Alle inzendingen over klei

416 resultaten.

Sorteren op:

Begin

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 27
Er hangt een flard ochtend in de boom, vlak boven de klei en het begin. Een eenzaam blad valt achter het huis, alsof de boom zijn rust verliest. Mist kruipt over de velden, zonder ruis, waar geen mens om grenzen kniest. Laat het verdriet in het diepe dal, beneden tussen gras en steen.…
Alba3 november 2026Lees meer >

HERINNERINGEN AAN ONZE MUUR

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 945
Waar het ijzer zich vermengt gaat het glazuur los van de klei het kleurt zich met de ochtendzon nog kleumend kijk ik toe het kaft van het boek is gescheurd en gekreukt de inhoud was het waard keer op keer gelezen en doordacht muziek gebrand in zilveren schijf draait rond en stoot geluiden uit de rock, het rithme van de dans weerkaatst…

Oleander

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.088
valt dood Een bloem met roze lippen op lange stelen Buigt naar de lotusvijver Wordt vaalgeel in volle zon Het blad lijkt vlijmscherp Glanzend als opgeblonken leer Hij bloeit in de vroegste zomer De gifmenger steelt zijn zaad Snoeit met plastic handschoenen Boven de knop Mijn kieskeurige plant Die zure grond noch mest verdraagt Om klei…
Wim Veen15 augustus 2005Lees meer >

Ik worstel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 27
Branding schuumt Waar het zwarte schuurt, eej Ontaard, de klei ontvlucht, onbewoonbaar verklaard Verlaten taal, stug genoemd provinciaal vleugels uit de meeuwen na strand zoals toerist in eigen zee land palen rijen getijden lijken eindeloos te wijken lieve zee je golven lokken schuimend vlokken ontstuimig speels klein kansloos mens…
Ruud Blom8 november 2026Lees meer >

Dagdroom

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 794
de dromen uit de kussens het onderlaken strijk ik glad de ramen open, uitgeslapen ruikt het buiten schijnt de zon en dampt de aarde, scharrelen de vogels op het groen gazon en in de bomen heerst een drukte van belang, er wordt gebouwd, geschikt, gevormd, gestreden: de beste plek, terwijl ernaast de graafmachine rammelt, graaft de zware klei…

4 landschappen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 825
de dans van onvergeeflijke woorden de auto’s op de snelweg krassen monotoon de runen in het duister landschap 2 de wet van weten drukt zwaar op de bloemen onder de bladeren in de hersens van de man de mier onder zijn voeten strekt de kop en wordt nietig afdruksel in vette klei…

PARADISE

gedicht
2.2 met 39 stemmen aantal keer bekeken 17.709
die ik ooit zag heet Paradise Lost De camera bewoog zich niet en alles was zwartwit vreemd als een paradijs nee vreemder De jongen zegt dat ik Stranger than paradise bedoel Ik concentreer me op het woord 'gereserveerd' tot de letters zwemmen en de wereld een vlek is De wereld, mijn wereld verhardt zich Ter illustratie: een hoofd van klei…

Beste tijd.

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 675
Maar al waar ik keek, mijn ogen bleven leeg Mijn handen reikten tot wanhoop gedreven, hemelhoog, in een poging de regenboog te omhelzen Mijn voeten, zwaar in de klei, bewogen al lang niet meer, die waren vastgezogen in Moeder aarde ’s zwartste grond, besefte ik. Waar was ik in de tijd verzeild geraakt?…
Peterdw.4 november 2010Lees meer >

Voor dag en dauw opstaan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 377
Ik zou willen schrijven , niet voor een ere of podiumplaats wel over mijn laarzen of natte klei, ik bezing slechts deze drassige mei. Over houdt het nooit op en nooit helemaal , dat is nu eenmaal hoopvol steeds een part van mijn levensverhaal.…

windpaden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
wind woelt door het gras een zeis die lucht snijdt door hardgroen tapijt breed omgeslagen op zware klei nat en breed een hark met wilde steel beweegt naar de vesting van de dijk doof in rust voor de halmenkust waar bovenaan hekken als verwaaide stutten staan een wijde rok die traag schokt om het lijf ruw als een windvlaag in het…

