383 resultaten.
Het Dooit.
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.727 Droef is de dooi
maar als, uitgeblomd,
dat donzen droomsel
gefilterd komt
uit zuivere lagen
van wijze grond,
kristal is voor de ogen,
wijn voor de mond,
muziek voor de dichter,
drank voor de plant,
dan leer ik de lesse
van dooi in 't verstand.…
Rijmend dwalen
hartenkreet
1.0 met 10 stemmen
544 kanalen, over belasting betalen
geheimen en gralen in duistere analen
over brengen en halen
over heel vlot en dan dralen
draaiend de pedalen
winnen en falen, diploma's behalen
gezondheid en kwalen
over eten grof of gemalen
borden garnalen
en over horden vandalen die stalen,
over kanibalen, rivalen,
maar ook over volle zalen
met bollen kristal…
Gestrand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
785 Een delvende zoon met goudkoorts
Tot de heupen in zijn valkuil
Slaat naar de hond die zijn dam vertrapt
En piepend met hangende oren
Naar de branding vlucht
Nipt door vader betrapt
Door een stoomfluit gered
Dan vindt hij de oesterschelp
Een mengsel van kalk en mineralen
Het laagje parelmoer krabt hij eraf
Hij luistert en hoort het kristal…
Oude wijn
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.027 Iedre drank vraagt eigen beker:
Zoetst en zuiver bovenal
Drink ik uwe blijdschap zeker
uit dit dun en broos kristal,
Oude wijn van vreugd gekelderd,
Die, mijn late lust en lied,
Daaglijks op mijn tafel heldert
In verkristallijnd verdriet.…
een woordje van dank
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.520 Ik ben broos als kristal, wat onwennig.
Jij sleurt er mij door.
Ik had niet verwacht iemand als jij te ontmoeten.
Geluk heb ik nu,
had ik zeker niet verwacht,
ik ben je dankbaar voor je leidende hand.
Jij tracht van mij iemand te maken
met veel kleur en uitspraken.
Ik ben je geweldig dankbaar.…
Kleuren van amber
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 ondergaande zon
als veilig baken, om ver van de harige poten
van een spin te blijven, die haar bouwsel zelf
verzonnen heeft, alleen voor eigen gewin ,
de vlinder denkt wie mij vangt moet
nog geboren worden, het is slechts
gedroomde moed als ik de winter overleef,
het wordt snel donker, de maan tovert met z’n
stralen een magisch kristal…
De zwaarste storm?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
589 de ziel van elke oceaan, als bruisend
water wat in elk lichaam herbeleeft
nooit ver van ons vandaan, de troost
doorbloedt in de bedding van iedere traan
uit de aardse ogen eerder zijn geoogst
prikkelt zenuwbanen als lichtstralen, die
te vroeg werden gedorst en valt het
afscheid zwaar aan een herinnert leven
spatten bakstenen als kristal…
Het vloeibare getij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.024 De keel omklemt het harde woord,
blauwzuur achter wit kristal;
u bent weer kil en koud als glas.
Het malse vlees wordt star schriftuur,
magisch verbond met de kalme dood,
tot stof weer in uw schoot herrijst,
of koud wegzakt in de diepe goot.…
Verassing
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
860 Helemaal onderaan de kaart bengelt in
zonnezin een puur kristal, snoert
en snokt de ketting rond de aarde angstvallig
aan. Wat zou haar rijzend zweet toch zwaar
verkrampen als zij zelf nog voor de herfst
valt?
Draaitoltuimelende zon krult krolt kris
kras rond verhakseld stro, rafelt het
uit als hongerige klimop.…
arm
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
821 Wij hebben een klein zwembad
Zij hebben een beek met kristal helder water,
waarin je de vissen ziet zwemmen
Wij hebben elektrisch licht in onze tuin
Zij hebben de sterren en de maan
Onze tuin loopt tot de heg van de buurman
Hun tuin loopt tot de horizon
Wij kopen het eten, zij koken het
Wij gebruiken de magnetron
Maar wat zij eten smaakt…
Ik ontwaak
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.185 Ik wen langzaam aan het vroege morgen licht,
vloer gevuld met weerkaatsend kristal.
