte
een gepiep uit de duisternis
gaf mijn verwarring nieuwe energie
een muis in het donker
het licht van een vallende ster
ik wist het niet meer
maar wilde een wens doen
er doemde een wensgedachte
uit het benevelde bewustzijn…
Verwondering
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.855 de Vlaamse gaai uit de dennenboom
madeliefjes en boterbloemen
laten de insecten zoemen
een merel is geland
op het ongemaaide grasland
een dikke duif zit te schranzen
het pikken laat zijn hals glanzen
in het gouden licht tussen de bomen
lijkt de natuur weg te dromen
de verwondering is groot
dat dit met blinde ogen
uit mijn bewustzijn…
IJkpunt
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
463 Het groeit tot een perfect
omhulsel, kind in de trappelzak,
de huid nog bijna vloeibaar, de
botten zijn voor grote mensen,
daarna wordt de binnenkant
met kleine zinnen beschreven,
oplopend tot woorden die
met hoofdletters met het
bewustzijn worden bedreven,
de soepelheid van spieren, het
timbre van de longen waaruit al
vroeg moraal wordt…
2012.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.051 nieuw leven
strijdend door de duisternis
wakend over liefde en leven
biddend voor de Apocalyps
stervend in de ban der tijden
vechtend in het hemelvuur
hopend op een goede afloop
terugkerend naar de natuur
verdwijnend mens-zijn
zoekend naar de zielskracht
levend in een nieuwe ruimte
dromend van de aardse pracht
dolend eindeloos bewustzijn…
o ja die dood
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
990 is het wel een bumperklever of een mes
op tafel bij een dolgedraaide afgewezene
we zitten er mee in onze maag want
van vakantie wil hij niet weten die taaie
onkwetsbare Hein vooral als hij jong leven
neemt is hij onsympathiek toeslaand in een
wieg of op een school nest uiteengereten
hen achterlatend hopeloos zonder toekomst
in het bewustzijn…
Verkiezingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 Bewustzijn kan alleen bestaan,
dankzij duisternis en licht.
Een bevrijd mens is een mens,
die tussen beiden kiezen kan.…
Naamloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Wie weet is God bewustzijn,
in ons alledaags bestaan.…
Ongefilterd
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
204 Een registratie
dat al geschreven werd
in de marge van bewustzijn.
Soms lijkt het op betekenis.
Maar betekenis is sloom.
Te traag voor wat hier gebeurt.
Dus corrigeer ik niet.
Ik laat het gebeuren
zoals het zich aandient:
onaf, onveilig, ongefilterd.
Helderheid is een vorm van verlies.…
Een altaar in de open lucht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
550 Als ik het moment op me in laat werken,
ruik ik de geur van gemaaide velden
achter het kabbelende water,
waarin mijn eerste tedere gevoelens
tot bewustzijn komen in een gelukzalige overvloed
.…
overleving in standpunten
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.254 op 't hoofdkussen
ontvangt hij genadiglijk
z’n plussen
vallende in minnen
raakt hij
buiten zinnen
bij vijftig min
stond hij
nog plus
pas bij vijftig
plus ging hij
in de min
ooit was hij
voor wie
de bal durfde kaatsen
nu is hij voor
’t minnen
van de naasten
hij zegt
"mijn hart wordt oud
altijd al van binnen goud
dus…
Ik mag er zijn
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
324 Lichte adem zacht
fluistert in mijn innerlijk
ik mag er zijn, ook
De ochtend draagt haar
adem als een sluier van licht die de huid
teder omhult. Ik luister naar de trilling in de stilte van
het hart, waar elke nieuwe dag zich opent als een ongeschreven gedicht.
Zoals regen het dorstige
land liefdevol kust, laat ik adem stromen.
Ze vindt…
Van Gogh's epiloog
hartenkreet
4.6 met 59 stemmen
2.503 gruwelijke daad
Verwarde toeschouwers die omkijken
Een knallend einde aan het verraad
Jij verleefde jouw eigen manier
Wees op alle onrechtmatige zaken
Wat moet je gedacht hebben jouw laatste kwartier
Want niets leek jou te raken
Eerst begreep ik niets van jouw doen en zijn
Irritatie was het eerste wat ik voelde
Nu treft mij het volle bewustzijn…
Opgelucht odeurtje
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.517 Sniffel, snuffeldiesnuf
Vroeg in de morgen … je bewustzijn half verlicht
Wellicht nog een beetje duf
Je ruikt het weer…. doet niemand dan zijn plicht?!
Je hebt het altijd wel bevroed
Wanneer het neer komt op moraal
Hebben ook de dames totaal geen moed
Niemand neemt het op tegen deze geurvandaal!…
Pim van Lommel
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.111 wanneer twee rivieren één worden
en later weer zelfstandig verder gaan
blijft er altijd een beetje water
van de een in de ander staan
het leven draagt altijd verder
in hem/haar die is en hem/haar die was
ook voorbij de horizon, dat einde,
dat, naar blijkt, doorzichtig is als glas
in het boek 'eindeloos bewustzijn'
zet Pim van Lommel zijn…
- IN VINO VERITAS -
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
760 Levensvragen verder reiken,
een zwijn wordt meestal vastgehouden
geslepen en verchroomd
bij bewustzijn,
ongehavend uit de strijd
opnieuw is gevormd
het voorzetsel dat bestond,
hevig strijd heeft het gevoerd.
Het doek schittert als vanouds,
boekte een verdiende overwinning
het is mooi eigen fouten te herkennen.…
Zielloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.670 Werken met tegenzin is een
kwelling, maakt ongelukkig
het is ontbreken van welzijn
geluk is een levensbehoefte
recht op geluk zal niet in ‘n
grondwet misstaan
bij ‘t ontwaken drijven som-
bere wolken het bewustzijn
binnen van de werklieden
ze spelen hun rol, doodmoe
door discrepantie tussen…
Kind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
791 hopen
het neemt ons mee
naar waar wij weten
de komende en de gaande
de krulletjes moeten
nog geboren worden
is de wens
van de gedachte
zelfs als ik dood ben
zie ik nog
de blauwe lucht
in lachende drentelpasjes
loopt het verleden
mij tegemoet
heft haar armen
naar mijn hemel
en verlies mijzelf
in stilstaande tijd
ik pas,en bewustzijn…
De verdwenen reddingsboei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
732 doch als mijn ogen het duister
omhelzen en haar kalmte nemen
worden nuances kenbaar
dan stort overvloedigheid in
tot gefluister slechts
zo
wordt mijn oceaan
mijn sombere wereld
vervult van oneindige prachtigheid
die zich in stromen van alle kleuren
een weg baant door het lege, mijn lege;
en zich aan mij voordoet en dan zal ik me bewustzijn…
Lenteland
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
915 Beginnen met een wit bewustzijn,
tonen dat dat ruimschoots kan.
Krachten staan op uitbarsten
als wij ze durven ondergaan...
En dan komt het:
Distantieer u van het geijkte.
Verlos uzelf van 'zeg maar' dwang.
Richt u op het Onvoorziene.
Word een Ander in Lenteland!…
nog wil ik schrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 het eens was geweest
moge ik mij de schuldenaar noemen
die kwetsend doch kwetsbaar
zich ter ziele mag begeven, ofschoon
de lente in alle hartelijke facetten
mij de lach voortijdig zonder allure
heeft genomen
het ruist, het raamwerk van mijn
bouwsel, het eindigt zoals de nacht
mij nomineert als vrijwilliger
die zich terdege in het bewustzijn…