Groot verlangen,

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Geen benen om te dragen, het lichaam schiet geen wortel uit de klei om de wereld op te beuren, hoop volgt kleine stapjes haar eigen levenspad in de zwartste gaten om hun doodsstrijd te betreuren.…
Pama1 september 2019Lees meer >

Zoals jij gaat

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
Het is toch altijd weer als nieuw als rekenschap zich laat gelden en de werkelijkheid hortend en stotend zich blijvend wil melden Zo is mijn gang, lang en traag ploegend door harde klei en vochtig zand, de weg blijft, nog lange tijd, zwoegend…

Hades en Perséphone

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 620
In catacomben verkleven de wortels van slingergevaarten en wormengewriemel van transgenererende parende pieren Verdorrende nesten vermagerde heinen van kevers in klevende massa's van klei Resten verweerde oneetbare stoelen van padden en amper te determineren gemasculineerde geblindeerde mollen Schoorvoetend dolend door hun…

LIMERICK

hartenkreet
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Een dichter uit oer-Zeeuwse klei zei over zijn rijmelarij: “Zoals ik het nu zie is dit mijn conclusie: een limerick, da’s niks voor mij”.…

Vergeefs

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.085
De woorden vallen vergeefs zwarte moeder aarde toe er kiemt niets er welt niets er groeit niets er bloeit niets er kwelt slechts de klei die ondoordringbaar klit. De zin in iets verbleekt in het zicht van barre jaren die me verweren zonder spijt. De kou van de hemelnacht verbindt miljarden sterren een ijzig kale eeuwigheid.…

Meiklokje

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.090
Nu begint mei te lopen net als de vorst loopt zich al een tijdje continu te pletter tegen hopen toegemetste lucht eigenhandig geboetseerd met water vooral veel gist en voor hem te veel klei Nu verwelken zijn kristallen groen geel rood bruin uiteindelijk grauw de losgeslagen hemel herademt als gerepareerde klaplong Ja vanaf nu zijn…

Mol

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 689
Daar, diep vanonder de malse klei neemt een sterke, ijverige mol, met zijn krachtige gegroefde poten, - alsof hij Atlas zelve is - , de rulle, vette aarde op zijn schouders, en duwt de vruchtbare kluiten naar boven, naar de warmte, naar de kracht van de zon.…
Tjoke17 maart 2007Lees meer >

ode aan hugo claus

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.234
omdat ge geboren zijt uit één bonk eikenhout gesmeed in het vuur zijn uw stalen knieën kloostergrut waart ge vlees achter loden ramen rijstpap met gouden lepels las ik later in de gazet ik weet, ’t is moeilijk uw uitgezakte wangen te vullen met een borst van een schreeuwende leeuw het hooglied der dorpen klieft door de vette klei…
Rieg21 maart 2008Lees meer >

Ode aan 't Hoogeland

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
De zee overstroomt ‘s winters ‘t Hoogeland laat klei achter en zou Waddenzee geworden zijn als in de eeuwen de boeren het land niet hadden behouden met dijken en afwatering.…

Veiliger haven ?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
Teksten zo uit de klei gerukt, zuchtend in het kreunend riet, geschoren en gebundeld in één hand, dan waant het vertrouwen zich in een veiliger haven, waar het laatste anker is opgehaald, de tol werd uitbetaald, omdat er niets meer te vrezen valt.…
Pama4 mei 2013Lees meer >

ontaarden

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Je hebt je sporen verdiend, de ingedroogde klei onder je nagels weggewassen. Machines aangeschaft. Het land verbouwd. Pronkt met cabrio en open haard.   En moeder kermt, ontfermt zich over de aarden schoot. Onder jouw last torst zij haar verdriet. Haar schouders zakken steeds verder, je ziet het niet.  …
bimo24 december 2013Lees meer >