Deken half opengeslagen,
prachtige ongerepte lotusbloem.
Ik neem je in mij op,
de perfecte in perfectie, zoals jij daar voor mij ligt.
Slaap pakt niet meer,
angstig klamp ik mij vast aan de werkelijkheid.…
Twee-eenheid
netgedicht
4.6 met 82 stemmen
1.891 Tintelend mysterie
Twinkelend kristal
Lieflijke materie
Spiegel van ’t heelal
Bikkelharde gratie
Tedere cesuur
Simpele creatie
Edel avontuur.
’t Magisch beeld der sterren
bracht ons samen hier
riep ons tot twee-eenheid:
rozekwarts en stier.
--------------------------------------------------------------------
Toelichting:
Met dit…
MEI
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.085 Langs bossen, heuvlen, vlakte en dal
zwaait hij zijn groene loverhoed
en luidend’ hymnen van kristal
weerkaatsen wijd zijn morgengroet.
Met goud van vlammen, nooit geblust,
doortintelt hij de Lentedag.
Hij lacht: ’t is louter levenslust
en bloemelach en zonnelach.…
Mei
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.769 Lange bossen, heuvlen, vlakte en dal
zwaait hij zijn groenen loverhoed
en luidend' hymnen van kristal
weerkaatsen wijd zijn morgengroet.
Met goud van vlammen, nooit geblust,
doortintelt hij de lentedag.
Hij lacht; 't is louter levenslust
en bloemenlach en zonnelach.…
De dageraad
netgedicht
4.6 met 30 stemmen
578 De gevoeligheid van de harp
bij elke snaaraanraking,
glasheldere klank
de pure zuiverheid van kristal.
Ademloze vervoering
rond het ontwaken van de dag,
kloppend vochtig het navelstrenglichaam,
liefdevol, fluweelzacht,
vingertoppen rakend,
dichterbij, verlangend, nakend.…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
749 zaden
dag en nacht zijn in balans
voorbij het zonnebaden
de wind laat van zich horen
het regent dat het giet
de herfstzon verwarmt nog
totdat je wolken ziet
de elementen tonen zich
in alle kleur en pracht
de zon reist genadeloos heen
en koning winter wacht
straks is die witte deken er
die zaden toe zal dekken
bomen besuikerd met kristal…
Zonder symbiose
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
863 Zuurstofrijke bron
Die water doet verdampen
Windmolens doet werken
Vogels mooi doet vliegen
Perfecte partnerschappen
Thermiek bolt vleugels
Jij vliegt boven de haven
Roest wordt weg gekrabd
Net als gekleurde bladeren
Schoonheid komt langzaam terug
Temperaturen
Rijzen als deeg in een pan
Doen horizon splijten
Stralen op haar huid als
Kristal…
verlangen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.572 Brekend als kristal en krijsend
week je voor het duistere eiland
waar de rouw sluimerde
in een herberg van verlangen
in het snijpunt van strelingen
Woelig gretig vond ik de hitte
in versmolten lijven
de rare paring van mogen en opgetogen
happen naar tederheid
Vluchtig als zand in een vuist.
Jij bent bestemming en reis.…
Staalwijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 Alleen de rijpste dichters zijn zodanig dronken,
dat zij parels braken uit hun magen van kristal.
Provincie Groningen, edel braakland, de geest van
Bert waait als een oude sage langs de donkere,
weerbarstige eiken.…
Het vloeit door ons heen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 de ander vlecht de loten
met lemen wortels in het gras,
nectar vloeit uit kristalen wijsheid
te ademen uit zelfstandigheid
zijn we vrienden in een lot?
zijn we van een gelijk ras?
krom gebogen in z’n denken
waarin hij het meest gedijt?…
DE DAUWDROP.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.021 't Scheen mij of 't heelal
Zich terug gaf in de spiegel
Van zijn klaar kristal.
