Alle inzendingen over mijmering

661 resultaten.

Sorteren op:

Weemoed

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 557
zomer voorbij droef stemmende herfstwind een lange winter voor de deur mijmerende avondwandeling over schone larie en duister zeer vanavond geen maan de schijn ligt ergens verscholen in 't glimmende gras ook als 't lichaam rust verdient is het voor het hoofd vaak moeilijk wennen het is nacht en donker ik denk niet dat hij het merkt…
Nadine25 oktober 2009Lees meer >

Toekomst in je rug

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
Achterstevoren rijd ik in een trein het landschap volgend naar de einder mijmerend peins ik over fouten in mijn leven steeds kleiner word ik inzicht wordt me niet gegeven wanneer details naar achtergronden vervloeien vooruit ga ik rijden in de trein focus krijg ik op het landschap de horizon zet zich uit komt razend…
Girt18 oktober 2013Lees meer >

De regenboog

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 569
Een wonder om te zien, een boog van mijmerende pastellen. Ze smelten samen, van licht naar donker. Zij spannen zich uit, ze rekken zich van de ene kant naar de andere. Het duurt niet lang, de vervaging begint. In onze ogen, blijft het mooi, die heerlijkheid van onze natuur.…

Fantastisch

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 333
Daarom mijmer ik graag over toen, Verlang ik terug naar eer, Wil dan alles weer graag overdoen. Dat gaat alleen in mijn fantasie, Niet in het hier en nu, Verheug me over in m’n fantasie zie.…

blauw

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 596
de donkerte vlindert in onze schemering donkerrood gekleurd haar gefladder zoetig gegeurd maakt de duisternis op donkerblauw en zwart voor haar eindige nacht ze geeft me onze droom ik droom hem zacht en wacht niet lang laat mijmeringen en herinneringen dichter komen tot de angst verschijnt hij overvalt te lang het donkerrode,…
i16 april 2010Lees meer >

Heerlijkheid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
Vlieg ik uit mijn mijmering. Zo begin ik steeds weer mijn dag. In het water. Ik begon al in mijn baarmoeder, als foetus. Nu drijf ik in mijn badkuip, als blote heer. Heerlijk.…

vader

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
silhouet op: mijn geketende vader dichterbij kon hij niet komen de doos van Pandora boordevol met onmogelijke verlangens bleef hermetisch gesloten het leed zou te groot zijn we stapten over de valkuilen van onze zwijgende harten in een beschermende stilte vloeiden we samen ik kwam hem zoveel later zo vaak tegen, mijn vader in mijmeringen…
J.Bakx19 april 2015Lees meer >

Allerzielen

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
Allerzielen is bidden en knielen voor iemand die ons dierbaar is in het licht van een felle najaarszon verschijnt weer een mooie herinnering hoor ik een stille mijmering...…

VOOR WIE DE SCHOEN PAST

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 877
is dit een wrange grap of de trietstheid ten top hoor ik mezelf hardop denken mijmerend over de juiste reden probeer ik mij iemand voor de geest te halen uit mijn kennissenkring die barvoets door het leven gaat maar het lukt me niet Lejo van Kuijeren…

Onvoltooide dingen?

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 473
zijn de wilgen die het lot bepalen tot de waterspiegel hen vindt De witste seringen uit het verhaal tonen de geurigste kleuren van het avondrood in het groenste kroos gaan ze ten onder in de ademnood van de onvoltooide dingen De hemel richt zijn bühne in, trek een blinddoek voor de zon, hier is geen souffleur voor nodig de mijmeringen…
Pama1 mei 2014Lees meer >

Heimwee

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
Dan denk ik terug, aan die tijd van toen mijmer: kon ik er maar íets van overdoen... Maar dat krijg je niet, op zeker een tweede keer dus doe ik het met nú, maar soms overvalt me weer, dat gevoel van "weet je nog die tijd van" En daar zit ik dan....…

Gewijde tijd

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
nog donkert niet de lucht de ondergaande zon schijnt alle schaapjes rood intense drukte van de dag neemt langzaam af de stille schemering draagt sporen nacht gewijde tijd in terugblik naar het volle licht een mijmering over de dagelijkse plicht in ontspanning rust de avond vol vermaak die in voldane moeheid wordt genoten…

vlindervrij

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.114
jij doet je eigen dingen ik laat je vlinder-vrij en zing dan waarom sluiers om zonnestralen zijn waarom zou ik je snoeien je bloemt wild als de wind jouw regenboog die bloesemt mijn hart licht als een kind je lach om kleine dingen je korenkleurige haar je warmte voor de kinderen laat mij mijn mijmeren maar ben ik bars als een boeman…
lucaz31 augustus 2004Lees meer >

Verstild

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.351
Verzilverd hebben we je zachte lach je milde staren in brons gegoten het stokkend hart voorgoed omsloten en strijden nog mijmerend jouw slag Wat is verliezen of gewin in de leegte van verstilde uren zelfs de balsem kan het schuren niet verzachten in ons gezin Zo onraakbaar dichtbij zo tastbaar ver weg altijd die echo als ik zeg waar…
kees keizer25 september 2004Lees meer >