Mijn Koude Namiddag

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 709
aan het moment dat jij daar stond Denk aan het gelukkigste moment dat ik ken Ik kijk naar je en je lacht De zon schijnt maar warmte voelt als kou Zonnestralen, opgenomen door mijn ogen Ik heb mezelf altijd bedrogen Ik wil je ogen kleuren, in grijsblauw Dezelfde kleur als nu maar ingekleurd door mij Ik wil je gezichtje vormen in zachte klei…
Victorieee20 februari 2015Lees meer >

Zus

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
Zus, als ik langer mocht leven, langer dan jij en ik samen, zouden onze harten zich verbinden in het gewaad dat we samen dragen afschuw is geen pijn maar een vermijding die de liefde draagt in het ontwijken van elkaars evenbeeld afkomst is als water van de zee, niet te drinken en onhandelbaar om er mee te kleien - kunst is een handicap als…
elze23 oktober 2017Lees meer >

Metamorfose

netgedicht
2.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 850
Wat eerst voelde als een te zware, loden deken op mijn vermoeide schouders, blijkt nu vruchtbare klei voor een nieuw besef. Ik leer de nuances van de schaduw lezen zonder te verdrinken.…
CB31 januari 2026Lees meer >

Verliefd

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.348
Vertwijfeld kijkt zij om zich heen Wereld die zij liefhad stortte ineen Wie wat kon haar nog redden Alles kapot verloren leven voorbij Tranen doorboorden ziel en hart Alles viel uiteen gedroogde klei Hoe moest alles verder heel alleen Waar kon zij nog ooit die liefde vinden Zoals hij haar kon geven alleen gaf De gedachte ik wil niet meer…
Ivan Grud19 januari 2005Lees meer >

Mijn Lieverd

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.922
Omdat zij zo lelijk is met een scheve mond grote benige handen haar afgebroken tanden Zo plat als een liniaal scheef kromgetrokken en de hobby heeft om met agenten te knokken Die haar regelmatig op haar stompe klei neus slaan om overeind krabbelend toch weer door te gaan Bokkend en briesend als een dolle uitgemolken koe stormt zij…

over een vale dinsdagmorgen

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 790
’ - komt ge van deze namiddag weer spelen op de biezabijs met uw makkers- er vliegen rietganzen over de kreek windvlagen maken het landschap leeg bietenkoppen steken hoog in de klei enkele pisblommen maken nog zomer hij kijkt nog efkes om en zwaait mij toe iedere morgen en dan draai ik mij, ruik de zee, blaaiges dwarrelen voor mijn voeten…
Rieg6 september 2008Lees meer >

Haarzelf kwijt..

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.837
Vergelijkbaar met een kleine hoop klei Is zij door het leven geboetseerd En bestaat er niks anders meer dan brij Van wat de tijd haar heeft geleerd Alles ontnomen, geheel ongevraagd Nu dolend op zoek naar de scherven Bestolen van haar ware karakter en aard Valt er van haar niet veel moois meer te erven En ze begon zo prachtig als onbeschreven…

Noorderland

netgedicht
4.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 751
ooit ben ik verwekt door een stoere godin, uit een heftige stroom, vol wind, vol water kreeg ik mijn stem, mijn lijf, mijn ziel, mijn huid rilt onder de Noordwesterstorm, zijn koude, felle razernij trekt mij los uit de vettige, blauwe klei, zilte droesem doet mij heftig trillen van verlangen naar mooi en heftig Noorderland; de blauwe zeeklei…
Tjoke2 december 2011Lees meer >

Bocht

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Ik raakte onlangs van de weg, bewesten Belterwij en niemand om te helpen, want er kwam geen hond voorbij, toen zag ik even verderop een kleine boerderij, dus ik er heen, dwars door het land van vers geploegde klei. De boer was me ter wille.…