'k Zag er lieve rozen in,
Een verheven torentin,
't Goud der morgenzon
En de hemel en het springen
Van zo menig bron.…
Fee in de wijn
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
566 de tijd gaat vertraagd in mijn utopie
als jij je weer laat zien
tijdens mijn euforie
en jouw contour verlicht
in het maanlicht
bij de zonsopkomst
en de herinnering smult
verklein ik mijn wond
door de druppel die rolt
met stralende blik
wat jij zwoel nipt
elke dag duurt voor mij weer lang
als jij tot mij lacht
in blinkend kristal…
Dreams
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
624 hartslag maakt je gek
In de stilte van herinnering
Aan wat je had
Wat je verloor
Aan wat je had
En toen verloor
Donder hoor je enkel als het regent
Ze houden slechts van jou wanneer ze spelen
Vrouwen zullen komen, zeggen ze, en ook weer gaan
Als je schoon bent van de regen zie je pas de maan
Nou, hier ga ik weer, ik zie het helder als kristal…
vlinderprinses
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
859 uit doorgegeven liefde
knutselt drift en passie
vermenigvuldiging van leven
maakt affectie en hartstocht
willem en wendy papa en mama
in maanden vol ongeduld
groeit ongeloof naar ongeduld
dat mooier dan mooist
haar vlam van hechting
tot wonder van toekomst baart
klein – ijdelt nu trots
met oogjes als kristal
boven een piepklein mondje…
GEESTENKOOR BOVEN DE WATEREN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
901 En alle starren
En stralende zonnen
Lachen en lonken
In 't levend kristal.
Wind is de minnaar
Van 't spelende golfje;
Wind is de vijand
Der argloze baren,
Die in haar boezem
Zijn aanval begint.…
Dodijnendom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Bleekjes
bezigt hij allemans kleur in zijn roomwitte
villa waar hij met ronken spraak maakt,
tranen in kristal laat, de dood in dingen
vertaalt. Onsterfelijk in grut en beuzelen.
Schappelijk voor hoofd en kloddeman.
Te geef.…
Gelijk het gonzend bliksemen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.569 neen, gelijk karpers die ter dikste drabben
wat leven gapen, tot de Dood ze treft
die dan eerst, door de peerlemoeren schabben
hun blonde buik naar 't waaiend lichten heft;
maar neen, maar neen; 'lijk aarde en 'lijk metalen,
verdicht bij dringen en zuigen van 't heelal,
worden verholen en ongenaakbaar stralen
vergaderd in één traan van kristal…
Home sweet home
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
2.557 Mijn verlangen voert mij
Door groene bosdreven
Dauwsterren fonkelend in de zon
Naar de purperblauwe heuvels
Die wenken aan de kim
Daarboven, in de magische tuinen van Peleas
Schitterender dan Edens hof
In dat betoverende landschap
Tussen het kristal van watervallen en
rotsen schimmig als naamloze creaturen
Omgeven door ceders, helianthus,…
2e Oosterparkstaat, Amsterdam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.377 in de chique achterkamer
voor visite de salon
geurt de geest van jaren dertig
Donker rode pluche crapauds
in authentiek grijs streeppatroon
amper nog bezeten
Even maar verschaft het zonlicht
vrij entree en zucht de wind
door opgeschoven ramen
Weerkaatst kristal
geslepen glazen en karaffen
op het glanzend gepolijst dressoir
Dan klooit…
Zonnige septembermorgen
poëzie
3.6 met 12 stemmen
5.403 o zijden zonlicht, zacht kristal
hoe onbeschrijflijk mild en edel
verzilvert gij het smal ravijn
der huizen en de ranke schreden
der meisjes langs de waterval
en langs de gracht en op de bruggen
die teer gebogen ruggen
welven over het fulpen waterdal;
de kinderen vangen met hun handen
de zachte speren; en hun mond
vangt het geluk…