Denken

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 995
Grijs denken aan het water en wilgen treuren geel De verre wind vangt hoge toppen Voeten pletten eikenfruit Het lage licht grijpt met tentakels spinnemaaksels vast Het dorre notenbomenblad kwispelt en overstemt steeds meer de mijmeringen in m’n hoofd van zomeravond- zijn De herfst zit in de lucht en loutert zwoel…

Mei

poëzie
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.196
Dat’s om te wenen, want de mijmering Over een ding, is teerder dan het ding. ---------------------------------------- uit: Meiboek II fragment (1889)…

De zee

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.217
Op de grens tussen hemel en zee, deinen op de zeespiegel ontelbare mijmeringen. Zachte zonnestralen verlichten mijn dierbaarste herinneringen. Het zilte zand zuigt mij los, uit de greep van het alledaagse, de wind speelt, streelt mijn gezicht. Ze maakt iets los en voert het mee voorbij het einde van mijn zicht.…

Père-Lachaise

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 881
Mijmerend bestudeer ik zo hun werken mij van de eindigheid meer bewust.…

Illusionaire tocht

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 707
vandaag ligt weemoed aan de voet van mijn diepst verstopte bergkam mijmer ik langs de ontstane rivieren die de rug in alle koelte verlieten nu leiden ze naar een warmtebron waarin ijsbloemen zeepbellen zijn doorlopend sta ik stil bij de tweesprongen die mijn verstand en hart verscheurden geen denkraam verstond het tikken geen glas maakte…

Herinnering aan vader (II)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 880
Ik huil voor de tijd die nu tot mijmeren dwingt, want geen appel smaakt nog hetzelfde en de stem van mijn vader is al lang niet meer...…

Schrander dier?

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 525
Verlaten dier, treedt uit je schaduuwen, wat zit je nog te mijmeren hier, er is brood, er zijn spelen, loop niet in dood in je levensspoor je lot achterna, je verlangen versleten tot schrander dier.…
pama29 maart 2011Lees meer >

ONTMOETING

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 789
Ik mijmer nog wat over de weg en het doel van leven en dood. Over de liefde voor jou en ieder ander en de ellende. Hoe ik het lijden en de dood kan ontlopen en zin kan geven. Hoe aftakeling en ondergang der wereld geluksdeur opent. Hoe ik mij verhef boven alle ellende en met jou geniet.…
Cor van Schaik11 september 2011Lees meer >

Meiboek II

poëzie
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.076
Dat’s om te wenen, want de mijmering Over een ding, is teerder dan het ding. ----------------------------------------- fragment uit: Mei boek II (1889)…

Het zichtbaar zijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 575
al zou ik willen mijmeren dan nog zou mijn tongbeen zich vergruizen en me verstikken daar de wereld niet meer ademt, zelfs niet meer ontplooit en haar blaas leegt in mijn hand ik als figuurlijk en mijn evenbeeld de liturgie van vrome schapen zalven de wetenschap dat het bebouwde, het ongenuanceerde zich telkens vergrijpt aan halve waarheden…
elze3 juni 2012Lees meer >

Pure dwang

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
leven wordt afgevlakt en ingepakt door codes van de media het is geen sturen meer maar pure dwang de hoeveelheid apps en hypes maken mij bang nog kan ik kiezen maar dat duurt niet lang het is een moeten met sociale uitsluiting als boete ik wil weer terug op mijn rug in de wei tussen hommels en bloemen rust om te zoenen mijmerend…
wil melker17 oktober 2013Lees meer >

laatbloeier

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 876
‘t kleurend en vallend blad haar pure schoonheid nog even bewonderen laat hoe zij in regen en gure kou haar tere knopje boven water houdt, naar ik hoop niet al te snel verdwijnen zal hoe ik deze roos als zij het redt begin november in ‘n vaasje zet hoe zij dan naast die ene kaars tussen zacht belichte foto’s mij wat langer mijmeren…

Maangodin

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
omdat een droom het hoofdkussen opschudt wat verlangen tussen de lakens schuift en mijmeringen zachtaardig zijn haast ze zich naar boven geen rolluik die de kamer donker maakt alleen een wellustige maan die stralen schijnend naar haar lichaam hunkert ze ademt zwoele woorden uit ontdoet zich van het laatste weefsel ze denkt aan zweven zichzelf…

Op het pad van kiezels

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Op het pad van kiezels luisterend naar jouw kleur struikel ik vol overgave en beland in jouw schaduw Stenen, grijs, zwart en bruin Kijkend naar jouw geur maak geen keuze en val in de diepte Onder de meidoorn mijmerend over ons zien wij velden koolzaad maar zien geen begin Op het pad van kiezels nip ik aan jouw tranen Peinzend schrijden…

Verlangen in de winter

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.277
een liefdesroman of een detectiveverhaal gedichten of mijmeringen alles helpt deze lange winteravonden te dichten met verhalen of gedichten voor ieder wat wils...…

Het doven van het licht

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 866
Nu de dag vergeven is aan regen en verschaalde wijn wil ik enkel nog naast je zitten en mijmeren over het nageslacht. De katten aan onze voeten ik schop ze noch streel ze zie de kraaien zitten, soeverein in de toppen van schurftige platanen ik weet, geen mens zal ze verjagen..…